เอเจ ลี

Overview

แอพริล ยีเน็ตต์ เมนเดซ เกิดวันที่ 19 มีนาคม ค.ศ. 1987 เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกันที่เซ็นสัญญากับWWEในชื่อ เอเจ ลี เคยเข้าร่วมค่ายพัฒนาทักษะ ฟลอริดาแชมเปียนชิปเรสต์ลิง(FCW) และร่วมแข่งขันNXT ซีซั่น 3 ในปี 2012 เธอได้เป็นผู้จัดการทั่วไปของรอว์ ในปีต่อๆมาได้เป็นแชมป์ดีวาส์ 3สมัย และเป็นแชมป์ดีวาส์ที่ยาวที่สุดอันดับ 2 ด้วยเวลา 295 วัน และได้รับรางวัล สแลมมีอะวอร์ด สำหรับดีวาส์แห่งปี 2012 และ 2014

เอเจ ลี
ข้อมูลส่วนบุคคล
ชื่อเกิดApril Jeanette Mendez
เกิด (1987-03-19) 19 มีนาคม ค.ศ. 1987 (39 ปี)
Union City, New Jersey, U.S.
คู่สมรสCM Punk (สมรส 2014)
เว็บไซต์เว็บไซต์ทางการ
ชื่อบนสังเวียน
  • AJ[1]
  • AJ Lee
  • April Lee
  • Miss April
ส่วนสูง5 ฟุต 2 นิ้ว (157 เซนติเมตร)[2]
น้ำหนัก115 ปอนด์ (52 กิโลกรัม)[3]
มาจากUnion City, New Jersey[2]
ฝึกหัดโดย
เปิดตัว2007
ลายเซ็น
a.j.

แอพริล ยีเน็ตต์ เมนเดซ (April Jeanette Mendez)[4] เกิดวันที่ 19 มีนาคม ค.ศ. 1987[5] เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกันที่เซ็นสัญญากับWWEในชื่อ เอเจ ลี (AJ Lee) เคยเข้าร่วมค่ายพัฒนาทักษะ ฟลอริดาแชมเปียนชิปเรสต์ลิง(FCW) และร่วมแข่งขันNXT ซีซั่น 3[6] ในปี 2012 เธอได้เป็นผู้จัดการทั่วไปของรอว์ ในปีต่อๆมาได้เป็นแชมป์ดีวาส์ 3สมัย และเป็นแชมป์ดีวาส์ที่ยาวที่สุดอันดับ 2 ด้วยเวลา 295 วัน[7] และได้รับรางวัล สแลมมีอะวอร์ด สำหรับดีวาส์แห่งปี 2012 และ 2014[3]

ชีวิตวัยเยาว์

เม็นเดสเกิดในยูเนียนซิตี, นิวเจอร์ซีย์ และมีเชื้อสายเปอร์โตริโก[8][9] เธอมีพี่น้องสองของเธอพี่สาวริกาและน้องชายของโรเบิร์ต[10][11] เป็นการแสดงความเคารพกับพี่ชายของเธอที่อยู่ในกองทัพสหรัฐเม็นเดสที่ครั้งหนึ่งเคยสวมเครื่องแต่งกายอำพรางมวยปล้ำ[9][12]

เธออธิบายประสบการณ์ของครอบครัวของเธอในขณะที่เติบโตขึ้นเป็นต้องอาศัยอยู่ในบ้านพักบ้านของคนอื่นและรถของพวกเขา[8][9] ความสนใจในวัยเด็กของพี่ชายของเธอใน WWE ถูกอ้างถึงเป็นผู้มีอิทธิพลในการตัดสินใจของเธอที่จะบุกเข้าไปในโลกชายที่โดดเด่นของการต่อสู้และเธอปะติดปะต่อความใฝ่ฝันของเธอจะมีอาชีพมวยปล้ำอาชีพเมื่อเธออายุได้ 12 ปี[9][13] เธอได้รับแรงบันดาลใจจากสตาร์หญิง WWE ที่มาก่อนเธอ[9] โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ลิตา ซึ่งเธอได้พบกับลิตาตอนที่เธอมาขอลายเซ็น[12]

หลังจากจบการศึกษาจากอนุสรณ์โรงเรียนมัธยม[8] เม็นเดสทำงานหลายงานเพื่อที่จะประหยัดเงินที่เธอต้องการที่จะสนับสนุนทั้งครอบครัวของเธอและลงทะเบียนเรียนในโรงเรียนมวยปล้ำ[9] เธอได้เข้าเรียนมหาวิทยาลัยนิวยอร์ก Tisch โรงเรียนศิลปะในมหานครนิวยอร์กที่เธอเอกในภาพยนตร์และการผลิตรายการโทรทัศน์และการเขียน[12] จนครอบครัวและปัญหาทางการเงินนำไปสู่การลดลงของเธอออกมาหกเดือนในการศึกษาของเธอ[14]

ประวัติมวยปล้ำอาชีพ

ไม่นานหลังจากที่ออกจากมหาวิทยาลัยเม็นเดสได้เรียนโรงเรียนมวยปล้ำและลงทะเบียนเรียนในหนึ่งไมล์ห่างจากบ้านของเธอ ในการจ่ายค่าเล่าเรียนเธอเริ่มทำงานเต็มเวลาและเริ่มต้นการฝึกอบรมมีนาคม 2007 ภายใต้ Jay Lethal เธอเปิดตัวเมื่อวันที่ 29 กันยายน 2007 ภายใต้ชื่อ "Miss April" การต่อสู้ในรัฐนิวเจอร์ซีย์วงจรอิสระ[12][14][15]

Miss April เข้าร่วมโปรโมชั่นนิวเจอร์ซีย์ที่ Women Superstars Uncensored (WSU) ในเดือนตุลาคม 2008, เธอแพ้ในการแข่งขันเปิดตัวครั้งแรกของเธอกับจานา[16] หลังจากที่ประสบความสำเร็จในการแข่งขันควบคู่ไปกับ Malia Hosaka ในการแข่งขันที่จะตรวจสอบการสถาปนา WSU แท็กทีมชนะเธอกลายเป็นทีมที่มีแท็บรู๊คคาร์เตอร์และวันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2009 พวกเขาถูกจับป้ายชื่อโดยการเอาชนะ Beatdown Betties (Roxie Cotton และ Annie Social)[16] วันที่ 11 เมษายน Miss April และ Jay Lethal ได้รับรางวัล 2009 WSU/NWS King and Queen of the Ring tournament จาการชนะจานา และ Danny Demanto ในรอบสุดท้าย[17] ในเดือนพฤษภาคมที่ออกจาก WSU เมื่อเซ็นสัญญากับ WWE และครึ่งหนึ่งของแชมป์แท็กทีม WSU ก็ว่างลง[18]

เธอได้เซ็นสัญญากับ WWE ในเดือนพฤษภาคม 2009 หลังจากที่มีส่วนร่วมในค่ายทดลอง เธอจ่ายเงิน 1,500 ดอลลาร์สหรัฐ[19][20] ในการเข้าร่วมสมาคม ฟลอริดาแชมเปียนชิปเรสต์ลิง (FCW) ค่ายพัฒนาทักษะของ WWE[21] คว้าแชมป์ดีวาส์ FCW[22] ในปี 2010 ได้เข้าร่วมแข่งขันรายการดับเบิลยูดับเบิลยูอีเอ็นเอ็กซ์ที ซีซั่น3[6] แต่ก็ไม่ได้เป็นผู้ชนะในครั้งนี้[23]

ปี 2011 เอเจได้เปิดตัวในค่ายสแมคดาวน์[24][25][26][27] และได้รับบทเป็นแฟนกับแดเนียล ไบรอัน[28][29][30] ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 28 ไบรอันต้องป้องกันแชมป์โลกเฮฟวี่เวทกับเชมัส โดยก่อนปล้ำไบรอันเรียกเอเจขึ้นมาจูบเพื่อให้กำลังใจแต่หันมาโดนเชมัสถีบเต็มหน้าจนแพ้และเสียแชมป์ในเวลาเพียง 18 วินาที[31] ในสแมคดาวน์ 6 เมษายน ไบรอันออกมาพร้อมกับเอเจ และก็โทษเอเจพร้อมกับบอกเลิก[32] ในสแมคดาวน์ 20 เมษายน เอเจออกมาเพื่อขอเคลียร์ปัญหากับไบรอัน แต่ไบรอันบอกว่า เอเจนั่นแหละคือปัญหาเธอไม่ควรจะเกิดมาเลย และเราจะไม่มีวันกลับมาอยู่ด้วยกันอีก ไบรอันก็เดินจากไป ปล่อยให้เอเจร้องไห้อยู่บนเวที คืนเดียวกัน เอเจได้เจอกับนาตาเลีย ผลปรากฏว่าเอเจระบายอารมณ์ใส่นาตาเลีย จนกรรมการต้องปรับแพ้ฟาวล์ไป ในรอว์ 11 มิถุนายน เอเจได้จับคู่กับซีเอ็ม พังก์ ชนะเคนและไบรอัน[33] ในมันนีอินเดอะแบงก์ (2012) เอเจได้เป็นกรรมการพิเศษในการชิงแชมป์ WWE ระหว่างพังก์และไบรอัน สุดท้ายเอเจกดนับ 3 ให้พังก์ป้องกันแชมป์ไว้ได้[34] ในรอว์ 16 กรกฎาคม เอเจได้จับคู่กับไบรอัน ชนะอีฟ ทอร์เรสกับเดอะมิซ หลังแมตช์ไบรอันคุกเข่าขอเอเจแต่งงานและสวมแหวนให้เอเจด้วย คำตอบของเอเจคือ Yes! แล้วทั้งคู่ก็จูบกันจากนั้นก็ทำท่า Yes! Yes! Yes! ไปรอบเวทีทั้งสองคน[35] ในรอว์ ตอนที่ 1000 เอเจกับไบรอันออกมาทำพิธีแต่งงานแต่ เอเจไม่ยอมตอบรับการแต่งงาน แถมยังบอกว่ามีคนเข้ามาจีบเธออีกคนหนึ่ง วินซ์ แม็กแมนออกมาแล้วก็ประกาศให้เอเจเป็นผู้จัดการคนใหม่ของรอว์[36]

ในรอว์ 22 ตุลาคม เอเจได้มาประกาศลาออกจากตำแหน่งผู้จัดการทั่วไปของรอว์ โดยวินซ์ประกาศแต่งตั้งซูเปอร์ไวเซอร์ประจำรอว์คือวิคกี เกอร์เรโร ที่หลังเวทีจอห์น ซีนาเข้ามาปลอบ เอเจบอกว่าสาเหตุเกิดมาจากการที่เธอออกไปกินข้าวกับซีนา แล้วซีนาก็กอดเอเจ จากนั้นซีนาเข้าไปถามวินซ์ว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ระหว่างวินซ์กับเอเจและวิคกี เรื่องที่เขาไปกินข้าวกับเอเจมันเป็นแค่เรื่องงานเท่านั้น แต่วินซ์บ่ายเบี่ยงไม่ยอมตอบ แล้วก็ขึ้นรถจากไป[37] เอเจได้รับบทฝ่ายอธรรม โดยการหักหลังซีนาจนแพ้ให้ดอล์ฟ ซิกก์เลอร์ในทีแอลซี (2012)[38] และได้รับบทเป็นแฟนกับซิกก์เลอร์ โดยมีบิ๊กอีเป็นลูกน้อง[39][40] ในเพย์แบ็ค (2013) เอเจได้เอาชนะเคทลิน คว้าแชมป์ดีวาส์เป็นสมัยแรก[41] ในมันนีอินเดอะแบงก์ (2013) แมตช์ชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวทระหว่างซิกก์เลอร์กับอัลเบร์โต เดล รีโอ เอเจได้ขึ้นมาเอาเข็มขัดฟาดเดล รีโอบนเวที ทำให้ซิกก์เลอร์แพ้ฟาวล์ไม่ได้แชมป์[42] ในรอว์ 15 กรกฎาคม ซิกก์เลอร์ได้บอกเลิกกับเอเจลี ก่อนรีแมตช์ชิงแชมป์กับเดล รีโอ แต่ในระหว่างแมตซ์ เอเจได้แอบสั่นระฆัง ทำให้ซิกก์เลอร์เสียสมาธิจนแพ้เดล รีโอ หลังแมตซ์เอเจขึ้นมาทะเลาะกับซิกก์เลอร์บนเวที แล้วบิ๊กอีก็เข้ามาอัดซิกก์เลอร์จากด้านหลังและใส่บิ๊กเอนดิ้งกับซิกก์เลอร์ และเอเจก็จูบซิกก์เลอร์เป็นครั้งสุดท้าย ก่อนจะเดินจากไปพร้อมกับบิ๊กอี[43][44][45] ในซัมเมอร์สแลม (2013) เอเจและบิ๊กอีได้แพ้ซิกก์เลอร์และเคทลินในแทกทีมผสม[46][47]

ในรอว์ 7 เมษายน 2014 เอเจได้เสียแชมป์ให้กับเพจ นักมวยปล้ำหน้าใหม่จากค่าย NXT โดยเอเจครองแชมป์ได้ 295 วัน ก่อนจะห่างหายไปจากการปล้ำ[48][49] วันที่ 13 มิถุนายน 2014 เอเจก็ได้แต่งงานกับซีเอ็ม พังก์[50][51] ในรอว์ 30 มิถุนายน เอเจได้กลับมาและคว้าแชมป์ดีวาส์คืนมาได้เป็นสมัยที่2[52] ก่อนจะเสียแชมป์คืนให้กับเพจ ในซัมเมอร์สแลม (2014)[53] และชิงกลับคืนมาได้อีกครั้งเป็นสมัยที่3 ในแมตช์ 3 เส้า ในไนท์ออฟแชมเปียนส์ (2014)[54] ในเซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ (2014) เอเจเสียแชมป์ให้นิกกี เบลลา และได้รีแมตช์ชิงคืนในทีแอลซี (2014) แต่ไม่สำเร็จ[55] ในแมตช์นี้ เอเจได้รับบาดเจ็บที่ตา ทำให้ต้องหายจากการปล้ำอีกครั้ง[56] หลังจากที่ห่างหายไปสามเดือน[57] เอเจได้กลับมาในรอว์ 2 มีนาคม 2015 โดยมาช่วยเหลืออดีตคู่ปรับของเธอ เพจ จากการลอบทำร้ายของเดอะเบลลาทวินส์[58] ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 31 เอเจได้จับคู่กับเพจ เอาชนะเบลลาทวินส์ไปได้[59] วันที่ 3 เมษายน 2015 เอเจได้ประกาศรีไทร์เลิกปล้ำบนสังเวียน WWE แล้ว[60][61]

ในปี 2025 เอเจได้กลับสู่วงการมวยปล้ำ WWE อีกครั้งในรอบ 10 ปี และได้เซ็นสัญญากับสมาคมเป็นระยะเวลาหลายปี[62] ใน Wrestlepalooza เอเจได้ขึ้นปล้ำแมตช์แรกในรอบ 10 ปีจับคู่กับสามีอย่างซีเอ็มพังก์เอาชนะเซธ รอลลินส์และเบ็กกี ลินช์ไปได้สำเร็จ[63] เอเจสามารถเอาชนะเบกกี ลินช์ใน Elimination Chamber 2026 คว้าแชมป์หญิงอินเตอร์คอนติเนนทัลเป็นแชมป์เส้นแรกในรอบ 11 ปี[64] ก่อนเสียคืนให้เบ็กกีในเรสเซิลเมเนีย 42 จบการครองแชมป์ที่ 49 วัน[65]

ชีวิตส่วนตัว

เม็นเดสแต่งงานกับ ฟิล บรูกส์ หรือที่รู้จักกันดีในนาม ซีเอ็มพังก์ เมื่อวันที่ 13 มิถุนายน 2014[66][67] พวกเขาอาศัยอยู่ในชิคาโก รัฐอิลลินอย[68] เธอเคยมีความสัมพันธ์กับครูฝึกของเธอ เจย์ ลีแทล[15]

เม็นเดสอธิบายตัวเองว่าเป็น "ทอมบอย" และสินเชื่อพี่ชายของเธอในการรับความสนใจของเธอในหนังสือการ์ตูนอนิเมะและวิดีโอเกม[12][69][70] เธอมีรอยสักเครื่องหมายนับที่ด้านหลังของคอของเธอซึ่งอ่านว่า "6-16-13" อนุสรณ์วันที่เธอได้รับชัยชนะและคว้า แชมป์ดีวาส์ เป็นครั้งแรก[71][72]

เมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2015, เม็นเดสวิพากษ์วิจารณ์ผู้บริหาร WWE สเตฟานี แม็กแมน ที่น่ายกย่องนักแสดงหญิง Patricia Arquette สำหรับเรียกร้องค่าจ้างที่เท่าเทียมกันสำหรับทั้งสองเพศ เม็นเดสกล่าวว่านักมวยปล้ำหญิง WWE ได้รับส่วนของค่าจ้างและเวลาหน้าจอของบัญชีรายชื่อชายของ บริษัท แม้จะมีการสร้างสินค้าบันทึกการขายและอีกหลายกลุ่มที่ยอดนิยมในรายการ WWE แม็กแมนและพ่อของเธอ, ประธาน และ CEO WWE วินซ์ แม็กแมน รับทราบและขอบคุณเม็นเดงบสาธารณะของเธอ[73][74]

แชมป์และรางวัล

เอเจคว้าแชมป์ดีวาส์ถึง 3 สมัย ซึ่งเป็นสถิติสูงสุด และครองตำแหน่งนี้เป็นเวลารวม 406 วัน ซึ่งเป็นสถิติสูงสุดเช่นกัน[75]

อ้างอิง

  1. ↑ "AJ bio". Florida Championship Wrestling. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ กุมภาพันธ์ 24, 2011. สืบค้นเมื่อ มกราคม 12, 2018.
  2. 1 2 "AJ Lee bio". WWE. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ เมษายน 6, 2015. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 9, 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  3. 1 2 Wortman, James (พฤษภาคม 15, 2013). "The spider's bite: AJ Lee on her excruciating 'Black Widow' submission move". WWE. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มีนาคม 7, 2016. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 18, 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  4. ↑ Ramsadeen, Avinash; Credo, Steve (เมษายน 7, 2017). "Former WWE champ AJ Lee makes 'crazy' her superpower". Fox News. Fox News Network LLC. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ เมษายน 7, 2017. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 5, 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  5. ↑ "How old is WWE Divas Champion A.J. Lee?". ProWrestling.net. Last Row Media LLC. มีนาคม 19, 2014. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ เมษายน 27, 2016. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 9, 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  6. 1 2 Caldwell, James (สิงหาคม 31, 2010). "WWE News: NXT Results – Cast of Season Three announced with Divas format". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ เมษายน 12, 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  7. ↑ "Statistics – WWE Divas Championship". Cagematch. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 22, 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  8. 1 2 3 Monday, Michael (เมษายน 3, 2013). "WrestleMania 29: Homecoming for Jersey's tiny 'Diva' AJ Lee". NJ.com. สืบค้นเมื่อ กันยายน 1, 2013.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  9. 1 2 3 4 5 6 Teodoro, Nick (มิถุนายน 15, 2012). "AJ Lee, the WWE's 'Geek Goddess', talks triple-threat match and her NJ. homecoming". NorthJersey. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 2012-06-17. สืบค้นเมื่อ เมษายน 12, 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  10. ↑ Wortman, James (เมษายน 4, 2013). "WrestleMania Diary: AJ Lee, Day 2". WWE. สืบค้นเมื่อ มกราคม 1, 2015. her older siblings Robert and Erica{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  11. ↑ Gaudiosi, John (พฤศจิกายน 21, 2012). "WWE Diva AJ Lee Gets Into The Game With WWE 13 (Q&A)". Forbes. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 13, 2014. I have an older brother and older sister.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  12. 1 2 3 4 5 6 "Miss April". G.L.O.R.Y. Wrestling. เมษายน 10, 2009. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ เมษายน 14, 2009. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 21, 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  13. ↑ Robinson, Jon (สิงหาคม 9, 2011). "AJ Lee talks video games, pro wrestling". ESPN. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 9, 2012.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  14. 1 2 Pierce, Scott (สิงหาคม 20, 2012). "Q&A: AJ Lee, WWE Superheroine". Esquire. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 20, 2012. I actually went to NYU for six months, had some family issues that kind of set me back, and I couldn't afford to go anymore. That was the theme going on in my whole life, you know: money stopping me from whatever I wanted to do. My dream my entire life was to be a wrestler, so that was my moment where I was like, Okay, let's do it now. I went to wrestling school and found a full-time job to support it.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  15. 1 2 Meltzer, Dave (กันยายน 6, 2010). "Sept. 6, 2010 Observer Newsletter: UFC 118 in-depth, early Luna bio, WWE responds to Cade, Tony Borne". Wrestling Observer Newsletter. Campbell, CA: 11. ISSN 1083-9593. April Jeanette, 23, started wrestling independently in New Jersey after graduating high school. While doing independents, she attended NYU's Tisch School of the Arts in New York City. She's got by far the most wrestling experience, and will be far and away the best in-ring worker. She's small and has the cute look, and was at one time the girlfriend of TNA's Jay Lethal.{{cite journal}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  16. 1 2 "Women Superstars Uncensored". Online World of Wrestling. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 27, 2011.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  17. ↑ Dykens, Brad (เมษายน 14, 2009). "WSU King & Queen of the Ring Results". Online World of Wrestling. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 12, 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  18. 1 2 Donnelly, Matt (กรกฎาคม 23, 2020). "'Glow' Comic Authors Aimee Garcia, AJ Mendez Launch Scrappy Heart Productions". Variety (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กรกฎาคม 27, 2020. สืบค้นเมื่อ เมษายน 17, 2021.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  19. ↑ Strauss, Gerry (มีนาคม 11, 2013). "Homecoming Queen: Local Talent At WrestleMania". New Jersey Monthly. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ เมษายน 18, 2015. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 11, 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  20. 1 2 Johnson, Mike (พฤษภาคม 5, 2009). "WWE signs new developmental Diva". PWInsider. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ตุลาคม 23, 2013. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 11, 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  21. ↑ Spears, Michael (กันยายน 15, 2009). "WWE developmental roster updates". PWInsider. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กันยายน 23, 2009. สืบค้นเมื่อ เมษายน 11, 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  22. 1 2 "AJ makes FCW History". Florida Championship Wrestling. ธันวาคม 16, 2010. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มีนาคม 8, 2011. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 8, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  23. ↑ Bishop, Matt (พฤศจิกายน 24, 2010). "WWE NXT: AJ sent home in a shocker". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2015-03-27. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 24, 2010.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  24. ↑ Wortman, James (มีนาคม 31, 2013). "WrestleMania Diary: AJ Lee, introduction". WWE. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ เมษายน 6, 2016. สืบค้นเมื่อ เมษายน 6, 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  25. ↑ Tait, James (พฤษภาคม 28, 2011). "Tait's SmackDown Report 5/27". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ เมษายน 15, 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  26. ↑ Tedesco, Mike (มิถุนายน 3, 2011). "SmackDown Results – 6/3/11". Wrestleview. สืบค้นเมื่อ กันยายน 2, 2013.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  27. ↑ Parks, Greg (กรกฎาคม 8, 2011). "Parks' WWE SmackDown Report 7/8". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 20, 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  28. ↑ Hillhouse, Dave (พฤศจิกายน 12, 2011). "Smackdown: Eye of the Viper". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2014-10-06. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 12, 2011.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  29. ↑ Hillhouse, Dave (พฤศจิกายน 30, 2011). "Smackdown: Christmas in November". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2015-04-07. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 12, 2011.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  30. ↑ Parks, Greg (มกราคม 13, 2012). "Parks' WWE SmackDown Report 1/13". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ มกราคม 14, 2012.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  31. ↑ Caldwell, James. "CALDWELL'S WWE WRESTLEMANIA 28 PPV REPORT 4/1: Ongoing "virtual time" coverage of live PPV - Rock-Cena, Taker-Hunter, Punk-Jericho". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 2 เมษายน 2012.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  32. ↑ Parks, Greg (6 เมษายน 2012). "PARKS' WWE SMACKDOWN REPORT 4/6: Ongoing "virtual time" coverage of the show, including Sheamus vs. Alberto Del Rio". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 8 เมษายน 2012.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  33. ↑ Tylwalk, Nick. "Raw: Vince McMahon stops by for a John Laurinaitis performance review". SLAM! Wrestling. สืบค้นเมื่อ 12 มิถุนายน 2012.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) CS1 maint: deprecated archival service (ลิงก์)
  34. ↑ WWE Champion CM Punk vs. Daniel Bryan, WWE, สืบค้นเมื่อ 2012-06-25
  35. ↑ "CALDWELL'S WWE RAW RESULTS 7/16: Complete "virtual-time" coverage of live Raw #998 - MITB PPV fall-out, Cena's announcement". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 29 กรกฎาคม 2012.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  36. ↑ http://www.wwe.com/shows/raw/2012-07-23/raw-1000-results/page-7
  37. ↑ "Raw results: Punk and Sheamus collide following AJ's resignation, but Ryback has the last word". WWE. สืบค้นเมื่อ 2012-10-22.
  38. 1 2 Caldwell, James (ธันวาคม 16, 2012). "Caldwell's WWE TLC PPV Results 12/16". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 17, 2012.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  39. ↑ Caldwell, James. "CALDWELL'S WWE RAW RESULTS 12/17: Complete "virtual-time" coverage of live Raw - The strangest show of the year concludes with the debut of a new monster heel; Ric Flair returns". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 18 ธันวาคม 2012.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  40. ↑ Caldwell, James (เมษายน 7, 2013). "Caldwell's WWE WrestleMania 29 PPV Results". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ มกราคม 12, 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  41. ↑ Johnson, Mike (มิถุนายน 16, 2013). "Complete WWE Payback PPV Coverage". PWInsider. สืบค้นเมื่อ มกราคม 12, 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  42. ↑ Clapp, John. "World Heavyweight Champion Alberto Del Rio def. Dolph Ziggler by disqualification". WWE.com. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 14, 2013.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  43. ↑ Benigno, Anthony. "Raw results: Cena chooses his destiny, RVD takes flight and Lesnar returns to punish Punk, Dolph suffers spider's bite: World Heavyweight Champion Alberto Del Rio def. Dolph Ziggler". WWE.com. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 14, 2013.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  44. ↑ Tedesco, Mike (ธันวาคม 18, 2012). "WWE SmackDown Results 12/18". Wrestleview. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 25, 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  45. ↑ Parks, Greg (สิงหาคม 2, 2013). "Parks' WWE SmackDown Report 8/2". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ มกราคม 12, 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  46. ↑ "CALDWELL'S WWE SSLAM PPV RESULTS 8/18 (Hour 3): Cena vs. Bryan WWE Title main event, did Orton cash in?".
  47. ↑ Martin, Adam (ธันวาคม 15, 2013). "WWE TLC PPV Results – 12/15/13". Wrestleview. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 1, 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  48. ↑ Benigno, Anthony (เมษายน 7, 2014). "NXT Women's Champion Paige def. AJ Lee to become the new Divas Champion". WWE. สืบค้นเมื่อ เมษายน 8, 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  49. ↑ Parks, Greg (กันยายน 27, 2013). "Parks' WWE SmackDown Report 9/27". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ เมษายน 14, 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  50. ↑ Scherer, Dave (มิถุนายน 14, 2014). "CM Punk—AJ Lee Update". PWInsider. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 14, 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  51. ↑ "C.M. Punk wedding note". Wrestling Observer Newsletter. มิถุนายน 14, 2014. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2014-12-16. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 14, 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  52. ↑ Martin, Adam. "WWE Raw Results - 6/30/14 (Live results from Hartford)". wrestleview.com. Wrestleview. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 1, 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  53. ↑ Caldwell, James (สิงหาคม 17, 2014). "Caldwell's WWE SummerSlam PPV Results 8/17". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 17, 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  54. ↑ Caldwell, James (กันยายน 21, 2014). "Caldwell's WWE NOC PPV Report 9/21". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ กันยายน 21, 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  55. ↑ Caldwell, James (ธันวาคม 14, 2014). "Caldwell's WWE TLC PPV Report 12/14". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 14, 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  56. ↑ Martin, Adam (ธันวาคม 28, 2014). "AJ Lee had been working injured according to new report". WrestleView. สืบค้นเมื่อ มกราคม 2, 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  57. ↑ Caldwell, James (มกราคม 10, 2015). "A.J. Lee address injury status". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ มกราคม 10, 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  58. ↑ Caldwell, James (มีนาคม 2, 2015). "Caldwell's WWE Raw Results 3/2". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 2, 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  59. ↑ Caldwell, James (มีนาคม 29, 2015). "Caldwell's WM31 PPV Results 3/29". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 30, 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  60. ↑ "AJ Lee retires from WWE". WWE. เมษายน 3, 2015. สืบค้นเมื่อ เมษายน 3, 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  61. ↑ Johnson, Mike (เมษายน 4, 2014). "More on AJ Lee retirement". PWInsider. สืบค้นเมื่อ เมษายน 5, 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  62. ↑ Mueller, Chris. "WWE SmackDown Results, Winners, Live Grades and Highlights After Clash in Paris 2025". Bleacher Report (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2025-09-06.
  63. ↑ Barnett, Jake (กันยายน 20, 2025). "WWE Wrestlepalooza results: Barnett's review of AJ Lee and CM Punk vs. Becky Lynch and Seth Rollins, John Cena vs. Brock Lesnar, Iyo Sky vs. Stephanie Vaquer for the Women's World Championship". Pro Wrestling Dot Net. สืบค้นเมื่อ กันยายน 20, 2025.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  64. 1 2 Sulla-Heffinger, Anthony (กุมภาพันธ์ 28, 2026). "WWE Elimination Chamber 2026 results, grades, analysis: Randy Orton, Rhea Ripley win; Seth Rollins returns". Yahoo Sports. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 28, 2026.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  65. ↑ Mendoza, Jordan (เมษายน 18, 2026). "WWE WrestleMania 42 live results: Night one winners, highlights, more". USA Today. สืบค้นเมื่อ เมษายน 18, 2026.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  66. ↑ Scherer, Dave (มิถุนายน 14, 2014). "CM Punk—AJ Lee Update". PWInsider. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 14, 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  67. ↑ "C.M. Punk wedding note". Wrestling Observer Newsletter. มิถุนายน 14, 2014. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2014-12-16. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 14, 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  68. ↑ "AJ Lee Chats With Troy Hughes". 105.3 The Fan. ตุลาคม 23, 2014. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 23, 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  69. ↑ Tello, Craig (มีนาคม 22, 2012). "Fightin' Fangirls: WWE Diva AJ". Marvel. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 4, 2012.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  70. ↑ Truitt, Brian (กรกฎาคม 23, 2012). "WWE's 'Monday Night Raw' packs 1,000 episodes under its belt". USA Today. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 4, 2012.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  71. ↑ "AJ Lee's tattoo tribute to her Divas Championship win: photos". WWE. สืบค้นเมื่อ กันยายน 16, 2013.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  72. ↑ Viscardi, James (ตุลาคม 24, 2014). "WWE's AJ Lee On Hell In A Cell & Her Batman/Joker Rivalry With Fellow WWE Diva Paige". ComicBook.com. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 30, 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  73. ↑ Freeney, Nolan (กุมภาพันธ์ 25, 2015). "Patricia Arquette's Oscars Speech Inspired This Female Wrestler to Speak Out". Time. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 25, 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  74. ↑ Friedman, Megan (กุมภาพันธ์ 25, 2015). "Awesome Pro Wrestler Makes a Stand for Equal Pay". Marie Claire. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 25, 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  75. ↑ "Statistics – WWE Divas Championship". Cagematch. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 22, 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  76. ↑ "Florida Championship Wrestling roster". Florida Championship Wrestling. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ พฤศจิกายน 10, 2010. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 8, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  77. ↑ "Most wins of the World Wrestling Entertainment Divas Championship". Guinness World Records. กันยายน 21, 2014. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 13, 2022.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  78. ↑ "First female WWE Superstar Challenge winner". Guinness World Records. มีนาคม 30, 2012. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 2, 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  79. ↑ "PWI Awards". Pro Wrestling Illustrated. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มกราคม 21, 2016. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 28, 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  80. ↑ "Pro Wrestling Illustrated (PWI) Female 50 for 2014". Internet Wrestling Database. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ธันวาคม 27, 2014. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 22, 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  81. ↑ Meltzer, Dave (มกราคม 27, 2014). "2013 Annual awards issue, best in the world in numerous categories, plus all the news in pro-wrestling and MMA over the past week and more". Wrestling Observer Newsletter. Campbell, California. น. 32. ISSN 1083-9593.{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  82. ↑ "AJ Lee's third reign". WWE. กันยายน 22, 2014. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ สิงหาคม 1, 2015. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 18, 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  83. ↑ Caldwell, James (ธันวาคม 8, 2014). "Caldwell's WWE Raw Results 12/8". Pro Wrestling Torch. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มกราคม 8, 2015. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 9, 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  84. ↑ "Raw news: "Big" NXT debut concludes Raw & Slammy winners". Pro Wrestling Torch. ธันวาคม 17, 2012. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ธันวาคม 19, 2012. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 4, 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)

แหล่งข้อมูลอื่น

Related

No related data.

Recommendations