Overview
หมู่ป้อมเนินแห่งรัฐราชสถาน ประกอบด้วยป้อมปราการโบราณที่สร้างตามภูมิประเทศเขาของรัฐราชสถานในประเทศอินเดียทางตะวันตกเฉียงเหนือ และเป็นแหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก รายการดั้งเดิมที่ส่งไปยังคณะกรรมการมรดกโลกนั้นประกอบด้วยป้อมปราการราชปุตจำนวนห้าป้อมบนเทือกเขาอรวัลลี ต่อมายูเนสโกได้เพิ่มขึ้นเป็น 6 ป้อม ได้แก่:
- ป้อมจิตเตาร์ จิตเตารครห์
- ป้อมกุมภัลครห์ กุมภัลครห์
- ป้อมรันตัมบอร์ สไวมโธปุระ
- ป้อมคาโครน ฌลาวาร
- ป้อมอาเมร์ ชัยปุระ
- ป้อมไชสัลเมร์ ไชสัลเมร์
| แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก | |
|---|---|
 | |
| ที่ตั้ง | รัฐราชสถาน, ประเทศอินเดีย |
| รวมถึง |
|
| อ้างอิง | 247rev |
| ขึ้นทะเบียน | 2013 (สมัยที่ 37) |
  1 2 3 4 5 6  1 2 3 4 5 6 | |
หมู่ป้อมเนินแห่งรัฐราชสถาน (อังกฤษ: Hill Forts of Rajasthan) ประกอบด้วยป้อมปราการโบราณที่สร้างตามภูมิประเทศเขาของรัฐราชสถานในประเทศอินเดียทางตะวันตกเฉียงเหนือ และเป็นแหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก รายการดั้งเดิมที่ส่งไปยังคณะกรรมการมรดกโลกนั้นประกอบด้วยป้อมปราการราชปุตจำนวนห้าป้อมบนเทือกเขาอรวัลลี[1] ต่อมายูเนสโกได้เพิ่มขึ้นเป็น 6 ป้อม ได้แก่:
- ป้อมจิตเตาร์ จิตเตารครห์
- ป้อมกุมภัลครห์ กุมภัลครห์
- ป้อมรันตัมบอร์ สไวมโธปุระ
- ป้อมคาโครน ฌลาวาร
- ป้อมอาเมร์ ชัยปุระ
- ป้อมไชสัลเมร์ ไชสัลเมร์
ในบรรดาป้อมเหล่านี้ บางส่วนมีความยาวถึง 20 กิโลเมตร และมีระบบชลประทานที่ยังคงใช้งานได้ในปัจจุบัน[2]
กลุ่มของป้อมปราการทางประวัติศาสตร์ 6 แห่งที่ตั้งอยู่ทั่วรัฐราชสถานทางตะวันตกเฉียงเหนือของอินเดีย ป้อมปราการเหล่านี้ได้รับการจัดกลุ่มเป็นชุดและขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกของยูเนสโก (UNESCO) ในปี ค.ศ. 2013 กลุ่มป้อมปราการบนเนินเขาประกอบด้วย ป้อมจิตตอร์ ที่เมืองจิตต้อรคร, ป้อมกุมภลคร ที่ราชสมันท์, ป้อมรณถมโภร ที่เมืองสวาอีมาธลปุระ, ป้อมคัครอน ที่เมืองฌาลาวาร์, ป้อมอาเมร์ ที่เมืองชัยปุระ และป้อมชัยซัลเมร์ ที่เมืองชัยซัลเมร์[2]
รัฐราชสถานมีสิ่งก่อสร้างป้องกันทางทหารมากกว่าหนึ่งร้อยแห่งตั้งอยู่บนเนินเขาและภูมิประเทศที่เป็นภูเขา เดิมที "ป้อมปราการบนเนินเขาแห่งราชสถาน" ได้รับการเสนอชื่อต่อยูเนสโกในฐานะทรัพย์สินต่อเนื่องที่ประกอบด้วยป้อมปราการของราชบุตร 5 แห่งในทิวเขาอระวารี ซึ่งสร้างและพัฒนาขึ้นระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 5 ถึง 18 โดยกษัตริย์ราชบุตรหลายพระองค์จากอาณาจักรต่าง ๆ ทั้งนี้ ป้อมเมห์รานการ์ ที่เมืองโชธปุระ แม้จะเป็นป้อมปราการบนเนินเขาเช่นกัน แต่ไม่ได้รับการรับรองจากยูเนสโกให้เป็นแหล่งมรดกโลก ป้อมปราการบางแห่งเหล่านี้มีกำแพงป้องกันที่ยาวถึง 20 กิโลเมตร มีศูนย์กลางชุมชนเมืองที่ยังคงเหลือรอดอยู่ และมีระบบกักเก็บน้ำที่ยังคงใช้งานมาจนถึงปัจจุบัน[3][1]
อ้างอิง
- 1 2 Kohli, M.S. (2004), Mountains of India: Tourism, Adventure, Pilgrimage, Indus Publishing, น. 29–, ISBN 978-81-7387-135-1
- 1 2 UNESCO Hill Forts of Rajasthan, UNESCO website
- ↑ UNESCO series has been increased to six forts
