แดร์เดวิล: บอร์นอะเกน

ปี 1 (2025)

ปี 2 (2026)

เบื้องหลัง

ชาร์ลี ค็อกซ์ และวินเซนต์ โดนอฟรีโอ กลับมารับบทเดิมของพวกเขาจากละครชุด แดร์เดวิล ของเน็ตฟลิกซ์ในโครงการของมาร์เวลสตูดิโอส์ครั้งแรกใน ค.ศ. 2021 ก่อนที่พวกเขาจะได้รับเลือกให้แสดงนำใน แดร์เดวิล: บอร์นอะเกน ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2022

ละครชุด แดร์เดวิล สร้างจากตัวละครชื่อเดียวกันของมาร์เวลคอมิกส์ และสร้างโดย มาร์เวลเทเลวิชัน และเอบีซีสตูดิโอส์ ออกอากาศครั้งแรกบนเน็ตฟลิกซ์ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2015^[37] และออกอากาศต่อเนื่อง 3 ปี จนกระทั่งถูกยกเลิกในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2018 เน็ตฟลิกซ์กล่าวว่า ทั้งสามปีจะยังคงอยู่ในบริการ ในขณะที่แดร์เดวิลจะ "มีชีวิตอยู่ต่อในโครงการในอนาคตของมาร์เวล" เดดไลน์ฮอลลีวูด ตั้งข้อสังเกตว่า แดร์เดวิล แตกต่างจากละครชุดมาร์เวลบนเน็ตฟลิกซ์เรื่องอื่นที่ถูกยกเลิก โดย "ดูเหมือนว่าประตูจะเปิดกว้าง" สำหรับละครชุดที่ได้จะออกอากาศต่อในที่อื่น อาจเป็นทางบริการสตรีมมิง ดิสนีย์+ ของดิสนีย์^[38] อย่างไรก็ตาม เดอะฮอลลีวูดรีพอร์เตอร์ กล่าวว่า ไม่น่าจะเป็นไปได้^[39] โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ตามที่รายงานโดย วาไรตี ข้อตกลงเดิมระหว่างมาร์เวล และเน็ตฟลิกซ์ ระบุว่าตัวละครจะไม่สามารถปรากฏตัวในละครชุดหรือภาพยนตร์ที่ไม่ใช่ของเน็ตฟลิกซ์เป็นเวลาอย่างน้อยสองปีหลังจากการยกเลิก แดร์เดวิล^[40] เควิน เอ. เมเยอร์ ประธานของ วอลต์ดิสนีย์ไดเร็กต์-ทู-คอนซูเมอร์แอนด์อินเตอร์เนชันแนล กล่าวว่า มีความเป็นไปได้ที่ดิสนีย์+ จะสามารถรื้อฟื้นละครชุดดังกล่าวขึ้นมาได้ แต่จนถึงขณะนี้ยังไม่ได้มีการหารือกัน^[41] เครก เออร์วิช รองประธานอาวุโสฝ่ายเนื้อหาต้นฉบับของฮูลูกล่าวว่า บริการสตรีมมิงของเขายังเปิดกว้างสำหรับการรื้อฟื้นละครชุดเรื่องนี้^[42]

ชาร์ลี ค็อกซ์ นักแสดงนำของละครชุดเสียใจกับการยกเลิก โดยอธิบายว่า เขาตื่นเต้นกับแผนการสำหรับปีที่สี่ ซึ่งเขา นักแสดง และทีมงานที่เหลือคาดหวังไว้ว่าจะเกิดขึ้น เขาหวังว่าจะมีโอกาสได้แสดงเป็น แมตต์ เมอร์ด็อก / แดร์เดวิล อีกครั้งในรูปแบบใดรูปแบบหนึ่ง^[43] เอมี รุตเบิร์ก ผู้แสดงเป็น มาร์ซี สตาห์ล ในละครชุดกล่าวว่า นักแสดง และทีมงานคาดหวังให้ละครชุดออกอากาศถึงปีที่ห้า โดยมีการเปิดตัวตัวร้ายใหม่ในปีที่สี่ ก่อนการเผชิญหน้าครั้งสุดท้ายระหว่าง แดร์เดวิล กับ วิลสัน ฟิสก์ / คิงพิน ของวินเซนต์ โดนอฟรีโอในปีที่ห้า^[44] เมื่อมาร์เวลสตูดิโอส์เริ่มหารือเกี่ยวกับการดำเนินเรื่องต่อของแฟรนไชส์ แดร์เดวิล ในจักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล ซึ่งเป็นจักรวาลร่วมของพวกเขา เควิน ไฟกี ประธานสตูดิโอส์ ยืนกรานว่า พวกเขาจะนำค็อกซ์และดิโอโนฟริโอกลับมา โดยรู้สึกว่าทั้งคู่ "เชื่อมโยงอย่างแยกไม่ออก" กับตัวละครของพวกเขา เหมือนกับนักแสดงในจักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล รอเบิร์ต ดาวนีย์ จูเนียร์ และคริส อีแวนส์ ที่เคยแสดงเป็น โทนี สตาร์ก / ไอรอนแมน และสตีฟ โรเจอร์ส / กัปตันอเมริกา ตามลำดับ^[2] ไฟกีติดต่อค็อกซ์ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2020 เกี่ยวกับการกลับมารับบทเดิมของเขาเป็นเมอร์ด็อกอีกครั้งในจักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล^[45] และเขาประกาศว่า ค็อกซ์จะกลับมาร่วมโครงการในอนาคตของมาร์เวลสตูดิโอส์ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2021^[5][46] ค็อกซ์กลับมารับบทเดิมของเขาครั้งแรกในภาพยนตร์ สไปเดอร์แมน: โน เวย์ โฮม (2021) ขณะที่ดิโอโนฟริโอกลับมารับบทเดิมของเขาครั้งแรกเป็นฟิสก์ในละครชุดดิสนีย์+ เรื่อง ฮอว์คอาย (2021)^[47] แดร์เดวิล ถูกย้ายจากเน็ตฟลิกซ์ไปดิสนีย์+ ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2022 หลังจากที่สิทธิ์การออกอากาศละครชุดของเน็ตฟลิกซ์สิ้นสุดลง และดิสนีย์ได้สิทธิ์กลับคืนมา^[48][49][50]

การพัฒนา

การเขียน

การถ่ายทำละครชุดในช่วงแรกถูกอธิบายว่า เป็นละครแนวกระบวนการทางกฎหมาย^[53] ค็อกซ์กล่าวว่า ละครชุดค่อนข้างมืดหม่น แต่ก็ไม่ถึงกับนองเลือดเหมือนละครชุดเน็ตฟลิกซ์ เขาต้องการนำเอาจุดเด่นของละครชุด แดร์เดวิล มาขยายความให้กับละครชุด บอร์นอะเกน เพื่อเข้าถึงกลุ่มผู้ชมที่อายุน้อยกว่า^[85] ไฟกีกล่าวว่า สตูดิโอหวังที่จะทดลองทำละครชุดแบบ "จบในตอน" มากขึ้น ไม่เหมือนกับละครชุดในเฟสสี่ของพวกเขา ซึ่งมีเรื่องราวใหญ่ที่แบ่งออกเป็นหลายตอน^[86] ตามที่ค็อกซ์กล่าว การพูดคุยในช่วงแรกเกี่ยวกับละครชุดเป็นเรื่องของการ "สร้างสิ่งใหม่ทั้งหมด" และการแสดงเป็นเมอร์ด็อกให้เป็นคนละคนกับที่เห็นในละครชุดเน็ตฟลิกซ์^[1] ฟอกกี เนลสัน และคาเรน เพจ ซึ่งเป็นเพื่อนของเมอร์ด็อก ส่วนใหญ่ไม่ได้รับการยอมรับในละครชุดนี้ อามานัตกล่าวว่า ทีมงานฝ่ายสร้างสรรค์พยายามอย่างหนักเพื่อนำพวกเขามารวมเข้ากับเรื่องราว แต่ค็อกซ์กล่าวว่า มีการหารือกันถึงการทำ "สิ่งเจ๋ง ๆ" บางอย่างร่วมกับพวกเขาในอนาคต^[2]

องค์ประกอบการเล่าเรื่องแบบตอนต่อเนื่อง ได้รับการเพิ่มเข้ามาหลังการยกเครื่องละครชุดใหม่^[69] สการ์ดาปาเนกล่าวว่า องค์ประกอบหลายอย่างในละครชุดดั้งเดิมนั้นใช้งานได้ดี แต่เขารู้สึกว่ามีเนื้อเรื่องบางส่วนที่จำเป็นต้องเพิ่มเข้าไปพร้อมกับบริบทจากละครชุดเน็ตฟลิกซ์^[2] ตอนนำร่องของเขาทำหน้าที่เป็นสะพานเชื่อมระหว่างละครชุดเน็ตฟลิกซ์ และ บอร์นอะเกน^[87] เริ่มต้นไม่กี่ปีหลังจากจบ แดร์เดวิล โดยที่ เมอร์ด็อก, เนลสัน และเพจ บริหารบริษัทกฎหมายของพวกเขาและมี "จังหวะที่ดี" ร่วมกัน^[1] วินเดอร์บอมกล่าวถึงแนวทางของมาร์เวลสตูดิโอส์ในการเชื่อมโยง บอร์นอะเกน เข้ากับละครชุดเน็ตฟลิกซ์ หลังจากการยกเครื่องความสร้างสรรค์นั้นได้รับอิทธิพลมาจากวิธีการที่ โลกิ และแอนิเมชันชุด เอ็กซ์-เมน '97 (2024–ปัจจุบัน) ให้เกียรติกับตัวละครในอดีตของพวกเขา เพื่อสร้างเนื้อเรื่องใหม่^[88] นักแสดงกล่าวว่า เหตุการณ์ในละครชุดเน็ตฟลิกซ์เป็นส่วนหนึ่งของประวัติตัวละครของพวกเขา และยังมีเนื้อเรื่องใหม่ ๆ บางส่วนที่สร้างขึ้นจากเหตุการณ์ในละครชุดดั้งเดิม แต่พวกเขาไม่อยากยึดติดกับเหตุการณ์ในอดีตมากเกินไป หรือทำให้ผู้ชมใหม่ที่ไม่ได้ดูละครชุดเน็ตฟลิกซ์รู้สึกแปลกแยก ค็อกซ์ชื่นชมสการ์ดาปาเนถึงความสมดุลระหว่างการเคารพละครชุดเน็ตฟลิกซ์ และไม่พึ่งพาประวัติศาสตร์นั้นมากเกินไป จอน เบิร์นธัล นักแสดงร่วมกล่าวว่า การเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่เกี่ยวกับตัวละครจากอดีตเกิดขึ้นด้วยเหตุผลบางอย่าง ไม่ใช่เพียงเพื่อลองแนวคิดที่แตกต่างออกไป^[89] แนวคิดบางส่วนในช่วงแรกของสการ์ดาปาเนสำหรับละครชุดถูกปฏิเสธ เนื่องจากมาร์เวลสตูดิโอส์มีแผนงานที่ยิ่งใหญ่กว่าสำหรับจักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล แต่อย่างไรก็ตาม เขาก็มี "อิสระ" ในการบอกเล่าเรื่องราวของแดร์เดวิลโดยเฉพาะ การปรากฏตัวของตัวละครใน แดร์เดวิล, โน เวย์ โฮม และละครชุดดิสนีย์+ ชี-ฮัลค์: ทนายสายลุย (2022) เป็นส่วนหนึ่งของประวัติศาสตร์ของเขา แต่ละครชุดไม่ได้ครอบคลุมเหตุการณ์ทั้งหมดเหล่านั้น สการ์ดาปาเนกล่าวว่า มาร์เวลได้ "พาแมตต์ไปสู่มุมอื่น ๆ ของจักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล และตอนนี้เขาก็กลับมาอยู่ในเรื่องราวของตัวเองแล้ว"^[12] ซึ่งมีโทนที่จริงจังมากขึ้น^[2]

สการ์ดาปาเนอธิบายถึงความแตกต่างบางประการของ บอร์นอะเกน กับละครชุดเน็ตฟลิกซ์โดยกล่าวว่า ละครชุดใหม่จะมีช่วงเวลาของตัวละครที่สนุกสนานมากขึ้นและ "มีการจ้องมองสะดือน้อยลงมาก" เมื่อเทียบกับละครชุดดั้งเดิม เขาคิดว่าละครชุดนั้นแย่ที่สุดเมื่อมี "ตัวละครสองตัวอยู่ในห้องคุยกันว่าฮีโรคืออะไร" และเขาสนใจที่จะแสดงให้ตัวละครทำสิ่งต่าง ๆ มากกว่า สการ์ดาปาเนอธิบาย บอร์นอะเกน ว่าเป็น "เรื่องราวอาชญากรรมในนิวยอร์ก" เมื่อเปรียบเทียบโทนนัวร์ของละครชุดดั้งเดิมที่ได้รับแรงบันดาลใจจากละครชุด เดอะโซปราโนส์ (1999–2007), ภาพยนตร์ คิงออฟนิวยอร์ก (1990) และสื่ออาชญากรรมอื่น ๆ ในช่วงทศวรรษ 1990^[90] วินเดอร์บอมเปรียบเทียบ บอร์นอะเกน กับละครชุด มหาศึกชิงบัลลังก์ (2011–2019) เพราะมี "ฝ่ายต่าง ๆ หลายฝ่าย [ในเมืองนิวยอร์ก] แข่งขันกันเพื่อแย่งชิงอำนาจในรูปแบบที่ซับซ้อนจริง ๆ"^[91] ความแตกต่างอีกประการหนึ่งจาก แดร์เดวิล ก็คือจังหวะของตอนต่าง ๆ โดยสการ์ดาปาเนอธิบายว่า มีคำสั่งให้ละครชุดมาร์เวลของเน็ตฟลิกซ์ นำเสนอฉากตัวละครที่ยาวขึ้นระหว่างฉากแอกชัน นี่ไม่ใช่ข้อกำหนดสำหรับ บอร์นอะเกน ซึ่งทำให้ทีมงานสร้างสรรค์สามารถกำหนดจังหวะ และขอบเขตที่ละครชุดเน็ตฟลิกซ์ไม่สามารถทำได้^[90] โดนอฟรีโอกล่าวว่า บอร์นอะเกน จะมีโทนและความรู้สึกคล้ายกับละครชุดดิสนีย์+ เรื่อง เอคโค (2024)^[92] และสการ์ดาเพนกล่าวว่า ละครชุดจะมืดมนกว่า แดร์เดวิล ซึ่งเขาคิดว่ามีแค่องค์ประกอบมืดมนบางอย่างเท่านั้น^[90] ปีแรกของ บอร์นอะเกน ดำเนินเรื่องหลัง เอคโค โดยตอนแรกเริ่มต้นในช่วงปลาย ค.ศ. 2025 ก่อนจะข้ามไปอีกหนึ่งปีจนถึงปลาย ค.ศ. 2026 ปีแรกดำเนินเรื่องต่อไปจนถึงต้น ค.ศ. 2027 ในจักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล^[93][94] และแสดงการเฉลิมฉลองวันสิ้นปี และวันนักบุญแพทริก^[94][19]

ถึงแม้ว่าจะใช้ชื่อเรื่อง บอร์นอะเกน แต่ละครชุดไม่ได้ดัดแปลงเนื้อเรื่องดังกล่าวหรือเรื่องอื่น ๆ จากหนังสือการ์ตูนโดยตรง^[95] นอกจากนี้ ยังไม่รวมเนื้อหาที่วางแผนไว้สำหรับปีที่สี่ของ แดร์เดวิล^[11]: 24 ในตอนต้นของ บอร์นอะเกน เมอร์ด็อกไม่ได้เป็นแดร์เดวิลมาเป็นเวลาหนึ่งปีแล้ว หลังจากที่เขา "ข้ามเส้น"^[2] เมื่อ เบนจามิน "เด็กซ์" พอยน์เด็กซ์เตอร์ / บูลล์ซาย ฆ่าเนลสัน และเมอร์ด็อกพยายามฆ่าเด็กซ์ อามานัตเชื่อว่า การฆ่าเนลสัน ซึ่งเป็นเข็มทิศทางศีลธรรมของเมอร์ด็อก เป็น "สิ่งเดียวที่สมเหตุสมผล" เมื่อเล่าเรื่องเกี่ยวกับการที่เมอร์ด็อกเริ่มชีวิตใหม่โดยไม่ได้เป็นแดร์เดวิล^[96] ค็อกซ์รู้สึกว่า การตายของเนลสันเป็นวิธีที่เหมาะสมในการเริ่มต้นละครชุด โดยเชื่อว่าเรื่องราวใหม่จะต้อง "ยิ่งใหญ่ กล้าหาญ และใจถึง" และ "สร้างความเปลี่ยนแปลง" จากละครชุดดั้งเดิม^[15] ละครชุดเห็นฟิสก์ได้รับเลือกเป็นนายกเทศมนตรีเมืองนิวยอร์ก^[20][15] หลังจากทราบถึงความต้องการผู้สมัครที่มีคุณสมบัติเหมาะสมในฉากหลังเครดิต ของ เอคโค^[7][8][97] สการ์ดาปาเนกล่าวว่า ละครชุดเป็น "เรื่องราวของสองคน" โดยสำรวจทั้งเมอร์ด็อก และฟิสก์^[13]: 4 แม้ว่าฟิสก์จะเป็น "ตัวร้ายหลัก" แต่ละครชุดยังมีตัวร้ายอื่น ๆ ที่สการ์ดาปาเนกล่าวว่าจะ "เพิ่มจำนวน" ขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อเรื่องราวดำเนินต่อไป ซึ่งรวมถึง มิวส์ ฆาตกรต่อเนื่อง ซึ่งเนื้อเรื่องยังคงดำเนินต่อไปจนถึงปีที่สอง^[2]

การคัดเลือกนักแสดง

นักแสดงนำในปีแรก ได้แก่ ชาร์ลี ค็อกซ์ เป็น แมตต์ เมอร์ด็อก / แดร์เดวิล, วินเซนต์ โดนอฟรีโอ เป็น วิลสัน ฟิสก์ / คิงพิน,^[4] มาร์การิตา เลวีวา เป็น เฮเทอร์ เกล็นน์,^[12] เด็บโบราห์ แอนน์ โวลล์ เป็น คาเรน เพจ, เอลเดน เฮนสัน เป็น ฟอกกี เนลสัน,^[14] วิลสัน เบเธล เป็น เบนจามิน "เด็กซ์" พอยน์เด็กซ์เตอร์ / บูลล์ซาย,^[16][17] ซาบรินา เกวารา เป็น ชีลา ริเวรา,^[13]: 12 นิกกี เอ็ม. เจมส์ เป็น เคิร์สเตน แม็กดัฟฟี,^[13]: 5 เจนเนยา วัลตัน เป็น บีบี ยูริช, อาร์ตี ฟรูชาน เป็น บัก แคชแมน,^[13]: 12 คลาร์ก จอห์นสัน เป็น เชอร์รี,^[13]: 5 ไมเคิล แกนดอลฟินี เป็น แดเนียล เบลก,^[18] อาเยเลต ซูเรอร์ เป็น วาเนสซา ฟิสก์,^[23] คามาร์ เด โลส เรเยส เป็น เฮกเตอร์ อายาลา / ไวต์ไทเกอร์,^[25] จอน เบิร์นธัล เป็น แฟรงก์ แคสเซิล / พันนิชเชอร์,^[26][27] โมหัน กปูร เป็น ยูซุฟ ข่าน,^[28] และโทนี ดาลตัน เป็น แจ็ก ดูเคนส์ / ซอร์ดส์แมน^[30] ก่อนการยกเครื่องละครชุดใหม่ สมาชิกนักแสดงจากละครชุดเน็ตฟลิกซ์ นอกเหนือจาก ค็อกซ์, โดนอฟรีโอ และเบิร์นธัล ไม่คาดว่าจะกลับมารับบทเดิม^[98] และซานดรีน โฮลต์ ได้รับคัดเลือกให้แสดงเป็นวาเนสซา แทนที่ซูเรอร์ แต่ซูเรอร์ได้รับการเรียกตัวกลับมารับบทหลังการยกเครื่องละครชุดใหม่^[22][23] ร่วมกับ โวลล์, เฮนสัน และเบิร์นธัล^[14][16]

นักแสดงที่จะกลับมาในปีที่สอง ได้แก่ ค็อกซ์,^[99] โดนอฟรีโอ,^[100] โวลล์, เฮนสัน,^[96] เบิร์นธัล,^[101] วัลตัน,^[102] จอห์นสัน,^[103] และแกนดอลฟินี^[104]

การออกแบบ

เอมิลี กันชอร์ เป็น ผู้ออกแบบเครื่องแต่งกายสำหรับละครชุด และไมเคิล ชอว์ เป็น ผู้ออกแบบงานสร้าง^[13]: 2 ไรอัน ไมเนอร์ดิง หัวหน้าฝ่ายพัฒนาภาพของมาร์เวลสตูดิโอส์ เป็นผู้ออกแบบชุดแดร์เดวิลสำหรับ บอร์นอะเกน อีกครั้ง หลังเคยออกแบบชุดเดียวกันในละครชุดเน็ตฟลิกซ์^[105] ชุดแดร์เดวิลใน บอร์นอะเกน มีโทนสีแดงเข้มเพื่อสะท้อนถึงวิวัฒนาการของเมอร์ด็อก พร้อมด้วยรายละเอียดสีดำ และพื้นผิวเพิ่มเติมซึ่งได้รับการอธิบายว่า "ดูเป็นมันเงา" น้อยกว่าชุดแดร์เดวิลในละครชุดเน็ตฟลิกซ์^{[105][13]: 8}

การถ่ายทำ

ปีแรกของละครชุดถ่ายทำที่ซิลเวอร์คัพสตูดิโอส์อีสต์ในควีนส์^[106] และถ่ายทำนอกสถานที่ทั่วทั้งนิวยอร์ก^[107] ฮิลลารี ฟายฟ์ สเปรา และเปโดร โกเมซ มิลลัน ทำหน้าที่เป็นผู้กำกับภาพ^[108] การถ่ายทำของปีแรกหยุดชั่วคราวเนื่องจากการหยุดงานของสมาคมนักเขียนแห่งอเมริกา 2023^[109]

เอฟเฟ็กต์ภาพ

กง เมียง ลี เป็นหัวหน้าแผนกเอฟเฟ็กต์ภาพของละครชุด โดยเอฟเฟ็กต์ภาพสำหรับปีแรกนั้นจัดทำโดย ไรส์เอฟเอ็กซ์, โฟล์กส์, ฟอสฟีน, เพาเวอร์เฮาส์วีเอฟเอ็กซ์, โกสต์วีเอฟเอ็กซ์, โซโฮวีเอฟเอ็กซ์, แคนตินาครีเอทีฟ, อะนิเบรน, เบสเอฟเอ็กซ์, เอสดีเอฟเอ็กซ์ และเดอะเทิร์ดฟลอร์, อิงค์.^[110]

เพลง

เดอะนิวตันบราเธอส์ เปิดเผยในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2024 ว่าจะเป็นผู้แต่งเพลงประกอบละครชุด พวกเขาเคยแต่งดนตรีประกอบให้กับ เอ็กซ์-เมน '97^[111] ทั้งคู่แสดงความรักต่อการ์ตูนแดร์เดวิล และเพลงธีมหลักจากละครชุด แดร์เดวิล ดั้งเดิม^[112] ซึ่งถูกนำมาใช้ใหม่ในช่วงสั้น ๆ สำหรับการปรากฏตัวของแดร์เดวิลใน ชี-ฮัลค์ และแอนิเมชันชุดบนดิสนีย์+ เรื่อง ยัวร์เฟรนด์ลีเนเบอร์ฮูดสไปเดอร์-แมน (2025–ปัจจุบัน)^[112][113] เพลงธีมหลักของ บอร์นอะเกน ของเดอะนิวตันบราเธอส์ ประกอบด้วยเพลงธีม แดร์เดวิล ซึ่งแต่งโดย จอห์น ปาเอซาโน และแบรเดน คิมบัลล์ เพลงธีมหลักได้รับการวางจำหน่ายในรูปแบบดิจิทัลซิงเกิลโดย ฮอลลีวูดเรเคิดส์ และมาร์เวลมิวสิก เมื่อวันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 2025^[114] ดนตรีประกอบของปีแรกจะวางจำหน่ายในรูปแบบดิจิทัลโดย ฮอลลีวูดเรเคิดส์ และมาร์เวลมิวสิก โดยแบ่งเป็นสองชุด ได้แก่ ชุดแรกประกอบด้วยดนตรีประกอบจากสี่ตอนแรก วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 28 มีนาคม ค.ศ. 2025 ชุดที่สองคาดว่าจะวางจำหน่ายในปลายเดือนเมษายน^[115]

จำนวนผู้ชม

สองตอนแรกของ บอร์นอะเกน มียอดดู 7.5 ล้านครั้งบนดิสนีย์+ ในช่วงห้าวันแรกตามข้อมูลของดิสนีย์ โดยบริษัทได้กำหนดให้ยอดดูคือ เวลาการสตรีมทั้งหมดหารด้วยระยะเวลาของตอน ทำให้กลายเป็นละครชุดที่เปิดตัวครั้งยิ่งใหญ่ที่สุดบนดิสนีย์+ ใน ค.ศ. 2025 และเปรียบเทียบกับ อกาธา ออล อะลอง (2024) ละครชุดในจักรวาลภาพยนตร์มาร์เวลบนดิสนีย์+ ที่สองตอนแรกของละครชุดมียอดดู 9.3 ล้านครั้งในช่วงเจ็ดวันแรกของการออกอากาศ^[120]

นักวิจารณ์

สำหรับปีแรกของ บอร์นอะเกน เว็บไซต์รวบรวมบทวิจารณ์ รอตเทนโทเมโทส์ รายงานว่าละครชุดได้รับคะแนน 87% ด้วยคะแนนเฉลี่ย 7.75/10 จาก 202 บทวิจารณ์ ฉันทามติของเว็บไซต์ระบุว่า: "การฟื้นคืนชีพแดร์เดวิลของชาร์ลี ค็อกซ์ โดยที่คุณธรรมของเขายังอยู่ครบถ้วน—กล่าวคือ วินเซนต์ โดนอฟรีโอ เป็นศัตรูตัวฉกาจที่น่าสะพรึงกลัวของเขา—บอร์นอะเกน คือเรื่องราวอาชญากรรมที่ทะเยอทะยาน และบางครั้งก็ดูเงอะงะ ซึ่งถือเป็นการเปลี่ยนแปลงโทนเรื่องที่เป็นผู้ใหญ่สำหรับจักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล"^[121] เว็บไซต์ เมทาคริติก มีคะแนนเฉลี่ยถ่วงน้ำหนัก 69 จาก 100 จาก 30 บทวิจารณ์ บ่งชี้ถึงบทวิจารณ์ที่ "เป็นไปในแง่บวกโดยทั่วไป"^[122] นักวิจารณ์โดยรวมมองว่า ละครชุดปีแรกนั้นเกินความคาดหมาย โดยเน้นที่การเล่าเรื่องที่เน้นตัวละคร และการแสดง โดยเฉพาะของค็อกซ์ และโดนอฟรีโอ บางคนไม่แน่ใจว่าปีแรกนั้นดีกว่าหรือแย่กว่าละครชุด แดร์เดวิล ดั้งเดิม^[123] ซึ่งได้รับการวิจารณ์ในแง่บวกบนรอตเทนโทเมโทส์มากกว่า^[124]