Overview
เบนซิลเบนโซเอต เป็นสารประกอบอินทรีย์ที่ใช้เป็นยาและไล่แมลง เป็นยาที่ใช้รักษาโรคหิดและเหา สำหรับโรคหิด โดยทั่วไปแนะนำให้ใช้เพอร์เมทรินหรือมาลาไทออน และถูกนำไปทำเป็นโลชันทาผิว โดยปกติแล้วจะต้องทาสองถึงสามครั้ง นอกจากนี้ยังมีอยู่ในยาหม่องเปรู ยาหม่องโทลู และในดอกไม้อีกหลายชนิด
 | |
 | |
| ข้อมูลทางคลินิก | |
|---|---|
| ชื่อทางการค้า | Ascabin, Ascabiol, Ascarbin, Tenutex, others |
| ชื่ออื่น | phenylmethyl ester, benzoic ester |
| รหัส ATC | |
| ตัวบ่งชี้ | |
| |
| เลขทะเบียน CAS | |
| PubChem CID | |
| DrugBank | |
| ChemSpider | |
| UNII | |
| KEGG | |
| ChEBI | |
| ChEMBL | |
| ECHA InfoCard | 100.004.003 |
| ข้อมูลทางกายภาพและเคมี | |
| สูตร | C14H12O2 |
| มวลต่อโมล | 212.248 g·mol−1 |
| แบบจำลอง 3D (JSmol) | |
| ความหนาแน่น | 1.118 g/cm3 g/cm3 |
| จุดหลอมเหลว | 18 องศาเซลเซียส (64 องศาฟาเรนไฮต์) |
| จุดเดือด | 323 องศาเซลเซียส (613 องศาฟาเรนไฮต์) |
| การละลายในน้ำ | insoluble mg/mL (20 °C) |
| |
InChI
| |
 สารานุกรมเภสัชกรรม | |
เบนซิลเบนโซเอต เป็นสารประกอบอินทรีย์ที่ใช้เป็นยาและไล่แมลง[1] เป็นยาที่ใช้รักษาโรคหิดและเหา[2] สำหรับโรคหิด โดยทั่วไปแนะนำให้ใช้เพอร์เมทรินหรือมาลาไทออน[3] และถูกนำไปทำเป็นโลชันทาผิว[2] โดยปกติแล้วจะต้องทาสองถึงสามครั้ง[2] นอกจากนี้ยังมีอยู่ในยาหม่องเปรู ยาหม่องโทลู และในดอกไม้อีกหลายชนิด[4]
ผลข้างเคียงอาจรวมถึงการระคายเคืองของผิวหนัง[2] ไม่แนะนำในเด็ก[3] และใช้ในสัตว์อื่นได้ แต่ก็ถือว่าเป็นพิษต่อแมว [1] และไม่ทราบการทำงานอย่างชัดเจน[5]
เบนซิลเบนโซเอตได้รับการศึกษาทางการแพทย์ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1918[1] และอยู่ในรายชื่อยาหลักขององค์การอนามัยโลก[6] เบนซิลเบนโซเอตจำหน่ายภายใต้ชื่อแบรนด์ Scabanca และมีจำหน่ายเป็นยาสามัญ[1][3] แต่ไม่สามารถใช้ในทางการแพทย์ในสหรัฐ[1]
อ้างอิง
- 1 2 3 4 5 Knowles CO (1991). "22.4.2 Benzyl Benzoate". ใน Hayes WJ, Laws ER (บ.ก.). Handbook of Pesticide Toxicology, Volume 3: Classes of Pesticides. Academic Press. น. 1505–1508. ISBN 0123341639.
- 1 2 3 4 World Health Organization (2009). Stuart MC, Kouimtzi M, Hill SR (บ.ก.). WHO Model Formulary 2008. World Health Organization. น. 311. hdl:10665/44053. ISBN 9789241547659.
- 1 2 3 British National Formulary: BNF 69 (พิมพ์ครั้งที่ 69). British Medical Association. 2015. น. 836. ISBN 9780857111562.
- ↑ Fahlbusch K, Hammerschmidt F, Panten J, Pickenhagen W, Schatkowski D, Bauer K, Garbe D, Surburg H (15 มกราคม 2003). "Flavors and Fragrances". Ullmann's Encyclopedia of Industrial Chemistry. Wiley. doi:10.1002/14356007.a11_141. ISBN 3527306730.
{{cite encyclopedia}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Bowman DD (2009). Georgis' Parasitology for Veterinarians (ภาษาอังกฤษ). Elsevier Health Sciences. น. 262. ISBN 978-1416044123.
- ↑ World Health Organization (2019). World Health Organization model list of essential medicines: 21st list 2019. Geneva: World Health Organization. hdl:10665/325771. WHO/MVP/EMP/IAU/2019.06. License: CC BY-NC-SA 3.0 IGO.
แหล่งข้อมูลอื่น
- "Benzyl Benzoate". Drug Information Portal. U.S. National Library of Medicine.
