ฮะซัน นัศรุลลอฮ์

Overview

ฮะซัน นัศรุลลอฮ์ เป็นอาลิมชาวเลบานอนและเลขาธิการฮิซบุลลอฮ์ พรรคการเมืองและกองกำลังทหารอิสลามนิยม นิกายชีอะฮ์

ฮะซัน นัศรุลลอฮ์
حسن نصر الله
นัศรุลลอฮ์ใน ค.ศ. 2019
เลขาธิการฮิซบุลลอฮ์
ดำรงตำแหน่ง
16 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1992 – 27 กันยายน พ.ศ. 2024
รองนะอีม กอซิม
ก่อนหน้าอับบาส อัลมูซะวี
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด(1960-08-31)31 สิงหาคม ค.ศ. 1960
บุรจญ์ฮัมมูด ประเทศเลบานอน
เสียชีวิต27 กันยายน ค.ศ. 2024(2024-09-27) (64 ปี)
ฎอหิยะฮ์ ประเทศเลบานอน
ลักษณะการเสียชีวิตถูกลอบสังหารด้วยการโจมตีทางอากาศ
พรรคการเมืองฮิซบุลลอฮ์ (ค.ศ. 1982–2024)
การเข้าร่วม
พรรคการเมืองอื่น		อะมัล (1978–1982)
คู่สมรสฟาฏิมะฮ์ ยาซีน
บุตร5
ลายมือชื่อ

ฮะซัน นัศรุลลอฮ์ (อาหรับ: حسن نصر الله; 31 สิงหาคม ค.ศ. 1960 – 27 กันยายน ค.ศ. 2024) เป็นอาลิมชาวเลบานอนและเลขาธิการฮิซบุลลอฮ์ พรรคการเมืองและกองกำลังทหารอิสลามนิยม นิกายชีอะฮ์

เขาถือกำเนิดในครอบครัวชีอะฮ์แถบชานเมืองเบรุตใน ค.ศ. 1960 นัศรุลลอฮ์จบการศึกษาที่ไทร์ โดยเข้าร่วมขบวนการอะมัลช่วงหนึ่ง และภายหลังในโรงเรียนสอนศาสนาชีอะห์ที่บะอ์ละบัก ต่อมาเขาเรียนและสอนหนังสือที่โรงเรียนอะมัล นัศรุลลอฮ์เข้าร่วมกลุ่มฮิซบุลลอฮ์ที่ก่อตั้งขึ้นเพื่อสู้รบในการรุกรานเลบานอนของอิสราเอลใน ค.ศ. 1982 หลังเรียนศาสนาในอิหร่านช่วงหนึ่ง นัศรุลลอฮ์จึงเดินทางกลับเลบานอนและกลายเป็นหัวหน้ากลุ่มฮิซลบุลลอฮ์หลังผู้ดำรงตำแหน่งคนก่อนหน้าถูกลอบสังหารจากการโจมตีทางอากาศของอิสราเอลใน ค.ศ. 1992[1][2]

ในสมัยนัศรุลลอฮ์ กลุ่มฮิซบุลลอฮ์ได้รับจรวดที่มีพิสัยการโจมตีไกลขึ้น ซึ่งทำให้สามารถโจมตีอิสราเอลตอนเหนือได้ หลังอิสราเอลประสบกับความเสียหายอย่างหนักในการครอบครองเลบานอนใต้เป็นเวลา 18 ปี ทางอิสราเอลถึงถอนทัพใน ค.ศ. 2000 ซึ่งเพิ่มความนิยมต่อกลุ่มฮิซบุลลอฮ์ในภูมิภาคนี้อย่างมาก และเสริมความแข็งแกร่งในตำแหน่งของฮิซบุลลอฮ์ที่เลบานอน อย่างไรก็ตาม บทบาทของฮิซบุลลอฮ์ในการซุ่มโจมตีหน่วยตรวจการณ์ชายแดนของอิสราเอลนำไปสู่สงครามเลบานอน ค.ศ. 2006 ถูกวิพากษ์วิจารณ์ทั้งในระดับท้องถิ่นและระดับภูมิภาค

เมื่อวันที่ 27 กันยายน ค.ศ. 2024 กองกำลังป้องกันอิสราเอลประกาศว่ากองทัพอากาศเข้าโจมตีศูนย์บัญชาการหลักของฮิซบุลลอฮ์ที่เบรุต โดยมีเป้าหมายสังหารนัศรุลลอฮ์[3][4] จากนั้นในวันถัดมา มีการยืนยันว่านัศรุลลอฮ์ถูกสังหารผ่านการโจมตีทางอากาศ[5][6]

ชีวิตช่วงต้นและการศึกษา

ฮะซัน นัศรุลลอฮ์เป็นบุตรคนที่ 9 จากทั้งหมด 10 คนในครอบครัวชีอะฮ์ที่บุรจญ์ฮัมมูด อำเภอมัตน์ (ชานเมืองตะวันออกของเบรุต) ในวันที่ 31 สิงหาคม ค.ศ. 1960[7] อับดุลกะรีม นัศรุลลอฮ์ พ่อของเขา เกิดที่อัลบาซูรียะฮ์ หมู่บ้านที่ญะบัลอามิล (เลบานอนใต้) ใกล้ไทร์ และทำงานเป็นคนขายผักและผลไม้[8] แม้ว่าครอบครัวของเขาไม่ได้เคร่งศาสนามาก ฮะซันสนใจในการศึกษาด้านเทววิทยา เขาเข้าเรียนที่โรงเรียนอันนะญาห์ จากนั้นเข้าเรียนที่โรงเรียนรัฐบาลในย่านที่ประชากรส่วนใหญ่นับถือศาสนาคริสต์บริเวณซินนัลฟีล เบรุต[1][7]

ใน ค.ศ. 1975 สงครามกลางเมืองเลบานอนบังคับให้ครอบครัว (รวมถึงนัศรุลลอฮ์ที่ตอนนั้นอายุ 15 ปี) ย้ายไปยังที่อยู่บรรพบุรุษในอัลบาซูรียะฮ์ โดยนัศรุลลอฮ์สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนปลายจากโรงเรียนรัฐบาลศูร์ (ไทร์) โดยขณะเรียนอยู่ก็เข้าร่วมขบวนการอมัล กลุ่มการเมืองชีอะฮ์เลบานอนไปช่วงหนึ่ง[1][7]

กิจกรรมช่วงแรก

นัศรุลลอฮ์เข้าร่วมกลุ่มฮิซบุลลอฮ์หลังกาารุกรานเลบานอนของอิสราเอลใน ค.ศ. 1982[1] จากนั้นใน ค.ศ. 1989 ฮะซัน นัศรุลลอฮ์เดินทางไปศึกษาศาสนาต่อที่โกม ประเทศอิหร่าน[7][9][10]

ใน ค.ศ. 1991 นัศรุลลอฮ์เดินทางกลับเลบานอนและขึ้นเป็นหัวหน้าฮิซบุลลอฮ์แทนมูซะวีหลังจากที่คนหลังถูกทางอิสราเอลสังหารด้วยการโจมตีทางอากาศในปีถัดมา[11]

หัวหน้าฮิซบุลลอฮ์

ชีวิตส่วนตัว

นัศรุลลอฮ์อาศัยอยู่ที่เบรุตใต้กับฟาฏิมะฮ์ ยาซีน ภรรยาของเขาที่มาจากหมู่บ้านอัลอับบาซียะฮ์ กับลูก 4 คน ได้แก่ Muhammad Javed, Zainab, Muhammad Ali และ Muhammad Mahdi

ในคืนวันที่ 12 กันยายน ค.ศ. 1997 นักรบฮิซบุลลอฮ์ 4 คนถูกฝ่ายอิสราเอลดักซุ่มโจมตีใกล้Mlikh โดยมีมุฮัมมัด ฮาดี ลูกชายคนโตของนัศรุลลอฮ์อายุ 18 ปี เป็นหนึ่งในผู้เสียชีวิต นัศรุลลอฮ์กล่าวว่า: "ผมยินดีที่เป็นพ่อของหนึ่งในผู้พลีชีพ"[12][13]

ทางอิสราเอลส่งศพของมุฮัมมัด ฮาดีคืนให้แก่นัศรุลลอฮ์ในวันที่ 26 มิถุนายน ค.ศ. 1997 โดยมีไว้อาลัยที่เบรุตใต้เป็นเวลา 7 วัน โดยมีผู้เข้าไว้อาลัยประมาณสองแสนคนต่อวัน[14][13]

สื่อฝ่ายค้านซีเรียรายงานว่า นัศรุลลอฮ์เป็นพี่เขยของวิสซาม อัฏเฏาะวีล ผู้บัญชาการของฮิซบุลลอฮ์ที่เสียชีวิตจากการโจมตีทางอากาศของอิสราเอลในเดือนมกราคม ค.ศ. 2024[15]

ณ วันที่ 25 พฤษภาคม ค.ศ. 2024 สื่อฮิซบุลลอฮ์รายงานว่า Hajja Umm Hassan แม่ของนัศรุลลอฮ์ เสียชีวิต[16]

ภาพลักษณ์

จากการมีบทบาทสำคัญในการยุติการยึดครองของอิสราเอล นัศรุลลอฮจึงกลายเป็น "วีรบุุรษแห่งชาติ"[17] บทความในเดอะนิวยอร์กไทมส์รายงานว่า นักการเมืองชาวอาหรับเรียกเขาเป็น "ผู้ที่มีอำนาจมากที่สุดในตะวันออกกลาง" และ "ผู้นำอาหรับคนเดียวที่ทำตามสิ่งที่เขาพูดว่าจะทำจริง"[18] อัลญะซีเราะฮ์เทียบเขากับผู้นำอาหรับคนอื่น เช่น ยัสเซอร์ อาราฟัตและญะมาล อับดุนนาศิร กับนักปฏิวัติฝ่ายซ้ายอย่างเช เกบาราและฟิเดล กัสโตร[19] ในขณะที่ Annia Ciezadlo นักข่าว กล่าวถึงเขาเป็น "ตราแห่งความภาคภูมิใจของอิสลามและอาหรับ"[20] ศาสตราจารย์ อะมัล ซะอัด-ฆุร็อยบ์ กล่าวว่าเขา "มีความกระตือรือร้น" แต่ยัง "พูดจาตรงไปตรงมาและปฏิบัติได้จริง" อีกด้วย[20]

นัศรุลลอฮ์มักได้รับการเรียกขานด้วย "อัสซัยยิด ฮะซัน" (السيد حسن)

ดูเพิ่ม

อ้างอิง

  1. 1 2 3 4 "Profile: Sayed Hassan Nasrallah". Al Jazeera. 17 กรกฎาคม 2000. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 13 กันยายน 2020. สืบค้นเมื่อ 22 เมษายน 2013.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  2. ↑ "Hezbollah". Council on Foreign Relations. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 28 มีนาคม 2016. สืบค้นเมื่อ 19 มีนาคม 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  3. ↑ "Israel says it struck Hezbollah's headquarters in huge explosion that shakes Lebanese capital". AP News (ภาษาอังกฤษ). 27 กันยายน 2024. สืบค้นเมื่อ 27 กันยายน 2024.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  4. ↑ الشرق (27 กันยายน 2024). "إعلام إسرائيلي وأميركي: حسن نصر الله هو المستهدف من الغارات على بيروت | الشرق للأخبار". Asharq News (ภาษาอาหรับ). สืบค้นเมื่อ 27 กันยายน 2024.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  5. ↑ Mroue, Bassem; Lidman, Melanie (2024-09-28). "Hezbollah confirms its leader Hassan Nasrallah was killed in an Israeli airstrike". AP News (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2024-09-28.
  6. ↑ "حزب الله يعلن رسميا استشهاد حسن نصرالله". Saraya (ภาษาอาหรับ). 28 กันยายน 2024. สืบค้นเมื่อ 28 กันยายน 2024.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  7. 1 2 3 4 Tucker & Roberts 2008, p. 727.
  8. ↑ Young 2010, p. 98.
  9. ↑ "Profiles of key players – Hassan Nasrallah". Beirut. IRIN. 2006. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 20 มกราคม 2019. สืบค้นเมื่อ 8 ตุลาคม 2016.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  10. ↑ Thiel, Tobias. "Prophet, Saviour and Revolutionary: Manufacturing Hassan Nasrallah's Charisma". The Encyclopedia of the Arab-Israeli Conflict: A Political, Social, and Military History. Department of International History: 7.
  11. ↑ Kaplan, Eben (20 กรกฎาคม 2006). "Profile: Hassan Nasrallah". Council on Foreign Relations. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 27 กันยายน 2006.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  12. ↑ Middle East International No 559, 26 September 1997; Publishers Lord Mayhew, Dennis Walters MP; Michael Jansen pp.10-11; No 560, 10 October 1997; Barbara Nimn-Aziz p.24
  13. 1 2 Nahmias, Rohee (18 สิงหาคม 2006). "Hizbullah: No more clashes with Lebanese army". Ynet News. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 2 กันยายน 2019. สืบค้นเมื่อ 31 มกราคม 2013.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  14. ↑ Middle East International No 559, 26 September 1997; Publishers Lord Mayhew, Dennis Walters MP; Michael Jansen pp.10-11; No 560, 10 October 1997; Barbara Nimn-Aziz p.24
  15. ↑ Inbar, Matthias. "IDF eliminates senior Hezbollah commander in targeted attack - report". i24 News. สืบค้นเมื่อ 8 มกราคม 2024.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  16. ↑ "Mother of Hezbollah chief passes away". Tehran Times (ภาษาอังกฤษ). 2024-05-25. สืบค้นเมื่อ 2024-05-25.
  17. ↑ Claude, Patrice (13 พฤษภาคม 2005). "Mystery man behind the party of God". The Guardian (ภาษาอังกฤษ). ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 14 เมษายน 2021. สืบค้นเมื่อ 14 เมษายน 2021.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  18. ↑ MacFarquhar, Neil (7 สิงหาคม 2006). "Arab World Finds Icon in Leader of Hezbollah". The New York Times (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). ISSN 0362-4331. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 14 เมษายน 2021. สืบค้นเมื่อ 14 เมษายน 2021.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  19. ↑ Shabi, Rachel. "Palestinians see Nasrallah as new hero". aljazeera.com (ภาษาอังกฤษ). ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 14 เมษายน 2021. สืบค้นเมื่อ 14 เมษายน 2021.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  20. 1 2 Ciezadlo, Annia (7 สิงหาคม 2006). "Beirut Dispatch". The New Republic. ISSN 0028-6583. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 14 เมษายน 2021. สืบค้นเมื่อ 21 เมษายน 2021.{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)

ข้อมูล

แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ ฮะซัน นัศรุลลอฮ์

Related

No related data.

Recommendations