บ็อบบี แลชลีย์

Overview

แฟรงกลิน โรแบร์โต แลชลีย์ เป็นนักมวยปล้ำอาชีพและอดีตนักสู้เอ็มเอ็มเอชาวอเมริกัน เขาเคยเป็นหนึ่งในแชมป์แท็กทีมโลกของออลอีลิตเรสต์ลิงร่วมกับเชลตัน เบนจามิน เพื่อนร่วมกลุ่ม แลชลีย์เป็นที่รู้จักมากที่สุดจากช่วงเวลาที่อยู่กับดับเบิลยูดับเบิลยูอี และยังเป็นที่รู้จักจากการปล้ำในโทเทิลนอนสต็อปแอ็กชันเรสต์ลิงด้วย ในฐานะนักสู้เอ็มเอ็มเอ เขาเคยแข่งขันในเบลเลเตอร์เอ็มเอ็มเอและสไตรก์ฟอร์ซ

บ็อบบี แลชลีย์
ข้อมูลส่วนบุคคล
ชื่อเกิดFranklin Roberto Lashley
เกิด (1976-07-16) กรกฎาคม 16, 1976 (50 ปี)
Junction City, Kansas, U.S.
การศึกษาMissouri Valley College (BA)
คู่ชีวิตKristal Marshall (2007–2010)
บุตร3
ชื่อบนสังเวียนBlaster Lashley[1]
Bobby Lashley[1]
Lashley[1]
ส่วนสูง6 ฟุต 3 นิ้ว (191 เซนติเมตร)[2][3][4]
น้ำหนัก273 ปอนด์ (124 กิโลกรัม)[2]
มาจากColorado Springs, Colorado[2]
ฝึกหัดโดยOhio Valley Wrestling[1]
เปิดตัวJanuary 5, 2005[5]
Military service
รับใช้ สหรัฐ
แผนก/สังกัด United States Army
ชั้นยศ Sergeant

แฟรงกลิน โรแบร์โต แลชลีย์ (Franklin Roberto Lashley; 16 กรกฎาคม ค.ศ. 1976) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพและอดีตนักสู้เอ็มเอ็มเอชาวอเมริกัน เขาเคยเป็นหนึ่งในแชมป์แท็กทีมโลกของออลอีลิตเรสต์ลิงร่วมกับเชลตัน เบนจามิน เพื่อนร่วมกลุ่ม แลชลีย์เป็นที่รู้จักมากที่สุดจากช่วงเวลาที่อยู่กับดับเบิลยูดับเบิลยูอี และยังเป็นที่รู้จักจากการปล้ำในโทเทิลนอนสต็อปแอ็กชันเรสต์ลิงด้วย ในฐานะนักสู้เอ็มเอ็มเอ เขาเคยแข่งขันในเบลเลเตอร์เอ็มเอ็มเอและสไตรก์ฟอร์ซ

แลชลีย์เปิดตัวในดับเบิลยูดับเบิลยูอีเมื่อปี 2005 โดยปล้ำในแบรนด์สแมคดาวน์และคว้าแชมป์สหรัฐอเมริกาได้หนึ่งสมัย หลังจากถูกดราฟต์ไปยังแบรนด์อีซีดับเบิลยูในปีถัดมา เขากลายเป็นแชมป์โลกอีซีดับเบิลยูสองสมัย ในช่วงเวลานั้นเขามีศึกสำคัญกับประธานบริษัทวินซ์ แม็กแมน รวมถึงเป็นตัวแทนของโดนัลด์ ทรัมป์ในแมตช์ “ศึกของมหาเศรษฐี” ที่เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 23 ก่อนจะอำลาบริษัทในปี 2008 หลังจากนั้นเขาหันไปเอาดีด้านเอ็มเอ็มเอและขึ้นชกอาชีพครั้งแรกในเดือนธันวาคม 2008 เมื่อทำสถิติการชกได้ 10 ชนะ 2 แพ้ เขาจึงเซ็นสัญญากับเบลเลเตอร์เอ็มเอ็มเอในปี 2014 และชนะทั้งห้าไฟต์ที่ลงแข่งขันระหว่างปี 2014 ถึง 2016

ในปี 2009 แลชลีย์เริ่มปรากฏตัวในทีเอ็นเอ ก่อนจะออกจากสมาคมในปีถัดมา จากนั้นเขากลับสู่ทีเอ็นเออีกครั้งในปี 2014 ซึ่งต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็นอิมแพกต์ในปี 2017 และสามารถคว้าแชมป์โลกเฮฟวีเวตของทีเอ็นเอได้ถึงสี่สมัย นอกจากนี้เขายังเป็นแชมป์เอ็กซ์ดิวิชันหนึ่งสมัย และเป็นแชมป์คิงออฟเดอะเมาน์เทนคนสุดท้าย หลังจากออกจากอิมแพกต์ในช่วงต้นปี 2018 เขากลับสู่ดับเบิลยูดับเบิลยูอีในเดือนเมษายนปีเดียวกัน และคว้าแชมป์ดับเบิลยูดับเบิลยูอีสองสมัย แชมป์อินเตอร์คอนติเนนตัลสองสมัย และแชมป์สหรัฐอเมริกาเพิ่มอีกสองสมัย เขาออกจากดับเบิลยูดับเบิลยูอีในเดือนสิงหาคม 2024 หลังสัญญาสิ้นสุดลง ก่อนจะเซ็นสัญญากับออลอีลิตเรสต์ลิงและเปิดตัวในเดือนตุลาคมในรายการไฟรต์ไนต์ไดนาไมต์ และเป็นสมาชิกของกลุ่มเดอะเฮิร์ตซินดิเคต

เขาเคยเป็นคู่เอกของรายการเพย์เปอร์วิวหลายรายการทั้งของดับเบิลยูดับเบิลยูอีและทีเอ็นเอ รวมถึงศึกบาวด์ฟอร์กลอรีปี 2016 ซึ่งเป็นรายการใหญ่ที่สุดของทีเอ็นเอด้วย

ชีวิตวัยเยาว์

แลชลีย์ขณะรับราชการในกองทัพบกสหรัฐฯ

แฟรงกลิน โรแบร์โต แลชลีย์ เกิดเมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม ค.ศ. 1976[6][7] ที่เมืองจังก์ชันซิตี รัฐแคนซัส สหรัฐอเมริกา[8] เขาเป็นบุตรของครูฝึกทหารของกองทัพบกสหรัฐ แลชลีย์มีเชื้อสายปานามาจากฝั่งมารดา และมีเชื้อสายแอฟโฟร-แคริบเบียนจากฝั่งบิดา ซึ่งเกิดและเติบโตในปานามา ก่อนอพยพมายังสหรัฐอเมริกาก่อนที่บ็อบบี แลชลีย์จะเกิด บ็อบบีเติบโตในครอบครัวที่มีมารดาเลี้ยงดูลูกเพียงลำพัง มารดาของเขาพูดภาษาอังกฤษได้เพียงเล็กน้อยและประสบปัญหาในการหางานที่ดีทำ ขณะที่บิดารับราชการทหาร[9] เขามีพี่สาวสามคน โดยหนึ่งในนั้นยังคงรับราชการประจำอยู่ในกองทัพอากาศสหรัฐ ณ ปี ค.ศ. 2015 ครอบครัวของเขาต้องย้ายที่อยู่ระหว่างฐานทัพต่าง ๆ เป็นครั้งคราว[10] ขณะที่บิดาประจำการอยู่ที่ฟอร์ตไรลีย์ในรัฐแคนซัส แลชลีย์เข้าเรียนที่โรงเรียนมัธยมฟอร์ตไรลีย์ และเริ่มเล่นมวยปล้ำสมัครเล่นในชั้นมัธยมศึกษาปีที่หนึ่งเพื่อเป็นกีฬานอกฤดูกาลแทนอเมริกันฟุตบอล ต่อมาเขาสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมจังก์ชันซิตี ซึ่งยังคงเล่นมวยปล้ำอย่างต่อเนื่อง[11]

หลังจากนั้นเขาเข้าเรียนที่วิทยาลัยมิสซูรีแวลลีย์ และคว้าแชมป์มวยปล้ำระดับประเทศของสมาคมกีฬามหาวิทยาลัยเอกชนแห่งชาติ รุ่นน้ำหนัก 177 ปอนด์ ติดต่อกันในปี ค.ศ. 1996, 1997 และ 1998[12] ก่อนสำเร็จการศึกษาในปี ค.ศ. 1999 ด้วยปริญญาตรีด้านการบริหารหน่วยงานบริการมนุษย์และการบริหารนันทนาการ[13] หลังเรียนจบ เขาเดินตามรอยบิดาเข้ารับราชการในกองทัพบกสหรัฐ และยังคงแข่งขันมวยปล้ำสมัครเล่นในโครงการนักกีฬาชั้นนำของกองทัพ ระหว่างสามปีที่รับราชการ เขาคว้าเหรียญทองและเหรียญเงินจากการแข่งขันมวยปล้ำฟรีสไตล์ระดับอาวุโสของสภากีฬาทหารนานาชาติ ในปี ค.ศ. 2003 ขณะอาศัยและฝึกซ้อมอยู่ที่เมืองโคโลราโดสปริงส์ โดยมีเป้าหมายคัดเลือกติดทีมชาติสหรัฐเพื่อเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิกปี ค.ศ. 2004 แลชลีย์ได้พบเห็นเหตุปล้นธนาคารและต้องกระโดดหลบกระสุนปืน ทำให้ได้รับบาดเจ็บที่หัวเข่าจนต้องเข้ารับการผ่าตัด เหตุการณ์ดังกล่าวส่งผลให้เส้นทางมวยปล้ำสมัครเล่นของเขาสิ้นสุดลง[14]

เส้นทางมวยปล้ำอาชีพ

เส้นทางใน WWE

แลชลีย์เริ่มต้นกับโอไฮโอแวลลีย์เรสต์ลิง สมาคมพัฒนานักมวยปล้ำของดับเบิลยูดับเบิลยูอี ในปี ค.ศ. 2005[15] ก่อนเปิดตัวทางโทรทัศน์ในรายการสแมคดาวน์เมื่อวันที่ 23 กันยายน และเอาชนะไซมอน ดีนได้ตั้งแต่แมตช์แรก เขายังร่วมทีมสแมคดาวน์ในศึกเซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ปีเดียวกัน[16] ปี ค.ศ. 2006 แลชลีย์เริ่มมีบทบาทเด่นบนสแมคดาวน์ เขาเข้าร่วมแมตช์มันนีอินเดอะแบงก์ในเรสเซิลเมเนีย 22[17] และเข้าถึงรอบชิงชนะเลิศคิงออฟเดอะริง ก่อนแพ้บุ๊กเกอร์ ที[18] ต่อมาเขาคว้าแชมป์ยูเอสซึ่งเป็นแชมป์แรกในอาชีพดับเบิลยูดับเบิลยูอี แต่เสียแชมป์ให้ฟินเลย์ในเดือนกรกฎาคม[19] ปลายปี ค.ศ. 2006 แลชลีย์ย้ายสู่แบรนด์อีซีดับเบิลยู และคว้าแชมป์โลกอีซีดับเบิลยูในแมตช์เอ็กซ์ตรีมเอลิมิเนชันแชมเบอร์ที่ศึกดีเซมเบอร์ทูดิสเมมเบอร์[20] เขาป้องกันแชมป์ได้หลายครั้ง และยังเป็นคนแรกที่ทำลายท่ามาสเตอร์ล็อกของคริส มาสเตอส์ได้สำเร็จ[21] ในปี ค.ศ. 2007 เขาถูกโดนัลด์ ทรัมป์เลือกให้เป็นตัวแทนในศึก “แบทเทิลออฟเดอะบิลเลียนแนร์ส” ที่เรสเซิลเมเนีย 23 และเอาชนะอูมากา ทำให้วินซ์ แม็กแมนต้องถูกโกนศีรษะตามกติกา[22] หลังจากนั้นเขามีศึกใหญ่กับวินซ์ แม็กแมน และสามารถคว้าแชมป์โลกอีซีดับเบิลยูกลับมาครองเป็นสมัยที่สองในศึกวันไนต์สแตนด์[23] กลางปี ค.ศ. 2007 แลชลีย์ถูกดราฟต์ไปแบรนด์รอว์ ทำให้ถูกริบแชมป์อีซีดับเบิลยู[24] เขาได้ชิงแชมป์ดับเบิลยูดับเบิลยูอีกับจอห์น ซีนา แต่ไม่สำเร็จ[25] ต่อมาได้รับบาดเจ็บที่ไหล่และต้องพักรักษาตัวหลายเดือน[26] ก่อนที่ดับเบิลยูดับเบิลยูอีจะประกาศยุติสัญญาของเขาในวันที่ 4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2008[27]

สมาคมต่างๆ และ TNA

หลังออกจากดับเบิลยูดับเบิลยูอีในปี ค.ศ. 2008 บ็อบบี แลชลีย์เริ่มปล้ำในสมาคมอิสระหลายแห่ง เขาปรากฏตัวในเม็กซิโกกับสมาคมเอเอเอที่ศึกทริเปิลมาเนีย ครั้งที่ 16 และร่วมทีมคว้าชัยชนะได้[28] ต่อมาในเปอร์โตริโกเขาเอาชนะไรโน และในญี่ปุ่นกับสมาคมไอโนกิเจโนมเฟเดอเรชันก็เอาชนะเดอะพรีเดเตอร์ได้สำเร็จ[29]

แลชลีย์เปิดตัวกับทีเอ็นเอในศึกล็อกดาวน์เดือนเมษายน ค.ศ. 2009 และเซ็นสัญญาอย่างเป็นทางการในเดือนกรกฎาคม[30] ช่วงแรกเขาถูกเคิร์ต แองเกิลแนะนำให้เป็นสมาชิกใหม่ของกลุ่มเมน อีเวนต์ มาเฟีย แต่กลับหักหลังแองเกิลและช่วยมิก โฟลีย์ ทำให้กลายเป็นฝ่ายธรรมะ จากนั้นเขาเปิดตัวบนเวทีทีเอ็นเอด้วยการร่วมทีมกับโฟลีย์เอาชนะเคิร์ต แองเกิลและเควิน แนช พร้อมคว้าแชมป์เลเจนด์สไปครอง[31] ต่อมาแลชลีย์เอาชนะไรโน และมีศึกกับซามัว โจ ก่อนจะชนะโจในแมตช์ซับมิชชันที่ศึกบาวด์ฟอร์กลอรี[32] แม้สถิติชนะรวดจะถูกสกอตต์ สไตเนอร์ตัดลง แต่เขาก็กลับมาเอาชนะสไตเนอร์ในแมตช์ลาสต์แมนสแตนดิงได้ และยังคว้าแชมป์รายการทีเอ็นเอแชมเปียนชิปซีรีส์เพื่อสิทธิ์ชิงแชมป์โลกเฮฟวีเวตในอนาคต[33] ต้นปี ค.ศ. 2010 แลชลีย์และคริสตัล พลิกบทเป็นฝ่ายอธรรม โดยขอปล่อยตัวจากทีเอ็นเอเพื่อให้เขามุ่งเน้นอาชีพเอ็มเอ็มเอเต็มที่[34] หลังจากก่อความวุ่นวายอยู่พักหนึ่ง เขาถูกเอริก บิชอฟฟ์ไล่ออก ซึ่งกลายเป็นการปรากฏตัวครั้งสุดท้ายกับทีเอ็นเอในช่วงแรก และชื่อของเขาถูกถอดออกจากเว็บไซต์ทางการในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2010[35]

หลังจากนั้นเขากลับไปปล้ำที่ญี่ปุ่นกับไอโนกิเจโนมเฟเดอเรชันอย่างต่อเนื่อง เขาเข้าร่วมทัวร์นาเมนต์ชิงแชมป์ไอจีเอฟในปี ค.ศ. 2011 ผ่านรอบแรกก่อนแพ้จอช บาร์เน็ตต์ในรอบรองชนะเลิศ และในปี ค.ศ. 2013 เขาเซ็นสัญญาสองปีกับสมาคมดังกล่าว[36] นอกจากนี้แลชลีย์ยังปล้ำในสมาคมอิสระหลายแห่งในสหรัฐอเมริกา รวมถึงชิงแชมป์เฮฟวีเวตของเรซิสแทนซ์ โปร เรสต์ลิงในปี ค.ศ. 2012 และปลายปี ค.ศ. 2014 เขาคว้าแชมป์เฮฟวีเวตของไอดับเบิลยูเอสได้สำเร็จ[37]

เส้นทางใน TNA

แลชลีย์กลับสู่ทีเอ็นเอในศึกล็อกดาวน์ปี 2014 ในฐานะฝ่ายธรรมะ โดยตอบรับคำท้าของอีธาน คาร์เตอร์ ที่สาม ต่อมาเขาหักหลังเอริก ยังและร่วมมือกับเอ็มเอ็มวีพีและเคนนี คิง กลายเป็นฝ่ายอธรรม จากนั้นเอาชนะเอริก ยังคว้าแชมป์โลกเฮฟวีเวตของทีเอ็นเอสมัยแรก กลายเป็นนักมวยปล้ำแอฟริกัน-อเมริกันคนแรกที่ได้แชมป์นี้ และป้องกันแชมป์ได้หลายครั้ง ก่อนเสียแชมป์ให้บ็อบบี รูดในปลายปี[38] ต้นปี 2015 แลชลีย์ได้แชมป์คืนจากบ็อบบี รูดด้วยความช่วยเหลือของกลุ่มบีตดาวน์แคลน แต่ภายหลังเขาหักหลังกลุ่มและกลับมาเป็นฝ่ายธรรมะอีกครั้ง เขามีบทบาทสำคัญในศึกระหว่างทีเอ็นเอกับจีเอฟดับเบิลยู และเข้าร่วมทัวร์นาเมนต์ชิงแชมป์โลก แต่ไม่สามารถคว้าแชมป์ได้[39]

ปี 2016 แลชลีย์กลับมาเป็นฝ่ายอธรรมอีกครั้ง หลังทำร้ายเคิร์ต แองเกิลในแมตช์อำลาของแองเกิล[40] ต่อมาเขาเอาชนะดรูว์ กัลโลเวย์ในแมตช์ Tap Out or Knockout คว้าแชมป์โลกทีเอ็นเอสมัยที่สาม และยังคว้าแชมป์ X Division กับแชมป์ King of the Mountain เพิ่มเติม ทำให้ถือครองสามแชมป์พร้อมกัน ก่อนเสียแชมป์โลกให้เอ็ดดี เอ็ดเวิร์ดส์ในเดือนตุลาคม[41]

ต้นปี 2017 แลชลีย์เอาชนะแชมป์โลกคืนจากเอ็ดดี เอ็ดเวิร์ดส์ในแมตช์ Iron Man 30 นาที คว้าแชมป์โลกทีเอ็นเอสมัยที่สี่[42] เขาป้องกันแชมป์ได้หลายครั้ง ก่อนเสียแชมป์ให้ อัลแบร์โต เอล ปาตรอน ในศึก Slammiversary XV เดือนกรกฎาคม 2017 ปลายปี 2017 แลชลีย์ประกาศเลิกปล้ำตามบทเพื่อกลับไปโฟกัสเอ็มเอ็มเอ[43] และเข้าสู่ศึกกับมูส โดยมีนักสู้จาก American Top Team เข้ามาเกี่ยวข้อง ที่ศึก Bound for Glory เขาร่วมทีมกับคิง โม เอาชนะมูสและสเตฟาน บอนนาร์ในแมตช์กรงเหล็ก Six Sides of Steel[44] ช่วงต้นปี 2018 เขามีศึกย่อยกับกลุ่ม oVe และไบรอัน เคจ ก่อนอำลาทีเอ็นเอ[45][46]

การกลับมา WWE

แลชลีย์กลับสู่ดับเบิลยูดับเบิลยูอีในรายการรอว์คืนหลังเรสเซิลเมเนีย 34 เมื่อวันที่ 9 เมษายน ค.ศ. 2018 หลังห่างหายไป 11 ปี[47] ต่อมาเขาเอาชนะโรมัน เรนส์ได้ที่ศึก Extreme Rules[48] ก่อนจะเปิดตัวลิโอ รัชเป็นผู้จัดการและกลับมาเป็นฝ่ายอธรรมในปลายปีเดียวกัน[49][50] ต้นปี ค.ศ. 2019 แลชลีย์คว้าแชมป์อินเตอร์คอนติเนนตัลสมัยแรก เป็นแชมป์แรกของเขาใน WWE ตั้งแต่ปี 2007[51] ก่อนเสียให้ฟินน์ บาลอร์ และได้แชมป์คืนอีกครั้ง[52] แต่เสียแชมป์ที่เรสเซิลเมเนีย 35[53] จากนั้นมีศึกกับบรอน สโตรว์แมน และต่อมากับรูเซฟในเรื่องราวความสัมพันธ์กับลานา ซึ่งจบลงต้นปี ค.ศ. 2020[54]

กลางปี ค.ศ. 2020 แลชลีย์ร่วมมือกับเอ็มเอ็มวีพี ก่อตั้งกลุ่ม The Hurt Business และคว้าแชมป์ยูเอสสมัยที่สอง[55] ต่อมาในปี ค.ศ. 2021 เขาคว้าแชมป์ดับเบิลยูดับเบิลยูอีสมัยแรก เอาชนะเดอะมิซ[56] และป้องกันแชมป์ได้หลายครั้ง ก่อนเสียแชมป์ให้บิ๊กอี ที่ใช้สิทธิ์ Money in the Bank[57] ต้นปี ค.ศ. 2022 แลชลีย์เอาชนะบร็อก เลสเนอร์คว้าแชมป์ดับเบิลยูดับเบิลยูอีสมัยที่สอง[58] แต่เสียแชมป์ในศึก Elimination Chamber[59] หลังจากนั้นเขากลับมาเป็นฝ่ายธรรมะ เอาชนะโอโมสที่เรสเซิลเมเนีย 38[60] และคว้าแชมป์ยูเอสสมัยที่สามในปีเดียวกัน[61] พร้อมป้องกันแชมป์ได้หลายครั้ง ก่อนเสียให้เซธ โรลลินส์ในเดือนตุลาคม[62]

ปี ค.ศ. 2023 แลชลีย์ถูกดราฟต์ไปสแมคดาวน์และเริ่มจับมือกับ The Street Profits จัดตั้งกลุ่ม The Pride มีศึกกับ LWO และ The Final Testament โดยเอาชนะ The Final Testament ได้ที่เรสเซิลเมเนีย XL ในแมตช์ Philadelphia Street Fight[63] การปรากฏตัวครั้งสุดท้ายของแลชลีย์ในรายการโทรทัศน์ของดับเบิลยูดับเบิลยูอีเกิดขึ้นในสแมคดาวน์วันที่ 3 พฤษภาคม ค.ศ. 2024 ส่วนแมตช์สุดท้ายเกิดขึ้นในเฮาส์โชว์วันที่ 5 พฤษภาคม ค.ศ. 2024 และเมื่อสัญญาหมดลงในวันที่ 16 สิงหาคม ค.ศ. 2024 เขาจึงอำลาดับเบิลยูดับเบิลยูอีอย่างเป็นทางการเป็นครั้งที่สอง[64]

เข้าร่วม AEW

แลชลีย์เซ็นสัญญากับ AEW ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2024 และเปิดตัวในรายการ Fright Night Dynamite เมื่อวันที่ 30 ตุลาคม โดยกลับมารวมกลุ่มกับ MVP และ Shelton Benjamin ในนาม The Hurt Syndicate พร้อมหันมาเป็นฝ่ายอธรรม[65] เดือนมกราคม ค.ศ. 2025 แลชลีย์และเชลตัน เบนจามินคว้าแชมป์ AEW World Tag Team Championship ซึ่งเป็นแชมป์แท็กทีมรายการใหญ่ครั้งแรกในอาชีพของเขา[66] และสามารถป้องกันแชมป์ได้หลายครั้ง ก่อนเสียแชมป์ที่ศึก Forbidden Door 2025 หลังครองแชมป์นาน 214 วัน[67] หลังเสียแชมป์ The Hurt Syndicate มีศึกกับกลุ่ม The Demand และได้สิทธิ์ชิงแชมป์โลกทรีโอส์ AEW แต่ไม่สามารถคว้าแชมป์ได้[68][69] ช่วงปลายปี 2025 แลชลีย์ได้รับบาดเจ็บและพักการแข่งขัน[70] ก่อนกลับสู่ AEW ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2026 และร่วมทีมชนะในแมตช์ Stadium Stampede ที่ศึก Double or Nothing 2026[71]

สไตล์การปล้ำและบุคลิกบนสังเวียน

แลชลีย์ใช้ท่า สเปียร์ และท่าล็อกแบบ ฟูลเนลสันหมุนเหวี่ยง ซึ่งรู้จักกันในชื่อ เฮิร์ตล็อก เป็นท่าปิดบัญชีหลักของเขา คริส มาสเตอส์ อดีตนักมวยปล้ำของดับเบิลยูดับเบิลยูอี ซึ่งเคยใช้ท่าฟูลเนลสันเป็นท่าปิดบัญชีของตนเอง ได้กล่าวถึงการที่แลชลีย์นำท่านี้มาใช้ว่า “มันตลกดีตอนที่เขาเริ่มใช้ท่านี้ ตอนนั้นมีคนพูดกันเต็มไปหมดว่า ‘นั่นคือเดอะมาสเตอร์ล็อก ไม่ใช่เดอะเฮิร์ตล็อก’ ถ้าจะบอกว่ามันไม่ได้สร้างโอกาสอะไรให้ผมเลยก็คงไม่จริง แม้จะเป็นโอกาสเล็กน้อยก็ตาม เพราะสุดท้ายแล้วมันก็กลายเป็นคำถามว่า ใครกันแน่ที่มีฟูลเนลสันดีที่สุดในวงการมวยปล้ำอาชีพ”[72] ฉายาของแลชลีย์คือ “เดอะโดมิเนเตอร์” ซึ่งใช้ในช่วงแรกที่อยู่กับดับเบิลยูดับเบิลยูอี ในเวลานั้นเขาใช้ท่า อินเวิร์ตเต็ดพาวเวอร์บอมบ์ และต่อด้วย ฟรอนต์พาวเวอร์สแลม เป็นท่าปิดบัญชี โดยเรียกทั้งสองท่ารวมกันว่า โดมิเนเตอร์ อีกฉายาหนึ่งคือ “ดิออลไมตี” ซึ่งตั้งโดยผู้จัดการในขณะนั้น ลิโอ รัช และฉายานี้ยังคงถูกใช้ต่อเนื่องในช่วงที่แลชลีย์ครองแชมป์ดับเบิลยูดับเบิลยูอีสมัยแรกด้วย

เส้นทางอาชีพศิลปะการต่อสู้แบบผสมผสาน

บ็อบบี แลชลีย์
ชื่ออื่นThe Boss[73]
The Dominator[74]
The Pressure Cooker[75]
The Real Heel Deal[73]
ส่วนสูง6 ft 3 in (1.91 m)
น้ำหนัก255 lb (116 kg; 18 st 3 lb)
รุ่นHeavyweight
ช่วงระยะ78 in (198 ซm)
ท่ายืนออร์โทด็อกซ์
มาจากDenver, Colorado
ทีมAmerican Kickboxing Academy, American Top Team, American Top Team Altitude,[76] CSW[77]
ผู้ฝึกสอนJosh Barnett[77]
มวยปล้ำNAIA Wrestling
ช่วงปี2008–2016
สถิติการต่อสู้แบบผสม
คะแนนรวม17
ชนะ15
โดยการน็อก6
โดยการยอม6
โดยการตัดสิน3
แพ้2
โดยการน็อก1
โดยการตัดสิน1
ข้อมูลอื่น
สถิติการต่อสู้แบบผสม จากเชอร์ด็อก
รายการเหรียญรางวัล
Collegiate Wrestling
ตัวแทนของ Missouri Valley
NAIA Championships
เหรียญทอง - ชนะเลิศ1996 Jamestown177 lb
เหรียญทอง - ชนะเลิศ1997 Jamestown177 lb
เหรียญทอง - ชนะเลิศ1998 Primm177 lb

แลชลีย์เปิดตัวในเอ็มเอ็มเออาชีพเมื่อวันที่ 13 ธันวาคม ค.ศ. 2008 และชนะทีเคโอในเวลาเพียง 41 วินาที จากนั้นเขาชนะต่อเนื่องหลายไฟต์ รวมถึงการเอาชนะเจสัน ไกดา, ไมก์ คุก และบ็อบ แซปป์ ทำให้เริ่มต้นเส้นทางเอ็มเอ็มเอด้วยสถิติ 4 ชนะรวด[78]

ปี ค.ศ. 2010 เขาเซ็นสัญญากับสไตรก์ฟอร์ซและชนะเวส ซิมส์ด้วยทีเคโอในยกแรก แต่ต่อมาแพ้ชาด กริกส์ด้วยทีเคโอในยกที่สอง ซึ่งเป็นความพ่ายแพ้ครั้งแรกในอาชีพ หลังไฟต์พบว่าเขาป่วยเป็นโรคโมโนและต้องพักฝึกซ้อมหลายเดือน[79]

ต่อมาแลชลีย์แข่งขันในหลายสมาคม เช่น ไททันไฟต์ติงแชมเปียนชิป ซึ่งเขาชนะจอห์น ออตต์และเควิน แอสพลันด์ และในชาร์กไฟต์สเขาคว้าแชมป์เฮฟวีเวตด้วยการชนะคาร์ล โนธีในยกแรก อย่างไรก็ตามเขาแพ้เจมส์ ทอมป์สันในการแข่งขันซูเปอร์ไฟต์ลีกที่อินเดีย[80]

ในปี ค.ศ. 2014 แลชลีย์เซ็นสัญญากับเบลเลเตอร์เอ็มเอ็มเอและชนะรวดทั้งห้าไฟต์ที่ลงแข่งขัน โดยเอาชนะจอช เบิร์นส์, คาร์ล เอเธอริงตัน, แดน ชาร์ลส์, เจมส์ ทอมป์สัน และจอช แอพเพลต์ ระหว่างปี ค.ศ. 2014–2016 ก่อนจะกลับไปปล้ำในดับเบิลยูดับเบิลยูอีในปี ค.ศ. 2018 แม้ยังมีสัญญากับเบลเลเตอร์อยู่ก็ตาม เขาไม่ได้ขึ้นชกเอ็มเอ็มเออีกเลย และประกาศอำลาวงการเอ็มเอ็มเออย่างเป็นทางการในปี ค.ศ. 2022 โดยมีสถิติอาชีพ 15 ไฟต์ ชนะ 13 แพ้ 2[81]

ชีวิตส่วนตัว

ลูกสาวคนแรกของแลชลีย์ชื่อไครา เกิดในปี ค.ศ. 2005[82][83] เขาเคยคบหากับคริสตัล มาร์แชลล์ นักมวยปล้ำอาชีพหญิง ซึ่งทั้งคู่มีบุตรชายชื่อไมลส์ เกิดในปี ค.ศ. 2008 และบุตรสาวชื่อนาโอมิ เกิดในปี ค.ศ. 2011[84][85]

นอกจากอาชีพมวยปล้ำแล้ว แลชลีย์ยังทำธุรกิจหลายอย่าง ในปี ค.ศ. 2007 เขาเปิดร้านสมูทตีเพื่อสุขภาพ ต่อมาในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2009 เขาประกาศเปิดตัวเครือข่ายเว็บไซต์ของแลชลีย์ ซึ่งประกอบด้วยเว็บไซต์ยิมอย่างเป็นทางการ ร้านจำหน่ายผลิตภัณฑ์โภชนาการ และหน้าโซเชียลมีเดียต่าง ๆ โดยเขาระบุในข่าวประชาสัมพันธ์ว่า ต้องการรักษาชื่อเสียงและทำให้ชื่อของตนยังคงเป็นที่รู้จักของสาธารณชน เพื่อให้บรรลุเป้าหมายในการเป็นนักสู้เอ็มเอ็มเออันดับหนึ่ง[86]

สถิติการต่อสู้

Res. สถิติ คู่ต่อสู้ Method Event วันที่ รอบ เวลา สถานที่ หมายเหตุ
Win 15–2 Josh Appelt Submission (rear-naked choke) Bellator 162 ตุลาคม 21, 2016 2 1:43 Memphis, Tennessee, United States
Win 14–2 James Thompson TKO (punches) Bellator 145 พฤศจิกายน 6, 2015 1 0:54 St. Louis, Missouri, United States
Win 13–2 Dan Charles TKO (punches) Bellator 138 มิถุนายน 19, 2015 2 4:14 St. Louis, Missouri, United States
Win 12–2 Karl Etherington TKO (submission to punches) Bellator 130 ตุลาคม 24, 2014 1 1:31 Mulvane, Kansas, United States
Win 11–2 Josh Burns Submission (rear-naked choke) Bellator 123 กันยายน 5, 2014 2 3:54 Uncasville, Connecticut, United States
Win 10–2 Tony Melton Decision (unanimous) Xtreme Fight Night 15 พฤศจิกายน 8, 2013 5 5:00 Catoosa, Oklahoma, United States Won the XFN Heavyweight Championship.
Win 9–2 Matthew Larson Submission (rear-naked choke) GWC: The British Invasion: U.S. vs. U.K. มิถุนายน 29, 2013 1 1:38 Kansas City, Missouri, United States
Win 8–2 Kevin Asplund Submission (americana) Titan FC 25 มิถุนายน 7, 2013 2 1:23 Fort Riley, Kansas, United States
Loss 7–2 James Thompson Decision (unanimous) Super Fight League 3: Lashley vs. Thompson พฤษภาคม 6, 2012 3 5:00 New Delhi, India
Win 7–1 Karl Knothe Submission (americana) Shark Fights 21: Knothe vs. Lashley พฤศจิกายน 11, 2011 1 3:44 Lubbock, Texas, United States Won the Shark Fights Heavyweight Championship.
Win 6–1 John Ott Decision (unanimous) Titan FC 17 มีนาคม 25, 2011 3 5:00 Kansas City, Kansas, United States
Loss 5–1 Chad Griggs TKO (doctor stoppage) Strikeforce: Houston สิงหาคม 21, 2010 2 5:00 Houston, Texas, United States
Win 5–0 Wes Sims TKO (punches) Strikeforce: Miami มกราคม 30, 2010 1 2:06 Sunrise, Florida, United States
Win 4–0 Bob Sapp TKO (submission to punches) FFI: Ultimate Chaos มิถุนายน 27, 2009 1 3:17 Biloxi, Mississippi, United States
Win 3–0 Mike Cook Technical Submission (guillotine choke) MFC 21 พฤษภาคม 15, 2009 1 0:24 Enoch, Alberta, Canada
Win 2–0 Jason Guida Decision (unanimous) SRP: March Badness มีนาคม 21, 2009 3 5:00 Pensacola, Florida, United States
Win 1–0 Joshua Franklin TKO (doctor stoppage) MFA: There Will Be Blood ธันวาคม 13, 2008 1 0:41 Miami, Florida, United States Heavyweight debut.


แชมป์และรางวัล

มวยปล้ำสมัครเล่น

  • International Federation of Associated Wrestling Styles
    • NYAC Christmas Tournament Senior Freestyle Silver Medalist (2001)
  • International Military Sports Council
    • CISM Armed Forces Championships Senior Freestyle Gold Medalist (2003)
    • CISM Armed Forces Championships Senior Freestyle Silver Medalist (2002)
    • CISM Military World Championships Senior Freestyle Silver Medalist (2002)
  • USA Wrestling
    • Third in the USA World Team Trials Senior Freestyle (2003)
  • National Association of Intercollegiate Athletics
    • NAIA All-American (1995, 1996, 1997, 1998)
    • NAIA Collegiate National Championship (1996, 1997, 1998)
  • Kansas Wrestling Coaches Association
    • KWCA Collegiate Wrestler of the Year (1998)
  • National High School Coaches Association
    • NHSCA Senior All-American (1994)
  • Kansas State High School Activities Association
    • KSHSAA 6A All-State (1993, 1994)
    • KSHSAA 6A High School State Championship (1994)
    • KSHSAA 6A High School State Championship Runner-up (1993)

ศิลปะการต่อสู้แบบผสม

มวยปล้ำอาชีพ

อ้างอิง

  1. 1 2 3 4 "Bobby Lashley Profile". Cagematch.net. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 12, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  2. 1 2 3 "Bobby Lashley". WWE.
  3. ↑ "Bobby Lashley". ImpactWrestling.com. Anthem Sports & Entertainment. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มีนาคม 12, 2017. สืบค้นเมื่อ มกราคม 15, 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  4. ↑ "Bobby". Sherdog.
  5. ↑ "Career 23 time WWE champion - Bobby Lashley". Cage Match. สืบค้นเมื่อ เมษายน 13, 2021.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  6. ↑ ボビー・ラシュリー. Inoki Genome Federation (ภาษาญี่ปุ่น). ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ พฤษภาคม 28, 2013. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 26, 2013.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  7. ↑ "Bobby Lashley". canoe.com. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ เมษายน 28, 2020. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 2, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  8. ↑ "Bobby Lashley profile". Bobby Lashley Online. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ เมษายน 5, 2008. สืบค้นเมื่อ เมษายน 6, 2007.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  9. ↑ "Bobby Lashley Quotes".
  10. ↑ Barrasso, Justin (พฤศจิกายน 5, 2015). "Bellator's Bobby Lashley on meeting Donald Trump, CM Punk's MMA future". Sports Illustrated. สืบค้นเมื่อ มกราคม 15, 2018.{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  11. ↑ Fiedler, Julie (มิถุนายน 20, 2013). "Bobby Lashley takes Titan title in former hometown". Fort Riley, Kansas/First Infantry Division. United States Army. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มกราคม 16, 2018. สืบค้นเมื่อ มกราคม 15, 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  12. ↑ "All-American Men's Wrestling Records". Missouri Valley College. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ กันยายน 28, 2007. สืบค้นเมื่อ เมษายน 6, 2007.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  13. ↑ "Bobby Lashley – Class of 1999". MoVal.edu. Missouri Valley College. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มกราคม 16, 2018. สืบค้นเมื่อ มกราคม 15, 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  14. ↑ Nguyen, Joe (มิถุนายน 17, 2015). "Bobby Lashley, former WWE superstar, to fight Dan Charles at Bellator 138". The Denver Post. Aurora, CO. สืบค้นเมื่อ มกราคม 15, 2018.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  15. ↑ "Matches « Bobby Lashley « Wrestlers Database « CAGEMATCH – The Internet Wrestling Database". Cagematch.net. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 12, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  16. ↑ "Survivor Series match result". WWE. สืบค้นเมื่อ เมษายน 6, 2007.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  17. ↑ "WrestleMania 22 – Money in the Bank result". WWE. สืบค้นเมื่อ เมษายน 6, 2007.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  18. ↑ "Judgment Day – Bobby Lashley/Booker T result". WWE. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มีนาคม 16, 2007. สืบค้นเมื่อ เมษายน 6, 2007.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  19. ↑ "Lashley unable to compete". WWE. สืบค้นเมื่อ เมษายน 6, 2007.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  20. ↑ "December to Dismember – Extreme Elimination Chamber result". WWE. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มีนาคม 24, 2007. สืบค้นเมื่อ เมษายน 6, 2007.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  21. ↑ "RAW results – March 19, 2007". WWE. สืบค้นเมื่อ เมษายน 6, 2007.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  22. ↑ "WrestleMania 23: Battle of the Billionaire result". WWE. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ เมษายน 7, 2007. สืบค้นเมื่อ เมษายน 6, 2007.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  23. ↑ "One Night Stand 2007: Lashley/McMahon result". WWE. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มิถุนายน 6, 2007. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 4, 2007.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  24. ↑ "The beginning of a new ECW dawn". WWE.com. มิถุนายน 19, 2007. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 18, 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  25. ↑ Dunn, J.D. (กรกฎาคม 21, 2007). "The Vengeance 2007 Breakdown". 411Mania.com. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 4, 2025.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  26. ↑ "Lashley to undergo surgery Tuesday". WWE. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 4, 2007.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  27. ↑ "Bobby Lashley released". WWE. กุมภาพันธ์ 4, 2008. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 4, 2008.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  28. ↑ "Asistencia Asesoría y Administración TripleManía". ProWrestlingHistory.com. มิถุนายน 13, 2008. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 19, 2009.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  29. ↑ "GENOME6 results". Inoki Genome Federation official site. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ กุมภาพันธ์ 27, 2017. สืบค้นเมื่อ เมษายน 30, 2012.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  30. ↑ "Bobby Lashley signs with TNA Wrestling". Total Nonstop Action Wrestling. กรกฎาคม 16, 2009. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ สิงหาคม 30, 2009. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 16, 2009.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  31. ↑ Keller, Wade (สิงหาคม 6, 2009). "Keller's TNA Impact report 7/30: results, thoughts, observations, nitpicks, quotebook 10/23: Ongoing "virtual time" coverage of live Spike TV HD broadcast". PWTorch. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 11, 2009.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  32. ↑ Caldwell, James (ตุลาคม 18, 2009). "CALDWELL'S TNA BOUND FOR GLORY PPV REPORT 10/18: Ongoing "virtual time" coverage of the second-half of the show with Styles vs. Sting". PWTorch. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 18, 2009.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  33. ↑ Wilkenfeld, Daniel (พฤศจิกายน 26, 2009). "WILKENFELD'S TNA IMPACT REPORT 11/26: Ongoing "virtual time" coverage of Spike TV broadcast". PWTorch. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 27, 2009.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  34. ↑ Keller, Wade (มกราคม 4, 2010). "KELLER'S TNA IMPACT LIVE REPORT 1/4: Jeff Hardy, NWO reunion, Hulk Hogan, TNA Knockout Title match, more surprises – ongoing coverage". PWTorch. สืบค้นเมื่อ มกราคม 5, 2010.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  35. ↑ Brown, Matt (กุมภาพันธ์ 12, 2010). "Exclusive: Bobby Lashley, Full Time Mixed Martial Artist". Heavy Sports. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ กุมภาพันธ์ 16, 2010. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 15, 2010.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  36. ↑ ＩＧＦ総選挙１位はラシュリー！"ご褒美"２年契約ゲット. Sports Navi (ภาษาญี่ปุ่น). Yahoo!. มิถุนายน 27, 2013. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 27, 2013.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) CS1 maint: deprecated archival service (ลิงก์)
  37. ↑ "IWS The American Wrestling Showdown « Events Database « CAGEMATCH - The Internet Wrestling Database". www.cagematch.net. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 20, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  38. ↑ Johnson, Mike (กันยายน 19, 2014). "Big TNA Spoiler". Pro Wrestling Insider. สืบค้นเมื่อ กันยายน 19, 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  39. ↑ "BFG Results: Bobby Roode vs. Lashley for the TNA KOTM Championship". ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ ธันวาคม 8, 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  40. ↑ Lopez, Joshua (มีนาคม 15, 2016). "IMPACT WRESTLING RESULTS 3/15/16: A NEW CHAMPION IS CROWNED". ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ พฤษภาคม 22, 2016. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 16, 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  41. ↑ Martin, Adam. "TNA Impact Wrestling Results – 8/11/16 (Former WWE star debuts, Lashley vs. Storm in Title vs. Title)". wrestleview.com. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 11, 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  42. ↑ Johnson, Mike. "Second update on last night's big TNA spoiler". Pro Wrestling Insider. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 4, 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  43. ↑ "Lashley quits". กันยายน 15, 2017. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ กันยายน 17, 2017. สืบค้นเมื่อ เมษายน 23, 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  44. ↑ "Lashley and American Top Team Are Coming To IMPACT". ImpactWrestling.com. ตุลาคม 18, 2017. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ ธันวาคม 21, 2017. สืบค้นเมื่อ เมษายน 23, 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  45. ↑ Namako, Jason (มีนาคม 8, 2018). "Four title matches headline tonight's "Crossroads" edition of Impact on Pop TV". Wrestleview. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มีนาคม 10, 2018. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 13, 2024.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  46. ↑ McMahon, Mike (กุมภาพันธ์ 1, 2018). "MCMAHON'S IMPACT WRESTLING REPORT (2/1): The Callis/D'Amore era begins, KM vs. Lashley, ECIII & El Patron vs. Impact & Moose". PWTorch.com. สืบค้นเมื่อ เมษายน 23, 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  47. ↑ Keller, Wade (เมษายน 9, 2018). "Keller's WWE Raw report 4/9: The Day After WrestleMania 34 Edition with Reigns-Lesnar and Rousey fallout". Pro Wrestling Torch. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ เมษายน 10, 2018. สืบค้นเมื่อ เมษายน 9, 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  48. ↑ "Roman Reigns vs. Bobby Lashley". WWE. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 2, 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  49. ↑ Harris, Jeffrey. "Lio Rush Social Media Promos Are What Got Him Paired With Bobby Lashley". 411mania. สืบค้นเมื่อ กันยายน 22, 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  50. ↑ Middleton, Marc. "Bobby Lashley Turns Heel (Videos), Shawn Michaels On Wrestling Again, SmackDown Segment Announced". WrestlingInc.
  51. ↑ Benigno, Anthony (มกราคม 14, 2019). "Bobby Lashley def. Dean Ambrose and Seth Rollins to become the new Intercontinental Champion (Triple Threat Match)". WWE. สืบค้นเมื่อ มกราคม 15, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  52. ↑ Powell, Jason (มีนาคม 11, 2019). "3/11 Powell's WWE Raw TV Review: The Shield's farewell, Batista and Triple H, Finn Balor vs. Bobby Lashley for the Intercontinental Championship, all roads lead to WrestleMania coming out of WWE Fastlane". Pro Wrestling Dot Net. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 12, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  53. ↑ Powell, Jason (เมษายน 7, 2019). "WrestleMania 35 results: Powell's live review of Ronda Rousey vs. Becky Lynch vs. Charlotte Flair for the Raw and Smackdown Women's Titles, Daniel Bryan vs. Kofi Kingston for the WWE Championship, Brock Lesnar vs. Seth Rollins for the WWE Universal Championship, Batista vs. Triple H, AJ Styles vs. Randy Orton". Pro Wrestling Dot Net. สืบค้นเมื่อ เมษายน 7, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  54. ↑ Powell, Jason (กุมภาพันธ์ 17, 2020). "2/17 WWE Raw Results: Powell's review of Randy Orton vs. Matt Hardy in a No Holds Barred match, Aleister Black vs. Erick Rowan, Humberto Carrillo and Rusev vs. Angel Garza and Bobby Lashley, Seth Rollins delivers a sermon". Pro Wrestling Dot Net. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 18, 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  55. ↑ "Mustafa Ali Returns On WWE Raw, Shelton Benjamin Joins The Hurt Business". Fightful.
  56. ↑ Powell, Jason (มีนาคม 1, 2021). "3/1 WWE Raw Results: Powell's live review The Miz vs. Bobby Lashley for the WWE Championship, Drew McIntyre returns, the build to WWE Fastlane continues". Pro Wrestling Dot Net. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 2, 2021.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  57. ↑ Powell, Jason (กันยายน 13, 2021). "9/13 WWE Raw Results: Powell's live review of Bobby Lashley vs. Randy Orton for the WWE Championship following Big E's threat to cash in the MITB contract, Damian Priest vs. Jeff Hardy for the U.S. Title, Raw Women's Champion Charlotte Flair vs. Shayna Baszler in a non-title match, Rhea Ripley vs. Natalya". Pro Wrestling Dot Net. สืบค้นเมื่อ กันยายน 14, 2021.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  58. ↑ Powell, Jason (มกราคม 29, 2022). "WWE Royal Rumble results: Powell's live review of the Royal Rumble matches, Brock Lesnar vs. Bobby Lashley for the WWE Championship, Roman Reigns vs. Seth Rollins for the WWE Universal Championship, Becky Lynch vs Doudrop for the Raw Women's Championship". Pro Wrestling Dot Net. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กุมภาพันธ์ 6, 2022. สืบค้นเมื่อ มกราคม 29, 2022.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  59. ↑ Powell, Jason (กุมภาพันธ์ 19, 2022). "WWE Elimination Chamber results: Powell's live review of two Elimination Chamber matches, Roman Reigns vs. Goldberg for the WWE Universal Championship, Becky Lynch vs. Lita for the Raw Women's Championship, Ronda Rousey and Naomi vs. Charlotte Flair and Sonya Deville". Pro Wrestling Dot Net. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤษภาคม 17, 2022. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 19, 2022.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  60. ↑ Powell, Jason (เมษายน 3, 2022). "WrestleMania 38 results: Powell's live review of night two with Roman Reigns vs. Brock Lesnar for the Unified WWE Championship, RK-Bro vs. The Street Profits vs. Alpha Academy for the Raw Tag Titles, Edge vs. AJ Styles, Johnny Knoxville vs. Sami Zayn in an Anything Goes match, Pat McAfee vs. Austin Theory, Bobby Lashley vs. Omos". Pro Wrestling Dot Net. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มิถุนายน 4, 2022. สืบค้นเมื่อ เมษายน 3, 2022.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  61. ↑ Powell, Jason (กรกฎาคม 2, 2022). "WWE Money in the Bank results: Powell's review of the MITB ladder matches, The Usos vs. The Street Profits for the Undisputed WWE Tag Titles, Ronda Rousey vs. Natalya for the Smackdown Women's Title, Bianca Belair vs. Natalya for the Raw Women's Title, Theory vs. Bobby Lashley for the U.S. Title". Pro Wrestling Dot Net. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กรกฎาคม 5, 2022. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 2, 2022.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  62. ↑ Powell, Jason (ตุลาคม 10, 2022). "10/10 WWE Raw results: Powell's live review of Bobby Lashley vs. Seth Rollins for the U.S. Title, Johnny Gargano vs. Austin Theory, The Bloodline appear, DX's 25th Anniversary celebration". Pro Wrestling Dot Net. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ตุลาคม 17, 2022. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 10, 2022.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  63. ↑ DeFelice, Robert (เมษายน 7, 2024). "Bobby Lashley And The Street Profits Beat The Final Testament In Philadelphia Street Fight At WWE WrestleMania XL". Fightful. สืบค้นเมื่อ เมษายน 9, 2024.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  64. ↑ Currier, Joseph (สิงหาคม 16, 2024). "Bobby Lashley moved to alumni section of WWE website". Wrestling Observer Figure Four Online. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 16, 2024.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  65. ↑ Parsons, Jim (ตุลาคม 31, 2024). "Today's WWE & AEW Rumors: Ripley's Injury, Oba Femi In NXT, Lashley Plans". TheSportster (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 4, 2024.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  66. ↑ IV, Ross W. Berman (มกราคม 23, 2025). "Hurt Syndicate Win AEW Tag Titles, Bobby Lashley Wins First Career Tag Belt On Dynamite". Wrestling Inc. สืบค้นเมื่อ มกราคม 24, 2025.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  67. ↑ Howard, Ryan (สิงหาคม 24, 2025). "AEW Forbidden Door results: Unsanctioned cage match". Wrestling Observer Figure Four Online (ภาษาอังกฤษแบบบริติช). สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 24, 2025.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  68. ↑ Powell, Jason (ตุลาคม 18, 2025). "AEW WrestleDream results: Powell's live review of Hangman Page vs. Samoa Joe for the AEW World Championship, Darby Allin vs. Jon Moxley in an I Quit match". Pro Wrestling Dot Net. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 19, 2025.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  69. ↑ "AEW Dynamite Results: October 22, 2025 — Okada Retains, AEW Women's World Tag Team Tournament Brackets Revealed, More". All Elite Wrestling. ตุลาคม 23, 2025. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 23, 2025.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  70. ↑ Lambert, Jeremy (ธันวาคม 14, 2025). "Bobby Lashley Injury Is Legit". Fightful News. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 15, 2025.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  71. ↑ Powell, Jason (พฤษภาคม 24, 2026). "AEW Double Or Nothing results: Powell's live review of Darby Allin vs. MJF in a hair vs. title match for the AEW World Championship, Kazuchika Okada vs. Konosuke Takeshita for the AEW International Championship". Pro Wrestling Dot Net. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 24, 2026.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  72. ↑ Marie, Phillipa (เมษายน 21, 2021). "Former WWE Superstar Chris Masters Believes Master Lock vs the Hurt Lock is a Ready-Made Storyline". wrestlingworld.co. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 13, 2022.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  73. 1 2 "Bobby Lashley profile". Online World of Wrestling. สืบค้นเมื่อ กันยายน 8, 2008.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  74. ↑ Bobby "The Dominator" Lashley MMA Stats, Pictures, News, Videos, Biography. Sherdog.com (July 16, 1976). Retrieved on March 4, 2014.
  75. ↑ "Bobby Lashley: The Pressure Cooker". mmadiehards.com. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 11, 2011.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  76. ↑ Bobby Lashley Opens Up Att Altitude Gym In Denver. Fighthype (September 16, 2009). Retrieved on March 4, 2014.
  77. 1 2 Marrocco, Steven (August 4, 2011) Bobby Lashley enlists fellow pro wrestler Josh Barnett for MMA career guidance. mmajunkie.com
  78. ↑ Cofield, Steve (พฤษภาคม 16, 2009). "Pro wrestler Lashley destroys Cook in 24 seconds". Yahoo! Canada Sports. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มีนาคม 15, 2016. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 17, 2009.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  79. ↑ "COKER SAYS LASHLEY LIKELY ON APRIL STRIKEFORCE". mmaweekly.com. มีนาคม 17, 2010. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มีนาคม 24, 2010.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  80. ↑ "Bobby Lashley Vs James Thompson at SFL 3". YouTube. มิถุนายน 8, 2002. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ธันวาคม 21, 2021. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 4, 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  81. ↑ Lee, Alexander K. (กุมภาพันธ์ 6, 2022). "WWE champ Bobby Lashley explains reason for MMA retirement, why he didn't sign with UFC". MMA Fighting. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 17, 2024.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  82. ↑ Chamberlain, Adrian. "Champ keeps his cool at highly uncool question". Times Colonist. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ กุมภาพันธ์ 23, 2007. สืบค้นเมื่อ เมษายน 6, 2007.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  83. ↑ Reed, Bill (กรกฎาคม 23, 2006). "'SmackDown' Superstar, Regular Guy". Colorado Springs Gazette. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ พฤษภาคม 16, 2008. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 14, 2007.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  84. ↑ "Former WWE star Bobby Lashley makes MMA debut". SunSentinel.com. ธันวาคม 11, 2008. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ ธันวาคม 12, 2008. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 11, 2008.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  85. ↑ "Welcome to MyKristalOnline.com". www.mykristalonline.com Kristal Marshall Official Website. พฤษภาคม 29, 2009. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ กุมภาพันธ์ 23, 2012. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 31, 2009.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  86. ↑ "Bobby Lashley launches network of websites". AAWebandMarketing.com. กรกฎาคม 22, 2009. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ พฤษภาคม 23, 2010. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 23, 2009.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  87. ↑ "AEW World Tag Team Championship History". All Elite Wrestling. สืบค้นเมื่อ มกราคม 22, 2025.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  88. ↑ AWF Results from 3/14/2015. alabamawrestlingmag.com (March 18, 2015)
  89. ↑ AWF News! – Alabama Wrestling Mag. Facebook. Retrieved on October 24, 2015.
  90. ↑ Kreikenbohm, Philip (ธันวาคม 27, 2014). "IWS The American Wrestling Showdown". Cagematch - The Internet Wrestling Database. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 3, 2021.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  91. ↑ "Pro Wrestling Illustrated Award Winners Most Improved Wrestler of the Year". Wrestling Information Archive. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ กันยายน 21, 2011. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 14, 2008.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  92. ↑ "Pro Wrestling Illustrated Award Winners Rookie of the Year". Wrestling Information Archive. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มิถุนายน 16, 2008. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 14, 2008.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  93. ↑ "Kenny Omega Tops PWI 500 In 2021, Second Time Ranked Number One | Fightful News". www.fightful.com (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ กันยายน 8, 2021.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  94. ↑ "Lashley Defeats Eric Young to Win First TNA World Heavyweight Championship impactwrestling.com". ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ เมษายน 16, 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  95. ↑ Kreikenbohm, Philip (มิถุนายน 19, 2014). "TNA/Impact World Heavyweight Championship". Cagematch - The Internet Wrestling Database. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 3, 2021.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  96. ↑ "TNA Impact Wrestling Results (8/11): Damien Sandow TNA Debut, Titles Vs. Title, Lashley Vs. Storm". สิงหาคม 11, 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) [แหล่งอ้างอิงไม่น่าเชื่อถือ]
  97. ↑ Kreikenbohm, Philip (สิงหาคม 11, 2016). "TNA King of the Mountain Championship". Cagematch - The Internet Wrestling Database. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 3, 2021.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  98. ↑ "7/21 TNA Impact Results – Lashley wins X Division Title, BFG Playoffs begin". กรกฎาคม 22, 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  99. ↑ Kreikenbohm, Philip (กรกฎาคม 13, 2016). "TNA X Division Championship". Cagematch - The Internet Wrestling Database. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 3, 2021.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  100. ↑ Kreikenbohm, Philip (พฤศจิกายน 17, 2009). "TNA Championship Series (2009)". Cagematch - The Internet Wrestling Database. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 3, 2021.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  101. ↑ Kreikenbohm, Philip (กุมภาพันธ์ 14, 2015). "Joker's Wild (2015)". Cagematch - The Internet Wrestling Database. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 3, 2021.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  102. ↑ "WWE Championship". WWE. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 21, 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  103. ↑ Kreikenbohm, Philip (มีนาคม 1, 2021). "WWE Championship". Cagematch - The Internet Wrestling Database. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 3, 2021.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  104. ↑ "Intercontinental Championship". WWE. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 12, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  105. ↑ Kreikenbohm, Philip (มกราคม 14, 2019). "WWE Intercontinental Championship". Cagematch - The Internet Wrestling Database. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 3, 2021.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  106. ↑ "WWE United States Championship". WWE. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 30, 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  107. ↑ Kreikenbohm, Philip (พฤษภาคม 23, 2006). "WWE United States Championship". Cagematch - The Internet Wrestling Database. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 3, 2021.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  108. ↑ "Bobby Lashley's first ECW Championship reign. December 03, 2006 – April 29, 2007". WWE. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มิถุนายน 11, 2012.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  109. ↑ "Bobby Lashley's second ECW Championship reign. June 03, 2007 – June 11, 2007". WWE. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มิถุนายน 11, 2012.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  110. ↑ Kreikenbohm, Philip (ธันวาคม 3, 2006). "ECW World Championship". Cagematch - The Internet Wrestling Database. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 3, 2021.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  111. ↑ Currier, Joseph (มีนาคม 31, 2023). "Bobby Lashley wins WWE Andre the Giant Battle Royal". Wrestling Observer Figure Four Online. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ เมษายน 1, 2023. สืบค้นเมื่อ เมษายน 1, 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  112. ↑ "2020 SLAMMY Award winners announced". WWE (ภาษาอังกฤษ). ธันวาคม 23, 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)

แหล่งข้อมูลอื่น

Related

No related data.

Recommendations