Overview
ปราสาทบาทชุม เป็นเทวสถานในศาสนาพุทธ สร้างขึ้นโดยกวินทราริมถนะ เสนาบดีชาวพุทธผู้รอบรู้ในรัชสมัยของพระเจ้าราเชนทรวรมัน กษัตริย์แห่งจักรวรรดิเขมร เมื่อกลางคริสต์ศตวรรษที่ 10 ตั้งอยู่ห่างจากสระสรงไปทางทิศใต้ประมาณ 400 เมตร ที่เมืองพระนคร ประเทศกัมพูชา
| ปราสาทบาทชุม ប្រាសាទបាទជុំ | |
|---|---|
 | |
| ศาสนา | |
| ศาสนา | ศาสนาพุทธ |
| จังหวัด | เสียมราฐ |
| สถานะ | ซากโบราณสถาน |
| ที่ตั้ง | |
| ที่ตั้ง | เมืองพระนคร |
| ประเทศ |  กัมพูชา |
 แผนที่แบบโต้ตอบของปราสาทบาทชุม ប្រាសាទបាទជុំ | |
| พิกัดภูมิศาสตร์ | 13°25′29″N 103°54′27″E / 13.42472°N 103.90750°E |
| สถาปัตยกรรม | |
| ประเภท | เขมร |
| รูปแบบ | แบบแปรรูป |
| ผู้ก่อตั้ง | ราเชนทรวรมัน |
| เสร็จสมบูรณ์ | กลางคริสต์ศตวรรษที่ 10 |
| วัสดุ | อิฐ |
ปราสาทบาทชุม (เขมร: ប្រាសាទបាទជុំ; อักษรโรมัน: Prasat Bat Chum) เป็นเทวสถานในศาสนาพุทธ สร้างขึ้นโดยกวินทราริมถนะ เสนาบดีชาวพุทธผู้รอบรู้ในรัชสมัยของพระเจ้าราเชนทรวรมัน กษัตริย์แห่งจักรวรรดิเขมร[1] เมื่อกลางคริสต์ศตวรรษที่ 10 ตั้งอยู่ห่างจากสระสรงไปทางทิศใต้ประมาณ 400 เมตร (1,300 ฟุต) ที่เมืองพระนคร ประเทศกัมพูชา
ปราสาทประกอบด้วยปรางค์อิฐสามองค์เรียงเป็นแนวเดียวกัน (ปัจจุบันอยู่ในสภาพทรุดโทรม) ตั้งอยู่บนฐานเดียวกัน ล้อมรอบด้วยกำแพงและคูน้ำ โดยมีซุ้มประตู (โคปุระ) เพียงแห่งเดียวทางทิศตะวันออก
บนกรอบประตูมีจารึกทางพุทธศาสนาที่กล่าวถึงกวินทราริมถนะ "สถาปนิก" (หรือขุนนางผู้ดูแลการก่อสร้าง) ผู้สร้างสระสรง ปราสาทแม่บุญตะวันออก และอาจเป็นผู้วางผังปราสาทภูเขาแปรรูปด้วย[2] ปราสาทแปรรูปได้รับการอุทิศในปี ค.ศ. 960 ไม่นานก่อนที่สถาปนิกผู้นี้จะเสียชีวิต เคยมีบ้านเรือนและอารามทางพุทธศาสนาอยู่ใกล้กับปราสาท แต่สิ่งก่อสร้างที่ทำจากไม้เหล่านี้ได้สูญหายไปนานแล้ว[3]
ระหว่างการขุดค้นในปี ค.ศ. 1952 มีการพบแผ่นหินปูพื้นที่แสดงยันตระในปรางค์องค์เหนือและองค์กลาง ซึ่งยอร์ช เซเดส์สามารถประกอบขึ้นใหม่และเชื่อมโยงเข้ากับเทพเจ้าทางพุทธศาสนาที่กล่าวถึงบนกรอบประตูได้อย่างยากลำบากยิ่ง[4]
ในปรางค์แต่ละองค์มีจารึกที่แตกต่างกัน ลงนามโดยบุคคลสามคนที่ต่างกัน บทสุดท้ายของจารึกทั้งสามกล่าวถึงช้างว่าเป็น "ผู้ทำลายคันดิน"[5]
ระเบียงภาพ
ตัวปราสาท
ปรางค์ด้านซ้าย
ปรางค์องค์กลาง
ปรางค์ด้านขวา
ประตูสู่ปรางค์องค์กลาง
สิงห์หิน
อ้างอิง
- ↑ Coedès, George (1968). Walter F. Vella (บ.ก.). The Indianized States of Southeast Asia (ภาษาอังกฤษ). trans.Susan Brown Cowing. University of Hawaii Press. น. 116. ISBN 978-0-8248-0368-1.
- ↑ Freeman and Jacques, 2006, น. 158
- ↑ หนังสือนำเที่ยว Ancient Angkor โดย Michael Freeman และ Claude Jacques ตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 2003
- ↑ Dumarçay et al., 2001, น. 18-19
- ↑ Freeman and Jacques, 2006, น. 155
บรรณานุกรม
- Dumarçay, Jacques; Royère, Pascal; Smithies, Michael; Kähler, Hans; Arps, Ben; Spuler, Bertold; Altenmüller, Hartwig (2001). Cambodian Architecture, Eight to Thirteenth Century (ภาษาอังกฤษ). Brill. ISBN 90-04-11346-0.
- Freeman, Michael; Jacques, Claude (2006). Ancient Angkor (ภาษาอังกฤษ). River Books. ISBN 974-8225-27-5.
แหล่งข้อมูลอื่น
วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Bat Chum
 | บทความอาคาร หรือ สถานที่สำคัญนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล |