Overview
บีชคราฟท์ T-6 เท็กซันทู เป็นเครื่องบินเทอร์โบพร็อปแบบเครื่องยนต์เดี่ยว สร้างโดยบริษัทเท็กซ์ตรอนเอวิเอชันของสหรัฐ เป็นการพัฒนาต่อยอดจากเครื่องบิน Pilatus PC-9 ของประเทศสวิตเซอร์แลนด์ เพื่อส่งเข้าแข่งขันในโครงการจัดหาเครื่องบินฝึกของกองทัพอากาศสหรัฐในช่วงปี 1990 และได้รับการตั้งชื่อรุ่นตาม นอร์ทอเมริกัน T-6 เท็กซัน เพื่อเป็นเกียรติแก่เครื่องบินระดับตำนานรุ่นดังกล่าว นอกจากนี้ยังมีการพัฒนาให้เป็นเครื่องบินโจมตีเบา ชื่อว่า บีชคราฟท์ AT-6 วูล์ฟเวอรีน
| T-6 เท็กซันทู AT-6 วูล์ฟเวอรีน | |
|---|---|
 | |
| ข้อมูลทั่วไป | |
| บทบาท | T-6: เครื่องบินฝึก AT-6: โจมตีเบา |
| ชาติกำเนิด |  สหรัฐ |
| บริษัทผู้ผลิต | เท็กซ์ตรอนเอวิเอชัน |
| ผู้ใช้งานหลัก | กองทัพอากาศสหรัฐ กองทัพเรือสหรัฐ กองทัพอากาศแคนาดา |
| จำนวนที่ผลิต | มากกว่า 1,000 ลำ |
| ประวัติ | |
| เริ่มใช้งาน | ค.ศ. 2001 |
| เที่ยวบินแรก | 15 กรกฎาคม ค.ศ. 1998 |
บีชคราฟท์ T-6 เท็กซันทู (Beechcraft T-6 Texan II) เป็นเครื่องบินเทอร์โบพร็อปแบบเครื่องยนต์เดี่ยว สร้างโดยบริษัทเท็กซ์ตรอนเอวิเอชันของสหรัฐ เป็นการพัฒนาต่อยอดจากเครื่องบิน Pilatus PC-9 ของประเทศสวิตเซอร์แลนด์ เพื่อส่งเข้าแข่งขันในโครงการจัดหาเครื่องบินฝึกของกองทัพอากาศสหรัฐในช่วงปี 1990 และได้รับการตั้งชื่อรุ่นตาม นอร์ทอเมริกัน T-6 เท็กซัน เพื่อเป็นเกียรติแก่เครื่องบินระดับตำนานรุ่นดังกล่าว นอกจากนี้ยังมีการพัฒนาให้เป็นเครื่องบินโจมตีเบา ชื่อว่า บีชคราฟท์ AT-6 วูล์ฟเวอรีน (Beechcraft AT-6 Wolverine)
T-6A ถูกใช้งานโดยกองทัพอากาศสหรัฐในฐานะอากาศยานฝึกนักบินพื้นฐานและฝึกนายทหารระบบอำนวยการรบ ถูกใช้งานโดยกองทัพเรือสหรัฐและเหล่านาวิกโยธินสหรัฐในฐานะอากาศยานฝึกนักบินทหารเรือขั้นต้นและนายทหารการบินนาวีขั้นต้นและขั้นกลาง นอกจากนี้ ยังถูกใช้งานเป็นเครื่องบินฝึกพื้นฐานของกองทัพอากาศแคนาดา กองทัพอากาศกรีก และกองทัพอากาศอิสราเอล ขณะที่รุ่น T-6B ถูกใช้งานเป็นเครื่องบินฝึกของกองทัพอากาศเม็กซิโก กองทัพอากาศสหราชอาณาจักร กองทัพอากาศโมร็อกโก และกองทัพอากาศนิวซีแลนด์
กองทัพอากาศไทยมีการใช้งานเครื่องบินรุ่นนี้ในฐานะเครื่องบินฝึก (รหัสรุ่น T-6TH) และเป็นประเทศแรกที่ใช้งานในฐานะเครื่องบินโจมตีเบา (รหัสรุ่น AT-6TH) คู่แข่งโดยตรงของ AT-6 คือ เอ็มบราเออร์ EMB 314 ซูเปอร์ทูคาโน จากประเทศบราซิล
AT-6 วูล์ฟเวอรีน
AT-6 วูล์ฟเวอรีน ถือกำเนิดขึ้นจากการต่อยอดเครื่องบินฝึกนักบินพื้นฐาน T-6 เท็กซันทู ที่ขึ้นชื่อเรื่องความทนทาน ใช้งานง่าย และมีต้นทุนดำเนินการต่ำ นักออกแบบตั้งใจนำจุดแข็งของ T-6 มาขยายขีดความสามารถให้กลายเป็น อากาศยานโจมตีเบา ที่เหมาะกับสนามรบยุคใหม่ วูล์ฟเวอรีนใช้เครื่องยนต์เทอร์โบพร็อพ PT6A-68D ให้กำลัง 1,600 แรงม้า (ซึ่งแรงกว่าเครื่องยนต์ใน T-6) ทำให้รองรับน้ำหนักบรรทุกอาวุธมากขึ้น มีอัตราเร่งและสมรรถนะในการไต่ระดับที่ดีกว่า รวมถึงเพิ่มความทนทานสำหรับภารกิจที่ต้องบินนานหรือในสภาพแวดล้อมร้อนและสูง
โครงสร้างและสมรรถนะลำตัวและปีกของวูล์ฟเวอรีนถูกเสริมความแข็งแรงเพื่อเพิ่มตำบลติดตั้งอาวุธใต้ปีกและลำตัว สามารถติดถังเชื้อเพลิงเสริมเพื่อเพิ่มระยะเวลาปฏิบัติการ และยังคงความสามารถการขึ้นลงทางวิ่งสั้นหรือพื้นผิวกึ่งทุรกันดารเหมือนต้นแบบ T-6 อีกด้านหนึ่ง ระบบภารกิจและห้องนักบิน วูล์ฟเวอรีนได้รับการปรับปรุงครั้งใหญ่ จากห้องนักบินที่รองรับเฉพาะการฝึกบิน มาเป็นห้องนักบินเต็มรูปแบบสำหรับภารกิจรบ มีระบบควบคุมอาวุธ คอมพิวเตอร์ภารกิจ และจอแสดงผลล้ำสมัย ติดตั้งกล้องระบบ EO/IR พร้อมตัวชี้เลเซอร์ที่ช่วยให้นักบินสามารถตรวจจับ ติดตาม และชี้เป้าได้ทั้งกลางวันและกลางคืน ข้อมูลยังสามารถส่งต่อแบบเรียลไทม์ไปยังหน่วยภาคพื้นผ่านระบบเดต้าลิงก์
วูล์ฟเวอรีนสามารถบรรทุกอาวุธได้หลากหลาย ตั้งแต่ จรวดนำวิถีเลเซอร์ 2.75 นิ้ว (APKWS) ระเบิดนำวิถีด้วยเลเซอร์หรือด้วย GPS ขนาด 250–500 ปอนด์ ไปจนถึงกระเปาะปืนกล .50 นิ้ว ทำให้รองรับภารกิจได้กว้าง ตั้งแต่ การสนับสนุนทางอากาศโดยใกล้ชิด (CAS), การติดอาวุธตรวจการณ์, การปราบปรามการก่อความไม่สงบ และการเฝ้าตรวจชายแดน
รุ่นย่อย
- Model 3000 ชื่อรุ่นเดิมที่ตั้งโดยบริษัท
- T-6A Texan II รุ่นมาตรฐานสำหรับ ทอ.สหรัฐ, ทร.สหรัฐ และทอ.กรีก
- T-6A NTA Texan II คือรุ่น T-6A ที่ติดอาวุธสำหรับ ทอ.กรีก สามารถบรรทุกกระเปาะจรวด กระเปาะปืน และถังเชื้อเพลิงภายนอก[1]
- T-6B Texan II รุ่นอัพเกรดจาก T-6A มีหน้าจอดิจิทัล, หนึ่งจอ HUD, หกจอ MFD และคันบังคับ HOTAS
- AT-6B Wolverine คือรุ่น T-6B ที่ติดระบบอาวุธ เพื่อฝึกใช้อาวุธหรือโจมตีเบา มีหน้าตาเหมือน T-6B แต่ปรับปรุงระบบเดต้าลิงก์ ระบบเซนเซอร์ และเปลี่ยนลักษณะติดตั้งอาวุธ[1][2] เพิ่มกำลังเครื่องยนต์เป็น 1,193 กิโลวัตต์ (จากปกติ 820 กิโลวัตต์)
- T-6C Texan II รุ่นอัพเกรดจาก T-6B เน้นเพื่อการส่งออก
- T-6D Texan II รุ่นต่อยอดจาก T-6B และ C สำหรับ ทบ.สหรัฐ
- AT-6E Wolverine รุ่นโจมตีเบา ซื้อโดย ทอ.ไทย โดยใช้รหัสรุ่นว่า AT-6TH
- CT-156 Harvard II อีกรุ่นของ T-6A เพื่อใช้ฝึกทหารอากาศชาติเนโท ในประเทศแคนาดา
ข้อมูลจำเพาะของรุ่น T-6A เท็กซันทู
.jpg)
- ลูกเรือ : สองคน
- ความยาว : 10.16 ม.
- ความกว้างช่วงปีก : 10.19 ม.
- ความสูง : 3.25 ม.
- พื้นที่ปีก : 16.49 ตร.ม.
- น้ำหนักตัวเปล่า : 2,135 กก.
- น้ำหนักรวม : 2,858 กก.
- ความจุถังเชื้อเพลิงภายใน : 677.5 ลิตร (149 แกลลอน)
- เครื่องยนต์ : เทอร์โบพร็อป PT6A-68 ให้กำลัง 1,100 แรงม้า (820 กิโลวัตต์)
- ตัวขับเคลื่อน : ใบพัดสี่แฉก เส้นผ่าศูนย์กลาง 2.46 เมตร
- ความเร็วเดินทาง : 510 กม/ชม.
- ความเร็วสูงสุด : 586 กม/ชม.
- พิสัยบินไกลสุด : 1,637 กม.
- เพดานบิน : 31,000 ฟุต (9,449 ม.)
- ขีดจำกัดแรงจี : +7.0 g / −3.5 g
ข้อมูลจำเพาะของรุ่น AT-6TH วูล์ฟเวอรีน
- ลูกเรือ : สองคน
- ความยาว : 10.16 ม.
- ความกว้างช่วงปีก : 10.40 ม.
- ความสูง : 3.25 ม.
- พื้นที่ปีก : 16.60 ตร.ม.
- น้ำหนักตัวเปล่า : 2,671 กก.
- น้ำหนักสูงสุดในการขึ้นบิน : 4,536 กก.
- ความจุถังเชื้อเพลิงภายใน : 677.5 ลิตร (149 แกลลอน)
- เครื่องยนต์ : เทอร์โบพร็อป PT6A-68D ให้กำลัง 1,600 แรงม้า (1,193 กิโลวัตต์)
- ตัวขับเคลื่อน : ใบพัดสี่แฉก เส้นผ่าศูนย์กลาง 2.46 เมตร
- ความเร็วสูงสุด : 586 กม/ชม.
- พิสัยบินไกลสุด (เมื่อติดตั้งถังเชื้อเพลิงภายนอก) : 3,194 กม.
- เพดานบิน : 31,000 ฟุต (9,449 ม.)
- ตำบลติดอาวุธ: 7 จุด น้ำหนักภารกรรมบรรทุก 1,864 กก. (4,110 ปอนด์)
- กระเปาะปืนกลอากาศ FN HMP-400 ขนาด .50cal ความจุ 400 นัด
- ระเบิดนำวิถีด้วยเลเซอร์ GBU-12 Paveway II (500 ปอนด์)
- กระเปาะจรวด LAU-131/A สำหรับจรวดอากาศสู่พื้นไม่นำวิถี Hydra 70
- มิสไซล์อากาศสู่พื้น AGM-114 เฮลไฟร์
ประเทศผู้ใช้งาน
- กองทัพอากาศกรีซ[3]
- กองทัพอากาศตูนีเซีย[4]
- กองทัพอากาศนิวซีแลนด์[5]
- กองทัพอากาศอาร์เจนตินา
- กองทัพอากาศอิรัก[7]
- กองทัพอากาศอิสราเอล[8]
- กองทัพอากาศประชาชนเวียดนาม[10][11]
- กรมทหารอากาศที่ 920 (T-6C เข้าประจำการ 12 ลำ)
- กองทัพอากาศแคนาดา[12]
- กองทัพอากาศโคลอมเบีย[13]
- กองทัพอากาศโมร็อกโก
- กองทัพอากาศไทย
- โรงเรียนการบินกำแพงแสน (T-6 เข้าประจำการ 12 ลำ)
- ฝูงบิน 411 เชียงใหม่ (AT-6 เข้าประจำการ 8 ลำ)
อ้างอิง
- 1 2 Bertorelli, Paul (21 ตุลาคม 2009). "NBAA 2009 Video Series: Hawker Beechcraft's Turboprop Attack Aircraft". AvWeb. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 24 ตุลาคม 2009. สืบค้นเมื่อ 3 กรกฎาคม 2016.
- ↑ Hawker Beechcraft Corporation. "Beechcraft AT-6". ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 1 ตุลาคม 2008. สืบค้นเมื่อ 4 ตุลาคม 2008.
- ↑ "Hellenic Air Force Weapons - T-6A TEXAN II". ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 10 มิถุนายน 2015. สืบค้นเมื่อ 12 พฤษภาคม 2015.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Tunisian Air Force Receives First Beechcraft T-6C Texan II Trainer Aircraft". MilitaryLeak. 9 พฤศจิกายน 2022.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Minister of Defence Jonathan Coleman (22 สิงหาคม 2014). "New military pilot training aircraft arrive in NZ". Beehive.govt.nz (ข่าวประชาสัมพันธ์). สืบค้นเมื่อ 2 มกราคม 2024.
{{cite press release}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "First T-6C Texan trainers arrive at RAF Valley". 16 กุมภาพันธ์ 2018. สืบค้นเมื่อ 21 มกราคม 2020.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "The Penny Drops: Iraq Chooses its COIN Aircraft". Defense Industry Daily. 12 สิงหาคม 2009. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 21 สิงหาคม 2009. สืบค้นเมื่อ 14 สิงหาคม 2009.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "World Air Forces 2023". Flight Global. 2022. น. 21. สืบค้นเมื่อ 2 มกราคม 2024.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Mexico compra en EU aviones militares para practicas". Notimex (ภาษาสเปน). 9 มกราคม 2012. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 11 มกราคม 2012. สืบค้นเมื่อ 10 มกราคม 2012.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "United States Expands U.S.-Vietnam Defense Cooperation with Delivery of T-6C Trainer Aircraft". Consulate General of the United States, Ho Chi Minh City (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). United States Department of State. 2024-11-20. สืบค้นเมื่อ 2024-11-20.
The handover of five next generation American-made T-6C Trainer Aircraft demonstrates the U.S. commitment to partner with Vietnam as it develops self-reliant defense capabilities in accordance with the U.S. – Vietnam Comprehensive Strategic Partnership.
- ↑ "COMPACAF Attends Historic T-6C Aircraft Delivery to Vietnam". Pacific Air Forces (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). United States Air Force. 2024-11-20. สืบค้นเมื่อ 2024-11-20.
...with the full complement of 12 T-6C aircraft scheduled for delivery by 2025.
- ↑ "2 Canadian Forces Flying Training School". forces.gc.ca. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 19 เมษายน 2015. สืบค้นเมื่อ 12 พฤษภาคม 2015.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "La Fuerza Aérea Colombiana continua la adquisición de aviones de entrenamiento". 2 มกราคม 2023. สืบค้นเมื่อ 2 มกราคม 2023.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
แหล่งข้อมูลอื่น
