จาโก พาสโตเรียส

Overview

จอห์น ฟรานซิส แอนโทนี พาสโตเรียสที่ 3 หรือรู้จักกันในนาม จาโก พาสโตเรียส เป็นมือเบสแนวแจ๊ส นักแต่งเพลง และโปรดิวเซอร์ชาวอเมริกัน ได้รับการยกย่องอย่างกว้างขวางว่าเป็นหนึ่งในมือเบสที่ยิ่งใหญ่และมีอิทธิพลมากที่สุดตลอดกาล พาสโตเรียส บันทึกอัลบั้มในฐานะศิลปินเดี่ยว หัวหน้าวง และสมาชิกกวงแจ๊สฟิวชัน เวทเทอร์รีพอร์ต ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1976 ถึง ค.ศ. 1981 นอกจากนี้ เขายังได้ร่วมงานกับศิลปินมากมาย รวมถึง เฮอร์บี แฮนค็อก แพท เมธินี และ โจนี มิตเชลล์

จาโก พาสโตเรียส
จาโก พาสโตเรียส ในปี 1980
จาโก พาสโตเรียส ในปี 1980
ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิดจอห์น ฟรานซิส แอนโทนี พาสโตเรียสที่ 3
เกิด(1951-12-01)1 ธันวาคม ค.ศ. 1951
นอร์ริสทาวน์ รัฐเพนซิลเวเนีย สหรัฐ
เสียชีวิต21 กันยายน ค.ศ. 1987(1987-09-21) (35 ปี)
ฟอร์ตลอเดอร์เดล รัฐฟลอริดา สหรัฐ
แนวเพลง
อาชีพ
  • Musician
  • composer
  • arranger
  • producer
เครื่องดนตรี
  • เบสกีตาร์
  • กลอง
  • เพอร์คัสชัน
ช่วงปี1966–1987
ค่ายเพลง
เว็บไซต์jacopastorius.com

จอห์น ฟรานซิส แอนโทนี พาสโตเรียสที่ 3 (อังกฤษ: John Francis Anthony Pastorius III) หรือรู้จักกันในนาม จาโก พาสโตเรียส (Jaco Pastorius; 1 ธันวาคม ค.ศ. 1951 – 21 กันยายน ค.ศ. 1987)[1] เป็นมือเบสแนวแจ๊ส นักแต่งเพลง และโปรดิวเซอร์ชาวอเมริกัน ได้รับการยกย่องอย่างกว้างขวางว่าเป็นหนึ่งในมือเบสที่ยิ่งใหญ่และมีอิทธิพลมากที่สุดตลอดกาล[2] พาสโตเรียส บันทึกอัลบั้มในฐานะศิลปินเดี่ยว หัวหน้าวง และสมาชิกกวงแจ๊สฟิวชัน เวทเทอร์รีพอร์ต (Weather Report) ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1976 ถึง ค.ศ. 1981 นอกจากนี้ เขายังได้ร่วมงานกับศิลปินมากมาย รวมถึง เฮอร์บี แฮนค็อก แพท เมธินี และ โจนี มิตเชลล์[3][4]

สไตล์การเล่นเบสของเขาได้รับอิทธิพลมาจากฟังก์และใช้เบสไร้เฟรต (fretless bass) โซโลแบบลีริคัล การตีคอร์ดเบส และการใช้ฮาร์โมนิกที่สร้างสรรค์ ในปี 2017 เขาเป็นมือเบสเพียงคนเดียวจากเจ็ดคนที่ได้รับการบรรจุเข้าสู่ หอเกียรติยศของนิตยสารดาวน์บีท (DownBeat Jazz Hall of Fame) ที่เป็นที่รู้จักจากผลงานการเล่นเบสไฟฟ้า [5] และเขาได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในมือเบสที่ดีที่สุดตลอดกาล[6][7]

พาสโตเรียสต้องทนทุกข์ทรมานจากการติดยาเสพติดและปัญหาสุขภาพจิต และถึงแม้จะได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวาง แต่ในช่วงหลังของชีวิตเขามีปัญหาในการรักษางานเนื่องจากความไม่น่าเชื่อถือ ในช่วงกลางทศวรรษที่ 1980 เขามักประสบกับปัญหาทางการเงินและไร้ที่อยู่อาศัย เขาเสียชีวิตในปี 1987 จากบาดแผลที่ได้รับจากการถูกทำร้ายที่หน้าคลับมาชั่วโมงกว่าในเซาท์ฟลอริดา[3][8]

นับตั้งแต่เขาเสียชีวิตในปี 1987 ผลงานของเขายังคงมีอิทธิพลอย่างกว้างขวาง เขาได้รับเลือกให้เข้าสู่หอเกียรติยศของนิตยสารดาวน์บีทในปี 1988 และเป็นหัวข้อในภาพยนตร์สารคดีเรื่อง Jaco ในปี 2014

อ้างอิง

  1. Colin Larkin, บ.ก. (1992). The Guinness Encyclopedia of Popular Music (พิมพ์ครั้งที่ First). Guinness Publishing. น. 1918. ISBN 0-85112-939-0.
  2. , https://www.rollingstone.com/music/music-lists/50-greatest-bassists-of-all-time-1003022/
  3. 1 2 "John 'Jaco' Pastorius". The Sacramento Bee. Sacramento, CA. กันยายน 23, 1987. น. 60. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 14, 2022 โดยทาง Newspapers.com.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) Open access icon
  4. Harrison, Angus (2015-03-06). "Jaco Pastorius Is the Most Important Musician You Might Have Never Heard Of". Noisey.vice.com. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2015-10-25. สืบค้นเมื่อ 2016-01-14.
  5. "DownBeat Archives". downbeat.com. สืบค้นเมื่อ กันยายน 22, 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  6. "Readers Poll: Top 10 Bassists of All Time". Rolling Stone. มีนาคม 31, 2011. สืบค้นเมื่อ กันยายน 22, 2018.{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  7. Johnson, David. "The Greatest Bass Player In The World: Jaco Pastorius". Indianapublicmedia.org. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 30, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  8. "L.A. Times Archives". L.A. Times. กันยายน 26, 1987. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 16, 2022.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)