ดอมเพริโดน

Overview

ดอมเพริโดน (อังกฤษ: Domperidone) ซึ่งขายในยี่ห้อรวมทั้ง Motilium และอื่น ๆ เป็นยาต้านหน่วยรับโดพามีนแบบดี2 (dopamine D2 receptor antagonist) และมีฤทธิ์อย่างเจาะจงนอกระบบประสาทกลาง (peripherally selective) ซึ่งพัฒนาขึ้นโดยบริษัทเบลเยียม Janssen Pharmaceutica และใช้เป็นยาแก้อาเจียน ยาโปรคิเนติก และยาขับน้ำนม ยาสามารถให้ทางปากหรือทวารหนัก ในรูปแบบยาเม็ด ยาเม็ดละลายในปาก (โดยใช้เทคโนโลยี Zydis) ยาน้ำโดยเป็นสารแขวนลอย และยาเหน็บ ยาใช้สำหรับบรรเทาอาการคลื่นไส้และอาเจียน เพื่อเร่งขับอาหารผ่านกระเพาะลำไส้ (โดยเพิ่มการบีบตัวของทางเดินอาหาร) และเพื่อขับน้ำนมมารดาโดยมีผลให้หลั่งฮอร์โมน prolactin

ดอมเพริโดน
ข้อมูลทางคลินิก
ชื่อทางการค้าMotilium และอื่น ๆ
AHFS/Drugs.comMicromedex Detailed Consumer Information
ระดับความเสี่ยงต่อทารกในครรภ์
  • US: ไม่ได้กำหนด
    ช่องทางการรับยาทางปาก ฉีดเข้ากล้ามเนื้อ ทางเส้นเลือดดำ (หยุดใช้แล้ว) เหน็บทางทวารหนัก[1]
    ประเภทยาD2 receptor antagonist; Prolactin releaser
    รหัส ATC
    กฏหมาย
    สถานะตามกฏหมาย

    ซื้อเองได้: อิยิปต์ ไอร์แลนด์ อิตาลี ญี่ปุ่น เนเธอร์แลนด์ แอฟริกาใต้ สวิตเซอร์แลนด์ จีน รัสเซีย สโลวาเกีย ยูเครน1[2]

    เม็กซิโก ไทย มอลตา เกาหลีใต้ และโรมาเนีย[3]
    ข้อมูลเภสัชจลนศาสตร์
    ชีวประสิทธิผลปาก: 13-17%[1][4]
    ฉีดเข้ากล้ามเนื้อ: 90%[1]
    การจับกับโปรตีน~92%[1]
    การเปลี่ยนแปลงยาตับ (CYP3A4/CYP3A5
    สารซึ่งได้หลังการเปลี่ยนแปลงยาทั้งหมดไร้ฤทธิ์[1][5]
    ครึ่งชีวิตทางชีวภาพ7.5 ชม.[1][4]
    การขับออกอุจจาระ: 66%[1]
    ปัสสาวะ: 32%[1]
    นมมารดา: น้อย[1]
    ตัวบ่งชี้
    • 5-Chloro-1-(1-[3-(2-oxo-2,3-dihydro-1H-benzo[d]imidazol-1-yl)propyl]piperidin-4-yl)-1H-benzo[d]imidazol-2(3H)-one
    เลขทะเบียน CAS
    PubChem CID
    IUPHAR/BPS
    DrugBank
    ChemSpider
    UNII
    KEGG
    ChEBI
    ChEMBL
    ECHA InfoCard100.055.408
    ข้อมูลทางกายภาพและเคมี
    สูตรC22H24ClN5O2
    มวลต่อโมล425.911 กรัม/โมล g·mol−1
    แบบจำลอง 3D (JSmol)
    จุดหลอมเหลว242.5 องศาเซลเซียส (468.5 องศาฟาเรนไฮต์)
    • Clc1cc2c(cc1)N(C(=O)N2)C5CCN(CCCN4c3ccccc3NC4=O)CC5
    InChI
    • InChI=1S/C22H24ClN5O2/c23-15-6-7-20-18(14-15)25-22(30)28(20)16-8-12-26(13-9-16)10-3-11-27-19-5-2-1-4-17(19)24-21(27)29/h1-2,4-7,14,16H,3,8-13H2,(H,24,29)(H,25,30) checkY
    • Key:FGXWKSZFVQUSTL-UHFFFAOYSA-N checkY
      (verify)
    สารานุกรมเภสัชกรรม

    ดอมเพริโดน (อังกฤษ: Domperidone) ซึ่งขายในยี่ห้อรวมทั้ง Motilium และอื่น ๆ เป็นยาต้านหน่วยรับโดพามีนแบบดี2 (dopamine D2 receptor antagonist) และมีฤทธิ์อย่างเจาะจงนอกระบบประสาทกลาง (peripherally selective) ซึ่งพัฒนาขึ้นโดยบริษัทเบลเยียม Janssen Pharmaceutica และใช้เป็นยาแก้อาเจียน ยาโปรคิเนติก และยาขับน้ำนม[1][6][7] ยาสามารถให้ทางปากหรือทวารหนัก ในรูปแบบยาเม็ด ยาเม็ดละลายในปาก (โดยใช้เทคโนโลยี Zydis)[8] ยาน้ำโดยเป็นสารแขวนลอย และยาเหน็บ[9] ยาใช้สำหรับบรรเทาอาการคลื่นไส้และอาเจียน เพื่อเร่งขับอาหารผ่านกระเพาะลำไส้ (โดยเพิ่มการบีบตัวของทางเดินอาหาร) และเพื่อขับน้ำนมมารดาโดยมีผลให้หลั่งฮอร์โมน prolactin[1][7]

    การแพทย์

    รายงานปี 2007 ระบุว่า ยามีขายในประเทศ 58 ประเทศ[10] แต่ข้อบ่งใช้ยาจะต่างกัน เช่นในอิตาลี มักใช้รักษาโรคกรดไหลย้อน และในแคนาดา ยาให้ใช้รักษาโรคการบีบตัวของทางเดินอาหารส่วนบน (upper gastrointestinal motility disorder) และเพื่อกันอาการทางเดินอาหารที่เกิดเนื่องจากยารักษาโรคพาร์คินสัน (dopamine agonist antiparkinsonian agent)[11] ในสหราชอาณาจักร ยาให้ใช้เพียงเพื่อรักษาอาการคลื่นไส้อาเจียน และจำกัดให้ใช้เพียง 1 อาทิตย์

    ในสหรัฐ ยาโดยทั่วไปไม่อนุมัติให้ใช้ในมนุษย์ ในปี 2004 องค์การอาหารและยาสหรัฐ (FDA) ได้แจ้งเตือนว่า การแจกจ่ายผลิตภัณฑ์ที่มีดอมเพริโดนเป็นการกระทำผิดกฎหมาย[12]

    อาการคลื่นไส้และอาเจียน

    มีหลักฐานบ้างว่า ยามีฤทธิ์แก้อาเจียน (antiemetic)[13] แนวทางการรักษาของสมาคมปวดศีรษะแคนาดา (Canadian Headache Society) แนะนำให้ใช้รักษาความคลื่นไส้ที่สัมพันธ์กับไมเกรนแบบฉับพลัน[14]

    อัมพฤกษ์กระเพาะอาหาร

    อัมพฤกษ์กระเพาะอาหาร (gastroparesis) เป็นภาวะที่อาหารออกจากกระเพาะช้าแม้เมื่อไม่มีการอุดตัน ปกติจะไม่รู้สาเหตุ หรือเป็นภาวะแทรกซ้อนของโรคเบาหวาน หรือเป็นผลของการบาดเจ็บที่ท้อง เป็นภาวะที่ทำให้คลื่นไส้ อาเจียน ท้องแน่นหลังทานอาหาร อิ่มเร็ว ปวดท้อง และท้องพอง (bloating) ยาจึงอาจมีประโยชน์สำหรับคนไข้โรคเบาหวานและอัมพฤกษ์กระเพาะอาหาร[15][16]

    อย่างไรก็ดี ก็ยังไม่แน่นอนว่า กระเพาะอาหารที่ว่างเร็วขึ้นเนื่องจากยาเช่นนี้ จะบรรเทาอาการ[17]

    โรคพาร์คินสัน

    โรคพาร์คินสันเป็นโรคเรื้อรังทางประสาท ที่ระดับโดพามีนซึ่งลดลงในสมองจะก่อสภาพแข็งเกร็ง (คือขยับตัวอย่างแข็ง ๆ) อาการสั่น และอาการอื่น ๆ ทางเดินอาหารที่ทำงานได้ไม่ดี คลื่นไส้ และอาเจียน เป็นปัญหาใหญ่สำหรับคนไข้ เพราะยาที่ใช้เพื่อรักษาโรคนี้โดยมากเป็นยาทาน และยาเหล่านี้เช่น levodopa ก็ยังอาจทำให้คลื่นไส้โดยเป็นผลข้างเคียง อนึ่ง ยาแก้คลื่นไส้ เช่น metoclopramide ยังสามารถข้ามตัวกั้นสมองจากระบบเลือด (blood-brain barrier) จึงอาจทำให้อาการ extrapyramidal[A] ของโรคแย่ลง

    ดอมเพริโดนสามารถใช้บรรเทาอาการทางเดินอาหารสำหรับโรคพาร์คินสัน เพราะมันระงับการทำงานของหน่วยรับโดพามีนแบบดี2 แต่ก็ไม่ข้ามตัวกั้นสมองจากระบบเลือด ดังนั้น จึงไม่มีผลต่ออาการ extrapyramidal[A] ของโรค[19] อนึ่ง ยาอาจเพิ่มความพร้อมใช้ทางชีวภาพ (bioavailability) ของ levodopa ซึ่งเป็นยาหลักในการรักษาโรคพาร์คินสันอย่างหนึ่ง[20]

    แม้ลักษณะต่าง ๆ เช่นนี้อาจจะทำให้ยามีประโยชน์สำหรับโรคพาร์คินสัน แต่ก็จะต้องระมัดระวังเพราะมีผลข้างเคียงเป็นพิษต่อหัวใจ โดยเฉพาะถ้าให้ทางเส้นเลือดดำ หรือให้ผู้สูงอายุ หรือให้มากกว่า 30 มก. ต่อวัน[21] อาการเป็นพิษต่อหัวใจของยาก็คือความยาวขึ้นของคลื่นหัวใจช่วง QT interval[22]

    อาหารไม่ย่อยโดยหน้าที่ (functional dyspepsia)

    ยาสามารถใช้รักษาอาหารไม่ย่อยโดยหน้าที่ (functional dyspepsia) ทั้งในผู้ใหญ่และเด็ก[23][24]

    การหลั่งน้ำนม

    ฮอร์โมน prolactin จะกระตุ้นให้ต่อมน้ำนมผลิตน้ำนม แต่โดพามีนที่หลั่งโดยไฮโปทาลามัสจะระงับการหลั่ง prolactin จากต่อมใต้สมอง เพราะดอมเพริโดนมีฤทธิ์ต้านโดพามีน มันจึงทำให้หลั่ง prolactin มากขึ้น และดังนั้น จึงเป็นยาขับน้ำนม ในบางประเทศ รวมทั้งออสเตรเลีย ยาจะใช้นอกข้อบ่งใช้อาศัยหลักฐานโดยเรื่องเล่าที่ไม่แน่นอน เพื่อบำบัดมารดาที่มีปัญหาเลี้ยงลูกด้วยนม[25][26] ในสหรัฐ ยานี้ไม่อนุมัติให้ใช้ในการนี้หรือการอื่น ๆ[27][28]

    อย่างไรก็ดี งานศึกษาที่ชื่อว่า EMPOWER ได้ประเมินประสิทธิผลและความปลอดภัยของยาเพื่อช่วยมารดาที่คลอดบุตรก่อนกำหนดให้สามารถให้นมแก่บุตรได้[29] งานได้จัดมารดาผู้คลอดก่อนกำหนด 90 คนเข้ากลุ่มโดยสุ่ม กลุ่ม A ได้รับยา 10 มก. ทางปาก 3 ครั้งต่อวันเป็นเวลา 28 วัน กลุ่ม B ได้ยาหลอกเท่ากัน ๆ แต่แค่ 14 วัน ตามด้วยยาจริงอีก 14 วัน ปริมาณนมที่ผลิตโดยเฉลี่ยคล้าย ๆ กันทั้งสองกลุ่มในเบื้องต้น แต่หลังจาก 14 วัน มารดา 78% ที่ได้ยา (กลุ่ม A) ผลิตนมมากขึ้น 50% และมารดา 58% คนที่ได้ยาหลอก (กลุ่ม B) ผลิตนมมากขึ้น 50% เช่นกัน[30] ซึ่งแสดงว่ายานี้มีผลเพิ่มการผลิตนม

    เพื่อให้หลั่งนม ยาจะให้ในขนาด 10-20 มก. 3-4 ครั้งต่อวันทางปาก[31] ผลจะเห็นได้ภายใน 24 ชม. หรือภายใน 3-4 วัน[31] ผลระดับสูงสุดจะเกิดภายใน 2-3 สัปดาห์ และโดยทั่วไปจะให้ยาเป็นเวลา 3-8 สัปดาห์[31]

    งานปริทัศน์เป็นระบบแบบคอเคลนปี 2012 แสดงว่า ไม่มีหลักฐานสนับสนุนให้ใช้ยาขับน้ำนมแบบป้องกันไว้ก่อน ไม่ว่าจะในช่วงการตั้งครรภ์ใด ๆ รวมทั้งยานี้[32]

    กรดไหลย้อนในเด็ก

    ยานี้พบว่ามีประสิทธิผลเพื่อรักษาโรคกรดไหลย้อนในเด็ก[33] แต่ผู้ชำนาญการบางพวกก็พิจารณาว่ามันเสี่ยงมากเกินไปเพื่อใช้รักษาแบบนี้[34]

    ข้อห้ามใช้

    • ร่วมกับสารที่ยับยั้งระบบเอนไซม์ CYP3A4 เช่น
    • ร่วมกับยาที่เพิ่มความยาวคลื่นหัวใจช่วง QT-interval เช่น amiodarone[35]
    • เมื่อมีเนื้องอกต่อมใต้สมองที่หลั่ง prolactin (โปรแลกติโนมา) หรือภาวะมี prolactin ในเลือดเกิน (hyperprolactinemia)
    • เมื่อมีโรคลำไส้ที่เป็นโรคทางกายภาพ เช่น ลำไส้อุดตัน การตกเลือดในทางเดินอาหาร หรือลำไส้ทะลุ
    • เมื่อตับพิการในระดับปานกลาง
    • เมื่อไตพิการอย่างหนัก
    • เมื่อมีโรคหัวใจ

    ผลข้างเคียง

    ผลข้างเคียงของยารวมทั้งปากแห้ง ตะคริวที่ท้อง ท้องร่วง คลื่นไส้ เป็นผื่น คัน ลมพิษ และภาวะมี prolactin ในเลือดเกิน (ซึ่งอาการอาจรวมนมใหญ่ขึ้น น้ำนมไหล ปวดเต้านม นมโตในชาย ต่อมบ่งเพศทำงานน้อยเกิน และการมีประจำเดือนไม่สม่ำเสมอ)[31]

    เพราะระงับการทำงานของหน่วยรับโดพามีนแบบดี2ในระบบประสาทกลาง ยาต้านหน่วยรับดี2 เช่น metoclopramide สามารถมีผลข้างเคียงอื่น ๆ รวมทั้งง่วงนอน, นั่งไม่ติดที่ (akathisia), อยู่ไม่เป็นสุข, นอนไม่หลับ, อิดโรย, ล้า, อาการ extrapyramidal[A], dystonia[B] อาการโรคพาร์คินสัน อาการยึกยือเหตุยาที่เกิดภายหลัง (tardive dyskinesia) และอารมณ์ซึมเศร้า[1][7] แต่ดอมเพริโดนไม่เป็นเช่นนี้ เพราะไม่เหมือนกับสารต้านหน่วยรับดี2อื่น ๆ มันสามารถข้ามตัวกั้นสมองจากระบบเลือดได้น้อยมาก และเพราะเหตุนี้ จึงไม่ค่อยมีผลข้างเคียงเหล่านี้[1][7]

    ระดับ prolactin เกิน

    เนื่องจากระงับการทำงานปกติของหน่วยรับดี2 ยาจึงเป็นเหตุให้เกิดสภาพ prolactin เกินในเลือด[38] ซึ่งก็จะระงับการหลั่งฮอร์โมน gonadotropin-releasing hormone (GnRH) จากไฮโปทาลามัส ซึ่งก็จะงับการหลั่งฮอร์โมน follicle-stimulating hormone (FSH) และ luteinizing hormone (LH) และมีผลเป็นต่อมบ่งเพศทำงานน้อยเกิน (hypogonadism) คือมีฮอร์โมนทางเพศน้อยเกิน เช่น เทสโทสเตอโรนและ estradiol[39] ดังนั้น คนไข้ชายอาจจะมีอารมณ์ทางเพศต่ำ การแข็งตัวของอวัยวะเพศที่ผิดปกติ (erectile dysfunction) และการสร้างสเปิร์มที่หย่อนสมรถถภาพ[39]

    อนึ่ง เพราะการมี prolactin ในเลือดเกิน คนไข้หญิง 10-15% รายงานว่าเกิดนมโต (mammoplasia) ปวดเต้านม (mastodynia) น้ำนมไหล (galactorrhea) และการไม่มีประจำเดือน (amenorrhea) เพราะรักษาด้วยยา[38] ภาวะนมโตในชายก็มีด้วยเมื่อรักษาด้วยยา[40] และน้ำนมไหลก็สามารถเกิดในชายได้เช่นกัน[39]

    ปฏิกิริยาที่มีน้อย

    ทางหัวใจ

    การใช้ยาสัมพันธ์กับการเพิ่มความเสี่ยงตายเหตุหัวใจแบบฉับพลัน (sudden cardiac death) ถึง 70%[41] เพราะมันอาจยืดคลื่นหัวใจช่วง QT interval แล้วก่อภาวะหัวใจเสียจังหวะ (ventricular arrhythmia)[42][43] เหตุเชื่อว่าเพราะมันหยุดช่องไอออนโพแทสเซียมที่เปิดปิดด้วยศักย์ไฟฟ้าแบบ hERG[44][45] ความเสี่ยงจะขึ้นอยู่กับขนาดที่ใช้ และดูเหมือนจะมากที่สุดเมื่อให้ในขนาดสูงและสูงมากผ่านเส้นเลือดดำ ในผู้สูงอายุ และเมื่อใช้ร่วมกับยาอื่น ๆ ที่มีปฏิสัมพันธ์กับดอมเพริโดนโดยเพิ่มความเข้มข้นของมัน (คือเป็นยาที่ยับยั้งระบบเอนไซม์ CYP3A4)[46][47] แต่ก็มีรายงานต่าง ๆ ที่ขัดแย้งกันด้วยเหมือนกัน[48] ในเด็กเพิ่งเกิดใหม่และทารก การยืดช่วงคลื่นหัวใจคือ QT prolongation ยังเป็นเรื่องไม่ชัดเจน[49][50]

    องค์กรควบคุมยาของสหราชอาณาจักร (MHRA) ได้จำกัดการใช้ยาในปี 2014 เนื่องจากความเสี่ยงที่สูงขึ้นเนื่องกับหัวใจ[51]

    ดอมเพริโดน (Motilium) สัมพันธ์กับความเสี่ยงผลข้างเคียงเกี่ยวกับหัวใจอย่างหนักซึ่งเพิ่มขึ้นเล็กน้อย การใช้มันต่อแต่นี้ไปให้จำกัดเพื่อบรรเทาอาการคลื่นไส้และอาเจียน ทั้งขนาดและระยะการใช้ก็ให้ลดลง มันไม่ควรใช้รักษาอาการท้องพอง (bloating) และอาการแสบร้อนกลางอก ดอมเพริโดนต่อแต่นี้ไปห้ามใช้ในบุคคลที่มีโรคหัวใจและปัจจัยเสี่ยงอื่น ๆ คนไข้ที่มีภาวะเหล่านี้ และคนไข้ที่กำลังรักษาในระยะยาวด้วยดอมเพริโดนควรประเมินใหม่เมื่อไปหาหมอตามนัด อาศัยคำแนะนำใหม่นี้

    แต่งานทบทวนวรรณกรรมปี 2015 ของออสเตรเลียก็ได้สรุปดังต่อไปนี้[47]

    อาศัยผลงานศึกษา TQT (ซึ่งเป็นวิธีการประเมินมาตรฐานทองขององค์กรในปัญหาการยืดคลื่นหัวใจ) สองงาน ดอมเพริโดนไม่ปรากฏว่าสัมพันธ์กับคลื่นหัวใจช่วง QT-interval ที่ยาวขึ้นอย่างสำคัญเมื่อใช้ทานในขนาด 20 มก. 4 ครั้งต่อวันในอาสาสมัครที่มีสุขภาพดี นอกจากนั้น รายงานกรณีคนไข้ที่สนับสนุนความสัมพันธ์กับการทำงานผิดปกติของหัวใจก็มีจำกัด และงานศึกษาแบบ case-control ที่บ่อยครั้งอ้างก็มีข้อบกพร่องต่าง ๆ ที่สำคัญ แม้จะมีความเสี่ยงที่ยังไม่ชัดเจนเมื่อความเข้มข้นทั่วร่างกายสูงกว่านี้ โดยเฉพาะในคนไข้ผู้มีความเสี่ยงพื้นฐานต่อการยืดช่วงคลื่นหัวใจ QT-interval ที่สูงขึ้น งานทบทวนของเราก็ไม่สนับสนุนมุมมองว่า ดอมเพริโดนมีความเสี่ยงที่ทนรับไม่ได้

    พิษที่อาจมีต่อระบบประสาทกลางในทารก

    ในสหราชอาณาจักร มีคดีเกี่ยวกับมารดาที่มีลูกสามคนผู้ล้วนแต่มีภาวะไอออนโซเดียมเกินในเลือด (hypernatraemia) และเด็กสองคนได้เสียชีวิต เธอจึงถูกจับข้อหาวางยาพิษแก่เด็กโดยใช้เกลือ เด็กคนหนึ่ง ผู้คลอดหลังจากอยู่ในครรภ์เพียง 28 อาทิตย์ผู้มีภาวะแทรกซ้อนทางการหายใจ ต้องผ่าตัดผูกหูดรูดกระเพาะอาหารเนื่องจากโรคกรดไหลย้อน และไม่โตตามวัย ได้รับยาดอมเพริโดนตามแพทย์สั่ง ทนายของมารดาได้เสนอว่า เด็กอาจเกิดอาการ neuroleptic malignant syndrome[C] โดยเป็นผลข้างเคียงของยา เนื่องจากมันสามารถข้ามตัวกั้นสมองจากระบบเลือดที่ยังไม่เจริญอย่างสมบูรณ์ของเด็กได้[54]

    ปฏิสัมพันธ์

    ดอมเพริโดนจะสลายผ่านระบบเอนไซม์ CYP3A4 เกือบทั้งหมด และเพราะเหตุนี้ ยายับยั้งหรือเสริมเอนไซม์นี้อาจเปลี่ยนเมแทบอลิซึมและความเข้มข้นของยาในเลือด นอกจากนั้น ยายังได้ระบุว่าเป็นตัวยับยั้งระบบเอน์ไซม์ CYP3A4 แบบผันกลับไม่ได้อย่างพอประมาณ (ที่ Ki = 12 μM) และได้ประเมินว่า มันอาจเพิ่มความเข้มข้นของตัวถูกเปลี่ยนของเอนไซม์ CYP3A4 ในเลือดโดยประมาณ 50%[55]

    ยาคีโตโคนาโซลและ itraconazole ที่ล้วนใช้รักษาการติดเชื้อรา เป็นตัวยับยั้งเอนไซม์ CYP3A4 ที่มีฤทธิ์ และจะเพิ่มความเข้นข้นในเลือดของดอมเพริโดน[56][57] ในอาสาสมัครผู้มีสุขภาพดี คีโตโคนาโซลเพิ่มความเข้มข้นของดอมเพริโดนวัดโดย Cmax และ AUC ถึง 3-10 เท่า[58] ซึ่งตามมาด้วยการยืดคลื่นหัวใจช่วง QT interval ประมาณ 10-20 มิลลิวินาที เมื่อให้ดอมเพริโดน 10 มก. 4 ครั้งต่อวัน และให้คีโตโคนาโซล 200 มก. ต่อวัน เทียบเมื่อให้ดอมเพริโดนเท่ากันแต่อย่างเดียวจะไม่มีผลดังที่ว่า[58] ดังนั้น การใช้ดอมเพริโดนร่วมกับคีโตโคนาโซล หรือกับสารยับยั้ง CYP3A4 อื่น ๆ อาจเป็นอันตราย[58]

    อิริโทรมัยซินและยาปฏิชีวนะกลุ่ม macrolide บางอย่าง เป็นสารยับยั้ง CYP3A4 และยับยั้งการสลายดอมเพริโดน (ในสภาพแวดล้อมที่ทำเทียมขึ้น) และดังนั้น ก็อาจเพิ่มความเข้มข้นของดอมเพริโดนและผลข้างเคียงที่อาจเกิดของมัน นี่น่าเป็นห่วง เพราะยาทั้งสองอาจใช้รักษาอัมพฤกษ์กระเพาะอาหาร (gastroparesis)[59]

    มีหลักฐานว่า ยาไม่ควรทานกับน้ำเกรปฟรูต ซึ่งก็เป็นตัวยับยั้ง CYP3A4 ด้วย[60]

    เภสัชวิทยา

    Pharmacodynamics

    ดอมเพริโดนเป็นยาต้าน (antagonist) หน่วยรับโดพามีนแบบดี2 (dopamine D2 receptor) และแบบดี3 (dopamine d3 receptor) มีฤทธิ์อย่างเจาะจงนอกระบบประสาทกลาง (peripherally selective)[7] และไม่มีปฏิสัมพันธ์ที่สำคัญทางคลินิกกับหน่วยรับแบบดี1 ซึ่งไม่เหมือน metoclopramide[7] ยาบรรเทาอาการคลื่นไส้โดยระงับการทำงานของหน่วยรับดี2ในเขต chemoreceptor trigger zone (ในระบบประสาทส่วนที่อำนวยอาการคลื่นไส้) ซึ่งอยู่ที่ฐานของโพรงสมองที่สี่ ยาเพิ่มการบีบตัวของทางเดินอาหารส่วนบนในระดับกลาง ๆ และเพิ่ม[61] แรงดันที่หูรูดหลอดอาหารส่วนล่าง (LES) โดยระงับการทำงานของหน่วยรับโดพามีนในกระเพาะส่วนปลาย (gastric antrum) และในลำไส้เล็กส่วนต้น ยาระงับการทำงานของหน่วยรับโดพามีนในต่อมใต้สมองส่วนหน้า (anterior) ซึ่งมีผลเพิ่มการหลั่งฮอร์โมน prolactin ซึ่งก็มีผลเพิ่มการหลั่งน้ำนม[62][63] ยาอาจมีประโยชน์ในคนไข้บางพวกแต่อาจเป็นอันตรายในอีกพวกเนื่องกับกรรมพันธุ์ของบุคคล เช่น ภาวะพหุสัณฐานของยีนขนส่งยาคือ ABCB1 (ซึ่งเข้ารหัสโปรตีน P-glycoprotein), ของยีนช่องโพแทสเซียมที่เปิดปิดโดยศักย์ไฟฟ้า (voltage-gated potassium channel) คือ KCNH2 (hERG/Kv11.1), และของยีน α1D—adrenoceptor คือ ADRA1D[64]

    ผลต่อระดับ prolactin

    ยาทานขนาด 20 มก. พบว่าเพิ่มระดับฮอร์โมน prolactin ในเลือด (วัด 90 นาทีหลังทาน) ในหญิงที่หลั่งน้ำนมโดยเพิ่มจาก 8.1 นาโนกรัม/มล. เป็น 110.9 นาโนกรัม/มล. (เพิ่มขึ้น 13.7 เท่า)[7][65][66][67] ซึ่งคล้ายกับเมื่อทานยา metoclopramide ขนาด 20 มก. (เพิ่มจาก 7.4 นาโนกรัม/มล. เป็น 124.1 นาโนกรัม/มล. คือ 16.7 เท่า)[66][67] หลังจากการทานตลอด 2 อาทิตย์ โดยทาน 30 มก. ต่อวัน การเพิ่มระดับ prolactin ของดอมเพริโดนจะลดลง (เป็น 53.2 นาโนกรัม/มล. คือ 6.6 เท่าเหนือค่าพื้นฐาน) แต่ของ metoclopramide กลับเพิ่มยิ่งขึ้น (เป็น 179.6 นาโนกรัม/มล. คือ 24.3 เท่าเหนือค่าพื้นฐาน)[7][67] ซึ่งแสดงว่า การให้ยาทั้งสองไม่ว่าจะโดยชั่วคราวหรือโดยต่อเนื่องมีประสิทธิผลเพิ่มระดับ prolactin แต่การให้ยาระยะยาวมีผลต่างกันในระหว่างยาทั้งสอง[66][67]

    กลไกความแตกต่างยังไม่ชัดเจน[67] การเพิ่มระดับ prolactin ของยาทั้งสองเกิดในหญิงมากกว่าชายตามคาด[66][67] โดยน่าจะเป็นเพราะระดับฮอร์โมนเอสโตรเจนที่สูงกว่าในหญิง เพราะเอสโตรเจนกระตุ้นให้หลั่ง prolactin[68]

    เพื่อการเปรียบเทียบ ระดับ prolactin ของหญิงปกติจะน้อยกว่า 20 นาโนกรัม/มล. โดยถึงขีดสูงสุดที่ 100-300 นาโนกรัม/มล. ในหญิงมีครรภ์เมื่อกำลังคลอด คือระดับจะอยู่ที่ 90 นาโนกรัม/มล. 10 วันหลังคลอด และ 44 นาโนกรัม/มล. 180 วันหลังคลอด[69][70]

    ผลต่อระดับฮอร์โมน TSH

    ยายังเพิ่มการหลั่งฮอร์โมนกระตุ้นต่อมไทรอยด์ (TSH) ในระดับที่น้อยกว่าการเพิ่ม prolactin แม้ในคนไข้ภาวะขาดไทรอยด์ (hypothyroidism)[66] การให้ยาสำหรับหญิงที่มีภาวะขาดไทรอยด์ทางเส้นเลือดขนาด 4 mg จะเพิ่มระดับ TSH โดยได้ค่าสูงสุดที่ 1.9 เท่าเหนือค่าพื้นฐาน และเพิ่มระดับ prolactin โดยได้ค่าสูงสุดที่ 23 เท่าเหนือค่าพื้นฐาน หลังจากให้ยา 30 นาที[66] ระดับ TSH และ prolactin จะลดลงเหลือ 1.6 เท่าและ 17 เท่าเหนือค่าพื้นฐานตามลำดับ หลังให้ยา 120 นาที[66]

    Pharmacokinetics

    สำหรับยาทาน ดอมเพริโดนจะสลายในตับเกือบทั้งหมดผ่านระบบเอนไซม์ CYP3A4/CYP3A5 (แม้มีรายงานว่าระบบ CYP1A2, CYP2D6, และ CYP2C8 ก็มีบทบาทเล็กน้อย)[71] และในลำไส้[5] เนื่องจากเมแทบอลิซึมรอบแรก (first-pass effect) อย่างหนักเช่นนี้ สภาพพร้อมใช้ทางชีวภาพ (bioavailability) ของยาจึงค่อนข้างต่ำ (13-17%)[1] ในนัยตรงข้าม สภาพพร้อมใช้ทางชีวภาพของยาที่ให้ทางเส้นเลือดจึงสูง (90%)[1] ครึ่งชีวิต (terminal half-life) ของยาอยู่ที่ 7.5 ชม. ในคนปกติ แต่อาจยาวถึง 20 ชม. สำหรับผู้ที่ไตทำงานผิดปกติอย่างหนัก[1] เมแทบอไลต์ทั้งหมดของยาไม่มีฤทธิ์โดยอยู่ในสภาพเป็นลิแกนด์ของหน่วยรับดี2[1][5] ยาเป็นตัวถูกเปลี่ยนของโปรตีนขนส่ง ABCB1 (P-glycoprotein transporter) และงานศึกษาในสัตว์แสดงนัยว่า นี่เป็นเหตุให้ยาเข้าไปในระบบประสาทกลางได้น้อย[72]

    เคมี

    ยาเป็นสารอนุพันธ์ของ benzimidazole และสัมพันธ์ทางโครงสร้างกับยารักษาโรคจิตกลุ่ม butyrophenone เช่น haloperidol[73][74]

    ประวัติ

    • 1974 - ยาสังเคราะห์ขึ้นที่บริษัท Janssen Pharmaceutica[75] โดยอาศัยงานศึกษายารักษาโรคจิต[76] คือ บริษัทได้พบว่า ยารักษาโรคจิตบางอย่างมีผลสำคัญต่อหน่วยรับโดพามีนใน chemoreceptor trigger zone ในระบบประสาทกลาง และดังนั้น จึงไร้ผลข้างเคียงแบบ extrapyramidal[A] ที่มักจะมีในยาประเภทนี้[76] ซึ่งนำไปสู่การค้นพบดอมเพริโดนโดยเป็นยาแก้อาเจียนที่มีผลข้างเคียงน้อยต่อระบบประสาทกลาง[76][77]
    • 1978 - วันที่ 3 มกราคม 1978 ยาได้รับสิทธิบัตรในสหรัฐ (หมายเลข US4066772 A) โดยยื่นเมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม 1976
    • 1979 - ยาวางตลาดในยี่ห้อ "Motilium" ในประเทศสวิสเซอร์แลนด์และเยอรมนี (ตะวันตก)[78]
    • 1999 - เริ่มวางขายยาในรูปแบบละลายในปาก (โดยใช้เทคโนโลยี Zydis)[79]
    • บริษัทได้ยื่นเรื่องเพื่ออนุมัติยาให้องค์การอาหารและยาสหรัฐ (FDA) หลายครั้งหลายหน รวมทั้งในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1990
    • 2014 - ในเดือนเมษายน 2014 กลุ่ม CMDh ได้ประกาศแก่สื่อข่าวเพื่อเสนอให้จำกัดใช้ยาที่มีดอมเพริโดน และอนุมัติข้อเสนอจากคณะกรรมการ PRAC ของ EMA ที่ได้ตีพิมพ์ก่อน ให้ใช้ยาเพื่อเพียงรักษาอาการคลื่นไส้และอาเจียน และลดขนาดสูงสุดต่อวันเหลือแค่ 10 มิลลิกรัม[9]

    สังคมและวัฒนธรรม

    ชื่อ

    ดอมเพริโดน (domperidone) เป็นชื่อสามัญของยา เป็นชื่อระหว่างประเทศที่ไม่มีเจ้าของ (INN), ชื่อยาที่รับอนุญาตของอเมริกา (USAN), ชื่อยาที่ได้รับอนุญาตของอังกฤษ (BAN), และชื่อยาที่รับอนุญาตของญี่ปุ่น (JAN)[80][6][81]

    การวางขาย

    ในปี 2007 มีรายงานว่ายามีขายในประเทศ 58 ประเทศ[1] และมีขายแบบไม่ต้องใช้ใบสั่งแพทย์เพื่อรักษาโรคกรดไหลย้อนและอาหารไม่ย่อยโดยหน้าที่ (functional dyspepsia) ในประเทศต่าง ๆ เช่น ไอร์แลนด์ เนเธอร์แลนด์ อิตาลี แอฟริกาใต้ เม็กซิโก ชิลี และจีน[82]

    ยาไม่ได้รับอนุมัติให้ใช้โดยทั่วไปในสหรัฐอเมริกา แต่มีข้อยกเว้นสำหรับคนไข้ที่มีอาการกระเพาะลำไส้ที่รักษาด้วยยาอื่นไม่หายในโปรแกรม Investigational New Drug ขององค์กรอาหารและยาสหรัฐ[1]

    งานวิจัย

    มีการศึกษาดอมเพริโดนในฐานะยาคุมกำเนิดทางฮอร์โมนสำหรับหญิง[83]

    เชิงอรรถ

    1. 1 2 3 4 Extrapyramidal symptoms (EPS) เป็นความผิดปกติทางการเคลื่อนไหวที่เกิดจากยารวมทั้งแบบฉับพลันและแบบเกิดทีหลัง (acute and tardive) อาการรวมทั้ง dystonia (กล้ามเนื้อเกร็งและกระตุกอย่างต่อเนื่อง), อาการนั่งไม่ติดที่ (akathisia), อาการโรคพาร์คินสัน เช่น สภาพแข็งเกร็งคือขยับตัวอย่างแข็ง ๆ อาการเคลื่อนไหวช้า และสั่น, และอาการยึกยือเหตุยา (dyskinesia)[18]
    2. ↑ dystonia เป็นความผิดปกติทางการเคลื่อนไหวเนื่องกับระบบประสาท ที่การเกร็งกล้ามเนื้อแบบคงยืนหรือซ้ำ ๆ มีผลเป็นการเคลื่อนไหวแบบบิด ๆ ซ้ำ ๆ หรือมีท่าทางที่ผิดปกติ[36] การเคลื่อนไหวอาจคล้ายอาการสั่น โดยเป็นมากขึ้นถ้าออกกำลังและอาการอาจขยายเข้าไปยังกล้ามเนื้อติด ๆ กัน[37]
    3. ↑ neuroleptic malignant syndrome (NMS) เป็นปฏิกิริยาที่เป็นอันตรายต่อชีวิตซึ่งบางครั้งเกิดเพราะใช้ยารักษาโรคจิต คือ neuroleptic หรือ antipsychotic[52] อาการรวมทั้งมีไข้สูง สับสน กล้ามเนื้อแข็งแกร็ง ความดันโลหิตแปรเปลี่ยน เหงื่อออก และหัวใจเต้นเร็ว[52] ภาวะแทรกซ้อนอาจรวม rhabdomyolysis (ภาวะกล้ามเนื้อโครงร่างที่เสียหายสลายตัวเร็วเกิน), โพแทสเซียมในเลือดสูง, ไตวาย, หรือชัก[52][53]

    อ้างอิง

    1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 Reddymasu, Savio C.; Soykan, Irfan; McCallum, Richard W. (2007). "Domperidone: Review of Pharmacology and Clinical Applications in Gastroenterology". The American Journal of Gastroenterology. 102 (9): 2036–2045. doi:10.1111/j.1572-0241.2007.01255.x. ISSN 0002-9270. PMID 17488253.
    2. ↑ "БРЮЛІУМ ЛІНГВАТАБС" [BRULIUM LINGUATABS]. Нормативно-директивні документи МОЗ України (ภาษายูเครน). 18 มีนาคม 2014. สืบค้นเมื่อ 29 พฤษภาคม 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
    3. ↑ "Domperidone". ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 22 พฤษภาคม 2013. สืบค้นเมื่อ 30 มิถุนายน 2013.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
    4. 1 2 Rose, Suzanne (ตุลาคม 2004). Gastrointestinal and Hepatobiliary Pathophysiology. Hayes Barton Press. น. 523-. ISBN 978-1-59377-181-2.{{cite book}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)[ลิงก์เสีย]
    5. 1 2 3 "Identification of the cytochrome P450 enzymes involved in the metabolism of domperidone". 2008. doi:10.1080/00498250400015301. {{cite journal}}: การอ้างอิง journal จำเป็นต้องระบุ |journal= (วิธีใช้)
    6. 1 2 Index Nominum 2000: International Drug Directory. Taylor & Francis. มกราคม 2000. น. 366-. ISBN 978-3-88763-075-1.{{cite book}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
    7. 1 2 3 4 5 6 7 8 "Domperidone: a peripherally acting dopamine2-receptor antagonist". The Annals of Pharmacotherapy. 33 (4): 429–40. 1999. doi:10.1345/aph.18003. PMID 10332535. {{cite journal}}: ข้ามพารามิเตอร์ |authors= ซึ่งไม่รู้จัก (วิธีใช้)
    8. ↑ "MOTILIUM INSTANTS PL 13249/0028" (PDF). Medicines and Healthcare Products Regulatory Agency. 23 กุมภาพันธ์ 2010. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ (PDF) เมื่อ 31 ตุลาคม 2014. สืบค้นเมื่อ 31 ตุลาคม 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
    9. 1 2 "CMDh confirms recommendations on restricting use of domperidone-containing medicines: European Commission to take final legal decision". European Medicines Agency. 25 เมษายน 2014. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2016-01-30. สืบค้นเมื่อ 31 ตุลาคม 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
    10. ↑ "Domperidone: review of pharmacology and clinical applications in gastroenterology". Am. J. Gastroenterol. 102 (9): 2036–45. 2007. doi:10.1111/j.1572-0241.2007.01255.x. PMID 17488253. {{cite journal}}: ข้ามพารามิเตอร์ |authors= ซึ่งไม่รู้จัก (วิธีใช้)
    11. ↑ "Domperidone - heart rate and rhythm disorders." Canadian adverse reactions newsletter. Government of Canada. January 2007 17(1)
    12. ↑ "How to Obtain". Food and Drug Administration. 10 กุมภาพันธ์ 2015. สืบค้นเมื่อ 24 กุมภาพันธ์ 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
    13. ↑ "Domperidone or metoclopramide in preventing chemotherapeutically induced nausea and vomiting". British Medical Journal. 2 (6199): 1188. พฤศจิกายน 1979. doi:10.1136/bmj.2.6199.1188. PMC 1597274. PMID 519355. {{cite journal}}: ข้ามพารามิเตอร์ |authors= ซึ่งไม่รู้จัก (วิธีใช้)CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
    14. ↑ "Canadian Headache Society Guideline: acute drug therapy for migraine headache". The Canadian Journal of Neurological Sciences. 40 (5 Suppl 3): S1–S80. กันยายน 2013. PMID 23968886. {{cite journal}}: ข้ามพารามิเตอร์ |authors= ซึ่งไม่รู้จัก (วิธีใช้)CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
    15. ↑ "Pathophysiology and pharmacotherapy of gastroparesis: current and future perspectives". Expert Opinion on Pharmacotherapy. 14 (9): 1171–86. มิถุนายน 2013. doi:10.1517/14656566.2013.795948. PMID 23663133. {{cite journal}}: ข้ามพารามิเตอร์ |authors= ซึ่งไม่รู้จัก (วิธีใช้)CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
    16. ↑ "Domperidone in the management of symptoms of diabetic gastroparesis: efficacy, tolerability, and quality-of-life outcomes in a multicenter controlled trial. DOM-USA-5 Study Group". Clinical Therapeutics. 20 (3): 438–53. 1998. doi:10.1016/S0149-2918(98)80054-4. PMID 9663360. {{cite journal}}: ข้ามพารามิเตอร์ |authors= ซึ่งไม่รู้จัก (วิธีใช้)
    17. ↑ "The relation between symptom improvement and gastric emptying in the treatment of diabetic and idiopathic gastroparesis". The American Journal of Gastroenterology. 108 (9): 1382–91. กันยายน 2013. doi:10.1038/ajg.2013.118. PMID 24005344. {{cite journal}}: ข้ามพารามิเตอร์ |authors= ซึ่งไม่รู้จัก (วิธีใช้)CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
    18. ↑ "Extrapyramidal symptoms with atypical antipsychotics: incidence, prevention and management". 2005. PMID 15733025. {{cite journal}}: การอ้างอิง journal จำเป็นต้องระบุ |journal= (วิธีใช้)
    19. ↑ "Domperidone as an unintended antipsychotic". Can Pharm J. 147: 76–7. doi:10.1177/1715163514521969. PMC 3962062. PMID 24660005. {{cite journal}}: ข้ามพารามิเตอร์ |authors= ซึ่งไม่รู้จัก (วิธีใช้)
    20. ↑ "Coadministration of domperidone increases plasma levodopa concentration in patients with Parkinson disease". Clinical Neuropharmacology. 35 (4): 182–4. 2012. doi:10.1097/WNF.0b013e3182575cdb. PMID 22751085. {{cite journal}}: ข้ามพารามิเตอร์ |authors= ซึ่งไม่รู้จัก (วิธีใช้)
    21. ↑ "Domperidone in Parkinson's disease: a perilous arrhythmogenic or the gold standard?". Current Drug Safety. 8 (1): 63–8. กุมภาพันธ์ 2013. doi:10.2174/1574886311308010009. PMID 23656449. {{cite journal}}: ข้ามพารามิเตอร์ |authors= ซึ่งไม่รู้จัก (วิธีใช้)CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
    22. ↑ "Prescription of drugs with potential adverse effects on cardiac conduction in Parkinson's disease". Parkinsonism & Related Disorders. 19 (6): 586–9. มิถุนายน 2013. doi:10.1016/j.parkreldis.2013.02.004. PMID 23522959. {{cite journal}}: ข้ามพารามิเตอร์ |authors= ซึ่งไม่รู้จัก (วิธีใช้)CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
    23. ↑ "Influence of hippophae rhamnoides on two appetite factors, gastric emptying and metabolic parameters, in children with functional dyspepsia". Hellenic Journal of Nuclear Medicine. 16 (1): 38–43. 2013. doi:10.1967/s002449910070 (เลิกใช้งานเมื่อ 2017-01-14). PMID 23529392. {{cite journal}}: ข้ามพารามิเตอร์ |authors= ซึ่งไม่รู้จัก (วิธีใช้)CS1 maint: DOI inactive as of มกราคม 2017 (ลิงก์)
    24. ↑ "Itopride therapy for functional dyspepsia: a meta-analysis". World Journal of Gastroenterology. 18 (48): 7371–7. ธันวาคม 2012. doi:10.3748/wjg.v18.i48.7371. PMC 3544044. PMID 23326147. {{cite journal}}: ข้ามพารามิเตอร์ |authors= ซึ่งไม่รู้จัก (วิธีใช้)CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) CS1 maint: unflagged free DOI (ลิงก์)
    25. ↑ "Audit of domperidone use as a galactogogue at an Australian tertiary teaching hospital". Journal of Human Lactation. 29 (1): 32–7. กุมภาพันธ์ 2013. doi:10.1177/0890334412459804. PMID 23015150. {{cite journal}}: ข้ามพารามิเตอร์ |authors= ซึ่งไม่รู้จัก (วิธีใช้)CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
    26. ↑ "Medications for increasing milk supply in mothers expressing breastmilk for their preterm hospitalised infants". The Cochrane Database of Systematic Reviews. 3 (3): CD005544. 2012. doi:10.1002/14651858.CD005544.pub2. PMID 22419310. {{cite journal}}: ข้ามพารามิเตอร์ |authors= ซึ่งไม่รู้จัก (วิธีใช้)CS1 maint: article number as page number (ลิงก์)
    27. ↑ "Domperidone for lactating women". CMAJ. 171 (7): 725–6. กันยายน 2004. doi:10.1503/cmaj.1041054. PMC 517853. PMID 15451832. {{cite journal}}: ข้ามพารามิเตอร์ |authors= ซึ่งไม่รู้จัก (วิธีใช้)CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
    28. ↑ "FDA warns against women using unapproved drug, domperidone to increase milk production". U.S. Food and Drug Administration. 7 มิถุนายน 2004. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 4 มีนาคม 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
    29. ↑ "Enhancing breast milk production with Domperidone in mothers of preterm neonates (EMPOWER trial)". BMC Pregnancy and Childbirth. 12: 87. 2012. doi:10.1186/1471-2393-12-87. PMC 3532128. PMID 22935052. {{cite journal}}: ข้ามพารามิเตอร์ |authors= ซึ่งไม่รู้จัก (วิธีใช้)CS1 maint: unflagged free DOI (ลิงก์)
    30. ↑ "Enhancing human milk production with Domperidone in mothers of preterm infants". Journal of Human Lactation. 33 (1): 181–187. 2017. doi:10.1177/0890334416680176. PMID 28107101. {{cite journal}}: ข้ามพารามิเตอร์ |authors= ซึ่งไม่รู้จัก (วิธีใช้)
    31. 1 2 3 4 Henderson, Amanda (2003). "Domperidone: Discovering New Choices for Lactating Mothers". AWHONN Lifelines. 7 (1): 54–60. doi:10.1177/1091592303251726. ISSN 1091-5923. PMID 12674062.
    32. ↑ Donovan, Timothy J; Buchanan, Kerry (14 มีนาคม 2012). Cochrane Database of Systematic Reviews (ภาษาอังกฤษ). John Wiley & Sons, Ltd. doi:10.1002/14651858.cd005544.pub2/full.{{cite book}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
    33. ↑ Kapoor, A.K.; Raju, S.M. (2013). "7.2 Gastrointestinal Drugs". Illustrated Medical Pharmacology. JP Medical Ltd. น. 677. ISBN 9350906554. สืบค้นเมื่อ 31 ตุลาคม 2014.{{cite book}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) (Google Books)
    34. ↑ Smith, Rebecca (1 สิงหาคม 2014). "Fear that reflux treatment for babies will be denied under new Nice guidance". The Daily Telegraph. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 31 ตุลาคม 2014. สืบค้นเมื่อ 31 ตุลาคม 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
    35. ↑ Swannick, G. (ed.) "MIMS Australia." December 2013
    36. ↑ "Dystonias Fact Sheet". National Institute of Neurological Disorders and Stroke. 6 กรกฎาคม 2018. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 28 กรกฎาคม 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
    37. ↑ "Dystonia". 2014. PMID 24978640. {{cite journal}}: การอ้างอิง journal จำเป็นต้องระบุ |journal= (วิธีใช้)
    38. 1 2 Joslin's Diabetes Mellitus: Edited by C. Ronald Kahn ... [et Al.]. Lippincott Williams & Wilkins. 2005. น. 1084-. ISBN 978-0-7817-2796-9. {{cite book}}: ข้ามพารามิเตอร์ |authors= ซึ่งไม่รู้จัก (วิธีใช้)
    39. 1 2 3 Sabanegh, Edmund S (Jr) (20 ตุลาคม 2010). Male Infertility: Problems and Solutions. Springer Science & Business Media. น. 83-. ISBN 978-1-60761-193-6.{{cite book}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
    40. ↑ Gerald G. Briggs; Roger K. Freeman; Sumner J. Yaffe (28 มีนาคม 2012). Drugs in Pregnancy and Lactation: A Reference Guide to Fetal and Neonatal Risk. Lippincott Williams & Wilkins. น. 442-. ISBN 978-1-4511-5359-0.{{cite book}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
    41. ↑ "Domperidone and Risk of Ventricular Arrhythmia and Cardiac Death: A Systematic Review and Meta-analysis". Clin Drug Investig. 36 (2): 97–107. 2015. doi:10.1007/s40261-015-0360-0. PMID 26649742. {{cite journal}}: ข้ามพารามิเตอร์ |authors= ซึ่งไม่รู้จัก (วิธีใช้)
    42. ↑ "Domperidone and ventricular arrhythmia or sudden cardiac death: a population-based case-control study in the Netherlands". Drug Safety. 33 (11): 1003–14. พฤศจิกายน 2010. doi:10.2165/11536840-000000000-00000. PMID 20925438. {{cite journal}}: ข้ามพารามิเตอร์ |authors= ซึ่งไม่รู้จัก (วิธีใช้)CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
    43. ↑ "Risk of serious ventricular arrhythmia and sudden cardiac death in a cohort of users of domperidone: a nested case-control study". Pharmacoepidemiology and Drug Safety. 19 (9): 881–8. กันยายน 2010. doi:10.1002/pds.2016. PMID 20652862. {{cite journal}}: ข้ามพารามิเตอร์ |authors= ซึ่งไม่รู้จัก (วิธีใช้)CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
    44. ↑ "Domperidone and long QT syndrome". Curr Drug Saf. 5 (3): 257–62. 2010. doi:10.2174/157488610791698334. PMID 20394569. {{cite journal}}: ข้ามพารามิเตอร์ |authors= ซึ่งไม่รู้จัก (วิธีใช้)
    45. ↑ "Cardiac safety concerns for domperidone, an antiemetic and prokinetic, and galactogogue medicine". Expert Opin Drug Saf. 13 (1): 131–8. 2014. doi:10.1517/14740338.2014.851193. PMID 24147629. {{cite journal}}: ข้ามพารามิเตอร์ |authors= ซึ่งไม่รู้จัก (วิธีใช้)
    46. ↑ Marzi, Marta; Weitz, Darío; Avila, Aylén; Molina, Gabriel; Caraballo, Lucía; Piskulic, Laura (2015). "Efectos adversos cardíacos de la domperidona en pacientes adultos: revisión sistemática". Revista médica de Chile. 143 (1): 14–21. doi:10.4067/S0034-98872015000100002. ISSN 0034-9887.
    47. 1 2 "Domperidone safety: a mini-review of the science of QT prolongation and clinical implications of recent global regulatory recommendations". N. Z. Med. J. 128 (1416): 66–74. 2015. PMID 26117678. {{cite journal}}: ข้ามพารามิเตอร์ |authors= ซึ่งไม่รู้จัก (วิธีใช้)
    48. ↑ Ortiz, Arleen; Cooper, Chad J.; Alvarez, Alicia; Gomez, Yvette; Sarosiek, Irene; McCallum, Richard W. (2015). "Cardiovascular Safety Profile and Clinical Experience With High-Dose Domperidone Therapy for Nausea and Vomiting". The American Journal of the Medical Sciences. 349 (5): 421–424. doi:10.1097/MAJ.0000000000000439. ISSN 0002-9629.
    49. ↑ "Effect of domperidone on QT interval in neonates". The Journal of Pediatrics. 153 (5): 663–6. พฤศจิกายน 2008. doi:10.1016/j.jpeds.2008.05.013. PMID 18589449. {{cite journal}}: ข้ามพารามิเตอร์ |authors= ซึ่งไม่รู้จัก (วิธีใช้)CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
    50. ↑ "Effect of domperidone on the QTc interval in premature infants". Journal of Perinatology. 30 (1): 50–3. มกราคม 2010. doi:10.1038/jp.2009.96. PMC 2834362. PMID 19626027. {{cite journal}}: ข้ามพารามิเตอร์ |authors= ซึ่งไม่รู้จัก (วิธีใช้)CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
    51. ↑ "Domperidone: risks of cardiac side effects". MHRA. 30 พฤษภาคม 2014. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 25 สิงหาคม 2018. สืบค้นเมื่อ 14 กันยายน 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
    52. 1 2 3 "Neuroleptic malignant syndrome: a review for neurohospitalists". มกราคม 2011. PMID 23983836. {{cite journal}}: การอ้างอิง journal จำเป็นต้องระบุ |journal= (วิธีใช้)CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
    53. ↑ "Neuroleptic Malignant Syndrome - NORD (National Organization for Rare Disorders)". NORD (National Organization for Rare Disorders). 2004. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 19 กุมภาพันธ์ 2017. สืบค้นเมื่อ 1 กรกฎาคม 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
    54. ↑ "Distinguishing between salt poisoning and hypernatraemic dehydration in children". BMJ (Clinical Research Ed.). 326 (7381): 157–60. มกราคม 2003. doi:10.1136/bmj.326.7381.157. PMC 1128889. PMID 12531853. {{cite journal}}: ข้ามพารามิเตอร์ |authors= ซึ่งไม่รู้จัก (วิธีใช้)CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
    55. ↑ "Mechanism-based inhibition of human cytochrome P4503A4 by domperidone". Xenobiotica. 40 (2): 138–45. 2010. doi:10.3109/00498250903406762. PMID 20082577. {{cite journal}}: ข้ามพารามิเตอร์ |authors= ซึ่งไม่รู้จัก (วิธีใช้)
    56. ↑ "Itraconazole and domperidone: a placebo-controlled drug interaction study". European Journal of Clinical Pharmacology. 68 (9): 1287–94. กันยายน 2012. doi:10.1007/s00228-012-1258-x. PMID 22418831. {{cite journal}}: ข้ามพารามิเตอร์ |authors= ซึ่งไม่รู้จัก (วิธีใช้)CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
    57. ↑ "Pharmacokinetic interaction between domperidone and ketoconazole leads to QT prolongation in healthy volunteers: a randomized, placebo-controlled, double-blind, crossover study". British Journal of Clinical Pharmacology. 73 (3): 411–21. มีนาคม 2012. doi:10.1111/j.1365-2125.2011.04093.x. PMC 3370345. PMID 21883386. {{cite journal}}: ข้ามพารามิเตอร์ |authors= ซึ่งไม่รู้จัก (วิธีใช้)CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
    58. 1 2 3 Aronson, Jeffrey K (27 พฤศจิกายน 2009). Meyler's Side Effects of Antimicrobial Drugs. Elsevier. น. 2244-. ISBN 978-0-08-093293-4.{{cite book}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
    59. ↑ "Metabolic interactions between prokinetic agents domperidone and erythromycin: an in vitro analysis". Xenobiotica. 39 (10): 749–56. ตุลาคม 2009. doi:10.1080/00498250903096121. PMID 19575604. {{cite journal}}: ข้ามพารามิเตอร์ |authors= ซึ่งไม่รู้จัก (วิธีใช้)CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
    60. ↑ "Grapefruit, Medicine Interaction Warning Expanded". ABC News. 26 พฤศจิกายน 2012. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 31 ตุลาคม 2014. สืบค้นเมื่อ 31 ตุลาคม 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
    61. ↑ "Domperidone: A drug with powerful action on the lower esophageal sphincter pressure". Digestion. 20 (6): 375–8. 1980. doi:10.1159/000198476. PMID 7409348. {{cite journal}}: ข้ามพารามิเตอร์ |authors= ซึ่งไม่รู้จัก (วิธีใช้)
    62. ↑ Instant pharmacology. John Wiley & Sons. 1999. น. 216. ISBN 9780471976394. {{cite book}}: ข้ามพารามิเตอร์ |authors= ซึ่งไม่รู้จัก (วิธีใช้)
    63. ↑ "Effects of domperidone on gastric emptying: a crossover study using a continuous real-time 13C breath test (BreathID system)". Hepato-gastroenterology. 58 (106): 637–41. 2011. PMID 21661445. {{cite journal}}: ข้ามพารามิเตอร์ |authors= ซึ่งไม่รู้จัก (วิธีใช้)
    64. ↑ "Domperidone treatment for gastroparesis: demographic and pharmacogenetic characterization of clinical efficacy and side-effects". Digestive Diseases and Sciences. 56 (1): 115–24. มกราคม 2011. doi:10.1007/s10620-010-1472-2. PMID 21063774. {{cite journal}}: ข้ามพารามิเตอร์ |authors= ซึ่งไม่รู้จัก (วิธีใช้)CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
    65. ↑ "Galactogogues: medications that induce lactation". J Hum Lact. 18 (3): 274–9. 2002. doi:10.1177/089033440201800311. PMID 12192964. {{cite journal}}: ข้ามพารามิเตอร์ |authors= ซึ่งไม่รู้จัก (วิธีใช้)
    66. 1 2 3 4 5 6 7 "Domperidone: secretion in breast milk and effect on puerperal prolactin levels". Br J Obstet Gynaecol. 92 (2): 141–4. 1985. doi:10.1111/j.1471-0528.1985.tb01065.x. PMID 3882143. {{cite journal}}: ข้ามพารามิเตอร์ |authors= ซึ่งไม่รู้จัก (วิธีใช้)
    67. 1 2 3 4 5 6 "Plasma prolactin levels after acute and subchronic oral administration of domperidone and of metoclopramide: a cross-over study in healthy volunteers". Clin. Endocrinol. 12 (5): 435–40. 1980. doi:10.1111/j.1365-2265.1980.tb02733.x. PMID 7428183. {{cite journal}}: ข้ามพารามิเตอร์ |authors= ซึ่งไม่รู้จัก (วิธีใช้)
    68. ↑ "Effects of domperidone on serum prolactin levels in human beings". Endocrinol. Jpn. 27 (4): 521–5. 1980. doi:10.1507/endocrj1954.27.521. PMID 7460861. {{cite journal}}: ข้ามพารามิเตอร์ |authors= ซึ่งไม่รู้จัก (วิธีใช้)
    69. ↑ Riordan, Jan (มกราคม 2005). Breastfeeding and Human Lactation. Jones & Bartlett Learning. น. 76-. ISBN 978-0-7637-4585-1.{{cite book}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
    70. ↑ Becker, Kenneth L (2001). Principles and Practice of Endocrinology and Metabolism. Lippincott Williams & Wilkins. น. 147-. ISBN 978-0-7817-1750-2.
    71. ↑ "Drug-drug interactions in pharmacologic management of gastroparesis". Neurogastroenterol. Motil. 27 (11): 1528–41. 2015. doi:10.1111/nmo.12614. PMID 26059917. {{cite journal}}: ข้ามพารามิเตอร์ |authors= ซึ่งไม่รู้จัก (วิธีใช้)
    72. ↑ Applied Pharmacology. Elsevier Health Sciences. 2011. น. 184-. ISBN 1-4377-0310-0. {{cite book}}: ข้ามพารามิเตอร์ |authors= ซึ่งไม่รู้จัก (วิธีใช้)
    73. ↑ Hospital Formulary. HFM Publishing Corporation. 1991. น. 171. Domperidone, a benzimidazole derivative, is structurally related to the butyrophenone tranquilizers (eg, haloperidol (Haldol, Halperon]).
    74. ↑ Giovanni Biggio; Erminio Costa; P. F. Spano (22 ตุลาคม 2013). Receptors as Supramolecular Entities: Proceedings of the Biannual Capo Boi Conference, Cagliari, Italy, 7-10 June 1981. Elsevier Science. น. 3-. ISBN 978-1-4831-5550-0.{{cite book}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
    75. ↑ "Dose-effect study of domperidone as a galactagogue in preterm mothers with insufficient milk supply, and its transfer into milk". British Journal of Clinical Pharmacology. 66 (2): 283–289. 27 พฤษภาคม 2008. doi:10.1111/j.1365-2125.2008.03207.x. PMC 2492930. PMID 18507654. {{cite journal}}: ข้ามพารามิเตอร์ |authors= ซึ่งไม่รู้จัก (วิธีใช้)CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
    76. 1 2 3 Sneader, Walter (2005). "Plant Product Analogues and Compounds Derived from Them". Drug discovery : a history. Chichester: John Wiley & Sons Ltd. น. 125. ISBN 0-471-89979-8.
    77. ↑ Corsini, Giovanni Umberto (2010). "Apomorphine: from experimental tool to therpeutic aid". ใน Ban, Thomas A; Healy, David & Shorter, Edward (บ.ก.). The Triumph of Psychopharacology and the Story of CINP (PDF). CINP. น. 54. ISBN 9634081819. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ (PDF) เมื่อ 1 พฤศจิกายน 2014.{{cite book}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
    78. ↑ "Domperidone". Pharmaceutical Manufacturing Encyclopedia. เล่มที่ 1–4 (พิมพ์ครั้งที่ 3rd). William Andrew Publishing. 2013. น. 138. ISBN 9780815518563. สืบค้นเมื่อ 12 ธันวาคม 2014.{{cite book}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
    79. ↑ Rathbone, Michael J.; Hadgraft, Jonathan; Roberts, Michael S. (2002). "The Zydis Oral Fast-Dissolving Dosage Form". Modified-Release Drug Delivery Technology. CRC Press. น. 200. ISBN 9780824708696. สืบค้นเมื่อ 31 ตุลาคม 2014.{{cite book}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
    80. ↑ Elks, J (14 พฤศจิกายน 2014). The Dictionary of Drugs: Chemical Data: Chemical Data, Structures and Bibliographies. Springer. น. 466-. ISBN 978-1-4757-2085-3.{{cite book}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
    81. ↑ "Domperidone". drugs.com. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 1 ธันวาคม 2017. สืบค้นเมื่อ 14 กันยายน 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
    82. ↑ Fais, Paolo; Vermiglio, Elisa; Laposata, Chiara; Lockwood, Robert; Gottardo, Rossella; De Leo, Domenico (2015). "A case of sudden cardiac death following Domperidone self-medication". Forensic Science International. 254: e1–e3. doi:10.1016/j.forsciint.2015.06.004. ISSN 0379-0738. PMID 26119456.
    83. ↑ Hofmeyr, G. J.; Van Iddekinge, B.; Van Der Walt, L. A. (2009). "Effect of domperidone-induced hyperprolactinaemia on the menstrual cycle; a placebo-controlled study". Journal of Obstetrics and Gynaecology. 5 (4): 263–264. doi:10.3109/01443618509067772. ISSN 0144-3615.

    แหล่งข้อมูลอื่น

    Related

    No related data.

    Recommendations