ประเทศกานา

Overview

กานา มีชื่อทางการว่า สาธารณรัฐกานา เป็นประเทศที่ตั้งอยู่ในภูมิภาคแอฟริกาตะวันตก พรมแดนด้านตะวันตกจรด ประเทศโกตดิวัวร์ ด้านตะวันออกจรด ประเทศบูร์กินาฟาโซ ด้านตะวันออกจรด ประเทศโตโก โดยมีชายฝั่งทะเลด้านใต้ติดกับ อ่าวกินี เดิมเป็นอาณานิคมของสหราชอาณาจักร มีชื่อเรียกว่า โกลด์โคสต์

สาธารณรัฐกานา
คำขวัญ: "Freedom and Justice"
"เสรีภาพและยุติธรรม"
เพลงชาติ: "ก็อดเบล็สอาวร์โฮมแลนด์กานา"
ที่ตั้งของกานา
เมืองหลวง
และเมืองใหญ่สุด
อักกรา
5°33′N 0°12′W / 5.550°N 0.200°W / 5.550; -0.200
ภาษาราชการอังกฤษ[1][2]
ภาษาประจำชาติ
  • ดะกาเร
  • ดักบันลี
  • ดังเม
  • เอเว
  • ฟราฟรา
  • กา
  • โกนจา
  • อึนเซมา
  • ตวี
  • ภาษามือกานา
กลุ่มชาติพันธุ์
(2010[2][3])
  • 47.5% อากัน
  • 16.6% โมเล-ดักบน
  • 13.9% เอเว
  • 7.4% กา-อาดังเบ
  • 5.9% บัสซาเร
  • 5.7% คนกมบา
  • 3.7% กวง
  • 2.5% กูรุนซี
  • 2.2% คูซาซี
  • 1.1% บิสซา
  • 1.4% อื่น ๆ
ศาสนา
เดมะนิมชาวกานา
การปกครอง
จอห์น ดรามานี มาฮามา
 รองประธานาธิบดี
เจน นานา โอโปกู-อั๊กยีแม็ง
 ประธานรัฐสภา
อัลเบน แบ็กบิน
 ประธานศาลสูงสุด
เกอร์ทรูด ทอร์คอร์นู
สภานิติบัญญัติรัฐสภา
เป็นเอกราช จากสหราชอาณาจักร
 เครือจักรภพ
6 มีนาคม ค.ศ. 1957
 สาธารณรัฐ
1 กรกฎาคม ค.ศ. 1960
 รัฐธรรมนูญฉบับปัจจุบัน
28 เมษายน ค.ศ. 1992
พื้นที่
 รวม
239,567 ตารางกิโลเมตร (92,497 ตารางไมล์) (อันดับที่ 80)
 แหล่งน้ำ (%)
4.61 (11,000 กิโลเมตร; 4,247 ตารางไมล์)
ประชากร
 ประมาณ ค.ศ. 2023
34,237,620[5] (อันดับที่ 47)
 สำมะโนประชากรปี ค.ศ. 2010
24,200,000[6]
 ความหนาแน่น
101.5 ต่อตารางกิโลเมตร (262.9 ต่อตารางไมล์) (อันดับที่ 66)
จีดีพี (อำนาจซื้อ)ประมาณ ค.ศ. 2023
 รวม
เพิ่มขึ้น 227.189 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ [7]
 ต่อหัว
เพิ่มขึ้น 6,905 ดอลลาร์สหรัฐ [7]
จีดีพี (ราคาตลาด)ประมาณ ค.ศ. 2023
 รวม
เพิ่มขึ้น 76.628 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ [7]
 ต่อหัว
เพิ่มขึ้น 2,328 ดอลลาร์สหรัฐ [7]
จีนี (ค.ศ. 2024)Steady 44[8]
ความเหลื่อมล้ำปานกลาง
เอชดีไอ (ค.ศ. 2023)เพิ่มขึ้น 0.628[9]
ปานกลาง (อันดับที่ 143)
สกุลเงินซีดี (GHS)
เขตเวลาUTC (เวลามาตรฐานกรีนิช)
รูปแบบวันที่วว/ดด/ปปปป
ดด/วว/ปปปป
รหัสโทรศัพท์+233
รหัส ISO 3166GH
โดเมนบนสุด.gh

กานา (อังกฤษ: Ghana) มีชื่อทางการว่า สาธารณรัฐกานา (อังกฤษ: Republic of Ghana) เป็นประเทศที่ตั้งอยู่ในภูมิภาคแอฟริกาตะวันตก พรมแดนด้านตะวันตกจรด ประเทศโกตดิวัวร์ ด้านตะวันออกจรด ประเทศบูร์กินาฟาโซ ด้านตะวันออกจรด ประเทศโตโก โดยมีชายฝั่งทะเลด้านใต้ติดกับ อ่าวกินี เดิมเป็นอาณานิคมของสหราชอาณาจักร มีชื่อเรียกว่า โกลด์โคสต์ (Gold Coast)

ศัพทมูลวิทยา

ศัพทมูลวิทยาของชื่อ Ghana คือ "กษัตริย์นักรบที่แข็งแกร่ง" และเป็นตำแหน่งของกษัตริย์ในจักรวรรดิ"กานา"สมัยกลางในแอฟริกาตะวันตก ซึ่งไม่ควรสับสนกับประเทศกานาในปัจจุบัน เพราะจักรวรรดิอยู่ทางเหนือของสาธารณรัฐมาลี, เซเนกัล, มอริเตเนียใต้ และภูมิภาคกินีในปัจจุบัน[10] กานาเป็นที่รู้จักจากการใช้ทองจำนวนมาก ซึ่งทำให้มีฉายาในหมู่ชนอาหรับในช่วงการค้าระหว่างสะฮาราว่า ดินแดนแห่งทอง[11]

ประวัติศาสตร์

อาณานิคมยุโรป (ศตวรรษที่ 15)

ภูมิศาสตร์

ประเทศกานา ตั้งอยู่บริเวณอ่าวกินี เหนือเส้นศูนย์สูตรเล็กน้อย ส่งผลให้มีสภาพอากาศอบอุ่น[12] มีพื้นที่ 238,535 km2 (92,099 sq mi) มีแนวชายฝั่งยาว 560 กิโลเมตร (348 ไมล์)[12] อยู่ระหว่างเส้นละติจูดที่ 4 - 12 องศาเหนือ และลองจิจูดที่ 4 องศาตะวันตก - 2 องศาตะวันออก และอยู่ตรงกับเส้นเมริเดียนแรก[12]

ประเทศกานาตั้งอยู่ในภูมิอากาศเขตร้อน ประกอบด้วย 2 ฤดู คือ ฤดูแล้งกับฤดูฝน[13] โดยฤดูในตอนเหนือจะเริ่มตั้งแต่เดือนมีนาคม ไปจนถึงเดือนพฤศจิกายน ขณะทางตอนใต้จะเริ่มตั้งแต่เดือนเมษายนถึงกลางเดือนพฤศจิกายน[13] ในกานา มีพายุทะเลทราย พัดไปทางตะวันออกเฉียงเหนือ ตั้งแต่เดือนธันวาคมถึงมีนาคม ทางตอนเหนือจะมีอากาศเย็น[13] อุณหภูมิเฉลี่ยโดยประมาณ 21-28 องศาเซลเซียส (70-82 องศาฟาเรนไฮต์) มีความชื่อประมาณ 77-85 เปอร์เซนต์[14] ในทางตอนเหนือจะแบ่งฤดูฝนเป็น 2 ช่วงคือ ช่วงเมษายน-มิถุนายน และกันยายน-พฤศจิกายน[14]

ข้อมูลภูมิอากาศของประเทศกานา (โดยเฉลี่ย)
เดือน ม.ค. ก.พ. มี.ค. เม.ย. พ.ค. มิ.ย. ก.ค. ส.ค. ก.ย. ต.ค. พ.ย. ธ.ค. ทั้งปี
อุณหภูมิสูงสุดที่เคยบันทึก °C (°F) 32
(90)
32
(90)
32
(90)
32
(90)
31
(88)
29
(84)
27
(81)
27
(81)
29
(84)
30
(86)
31
(88)
31
(88)
32
(90)
อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) 27.5
(81.5)
27.5
(81.5)
28
(82)
28
(82)
27
(81)
26
(79)
25
(77)
24
(75)
26
(79)
26
(79)
27
(81)
27
(81)
28
(82)
อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย °C (°F) 23
(73)
23
(73)
24
(75)
24
(75)
23
(73)
23
(73)
22
(72)
21
(70)
22
(72)
22
(72)
23
(73)
23
(73)
21
(70)
อุณหภูมิต่ำสุดที่เคยบันทึก °C (°F) 15
(59)
17
(63)
20
(68)
19
(66)
21
(70)
20
(68)
19
(66)
18
(64)
20
(68)
19
(66)
21
(70)
17
(63)
15
(59)
ปริมาณฝน มม (นิ้ว) 16
(0.63)
37
(1.46)
73
(2.87)
82
(3.23)
145
(5.71)
193
(7.6)
49
(1.93)
16
(0.63)
40
(1.57)
80
(3.15)
38
(1.5)
18
(0.71)
787
(30.98)
ความชื้นร้อยละ 79 77 77 80 82 85 85 83 82 83 80 79 85
วันที่มีฝนตกโดยเฉลี่ย 2 2 5 7 11 14 7 6 8 9 4 2 77
จำนวนชั่วโมงที่มีแดด 214 204 223 213 211 144 142 155 171 220 240 235 2,372
แหล่งที่มา: Climatemps.com[14]

การเมืองการปกครอง

บริหาร

กานาปกครองในระบอบประชาธิปไตยแบบสาธารณรัฐ มีประธานาธิบดีเป็นประมุขแห่งรัฐและหัวหน้ารัฐบาล ประธานาธิบดีได้รับเลือกตั้งโดยตรงจากประชาชน ดำรงตำแหน่งในวาระละ 4 ปี จำกัดไม่เกิน 2 สมัย มีอำนาจในการแต่งตั้งรองประธานาธิบดีและคณะรัฐมนตรี โดยผ่านความเห็นชอบของรัฐสภา

นิติบัญญัติ

รัฐสภาเป็นระบบสภาเดียว (Unicameral) ประกอบด้วยสมาชิก 230 คน ได้รับเลือกตั้งจากประชาชนทุก 4 ปี

ประชากรศาสตร์

23.69 ล้านคน (ปี 2553)

เชื้อชาติ

Ethnicity in the Republic of Ghana[15]
Ethnicity Percentage
Akan[16]
 
45.3%
Moré–Dagbani[17]
 
15.2%
Ewe
 
11.7%
Ga–Adangbe
 
7.3%
Guan[18]
 
4.0%
Gurma
 
3.6%
Others
 
10.2%

ภาษา

ภาษาราชการ คือ ภาษาอังกฤษ และมีภาษาพื้นเมืองอื่น ๆ ได้แก่ Akan Moshi – Dagomba Ewe และ Ga

ศาสนา

Religion in Ghana (2000 census)[15][19]
Religion Percent
ศาสนาคริสต์
 
69.1%
ศาสนาอิสลาม
 
15.6%
ความเชื่อดั้งเดิม
 
8.5%
ไม่นับถือศาสนา
 
6.1%
อื่น ๆ
 
0.7%
Wesley Methodist Cathedral, Kumasi

อ้างอิง

  1. "Language and Religion". Ghana Embassy. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 1 มีนาคม 2017. สืบค้นเมื่อ 8 มกราคม 2017. English is the official language of Ghana and is universally used in schools in addition to nine other local languages. The most widely spoken local languages are Dagbanli, Ewe, Ga and Twi.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  2. 1 2 "Ghana – 2010 Population and Housing Census" (PDF). Government of Ghana. 2010. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ (PDF) เมื่อ 25 กันยายน 2013. สืบค้นเมื่อ 1 มิถุนายน 2013.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  3. "People > Ethnic groups: Countries Compared". NationMaster. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 14 กรกฎาคม 2014. สืบค้นเมื่อ 22 กรกฎาคม 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  4. The World Factbook
  5. "Ghana". The World Factbook (พิมพ์ครั้งที่ 2026). Central Intelligence Agency. สืบค้นเมื่อ 22 มิถุนายน 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) (Archived 2023 edition)
  6. Mintah, Antoinette I. (2010). "2010 Provisional Census Results Out". 4 February 2011. Population Division, Ghana Government. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 15 มิถุนายน 2011. สืบค้นเมื่อ 7 กุมภาพันธ์ 2011.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  7. 1 2 3 4 "World Economic Outlook Database, October 2023 Edition. (Ghana)". IMF.org. International Monetary Fund. 10 ตุลาคม 2023. สืบค้นเมื่อ 14 ตุลาคม 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  8. "Ghana: gini index 2014–2029". statista.com. Statista. สืบค้นเมื่อ 19 พฤษภาคม 2024.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  9. "Human Development Report 2025" (PDF) (ภาษาอังกฤษ). United Nations Development Programme. 6 พฤษภาคม 2025. ข้อมูลเก่า (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ 6 พฤษภาคม 2025. สืบค้นเมื่อ 6 พฤษภาคม 2025.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  10. "Etymology of Ghana". Douglas Harper. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 4 พฤศจิกายน 2012. สืบค้นเมื่อ 12 พฤษภาคม 2012.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  11. "Ghana: Land of Gold". Kids Discover Online. สืบค้นเมื่อ 2020-10-03.
  12. 1 2 3 "Ghana: Geography Physical". photius.com. สืบค้นเมื่อ 24 มิถุนายน 2013.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์), "Ghana: Location and Size". photius.com. สืบค้นเมื่อ 24 มิถุนายน 2013.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  13. 1 2 3 "UNDP Climate Change Country Profile: Ghana". ncsp.undp.org. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2013-09-21. สืบค้นเมื่อ 24 มิถุนายน 2013.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  14. 1 2 3 "Ghana – Weather Averages". สืบค้นเมื่อ 1 มิถุนายน 2013.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  15. 1 2
  16. Including the Ashanti and Fante
  17. Including the Moré, Dagomba, Dagaaba, Mamprusi, and Frafra
  18. Including the Gonja

อ่านเพิ่ม

  • Arhin, Kwame, The Life and Work of Kwame Nkrumah (Africa Research & Publications, 1995)
  • Babatope, Ebenezer, The Ghana Revolution: From Nkrumah to Jerry Rawlings (Fourth Dimension Publishing, 1982)
  • Birmingham, David, Kwame Nkrumah: Father Of African Nationalism (Ohio University Press, 1998)
  • Boafo-Arthur, Kwame, Ghana: One Decade of the Liberal State (Zed Books, 2007)
  • Briggs, Philip, Ghana (Bradt Travel Guide) (Bradt Travel Guides, 2010)
  • Clark, Gracia, African Market Women: Seven Life Stories from Ghana (Indiana University Press, 2010)
  • Davidson, Basil, Black Star: A View of the Life and Times of Kwame Nkrumah (James Currey, 2007)
  • Falola, Toyin, and Salm, Stephen J, Culture and Customs of Ghana (Greenwood, 2002)
  • Grant, Richard, Globalizing City: The Urban and Economic Transformation of Accra, Ghana (Syracuse University Press, 2008)
  • Hadjor, Kofi Buenor, Nkrumah and Ghana (Africa Research & Publications, 2003)
  • Hasty, Jennifer, The Press and Political Culture in Ghana (Indiana University Press, 2005)
  • James, C.L.R., Kwame Nkrumah and the Ghana Revolution (Allison & Busby, 1977)
  • Kuada, John, and Chachah Yao, Ghana. Understanding the People and their Culture (Woeli Publishing Services, 1999)
  • Miescher, Stephan F, Making Men in Ghana (Indiana University Press, 2005)
  • Milne, June, Kwame Nkrumah, A Biography (Panaf Books, 2006)
  • Nkrumah, Kwame, Ghana: The Autobiography of Kwame Nkrumah (International Publishers, 1971)
  • Utley, Ian, Ghana – Culture Smart!: the essential guide to customs & culture (Kuperard, 2009)
  • Various, Ghana: An African Portrait Revisited (Peter E. Randall Publisher, 2007)
  • Younge, Paschal Yao, Music and Dance Traditions of Ghana: History, Performance and Teaching (Mcfarland & Co Inc., 2011)
  • Burke, Laura; Armando García Schmidt (2013). Ghana: Staying on Track in a Challenging Environment. Verlag Bertelsmann Stiftung, Gütersloh. น. 127–147. ISBN 978-3-86793-491-6.

แหล่งข้อมูลอื่น

รัฐบาล

ข้อมูลทั่วไป

การค้า