Overview
ในวิชาการคอมพิวเตอร์ การโจมตีโดยปฏิเสธการให้บริการ เป็นความพยายามทำให้เครื่องหรือทรัพยากรเครือข่ายสำหรับผู้ใช้เป้าหมายใช้บริการไม่ได้ เช่น ขัดขวางหรือชะลอบริการของแม่ข่ายที่เชื่อมโยงกับอินเทอร์เน็ตอย่างชั่วคราวหรือถาวร ส่วน การโจมตีโดยปฏิเสธการให้บริการแบบกระจาย คือการโจมตีดังกล่าวซึ่งแหล่งต้นทางเป็นเลขที่อยู่ไอพีมากกว่าหนึ่งหมายเลข และมักจะเป็นพันหมายเลข
ในวิชาการคอมพิวเตอร์ การโจมตีโดยปฏิเสธการให้บริการ (อังกฤษ: denial-of-service (DoS) attack) เป็นความพยายามทำให้เครื่องหรือทรัพยากรเครือข่ายสำหรับผู้ใช้เป้าหมายใช้บริการไม่ได้ เช่น ขัดขวางหรือชะลอบริการของแม่ข่ายที่เชื่อมโยงกับอินเทอร์เน็ตอย่างชั่วคราวหรือถาวร ส่วน การโจมตีโดยปฏิเสธการให้บริการแบบกระจาย (อังกฤษ: distributed denial-of-service (DDoS) attack) คือการโจมตีดังกล่าวซึ่งแหล่งต้นทางเป็นเลขที่อยู่ไอพีมากกว่าหนึ่งหมายเลข และมักจะเป็นพันหมายเลข
อาชญากรผู้โจมตีมักมุ่งเป้าไปยังเว็บไซต์หรือบริการซึ่งตั้งอยู่ในเว็บเซิร์ฟเวอร์ที่มีการเข้าชมสูงอย่างเช่น ธนาคาร เกตเวย์ชำระบัตรเครดิต โดยมีแรงจูงใจเบื้องหลังเป็นการแก้แค้น การแบล็กเมล หรือการเคลื่อนไหวทางการเมือง เป็นต้น และสิ่งนี้คือจุดเริ่มต้นของ Hacker ที่พยายามทำให้เซิร์ฟเวอร์นั้นไม่สามารถให้บริการกับผู้ใช้งานได้
อาการ
United States Computer Emergency Readiness Team (US-TERM) ได้นิยามอาการที่ถูกโจมตีโดยปฏิเสธการให้บริการไว้ดังนี้
- ประสิทธิภาพเครือข่ายช้าผิดปกติ (เช่น การเปิดไฟล์หรือการเข้าถึงเว็บไซต์)
- เว็บไซต์เฉพาะแห่งไม่สามารถให้บริการได้
- ไม่สามารถเข้าถึงเว็บไซต์ใด ๆ ได้เลย
- ได้รับอีเมลสแปมในอัตราเพิ่มขึ้นมากกว่าปกติ (การโจมตีชนิดนี้เรียกว่าอีเมลบอมบ์)[1]
- การเชื่อมต่ออินเทอร์เน็ตแบบมีสายหรือไร้สายขาดหาย
- ไม่สามารถเข้าถึงเว็บหรือบริการบนอินเทอร์เน็ตใด ๆ เป็นเวลานาน
การโจมตีโดยปฏิเสธการให้บริการอาจทำให้เกิดปัญหาบนอุปกรณ์เครือข่ายแวดล้อม นอกเหนือไปจากคอมพิวเตอร์ที่กำลังถูกโจมตี[2] ตัวอย่างเช่น แบนด์วิดท์ของเราเตอร์ที่ตั้งอยู่ระหว่างอินเทอร์เน็ตกับแลน อาจถูกใช้ไปหมดกับการโจมตี ทำให้ไม่เพียงแค่เกิดปัญหาบนคอมพิวเตอร์เป้าหมายเท่านั้น แต่ยังส่งผลกระทบทั้งเครือข่ายและคอมพิวเตอร์เครื่องอื่นบนแลนด้วย
ถ้าการโจมตีขยายวงกว้างในสเกลที่ใหญ่เพียงพอ อุปกรณ์เครือข่ายที่บอบบางหรือตั้งค่าไม่ถูกต้องก็อาจส่งผลกระทบต่อการเชื่อมต่ออินเทอร์เน็ตทั้งภูมิภาคได้ โดยไม่ต้องมีความรู้หรือความตั้งใจของผู้โจมตี
อ้างอิง
- ↑ McDowell, Mindi (4 พฤศจิกายน 2009). "Cyber Security Tip ST04-015 - Understanding Denial-of-Service Attacks". United States Computer Emergency Readiness Team. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 4 พฤศจิกายน 2013. สืบค้นเมื่อ 11 ธันวาคม 2013.
- ↑ Elleithy, Khaled; Blagovic, Drazen; Cheng, Wang; Sideleau, Paul (1 มกราคม 2005). "Denial of Service Attack Techniques: Analysis, Implementation and Comparison". School of Computer Science & Engineering Faculty Publications.
หนังสืออ่านเพิ่ม
- Ethan Zuckerman; Hal Roberts; Ryan McGrady; Jillian York; John Palfrey (ธันวาคม 2011). "Distributed Denial of Service Attacks Against Independent Media and Human Rights Sites" (PDF). The Berkman Center for Internet & Society at Harvard University. ข้อมูลเก่า (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ 2 มีนาคม 2011. สืบค้นเมื่อ 2 มีนาคม 2011.
- "DDOS Public Media Reports". Harvard. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 2 มีนาคม 2011. สืบค้นเมื่อ 4 ตุลาคม 2015.
- Christian Rossow (22 กุมภาพันธ์ 2014). "Amplification Hell: Revisiting Network Protocols for DDoS Abuse". Internet Society. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 21 กุมภาพันธ์ 2015. สืบค้นเมื่อ 13 มกราคม 2015.
แหล่งข้อมูลอื่น
- "Video games company hit by 38-day DDoS attack", SC Magazine UK, 21 สิงหาคม 2014, ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 22 สิงหาคม 2014 RFC 4732 Internet Denial-of-Service Considerations
- W3C The World Wide Web Security FAQ
- cert.org CERT's Guide to DoS attacks. (historic document)
- "ATLAS Summary Report", Arbor Networks, ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 20 พฤศจิกายน 2016 – Real-time global report of DDoS attacks.
- Report: Distributed Denial of Service Attacks Against Independent Media and Human Rights Sites Berkman Center for Internet and Society Report on DDoS