เส้นเขียว (อิสราเอล)

เส้นเขียว (อังกฤษ: Green Line) หรือ เส้นเขตแดนตามข้อตกลงหยุดยิง ค.ศ. 1949^[1] เป็นเส้นแบ่งเขตแดนที่กำหนดไว้ในข้อตกลงหยุดยิง ค.ศ. 1949 ระหว่างกองทัพของอิสราเอลและประเทศเพื่อนบ้าน (อียิปต์ จอร์แดน เลบานอน และซีเรีย) หลังสงครามอาหรับ–อิสราเอล ค.ศ. 1948 เส้นนี้เป็นเส้นเขตแดนโดยพฤตินัยของรัฐอิสราเอลตั้งแต่ ค.ศ. 1949 จนถึง สงครามหกวัน ใน ค.ศ. 1967 และยังคงเป็นตัวแทนของเส้นเขตแดนที่ได้รับการยอมรับในระดับสากลของอิสราเอลกับดินแดนปาเลสไตน์ 2 แห่ง ได้แก่ เวสต์แบงก์ และฉนวนกาซา^[2][3]

เส้นเขียวมีจุดประสงค์เพื่อใช้เป็นเส้นแบ่งเขตมากกว่าจะเป็นพรมแดนถาวร ข้อตกลงหยุดยิง ค.ศ. 1949 ระบุไว้อย่างชัดเจน (ตามคำเรียกร้องของฝ่ายอาหรับ)^[4] ว่าไม่ได้สร้างพรมแดนถาวร ตัวอย่างเช่น ข้อตกลงระหว่างอียิปต์และอิสราเอลระบุว่า "เส้นแบ่งเขตหยุดยิงไม่ควรตีความในแง่ใด ๆ ว่าเป็นพรมแดนทางการเมืองหรือดินแดน และกำหนดขึ้นโดยไม่กระทบต่อสิทธิ การเรียกร้อง และจุดยืนของฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งในข้อตกลงหยุดยิงเกี่ยวกับการแก้ไขปัญหาปาเลสไตน์ขั้นสุดท้าย"^[5] ข้อตกลงหยุดยิงกับจอร์แดนและซีเรียมีบทบัญญัติที่คล้ายคลึงกัน ข้อตกลงกับเลบานอนไม่มีบทบัญญัติดังกล่าว และถือเป็นพรมแดนระหว่างประเทศระหว่างอิสราเอลและเลบานอน โดยระบุเพียงว่ากองกำลังจะถอนตัวไปยังพรมแดนอิสราเอล–เลบานอน

เส้นเขียวมักถูกเรียกว่า "พรมแดนก่อน ค.ศ. 1967" หรือ "พรมแดน ค.ศ. 1967" โดยองค์กรระหว่างประเทศและผู้นำระดับชาติหลายแห่ง รวมถึงอดีตประธานาธิบดีสหรัฐ บารัก โอบามา^[6] ประธานาธิบดีปาเลสไตน์ มาห์มูด อับบาส^[7] สหประชาชาติ (UN) ในข้อความที่ไม่เป็นทางการ^[8] และในข้อความของมติสมัชชาใหญ่แห่งสหประชาชาติ^[9] ชื่อนี้มาจากหมึกสีเขียวที่ใช้ลากเส้นบนแผนที่ระหว่างการเจรจาสงบศึก^[10] หลังสงครามหกวัน ดินแดนที่อิสราเอลยึดครองนอกเส้นสีเขียวได้รับการกำหนดให้เป็นเยรูซาเลมตะวันออก เวสต์แบงก์ ฉนวนกาซา และที่ราบสูงโกลัน ดินแดนเหล่านี้มักถูกเรียกว่าดินแดนที่อิสราเอลยึดครองส่วนคาบสมุทรซีนาย ซึ่งถูกยึดครองในเวลานั้นเช่นกัน ได้ถูกส่งคืนให้กับอียิปต์แล้วก็ตามในส่วนของสนธิสัญญาสันติภาพ ค.ศ. 1979

อ้างอิง

แหล่งที่มา

• Baconi, Tareq (2018). Hamas contained: The rise and pacification of Palestinian resistance. Stanford University Press. ISBN 978-0804797412.
• Roy, Sara (2013). Hamas and Civil Society in Gaza: Engaging the Islamist Social Sector (พิมพ์ครั้งที่ 2). Princeton University Press. ISBN 978-0691124483.
• Seurat, Leila (2019). The Foreign Policy of Hamas. Bloomsbury Publishing. ISBN 9781838607449.
• Zartman, Jonathan K. (2020-03-19). Conflict in the Modern Middle East. Santa Barbara, California: ABC-CLIO. ISBN 978-1-4408-6502-2.

อ่านเพิ่ม

• Gad Barzilai and Ilan Peleg, "Israel and Future Borders: Assessment of a Dynamic Process", Journal of Peace Research, Vol. 31, No. 1 (February 1994), pp. 59–73
• Bornstein, Avram S. Crossing the Green Line Between the West Bank and Israel, University of Pennsylvania Press, 2001; Unfavourable review by Steven Plaut, Middle East Forum, Vol. 10, No. 3, (Spring 2003); Favourable review by Matthew S. Gordon, Journal of Colonialism and Colonial History, Vol. 4, No. 2 (Fall 2003)
• S. Brian Willson, "History of Palestine and Green Line Israel", Most Dangerous of Rogue Nation, 1992, Revised May 2002
• David Newman, "Boundaries in Flux: The 'Green Line' Boundary between Israel and the West Bank – Past, Present and Future"^{[ลิงก์เสีย]}, Boundary & Territory Briefings, Vol. 1 no. 7, 1995.
• David Newman, "The functional presence of an 'erased' boundary: The re-emergence of the 'green line'" เก็บถาวร 2008-03-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน; from Schofield C.H. and Schofield R.N. (eds.). World Boundaries: the Middle East and North Africa, Routledge, London, 1995 (ISBN 978-0-415-08839-8)
• Nadim Rouhana, "The Intifada and the Palestinians of Israel: Resurrecting the Green Line", Journal of Palestine Studies, Vol. 19, No. 3 (Spring 1990), pp. 58–75
• Amb. Alan Baker, The Fallacy of the "1967 Borders" – No Such Borders Ever Existed
• Amb. Dore Gold, 'Land Swaps' and the 1967 Lines เก็บถาวร 2015-09-30 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
• Ben-Dror, Elad (2015). Ralph Bunche and the Arab–Israeli Conflict: Mediation and the UN 1947–1949,. Routledge. ISBN 978-1-138-78988-3.

แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ เส้นเขียว (อิสราเอล)

• Foundation for Middle East Peace – Maps
• University of Texas – Middle East Maps – PCL