ฟัลคอน 9 บล็อก 5

Overview

ฟัลคอน 9 บล็อค 5 เป็นจรวดขนาดกลางแบบสองขั้นสู่วงโคจรที่ออกแบบและผลิตในประเทศสหรัฐโดย SpaceX เป็นรุ่นที่ห้าของ Falcon 9 Full Thrust ซึ่งขับเคลื่อนโดยเครื่องยนต์ SpaceX Merlin ซึ่งเผาไหม้ออกซิเจนเหลว (LOX) และน้ำมันก๊าดเกรดจรวด (RP-1)

Falcon 9 Block 5
The Block 5 variant of the Falcon 9 launching Crew Dragon in Demo-2 mission from Kennedy Space Center on May 30, 2020. The rocket's distinguishing black thermal protection coating on the interstage is discernible.
หน้าที่Partially reusable orbital medium-lift launch vehicle
ผู้ผลิตSpaceX
ประเทศUnited States
ขนาด
สูง70 m (230 ft) with payload fairing[1]
เส้นผ่านศูนย์กลาง3.66 m (12.0 ft)[2]
มวล549,054 kg (1,210,457 lb)[2]
ท่อน2
ความจุ
น้ำหนักบรรทุกสู่ LEO (28.5°)
มวล
  • Expendable: 22,800 kg (50,300 lb),[3] 15,600 kg (34,400 lb) when landing
น้ำหนักบรรทุกสู่ GTO (27°)
มวล
  • Expendable: 8,300 kg (18,300 lb)[3]
  • Reusable: 5,500 kg (12,100 lb)[3]
น้ำหนักบรรทุกสู่ Mars
มวล4,020 kg (8,860 lb)[3]
จรวดที่เกี่ยวข้อง
ตระกูลFalcon 9
การเปรียบเทียบ
ประวัติการบิน
สถานะActive
จำนวนเที่ยวบินแม่แบบ:Falcon rocket statistics
สำเร็จแม่แบบ:Falcon rocket statistics
เที่ยวบินแรกMay 11, 2018
น้ำหนักบรรทุกที่โดดเด่น
  • SpaceX Dragon / Crew Dragon
  • GPS Block IIIA
  • Beresheet lunar lander
ท่อนFirst
เครื่องยนต์9 Merlin 1D+
แรงส่ง7,607 kN (1,710,000 lbf)[4][5]
เชื้อเพลิงSubcooled LOX / Chilled RP-1[6]
ท่อนSecond
เครื่องยนต์1 Merlin 1D Vacuum
แรงส่ง934 kN (210,000 lbf)[2]
เชื้อเพลิงLOX / RP-1

ฟัลคอน 9 บล็อค 5 (อังกฤษ: Falcon 9 Block 5) เป็นจรวดขนาดกลางแบบสองขั้นสู่วงโคจรที่ออกแบบและผลิตในประเทศสหรัฐโดย SpaceX เป็นรุ่นที่ห้าของ Falcon 9 Full Thrust ซึ่งขับเคลื่อนโดยเครื่องยนต์ SpaceX Merlin ซึ่งเผาไหม้ออกซิเจนเหลว (LOX) และน้ำมันก๊าดเกรดจรวด (RP-1)

ในปี พ.ศ. 2560 Falcon 9 Block 5 ประสบความสำเร็จจากการเปลี่ยนแปลงในรุ่น Block 4 การเปลี่ยนแปลงหลักจากบล็อก 3 เป็นบล็อก 5 คือเครื่องยนต์แรงขับที่สูงขึ้นและการปรับปรุงขาลงจอด การเปลี่ยนแปลงเล็ก ๆ น้อย ๆ อื่น ๆ อีกมากมายช่วยปรับปรุงการกู้คืนและการนำกลับมาใช้งานใหม่ของบูสเตอร์ขั้นแรก เพิ่มอัตราการผลิตและเพิ่มประสิทธิภาพการใช้งานซ้ำ บูสเตอร์ Block 5 แต่ละตัวได้รับการออกแบบให้บินได้ 10 ครั้งโดยให้ความสนใจเพียงเล็กน้อยและมากถึง 100 ครั้งเมื่อได้รับการปรับปรุงใหม่ [7]

เที่ยวบินแรกปล่อยตัวดาวเทียม Bangabandhu-1 เมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2561 ภารกิจ CRS-15 ในวันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2561 เป็นครั้งสุดท้ายที่รุ่น Block 4 ของ Falcon 9 ถูกปล่อยตัว นี่คือการเปลี่ยนไปใช้รุ่น Block 5 ทั้งหมด [8][9]

อ้างอิง

  1. ↑ "Falcon User's Guide" (PDF). มกราคม 14, 2019. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ (PDF) เมื่อ 2020-12-02. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 26, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  2. 1 2 3 "Falcon 9". SpaceX. พฤศจิกายน 16, 2012. สืบค้นเมื่อ เมษายน 30, 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  3. 1 2 3 4 "Capabilities & Services (2016)". SpaceX. พฤศจิกายน 28, 2012. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2013-10-07. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 3, 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  4. ↑ SpaceX. "Bangabandhu Satellite-1 Mission". สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 2, 2019 – โดยทาง YouTube.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  5. ↑ SpaceX. "FALCON 9". SpaceX. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2014-08-05. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 2, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  6. ↑ @elonmusk (ธันวาคม 17, 2015). "-340 F in this case. Deep cryo increases density and amplifies rocket performance. First time anyone has gone this low for O2. [RP-1 chilled] from 70F to 20 F" (ทวีต). สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 19, 2015 – โดยทาง ทวิตเตอร์.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  7. ↑
  8. ↑ Ralph, Eric (มิถุนายน 5, 2018). "SpaceX will transition all launches to Falcon 9 Block 5 rockets after next mission". TESLARATI.com (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 26, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  9. ↑ Shanklin, Emily (มิถุนายน 29, 2018). "Dragon Resupply Mission (CRS-15)". SpaceX. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2019-05-24. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 26, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)

Related

No related data.

Recommendations