จอน ม็อกซ์ลีย์

Overview

โจนาธาน เดวิด กู๊ด เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกันที่รู้จักดีใน WWE ภายใต้ชื่อ ดีน แอมโบรส เป็นแชมป์ WWE, แชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล, แชมป์ยูเอสที่ครองนานสุดอันดับ 3 ในประวัติศาสตร์ และนานสุดใน WWE 351 วัน, แชมป์แท็กทีม WWE, ผู้ชนะมันนีอินเดอะแบงก์ (2016), แชมป์ทริปเปิลคราวน์คนที่ 27, แชมป์แกรนด์สแลมคนที่ 16 อายุน้อยที่สุด ในปี 2012 เปิดตัวกับ WWE พร้อมกับเซธ รอลลินส์และโรมัน เรนส์ในฐานะกลุ่มเดอะชีลด์

จอน ม็อกซ์ลีย์
ข้อมูลส่วนบุคคล
ชื่อเกิดJonathan David Good
เกิด (1985-12-07) 7 ธันวาคม ค.ศ. 1985 (40 ปี)
Cincinnati, Ohio, U.S.
คู่สมรสRenee Paquette
(สมรส 2017)
บุตร1
ชื่อบนสังเวียนDean Ambrose
Jon Moxley
ส่วนสูง6 ฟุต 4 นิ้ว (193 เซนติเมตร)[1]
น้ำหนัก234 ปอนด์ (106 กิโลกรัม)[2]
มาจากCincinnati, Ohio[3]
ฝึกหัดโดยCody Hawk
Les Thatcher
เปิดตัว2004

โจนาธาน เดวิด กู๊ด (Jonathan David Good; 7 ธันวาคม ค.ศ. 1985)[4][5] เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกันที่รู้จักดีใน WWE ภายใต้ชื่อ ดีน แอมโบรส (Dean Ambrose) เป็นแชมป์ WWE, แชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล, แชมป์ยูเอสที่ครองนานสุดอันดับ 3 ในประวัติศาสตร์ และนานสุดใน WWE 351 วัน, แชมป์แท็กทีม WWE, ผู้ชนะมันนีอินเดอะแบงก์ (2016), แชมป์ทริปเปิลคราวน์คนที่ 27, แชมป์แกรนด์สแลมคนที่ 16 อายุน้อยที่สุด ในปี 2012 เปิดตัวกับ WWE พร้อมกับเซธ รอลลินส์และโรมัน เรนส์ในฐานะกลุ่มเดอะชีลด์

เขายังปล้ำให้กับสมาคม AEW และสมาคมอิสระในนาม จอน ม็อกซ์ลีย์ (Jon Moxley) ได้รับการโหวตให้เป็นนักมวยปล้ำที่ได้รับความนิยมสูงสุดแห่งปี (Most Popular Wrestler of the Year) โดย Pro Wrestling Illustrated ในปี 2014 และ 2015[6] และได้รับการเสนอชื่อเป็นนักมวยปล้ำแห่งปี (Wrestler of the Year) โดย Sports Illustrated ในปี 2019[7] นอกจากนี้เขายังติดอันดับ PWI 500 ของนักมวยปล้ำ 500 อันดับแรกของโลกในปี 2020 นอกวงการมวยปล้ำเขาได้แสดงเป็นพระเอกในภาพยนตร์เรื่อง 12 Rounds 3: Lockdown (2015) และในฐานะตัวร้ายในหนังแอคชั่นกีฬา Cagefighter: Worlds Collide (2020)

ชีวิตวัยเยาว์

จอนาธาน เดวิด กู๊ด เกิดเมื่อวันที่ 7 ธันวาคม ค.ศ. 1985 ที่เมืองซินซินแนติ รัฐโอไฮโอ สหรัฐอเมริกา[8][9] เติบโตมาในครอบครัวฐานะไม่ดี หลังจากพ่อกับแม่แยกทางกัน แม่เป็นผู้เลี้ยงดูเขาและพี่สาวเพียงลำพัง[10] เขาเติบโตในย่านฝั่งตะวันออกของเมืองซินซินแนติ ซึ่งเป็นย่านที่ยากจนและเต็มไปด้วยอพาร์ตเมนต์เก่า ๆ แม้สภาพความเป็นอยู่จะลำบาก แต่เขากลับมองว่าการเติบโตในละแวกนั้นทำให้มีวัยเด็กที่เต็มไปด้วยการเล่นกีฬาและใช้ชีวิตนอกบ้านกับเพื่อน ๆ

ม็อกซ์ลีย์เป็นแฟนมวยปล้ำตั้งแต่เด็ก โดยมี เบรต ฮาร์ต เป็นไอดอล เขาใช้การดูมวยปล้ำและอ่านเรื่องราวของนักมวยปล้ำในอดีตเป็นแรงบันดาลใจและเป็นที่พึ่งจากชีวิตที่ยากลำบาก เขาเรียนที่โรงเรียน Amelia High School แต่ตัดสินใจลาออกเพื่อมุ่งหน้าสู่การเป็นนักมวยปล้ำอาชีพ ก่อนประสบความสำเร็จ เขาทำงานค่าแรงขั้นต่ำหลายแห่ง ทั้งในโรงงาน ร้านอาหาร และคลังสินค้า แต่ถูกไล่ออกหลายครั้ง เพราะมักหยุดงานเพื่อไปปล้ำตามรายการต่าง ๆ[11] นอกจากนี้ ในช่วงวัยรุ่นเขาเคยใช้ยาเสพติด เช่น โคเคน และเคยถูกจับในข้อหาลักขโมยของหลายครั้ง เขาเคยกล่าวว่า หากไม่ได้เป็นนักมวยปล้ำ อาชีพที่เขาอยากทำมากที่สุดคือเจ้าหน้าที่ดับไฟป่า

มวยปล้ำอาชีพ

สมาคมอิสระ

กู๊ดเริ่มต้นทำงานกับค่าย Heartland Wrestling Association (HWA) ของ Les Thatcher ตั้งแต่วัยรุ่น โดยช่วยขายป๊อปคอร์นและจัดเตรียมเวที ก่อนเริ่มฝึกมวยปล้ำอาชีพเมื่ออายุ 18 ปีกับ Thatcher และ Cody Hawk[12] เขาเปิดตัวในปี 2004 ภายใต้ชื่อ Jon Moxley[13] และคว้าแชมป์ HWA Tag Team Championship สองครั้งในปี 2005[14] ในปี 2006 Moxley คว้าแชมป์ HWA Heavyweight Championship ได้สองครั้งด้วยการเอาชนะ Pepper Parks แต่เสียแชมป์ให้ Chad Collyer และ Brian Jennings ตามลำดับ[15] ช่วงปี 2007–2010 เขายังคงแข่งขันในดิวิชั่นแท็กทีม คว้าแชมป์แท็กทีม HWA อีกหลายครั้งร่วมกับ Cody Hawk และ King Vu ก่อนคว้าแชมป์ HWA Heavyweight Championship เป็นสมัยที่สามในเดือนมกราคม 2010 จาก Aaron Williams และเสียแชมป์ให้ Gerome Phillips หลังจากนั้น 6 เดือน[16] ในเดือนกันยายน 2006 Moxley ร่วมทีมกับ Hade Vansen คว้าแชมป์ IWA World Tag Team Championship ของค่าย International Wrestling Association ที่เปอร์โตริโก[17] แต่เสียแชมป์ให้ Chicano และ Jeff Jeffrey ในเดือนพฤศจิกายน หลังครองแชมป์ได้ 69 วัน[18][19]

ปี 2007 Moxley มีแมตช์กับ WWE แบบไม่ถ่ายทอดสด โดยแพ้ให้ Val Venis และยังเคยปล้ำใน Ring of Honor (ROH) แบบ Dark Match หลายครั้งระหว่างปี 2007–2009[20] ก่อนเริ่มทำงานกับ Dragon Gate USA (DGUSA) ในปลายปี 2009[21] เขาปรากฏตัวทางโทรทัศน์ครั้งแรกในเดือนมีนาคม โดยเอาชนะ Tommy Dreamer ในแมตช์ Hardcore ที่บันทึกไว้สำหรับ PPV Mercury Rising แต่ระหว่างปล้ำกับ Jimmy Jacobs ในปี 2010 เขาได้รับบาดเจ็บจริงเมื่อหัวนมซ้ายเกือบถูกฉีกขาด[22] แมตช์สุดท้ายของเขากับ DGUSA เอาชนะ Homicide ไปได้ในเดือนมกราคม 2011[23] ในปี 2010 Moxley คว้าแชมป์ FIP World Heavyweight Championship หลังเอาชนะ Roderick Strong และครองแชมป์นาน 441 วัน[24] ก่อนสละแชมป์ในปี 2011 เนื่องจากเซ็นสัญญากับ WWE[25] นอกจากนี้เขายังคว้าแชมป์ CZW World Heavyweight Championship สองครั้งในปี 2010 จาก B-Boy และ Nick Gage ตามลำดับ[26]

ดับเบิลยูดับเบิลยูอี

ม็อกซ์ลีย์เซ็นสัญญาพัฒนากับ WWE ในเดือนเมษายน 2011[27] และเข้าสู่ค่ายพัฒนา Florida Championship Wrestling ภายใต้ชื่อ ดีน แอมโบรส[28][29] ก่อนหน้านั้นเขาเคยทดสอบฝีมือกับ WWE ในปี 2006 และ 2007 และเคยปรากฏตัวใน Heat โดยแพ้ให้กับ บิ๊กโชว์ ในแมตช์แท็กทีมแบบแฮนดิแคป[30][31][32] ที่ FCW เริ่มมีคู่ปรับกับ Seth Rollins[33] โดยทั้งคู่ปล้ำ Iron Man Match 20 นาทีที่จบลงด้วยผลเสมอ ก่อนที่ Rollins จะชนะรีแมตช์ 30 นาทีเพื่อรักษาแชมป์ FCW 15 Championship[34] ต่อมาเขาเอาชนะ Rollins ในทัวร์นาเมนต์ชิงแชมป์ FCW Florida Heavyweight Championship[35] และมีส่วนทำให้ Rollins เสียแชมป์ FCW 15 หลังไปขัดขวางแมตช์ของเขา[36] เขายังได้ปล้ำกับแขกรับเชิญจาก WWE อย่าง CM Punk แต่เป็นฝ่ายแพ้[37] ก่อนจะเริ่มมีเรื่องกับ William Regal[38][39] และ Mick Foley[40] โดยแผนเดิมคือให้ Ambrose ปล้ำกับ Foley[41][42] แต่ไม่เกิดขึ้นเพราะ Foley ไม่ได้รับอนุญาตทางการแพทย์ให้ขึ้นปล้ำ[43] สุดท้าย Ambrose กับ Regal กลับมาเจอกันอีกครั้งในตอนสุดท้ายของ FCW ปี 2012 ซึ่งจบลงแบบไม่มีผลตัดสิน หลัง Ambrose เล่นงาน Regal อย่างรุนแรงจนเลือดออกที่หู[44]

เดอะชีลด์: แอมโบรส, รอลลินส์ และเรนส์

แอมโบรสเปิดตัวค่ายหลักในเซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ (2012) พร้อมกับเซท รอลลินส์และโรแมน เรนส์ในนามเดอะชีลด์ โดยมารุมเล่นงานไรแบ็กก่อนจับใส่ท่า Triple Powerbomb กับบนโต๊ะผู้บรรยาย ทำให้ซีเอ็ม พังก์จับกดจอห์น ซีนาชนะป้องกันแชมป์ WWEไว้ได้[45] ในทีแอลซี (2012) เดอะชีลด์ได้ปล้ำแมตช์แรกชนะไรแบ็กและทีมเฮลโน(เคนและแดเนียล ไบรอัน)ในการต่อสู้ด้วยโต๊ะ บันได และเก้าอี้[46] ในรอว์ 7 มกราคม เดอะชีลด์ได้ออกมารุมทำร้ายไรแบ็กในการชิงแชมป์ WWE ทำให้พังก์ป้องกันแชมป์ได้อีกครั้ง[47] ในรอยัลรัมเบิล (2013)เดอะชีลด์ได้แอบมารุมทำร้ายเดอะร็อก ระหว่างการชิงแชมป์ WWE ซึ่งในตอนแรกพังก์กดนับ 3 ชนะ แต่วินซ์ แม็กแมนออกมาบอกให้เริ่มใหม่เลยทำให้เดอะร็อกคว้าแชมป์ไปได้[48] รอว์คืนต่อมา หลังจากจอห์น ซีนาประกาศเลือกท้าชิงแชมป์ WWE ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 29 เดอะชีลด์ก็มารุมลอบทำร้ายซีนา แม้ว่าเชมัสกับไรแบ็กจะออกมาช่วยแต่ก็โดนรุมทำร้าย สุดท้ายเดอะชีลด์เล่นงานซีนาด้วยท่า Triple Powerbomb[49] รอว์ 4 กุมภาพันธ์ เดอะชีลด์โดนซีนา, ไรแบ็ก และเชมัสล้อมเอาไว้ ทำให้เดอะชีลด์วิ่งหนีไปทางหลังเวทีแต่แรนดี ออร์ตันนำทัพนักมวยปล้ำออกมาขวางเอาไว้ เดอะชีลด์เลยโดนทีมซีนาอัดจนน่วม ก่อนที่จะหนีไปทางอัฒจรรย์[50] รอว์ 11 กุมภาพันธ์ เดอะชีลด์ออกมาท้าทายกลุ่มของซีนาว่าถ้าอยากมีเรื่องก็ออกมาเจอกันเดี๋ยวนี้ได้เลย ปรากฏว่าไฟในสนามดับ แล้วกลุ่มของซีนาก็ออกมาไล่อัดเดอะชีลด์จนหนีกระเจิง[51] ในอิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ (2013) เดอะชีลด์เอาชนะทีมซีนาไปได้[52] ในเรสเซิลเมเนีย 29 เดอะชีลด์ได้เอาชนะเชมัส, แรนดี ออร์ตัน และบิ๊กโชว์[53] รอว์คืนต่อมา ดิอันเดอร์เทเกอร์ได้ออกมาขออุทิศชัยชนะให้กับพอล แบเรอร์ ที่ชนะซีเอ็ม พังก์ในเรสเซิลเมเนีย เดอะชีลด์ออกมารุมล้อมอันเดอร์เทเกอร์ แต่เคนกับแดเนียล ไบรอันก็ออกมาช่วย[54] ในรอว์ 22 เมษายน เดอะชีลด์ได้เอาชนะอันเดอร์เทเกอร์, เคน และไบรอัน[55] ในสแมคดาวน์ 26 เมษายน หลังจากแพ้อันเดอร์เทเกอร์นั้นเดอะชีลด์ได้รุมเล่นงานเทเกอร์จนต้องหายไป[56]

เป็นแชมป์ยูเอสที่ครองนานสุดในWWE ด้วยเวลา351วัน และนานสุดเป็นอันดับ3 ในประวัติศาสตร์

ในเอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2013) แอมโบรสได้คว้าแชมป์ยูเอสสมัยแรกโดยชนะโคฟี คิงส์ตัน คืนเดียวกันรอลลินส์กับเรนส์ได้คว้าแชมป์แท็กทีม WWEจากทีมเฮลโน ทำให้เดอะชีลด์มีแชมป์ครบทั้งทีม[57][58][59] ในเดือนสิงหาคม 2013 เดอะชีลด์ได้เข้าร่วมกลุ่มดิออธอริตี ของประธานเจ้าหน้าที่ฝ่ายปฏิบัติการ ทริปเปิลเอช[60] ในรอว์ 27 มกราคม เดอะชีลด์ได้ปล้ำแทกทีม 6 คนกับ แดเนียล ไบรอัน, เชมัส และจอห์น ซีนา เพื่อที่จะเข้าไปปล้ำชิงแชมป์ WWEในอิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ (2014) แต่ก็ไม่ชนะเพราะเดอะไวแอ็ตต์แฟมิลีเข้ามาก่อกวนทำให้เดอะชีลด์แพ้ฟาวล์ เดอะชีลด์จึงท้าเจอกับไวแอ็ตต์แฟมิลี ในอิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ แต่สุดท้ายเดอะชีลด์ก็แพ้ไป[61] ในปลายเดือนมีนาคมเดอะชีลด์ได้เป็นฝ่ายธรรมะ[62][63] ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 30ชนะเคนกับเดอะนิวเอจเอาต์ลอวส์[64] หลังจากจบเรสเซิลเมเนีย ในรอว์คืนต่อมา แชมป์โลกอย่าง แดเนียล ไบรอัน ได้มาฉลองกับผู้ชม ก่อนจะถูกขัดจังหวะโดยทริปเปิลเอชและเขาได้ขอชิงแชมป์ในคืนนั้น โดยก่อนเริ่มแมตช์นั้นสเตฟานี แม็กแมนได้สั่งให้ เคน, บาทิสตา และออร์ตัน ทำร้ายไบรอันเป็นการสร้างจุดอ่อน และทำให้ทริปเปิลเอชมีโอกาสในการชนะมากขึ้น จนเดอะชีลด์ได้ออกมาจัดการกับพวกกลุ่มของทริปเปิลเอช และได้ช่วยไบรอันจากการกลั่นแกล้งจากกลุ่มทริปเปิลเอช[65] ในรอว์ 14 เมษายน เดอะชีลด์ต้องปล้ำในแฮนดิแคป 11 รุม 3 แต่กรรมการต้องยุติแมตช์ เนื่องจากทั้งสองฝ่ายอัดกันไม่หยุด ก่อนที่ทริปเปิลเอช, ออร์ตัน และบาทิสตา จะออกมาในนามของกลุ่มเอฟโวลูชั่น เพื่อจัดการกลุ่มเดอะชิลด์โดยเฉพาะ ก่อนจะทำอัดเดอะชิลด์จนหมดสภาพ[66] และประกาศแมตช์อย่างเป็นทางการในสแมคดาวน์ 18 เมษายน ระหว่างเดอะชีลด์เจอกับเอฟโวลูชั่น ในเอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2014) ซึ่งเดอะชีลด์เป็นฝ่ายชนะ[67]

หลังจากเดอะชีลด์ได้รับชัยชนะในเอ็กซ์ตรีมรูลส์ ดูเหมือนว่าความแค้นของเอฟโวลูชั่นจะยังไม่จบลง เมื่อในรอว์คืนต่อมาแอมโบรสต้องป้องกันแชมป์ยูเอสกับนักมวยปล้ำ 19 คนในแบทเทิลรอยัล โดยเชมัสเป็นฝ่ายชนะคว้าแชมป์ไปในทันที และจบสถิติการครองแชมป์ของแอมโบรส 351 วัน[68] ก่อนที่เอฟโวลูชั่นจะตามมาก่อกวน และทำร้ายเดอะชีลด์ในแมตช์ที่ต้องเจอกับไวแอ็ตต์แฟมิลี[69][70] รอว์สัปดาห์ต่อมา เดอะชีลด์ได้ออกมาท้าเอฟโวลูชั่น หลังจากที่ได้ทำร้ายพวกเขาในสัปดาห์ที่ผ่านมา และรถลีมูซีนกลุ่มเอฟโวลูชั่นก็โผล่มาทางจอยักษ์ในสนาม ทำให้เดอะชีลด์ไม่รอช้าตามไปอัดถึงที่จนกรรมการต้องออกมาห้าม และเอฟโวลูชั่นก็ได้รับคำท้าที่จะเจอกันในเพย์แบ็ค ขณะที่บาทิสตาท้าขอเจอกับโรแมน เรนส์ในคู่เอกของรายการ ซึ่งในแมตช์นั้นสมาชิกที่เหลือของเอฟโวลูชั่น และเดอะชีลด์ต่างก็ยืนอยู่ข้างเวที และในระหว่างแมตช์ทั้งสองฝ่ายต่างอัดกันจนกรรมการบนเวทีต้องยุติการปล้ำ แต่เดอะชีลด์ก็ยังไม่หยุด สเตฟานีจึงเรียกนักมวยปล้ำคนอื่นๆ มาช่วยจัดการเดอะชีลด์ แต่ไม่สำเร็จ และยังโดนเดอะชีลด์เล่นงานคืนได้สำเร็จ ในเพย์แบ็ค (2014) เดอะชีลด์เอาชนะเอฟโวลูชั่นไปได้อีกครั้งแบบแท็กทีม 6 คน ไม่มีกฎกติกา คัดออก รอว์คืนต่อมา บาทิสตาได้ออกจากเอฟโวลูชั่น คืนเดียวกันโรแมน เรนส์มีคิวเจอกับแรนดี ออร์ตัน โดยออร์ตันออกมากับทริปเปิลเอชที่ถือค้อนมาด้วย ทำให้เดอะชีลด์พากันไปหยิบเก้าอี้มาเตรียมไว้ ทริปเปิลเอชบอกว่าบาทิสตามันหนีไปแล้ว แต่เราก็มีแผน 2 เสมอ... ว่าแล้วรอลลินส์ก็เอาเก้าอี้ฟาดใส่เรนส์จากด้านหลัง จากนั้นก็ฟาดแอมโบรสอีกคน รอลลินส์เอาเก้าอี้ไปยื่นให้ออร์ตันเพื่อเอาไปฟาดเรนส์กับแอมโบรสต่ออีก จากนั้นก็ RKO เรนส์ลงบนเก้าอี้ ปิดท้ายรายการโดยมีรอลลินส์ยืนอยู่กับออร์ตันและทริปเปิลเอช เป็นอันว่ารอลลินส์ได้แยกทีมกับเดอะชีลด์ไปแล้ว[71][72]

ในตอนเปิดศึกกับเซท รอลลินส์

ในสแมคดาวน์ 13 มิถุนายน แอมโบรสกับเรนส์ประกาศจะเข้าร่วมมันนีอินเดอะแบงก์ ทริปเปิลเอชโผล่มาทางจอยักษ์ และบอกว่าเหลือที่ว่างอีกแค่ที่เดียวเท่านั้น ดังนั้นจะใช้วิธีการโยนเหรียญตัดสิน ผลการโยนเหรียญคือแอมโบรสจะได้โอกาสปล้ำรอบคัดเลือกเพื่อเข้าสู่มันนีอินเดอะแบงก์โดยเจอกับเบรย์ ไวแอ็ตต์ ระหว่างแมตช์นั้นรอลลินส์ได้มาก่อกวน ทำให้แอมโบรสแพ้หมดสิทธิ์[73] ต่อมาแอมโบรสแค้นได้ออกมาอัดรอลลินส์ เคนออกมาช่วยแต่แอมโบรสก็ถีบเคนตกเวทีไปแล้วก็เหวี่ยงรอลลินส์ลงไปอัดเคนอีก ก่อนที่แอมโบรสจะรีบหนีไป ในมันนีอินเดอะแบงก์ (2014)นั้นรอลลินส์เป็นฝ่ายชนะจากการช่วยเหลือของเคนที่เล่นงานแอมโบรส[74] ในแบทเทิลกราวด์ (2014)แพ้รอลลินส์โดยการปรับ เพราะถูกไล่ออกจากสนามหลังจากทำร้ายรอลลินส์[75] ในซัมเมอร์สแลม (2014)แพ้รอลลินส์ในลัมเบอร์แจ็กโดยมีนักมวยปล้ำอยู่รอบเวที[76] ในรอว์คืนต่อมาทั้งคู่ได้รีแมตช์กันแบบจับกดที่ไหนก็ได้ โดยแอมโบรสถูกรอลลินส์กระโดดเหยียบศีรษะ Curb Stomp อัดกับก้อนอิฐจนแพ้น็อก ทำให้ต้องถูกหามขึ้นเปลส่งโรงพยาบาล[77] ซึ่งเป็นบทให้แอมโบรสต้องหายจากการปล้ำเพื่อไปแสดงภาพยนตร์ Lockdown[78]

แอมโบรสได้กลับมาล้างแค้นรอลลินส์ในไนท์ออฟแชมเปียนส์ (2014)[79] ในรอว์ 13 ตุลาคม ได้เอาชนะจอห์น ซีนาคว้าสัญญาที่อยู่บนยอดเสาไปเจอกับรอลลินส์ในกรงเหล็กเฮลอินเอเซล (2014)แต่แอมโบรสแพ้จากการก่อกวนของเบรย์ ไวแอ็ตต์[80] ทำให้เจอกันในเซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ (2014) แต่แอมโบรสแพ้ฟาล์วเพราะใช้เก้าอี้[81] ในทีแอลซี (2014)ได้รีแมตช์กันในรูปแบบ TLC โดยเบรย์ชนะไปได้[82] ในรอว์ 19 มกราคม ได้เอาชนะแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล แบด นิวส์ บาร์เร็ตต์[83] ทำให้ได้สิทธิ์ชิงแชมป์ในฟาสต์เลน (2015) ผลปรากฏว่าแอมโบรสถูกปรับแพ้ฟาล์ว[84] ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 31ได้เข้าร่วมแมตช์ไต่บันไดชิงแชมป์อินเตอร์[85] แต่ไม่สามารถคว้าแชมป์ได้[86] ในเอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2015)ชนะฮาร์เปอร์ไปได้แบบชิคาโกสตรีต์ไฟต์ เป็นชัยชนะครั้งแรกในศึกใหญ่หลังจากแพ้ติดต่อกันถึง 9 ศึก[87] ในเพย์แบ็ก (2015)แอมโบรสได้สิทธิ์ชิงแชมป์โลก 4 เส้ากับรอลลินส์(แชมป์), แรนดี ออร์ตัน และโรแมน เรนส์[88] แต่ไม่ได้แชมป์[89] ในอิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ (2015)ได้ชิงแชมป์โลกกับรอลลินส์ แต่แอมโบรสชนะฟาล์วเพราะรอลลินส์ดึงกรรมการมาป้องกันตัว ทำให้แอมโบรสอัดโดนกรรมการ หลังแมตช์ถูกออธอริตีรุมทำร้าย แต่เรนส์ออกมาช่วย และแอมโบรสก็ขโมยเข็มขัดไป[90] ในมันนีอินเดอะแบงก์ (2015)ได้รีแมตช์กับรอลลินส์แบบไต่บันได แต่ไม่ได้แชมป์[91] ในซัมเมอร์สแลม (2015)ได้ร่วมทีมกับเรนส์ชนะเบรย์และฮาร์เปอร์ไปได้[92] คืนต่อมาไวแอ็ตต์แฟมิลีได้เปิดตัวสมาชิกใหม่อย่างบรอน สโตรว์แมน[93] ในไนท์ออฟแชมเปียนส์ (2015)แอมโบรสกับเรนส์ได้ปล้ำแท็กทีม 6 คนเจอกับไวแอ็ตต์แฟมิลี โดยคริส เจริโคได้มาร่วมทีมเป็นคนที่สามแต่ก็แพ้[94]

แชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัลในเดือนธันวาคม 2016

ในเดือนพฤศจิกายน รอลลินส์ได้รับบาดเจ็บและต้องสละแชมป์โลก ทำให้มีการจัดทัวร์นาเมนต์หาแชมป์คนใหม่[95] แอมโบรสได้เข้าร่วมและสามารถผ่านเข้ารอบมาได้โดยชนะไทเลอร์ บรีซ[96], ดอล์ฟ ซิกก์เลอร์[97] และเควิน โอเวนส์ แต่ก็แพ้ให้โรแมน เรนส์ในรอบชิงที่เซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ (2015)[98] ในทีแอลซี (2015)แอมโบรสได้คว้าแชมป์อินเตอร์สมัยแรกจากโอเวนส์[99] ในรอยัลรัมเบิล (2016)ป้องกันแชมป์กับโอเวนส์ไว้ได้แบบลาสแมนสแตนดิ้ง[100] คืนเดียวกันได้เป็นรองผู้ชนะรอยัลรัมเบิลชิงแชมป์โลกโดยทริปเปิลเอชคว้าแชมป์ไปได้[101] ในรอว์คืนต่อมา สเตฟานีได้ประกาศจัดแมตช์สามเส้าระหว่าง แอมโบรส, โรแมน เรนส์ และบร็อก เลสเนอร์ในฟาสต์เลน (2016)เพื่อหาผู้ท้าชิงแชมป์กับทริปเปิลเอชในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 32[102] โดยก่อนฟาสต์เลนในรอว์ 15 กุมภาพันธ์ แอมโบรสเสียแชมป์อินเตอร์คืนให้เควิน โอเวนส์ในแมตช์ 5 เส้า (Fatal 5-Way)[103] ในฟาสต์เลนไม่สามารถคว้าสิทธิ์ผู้ท้าชิงอันดับ 1 ได้[104] ในรอว์วันต่อมาแอมโบรสได้ถูกเลสเนอร์ลอบทำร้าย[105] ก่อนประกาศท้าเจอเลสเนอร์แบบสตรีตไฟต์ไม่มีกฏกติกาในเรสเซิลเมเนีย[106] ในโรดบล็อกแพ้ทริปเปิลเอชในการชิงแชมป์โลก[107] ในเรสเซิลเมเนียแพ้เลสเนอร์[108]

ในมันนีอินเดอะแบงก์ (2016)ได้คว้ากระเป๋าสิทธิ์ชิงแชมป์โลก[109] และใช้สิทธิ์ได้แชมป์สมัยแรกจากรอลลินส์ที่เพิ่งได้จากเรนส์[110] คืนต่อมาเขาได้ประกาศเจอทั้งรอลลินส์และเรนส์ชิงแชมป์สามเส้าในแบทเทิลกราวด์ (2016)[111][112] 19 กรกฎาคม แอมโบรสได้ถูกดราฟท์ไปสแมคดาวน์ในฐานะแชมป์ WWE[113] ในแบทเทิลกราวด์ป้องกันแชมป์ไว้ได้[114] ในซัมเมอร์สแลม (2016)ป้องกันแชมป์กับดอล์ฟ ซิกก์เลอร์ไว้ได้[115] ในแบ็กแลช (2016)เสียแชมป์ให้เอเจ สไตส์[116] ในสแมคดาวน์ 3 มกราคม 2017 ได้คว้าแชมป์อินเตอร์สมัยที่2จากเดอะมิซ[117] ในรอยัลรัมเบิล (2017)ได้ร่วมเป็นลำดับที่12 ซึ่งอยู่นานเกือบ 27 นาทีก่อนถูกบร็อก เลสเนอร์เหวี่ยงออก[118][119] ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 33ป้องกันแชมป์ได้จากแบรอน คอร์บิน[120] 10 เมษายน 2017 แอมโบรสได้ย้ายมาสังกัดรอว์ในฐานะแชมป์อินเตอร์[121] ในเอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2017)เสียแชมป์คืนให้เดอะมิซ[122] ในซัมเมอร์สแลม (2017)ได้ร่วมทีมกับรอลลินส์คว้าแชมป์รอว์แท็กทีม WWEจากซีซาโรและเชมัส ทำให้แอมโบรสเป็นสมาชิกเดอะชีลด์คนแรกที่ได้แชมป์แกรนด์สแลมและแชมป์ทริปเปิลคราวน์ของWWE[123][124] ก่อนเสียแชมป์คืนให้ซีซาโรและเชมัส[125] ในปลายปี 2017 แอมโบรสได้รับบาดเจ็บที่ไทรเซบทำให้ต้องพักหลายเดือน[126][127]

หลังจากพักรักษาตัวไป 8 เดือนแอมโบรสก็ได้กลับมาช่วยเพื่อนอย่างเซท รอลลินส์จนคว้าแชมป์อินเตอร์จากดอล์ฟ ซิกก์เลอร์(พร้อมดรูว์ แม็กอินไทร์)ได้ในซัมเมอร์สแลม (2018)[128][129] ในรอว์วันต่อมาแอมโบรสกับรอลลินส์ได้แต่งชุดเดอะชีลด์ออกมาช่วยเรนส์ที่เป็นแชมป์ยูนิเวอร์แซลจากการแคชอินกระเป๋าของบรอน สโตรว์แมนเป็นการรวมกลุ่มเดอะชีลด์อีกครั้ง[130] ในรอว์ 22 ตุลาคม แอมโบรสกับรอลลินส์ได้คว้าแชมป์รอว์แท็กทีมร่วมกันอีกครั้งก่อนที่จะหักหลังรอลลินส์และกลายเป็นฝ่ายอธรรม[131] และคว้าแชมป์อินเตอร์ได้จากรอลลินส์เป็นสมัยที่ 3[132] ก่อนเสียให้บ็อบบี แลชลีย์[133] ในฟาสต์เลน 2019 เดอะชีลด์ได้รวมทีมกันอีกครั้งเอาชนะแบรอน คอร์บิน, บ็อบบี แลชลีย์ และดรูว์ แม็กอินไทร์ไปได้[134] ในรายการพิเศษ The Shield's Final Chapter เดอะชีลด์รวมทีมกันเป็นครั้งสุดท้ายสามารถเอาชนะคอร์บิน, ดรูว์ และแลชลีย์ไปได้อีกครั้ง[135] ในเดือนเมษายน 2019 แอมโบรสได้หมดสัญญาและลาออกจาก WWE[3]

ออลอีลีตเรสต์ลิงและสมาคมอื่น

วันที่ 1 พฤษภาคม 2019 หลังออกจาก WWE ได้มีวิดิโอโปรโมตว่าจอน ม็อกซ์ลีย์จะกลับมาปล้ำในสมาคมอิสระ[136] ต่อมาเขาได้เซ็นสัญญากับสมาคม All Elite Wrestling (AEW) โดยใช้นาม Jon Moxley[137][138] ในศึก Best Of The Super Jr. ของ NJPW วันที่ 5 มิถุนายน 2019 Mox สามารถคว้าแชมป์ IWGP United States Championship เป็นเส้นแรกใน NJPW[139][140] ในศึก Revolution ของ AEW 29 กุมภาพันธ์ 2020 Mox สามารถคว้าแชมป์โลก AEW จากคริส เจริโคได้สำเร็จ[141] และยังได้คว้าแชมป์โลกของสมาคม GCW อีกด้วย[142][143] ในศึก AEW×NJPW: Forbidden Door 26 มิถุนายน 2022 Mox เอาชนะ Hiroshi Tanahashi สามารถคว้าแชมป์โลกเฉพาะกาลของ AEW ได้สำเร็จ[144][145] ใน AEW Dynamite 24 สิงหาคม 2022 Mox สามารถเอาชนะแชมป์โลก AEW ตัวจริงอย่างซีเอ็มพังก์ไปได้ทำให้ Mox เป็นแชมป์โลก AEW อย่างเป็นทางการสมัยที่ 2[146] ก่อนเสียคืนให้พังก์ใน All Out[147] และคว้ากลับมาได้อีกครั้งเป็นสมัยที่ 3 ทำให้เป็นคนแรกที่คว้าแชมป์โลกของ AEW ถึง 3 สมัย[148] ก่อนเสียให้ MJF ใน AEW Full Gear 2022[149] ในศึก All Out 2023 สามารถคว้าแชมป์อินเตอร์เนชันแนล AEW สมัยแรกได้จากออเรนจ์ แคสซิดี[150] ก่อนเสียให้ Rey Fénix ในรายการ AEW Dynamite Grand Slam หลังครองได้เพียง 17 วัน[151] ในศึก Windy City Riot เขาสามารถคว้าแชมป์โลก IWGP ได้จากเท็ตสึยะ ไนโตะทำให้เป็นคนแรกที่คว้าแชมป์โลกได้ทั้ง 3 สมาคม WWE, AEW และ NJPW[152] ในศึก WrestleDream 2024 ม็อกสามารถคว้าแชมป์โลก AEW ได้จากไบรอัน แดเนียลสันเป็นสมัยที่ 4[153] ก่อนเสียแชมป์ให้อดัม เพจใน All In: Texas 2025[154] ในเดือนพฤศจิกายน 2025 ม็อกซ์ลีย์ได้เข้าร่วมทัวร์นาเมนต์ชิงแชมป์คอนติเนนทัล AEW และสามารถผ่านเข้ารอบชิงเอาชนะเจ้าของแชมป์อย่าง คาซูชิกะ โอคาดะ คว้าแชมป์คอนติเนนทัลมาครองได้สำเร็จ[155]

การต่อสู้แบบจับล็อก

กู๊ดเริ่มฝึก ศิลปะการต่อสู้แบบผสม (Mixed Martial Arts หรือ MMA) ในปี 2019 เพื่อรับบทในภาพยนตร์เรื่อง Cagefighter: Worlds Collide (2020)[156] หลังจากถ่ายทำภาพยนตร์เสร็จ เขายังคงฝึก MMA ต่อที่ค่าย Xtreme Couture[157] ซึ่งรวมถึงการได้ฝึกกับ แรนดี คูตูร์ (Randy Couture) อดีตแชมป์ UFC ด้วย[158]

กู๊ดลงแข่งขันรายการ NAGA Cincinnati Grappling Championships เมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม 2023 โดยคว้าแชมป์ในรุ่น ชาย โนกิ (No-Gi) ระดับ Beginner รุ่นซูเปอร์เฮฟวีเวต อายุ 30 ปีขึ้นไป หลังเอาชนะ คริส เซเลอร์ (Chris Sailor) ซึ่งเป็นคู่แข่งเพียงคนเดียวในรุ่นดังกล่าว[159][160] ในการแข่งขันรายการเดียวกัน เขายังลงแข่งในรุ่น ชาย โนกิ ระดับ Beginner รุ่นโอเพ่นเวต (Absolute Weight Division) โดยเอาชนะเซเลอร์อีกครั้งในรอบแรก ก่อนจะแพ้ด้วยการ ซับมิชชัน (Submission) ในรอบที่สอง[161]

กู๊ดกลับมาลงแข่งขันอีกครั้งในรายการ Twisted Tournament: Cincinnati เมื่อวันที่ 19 สิงหาคม โดยลงแข่งขันในประเภท ไวต์เบลต์ (White Belt) จำนวน 2 รุ่น แต่แพ้ทุกไฟต์ที่ลงแข่งขัน[162][163]

กู๊ดลงแข่งขันกีฬาจับล็อกสมัครเล่น (Amateur Grappling) อีกครั้งในเดือนมีนาคม 2024 และแพ้ด้วยการ ซับมิชชันจากท่ารัดคอ (Choke Submission)[164]

ผลงานแสดง

ปี เรื่อง รับบท หมายเหตุ
2015 12 Rounds 3: Lockdown John Shaw Credited as Dean Ambrose
2016 Countdown Himself Uncredited
2020 Cagefighter: Worlds Collide Randy Stone

ชีวิตส่วนตัว

ในปี ค.ศ. 2013 ม็อกซ์ลีย์ เริ่มคบหากับ เรเน่ แพ็กเก็ตต์ ผู้สัมภาษณ์และพิธีกรชาวแคนาดา[165][166] ทั้งคู่เคยอาศัยอยู่ใกล้เมืองลาสเวกัส[167] ก่อนจะเข้าพิธีแต่งงานแบบเรียบง่ายที่บ้านของตนเองในช่วงเช้ามืดของวันที่ 9 เมษายน ค.ศ. 2017[168] ทั้งคู่มีบุตรสาว 1 คน ซึ่งเกิดเมื่อวันที่ 13 มิถุนายน ค.ศ. 2021[169][170][171][172] หลังจากนั้นครอบครัวได้ย้ายไปอาศัยในย่านเมาท์ออเบิร์น เมืองซินซินแนติ เพื่อให้ใกล้กับครอบครัวของม็อกซ์ลีย์และครอบครัวของแพ็กเก็ตต์ที่เมืองโตรอนโต นอกจากนี้ ทั้งคู่ยังเป็นแฟนทีมอเมริกันฟุตบอล ซินซินแนติ เบงกอลส์ อีกด้วย[173][174]

เขาเคยอธิบายตัวเองว่าเป็นคนสันโดษ ซึ่งลักษณะนิสัยนี้ถูกนำไปใช้เป็นส่วนหนึ่งของคาแรกเตอร์บนหน้าจอของเขาอยู่บ่อยครั้ง[175] นอกจากนี้ เขายังเป็นคนที่ใช้ชีวิตแบบเรียบง่าย โดยเมื่อเซ็นสัญญากับ WWE เขาขับรถเก่า ๆ ของตัวเองไปยังศูนย์ฝึก พร้อมมีเพียงกระเป๋าเสื้อผ้าใบเดียวและเงินติดตัวเล็กน้อย ในช่วงนั้น เขาอาศัยอยู่ร่วมกับ บิ๊ก แคสส์ เมื่อได้รับการเลื่อนขึ้นสู่ค่ายหลักของ WWE และย้ายออก เขาทิ้งสินค้าที่ WWE ส่งมาให้ซึ่งมีมูลค่าหลายพันดอลลาร์ไว้ทั้งหมด พร้อมบอกให้บิ๊ก แคสส์นำไปบริจาคการกุศล หลังจากย้ายเข้าอพาร์ตเมนต์แห่งใหม่ เขาแทบไม่ได้ซื้อเฟอร์นิเจอร์มาตกแต่ง เพราะมองว่าตัวเองต้องเดินทางไปปล้ำอยู่ตลอดเวลา จึงไม่จำเป็นต้องมีข้าวของมากมายในที่พัก

กู๊ดเป็นคนที่รักความเป็นส่วนตัวอย่างมากและหลีกเลี่ยงการใช้โซเชียลมีเดีย ซึ่งถือว่าเป็นเรื่องที่พบได้ไม่บ่อยในยุคที่นักมวยปล้ำจำนวนมากใช้โซเชียลมีเดียเพื่อช่วยดำเนินบทบาทและสตอรี่ไลน์ของตนเอง[176] ในปี 2012 เขาปฏิเสธที่จะใช้บัญชี Twitter ที่ WWE สร้างไว้ให้[177] และในปี 2014 เขากล่าวว่า "ผมไม่รู้สึกว่าจำเป็นต้องเปิดตัวเองให้คนทั้งโลกที่มีโทรศัพท์หรือคอมพิวเตอร์เข้ามาแสดงความคิดเห็น"[178] อย่างไรก็ตาม เขาเริ่มใช้งาน Twitter และ Instagram ในปี 2019 แต่หยุดอัปเดต Twitter ตั้งแต่ปี 2022 และหยุดอัปเดต Instagram ตั้งแต่ปี 2024[179][180] เมื่อพูดถึงโซเชียลมีเดียในปี 2021 เขากล่าวว่า "ดูเหมือนว่าทุกคนจะเกลียดมัน... แล้วถ้าอย่างนั้น เราจะใช้มันไปทำไม?" เมื่อถูกถามในปี 2024 ว่าทำไมถึงไม่ลบบัญชีโซเชียลมีเดียที่เลิกใช้งานแล้ว เขาตอบว่า "ผมไม่อยากให้ใครขโมยบัญชีแล้วแอบอ้างว่าเป็นผม เลยยังเก็บมันไว้ แต่... ถ้าจะให้ผมแนะนำคนทั้งโลก ผมก็คงบอกว่าเลิกใช้มันเถอะ ลบมันออกจากโทรศัพท์ แล้วโยนมันทิ้งลงถังขยะไปเลย"[181]

เพื่อให้อยู่ใกล้กับแพทย์ที่ได้รับการแนะนำระหว่างการพักฟื้นจากอาการบาดเจ็บที่แขนในปี 2018 กู๊ดย้ายไปอาศัยอยู่ที่เมืองเบอร์มิงแฮม รัฐแอละแบมาเป็นการชั่วคราว ซึ่งในช่วงเวลานั้นเขาติดเชื้อ MRSA ที่แขน และภายหลังเปิดเผยว่าอาการดังกล่าวเกือบคร่าชีวิตเขา ในเดือนพฤศจิกายน 2021 ตามความประสงค์ของกู๊ด โทนี ข่าน ได้ประกาศว่าเขาเข้ารับการบำบัดอาการติดสุรา (โรคพิษสุราเรื้อรัง) ด้วยตนเอง ก่อนจะกลับมาขึ้นปล้ำอีกครั้งในอีกสามเดือนต่อมา[182]

ผลงานแชมป์ความสำเร็จ

มวยปล้ำอาชีพ

การต่อสู้จับล็อก

  • North American Grappling Association
    • NAGA Cincinnati Grappling Championship Gold Medalist - Men No-Gi / Beginner / 225 - 249.9 (Super Heavy Weight) / Master (30+)[227][228][159]

หมายเหตุ

  1. ↑ During Moxley's first reign, the title was called the IPW Grand Championship.[196]
  2. ↑ When Ambrose won the title, it was known as the WWE World Heavyweight Championship. During the middle of his reign, the name was shortened to the WWE Championship and subsequently the WWE World Championship.

อ้างอิง

  1. ↑ "Jon Moxley Profile". New Japan Pro-Wrestling. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2020-11-07. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 20, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  2. ↑ AEW Dynamite: Chris Jericho, Jon Moxley have weigh-in
  3. 1 2 "Dean Ambrose". WWE. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กรกฎาคม 23, 2013. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 17, 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  4. ↑ "Dean Ambrose Profile". The Internet Wrestling Database. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 3, 2012.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  5. ↑ "Jon Moxley/Dean Ambrose profile". Online World Of Wrestling. สืบค้นเมื่อ เมษายน 1, 2010.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  6. 1 2 "Most Popular Wrestler of the Year". Pro Wrestling Illustrated. 36 (2): 24–25. 2015.
  7. 1 2 Barrasso, Justin (ธันวาคม 28, 2019). "The Top 10 Male Wrestlers of 2019". Sports Illustrated. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 28, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  8. ↑ Herzog, Kenny (ตุลาคม 24, 2014). "About Face: Dean Ambrose Is the WWE's Unlikely Anti-Hero". Rolling Stone. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ตุลาคม 25, 2014. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 25, 2014.{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  9. ↑ "WWE Profile - Dean Ambrose". ESPN (ภาษาอังกฤษ). กรกฎาคม 28, 2016. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มกราคม 2, 2019. สืบค้นเมื่อ มกราคม 1, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  10. ↑ "Professional Wrestler Jon Moxley: 5 Things I Wish Someone Told Me when I First Became A…". ตุลาคม 31, 2024.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  11. ↑ The Major Wrestling Figure Podcast, episode: "Dean Ambrose Talks...About Wrestling Figures" (February 8, 2019). Retrieved December 1, 2019.
  12. ↑ Murphy, Jan (มิถุนายน 25, 2014). "Ambrose not just Good, he's great". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ เมษายน 29, 2015. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 29, 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  13. ↑ Hines, Martin (มกราคม 13, 2016). "Dean Ambrose speaks to the Independent". The Independent (ภาษาอังกฤษ). ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มกราคม 6, 2019. สืบค้นเมื่อ มกราคม 5, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  14. ↑ "List of champions - HWA Tag Team Titles". Wrestlingdata.com. น. 1–2. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มกราคม 6, 2019. สืบค้นเมื่อ มกราคม 5, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  15. ↑ "The 205 title matches - HWA Heavyweight Title". Wrestlingdata.com. น. 5–9. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มกราคม 6, 2019. สืบค้นเมื่อ มกราคม 5, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  16. ↑ "HWA Event Results". Heartland Wrestling Association. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ กรกฎาคม 22, 2012. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 22, 2012.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  17. ↑ Santiago, Luis (กันยายน 6, 2006). "IWA - Resultados: Aguadilla 09/03/06". IWAPR.tv (ภาษาสเปน). ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มิถุนายน 2, 2007. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 25, 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  18. ↑ Santiago, Luis (พฤศจิกายน 12, 2007). "IWA - Resultados: Carolina 11/11/06". IWAPR.tv (ภาษาสเปน). ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ ธันวาคม 13, 2007. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 25, 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  19. 1 2 "IWA Puerto Rico Tag Team Championship". Cagematch. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มีนาคม 2, 2019. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 2, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  20. ↑ "Matches wrestled by Dean Ambrose for Ring of Honor (ROH)". Cagematch. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 14, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  21. 1 2 Kamchen, Richard (พฤษภาคม 27, 2010). "Jon Moxley finds mean streets redemption in wrestling". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ กันยายน 14, 2015. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 27, 2010.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  22. ↑ Johnson, Mike (พฤษภาคม 10, 2010). "Scary Injury at DGUSA PPV Taping Saturday, Lineup For Friday's Mercury Rising PPV, Lots Of Canada News And More". PWInsider. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ เมษายน 27, 2014. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 12, 2012.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  23. ↑ Carapola, Stuart (มกราคม 30, 2011). "Complete Dragon Gate USA United - Finale coverage: Akira Tazawa defeats BxB Hulk in a career making MOTYC, Homicide and Jon Moxley have another vicious brawl AND homicide tries to mutilate Moxley, Blood Warriors dominate, the finals of the Open the United Gate title tournament". PWInsider. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มกราคม 5, 2019. สืบค้นเมื่อ มกราคม 4, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  24. 1 2 Trionfo, Richard (เมษายน 23, 2010). "Full Impact Pro Southern Stampede 2010 Report: New World Champion Crowned". PWInsider. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ เมษายน 29, 2010. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 5, 2010.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  25. ↑ "Detailed « FIP World Heavyweight Championship « Titles Database « Cagematch - The Internet Wrestling Database". Cagematch. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กุมภาพันธ์ 11, 2019. สืบค้นเมื่อ มกราคม 5, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  26. ↑ Magee, Bob (สิงหาคม 15, 2010). "Combat Zone Wrestling 8/14 "Tangled Web 3" results". WrestleView. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ กรกฎาคม 18, 2011. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 15, 2010.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  27. ↑ Caldwell, James; Radican, Sean (เมษายน 4, 2011). "WWE/DGUSA News: Dragon Gate USA wrestler signs developmental deal with WWE". Pro Wrestling Torch. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ เมษายน 7, 2011. สืบค้นเมื่อ เมษายน 5, 2011.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  28. ↑ "Dean Ambrose". Florida Championship Wrestling/NXT Wrestling. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ พฤศจิกายน 25, 2012. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 27, 2011.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  29. ↑ Caldwell, James (พฤษภาคม 27, 2011). "WWE News: Jon Moxley's new ring name revealed in WWE's developmental system". Pro Wrestling Torch. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤษภาคม 30, 2011. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 27, 2011.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  30. ↑ "WWE Velocity #184". Cagematch. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มีนาคม 2, 2019. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 2, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  31. ↑ "WWE Heat #407". Cagematch. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มีนาคม 2, 2019. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 2, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  32. ↑ "WWE Heat #443". Cagematch. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มีนาคม 2, 2019. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 2, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  33. ↑ Trionfo, Richard (กรกฎาคม 5, 2011). "Florida Championship Wrestling television report: FCW Heavyweight title match; FCW Divas title match; Dean Ambrose makes his debut with a promo; a Rotundo family reunion?". PWInsider. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กุมภาพันธ์ 25, 2014. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 15, 2011.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  34. ↑ Trionfo, Richard (สิงหาคม 18, 2011). "Florida Championship Wrestling television report: how do you top the first two Rollins/Ambrose matches? Devote the entire show to the third match and let them wrestle for 35 minutes". PWInsider. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มิถุนายน 3, 2015. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 15, 2011.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  35. ↑ Namako, Jason (ตุลาคม 10, 2011). "FCW Results – 10/9/11". WrestleView. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กุมภาพันธ์ 21, 2023. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 26, 2011.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  36. ↑ Namako, Jason (ตุลาคม 31, 2011). "FCW Results – 10/31/11". WrestleView. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ พฤศจิกายน 3, 2011. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 26, 2011.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  37. ↑ "10/21 FCW results Kissimmee, Fla.: Punk vs. Moxley main event, NXT Rookies, Brodus discloses TV return, WWE developmental notes". Pro Wrestling Torch. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤศจิกายน 24, 2011. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 15, 2011.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  38. ↑ Namako, Jason (พฤศจิกายน 7, 2011). "FCW Results – 11/7/11". WrestleView. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กุมภาพันธ์ 21, 2023. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 26, 2011.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  39. ↑ "FCW matches wrestled by Dean Ambrose". The Internet Wrestling Database. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มกราคม 7, 2019. สืบค้นเมื่อ มกราคม 6, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  40. ↑ Caldwell, James. "Video – FCW wrestler confronts Foley at WrestleMania Hotel". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ เมษายน 11, 2012.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  41. ↑ Caldwell, James. "Foley-Ambrose "feud" continues". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ เมษายน 14, 2012.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  42. ↑ Caldwell, James. "Foley had Ambrose sent home?". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ เมษายน 14, 2012.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  43. ↑ Irvine, Christopher (ธันวาคม 13, 2014). "Dean Ambrose on Talk is Jericho" (พอดแคสต์). ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ ธันวาคม 15, 2019. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 15, 2019.{{cite podcast}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  44. ↑ Trionfo, Richard. "FCW Television report 7/15: The series ends not with a whimper or a bang... it ends with a Knee Trembler". PWInsider. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 21, 2012.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  45. ↑ Caldwell, James. "SURVIVOR SERIES NEWS: NXT stars debut in PPV main event angle, plus other news from annual PPV". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 19 พฤศจิกายน 2012.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  46. ↑ Caldwell, James. "Caldwell's WWE TLC PPV Results 12/16: Complete "virtual-time" coverage of final 2012 PPV – Cena vs. Ziggler main event, Shield makes a statement". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 17, 2012.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  47. ↑ Caldwell, James. "Caldwell's WWE Raw Results 1/7: Complete "virtual-time" coverage of live Raw – WWE Title match, The Rock returns, Cena vs. Ziggler (updated w/Box Score)". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ มกราคม 12, 2013.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  48. ↑ Caldwell, James. "Caldwell's WWE Royal Rumble PPV Results 1/27: Complete "virtual-time" coverage of Punk vs. Rock, 30-man Rumble". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ มกราคม 29, 2013.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  49. ↑ Caldwell, James. "Caldwell's WWE Raw Results 1/28: Complete "virtual-time" coverage of live Raw – Huge Return ends Raw, Rock's first night as WWE champ, Raw Roulette, Heyman-McMahon". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ มกราคม 29, 2013.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  50. ↑ Caldwell, James. "CALDWELL'S WWE RAW RESULTS 2/4: Complete "virtual-time" coverage of live Raw - WWE explains many things, Punk-Jericho main event, Bruno HOF Video". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 6 กุมภาพันธ์ 2013.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  51. ↑ Caldwell, James. "WWE NEWS: Team Cena vs. The Shield official for Elimination Chamber; updated PPV line-". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 6 กุมภาพันธ์ 2013.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  52. ↑ Caldwell, James. "WWE NEWS: Chamber PPV results & notes - WM29 main event set, World Title match set, Shield big win, more". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 18 กุมภาพันธ์ 2013.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  53. ↑ "CALDWELL'S WWE WRESTLEMANIA 29 PPV RESULTS: Complete "virtual-time" coverage of live PPV from MetLife Stadium - Rock-Cena II, Taker-Punk, Lesnar-Hunter, more".
  54. ↑ "CALDWELL'S WWE RAW RESULTS 4/8: Complete "virtual-time" coverage of live Raw – WM29 fall-out, new World Champ, no Rock, Taker live, crowd takes over".
  55. ↑ "CALDWELL'S WWE RAW RESULTS 4/22 (Second Hour): Shield vs. The Undertaker six-man tag match, Ryder squashed".
  56. ↑ Benigno, Anthony. "Why hasn't The Shield been beaten yet? They work cohesively". WWE. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-05-24. สืบค้นเมื่อ 24 พฤษภาคม 2013.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  57. ↑ Bishop, Matt. "Lesnar finishes off Triple H at Extreme Rules". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2015-04-18. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 26, 2013.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  58. ↑ "Parks' WWE SmackDown Report 5/24: Ongoing "virtual time" coverage of Friday show, including the Intercontinental and U.S. Titles on the line, plus PPV fall-out".
  59. ↑ "Caldwell's WWE Raw Results 5/27 (Hour 1): Ongoing "virtual-time" coverage of live Memorial Day Raw – Cena returns, U.S. Title match, Bret Hart cameo".
  60. ↑ Tylwalk, Nick. "Raw: Daniel Bryan faces an even bigger uphill climb". Slam! Sports. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2014-10-18. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 31, 2013.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  61. ↑ Caldwell, James. "WWE E. Chamber PPV results 2/23 (Hour 2): Shield vs. Wyatts big six-man tag, Batista vs. Del Rio, Divas Title". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 25 กุมภาพันธ์ 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  62. ↑ Keller, Wade. "Keller's Six Pack: Raw thoughts including Hunter-Bryan beat down, Batista, Shield's turn, Bray's gimmick shift, more". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 26, 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  63. ↑ Parks, Greg. "Parks's WWE SmackDown Report 3/21: Ongoing "virtual time" coverage of Friday show, including Cena vs. Harper". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 22, 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  64. ↑ Caldwell, James. "WrestleMania 30 PPV results: (Hour 2): Complete "virtual-time" coverage of Cena vs. Bray, big moment for Cesaro in the Andre Battle Royal, Shield vs. Outlaws". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ เมษายน 8, 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  65. ↑ Caldwell, James. "Caldwell's WWE Raw results 4/7: Complete "virtual-time" coverage of live Raw – WM30 fall-out, WWE Title match teaser, Bryan's first night as champ, Warrior, more". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ เมษายน 8, 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  66. ↑ McCarron, Rob. "WWE Raw TV report - April 14, 2014". สืบค้นเมื่อ 23 พฤษภาคม 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  67. ↑ Caldwell, James. "Caldwell's Extreme Rules PPV results 5/4: Complete "virtual-time" coverage of live PPV - Bryan vs. Kane, Evolution vs. Shield, Cena vs. Wyatt steel cage match". Pro Wrestling Torch. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2014-05-06. สืบค้นเมื่อ 6 พฤษภาคม 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  68. ↑ Caldwell, James. "Caldwell's WWE Raw results 5/5: Complete "virtual-time" coverage of live Raw – PPV fall-out, U.S. Title battle royal, IC Title re-match, Shield vs. Wyatts, more". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 23, 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  69. ↑ Caldwell, James. "Caldwell's WWE Raw results 5/5: Complete "virtual-time" coverage of live Raw - PPV fall-out, U.S. Title battle royal, IC Title re-match, Shield vs. Wyatts, more". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 23 พฤษภาคม 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  70. ↑ Asher, Matthew. "Mat Matters: Temporarily shelving the YES! Movement IS what's best for business". SLAM! Wrestling. สืบค้นเมื่อ 23 พฤษภาคม 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) CS1 maint: deprecated archival service (ลิงก์)
  71. ↑ Asher, Matthew (มิถุนายน 1, 2014). "WWE Payback: The Shield Evolved, Cena stood tall and Brie dropped a bombshell". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 8, 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) CS1 maint: deprecated archival service (ลิงก์)
  72. ↑ Waldman, Jon (มิถุนายน 3, 2014). "Raw: Changing of the Shield". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2014-10-29. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 23, 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  73. ↑ Tylwalk, Nick (มิถุนายน 17, 2014). "Raw: Money in the Bank title match gets its last two participants". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2015-01-11. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 23, 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  74. ↑ Howell, Nolan (มิถุนายน 29, 2014). "Cena takes authority of the WWE title at Money in the Bank". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2015-04-19. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 30, 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  75. ↑ Wortman, James. "Seth Rollins def. Dean Ambrose by forfeit". WWE. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2019-05-31. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 29, 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  76. ↑ "CANOE -- SLAM! Sports - Wrestling - Heels rule, Lesnar runs rampant at SummerSlam 2014". canoe.com.
  77. ↑ Benigno, Anthony. "Seth Rollins def. Dean Ambrose in a WWE App Vote Match". WWE. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2019-05-31. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 18, 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  78. ↑ Tedesco, Mike. "WWE RAW Results – 8/18/14 (Fallout from SummerSlam)". wrestleview.com. สืบค้นเมื่อ กันยายน 3, 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  79. ↑ Powell, Jason (กันยายน 22, 2014). "Night of Champions, recycled goods". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ กันยายน 22, 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  80. ↑ Asher, Matthew (ตุลาคม 26, 2014). "Cena and Rollins survive Cell stipulations". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 28, 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) CS1 maint: deprecated archival service (ลิงก์)
  81. ↑ Kapur, Bob (พฤศจิกายน 24, 2014). "WWE Survivor Series: The Authority feels the Sting of defeat". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 24, 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  82. ↑ Caldwell, James (ธันวาคม 14, 2014). "Caldwell's WWE TLC PPV Report 12/14: Ongoing "virtual-time" coverage of Cena vs. Rollins, Ambrose vs. Wyatt, more". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 14, 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  83. ↑ Tedesco, Mike. "WWE Raw Results – 1/19/15 (Sting debuts on Raw)". WrestleView. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 10, 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  84. ↑ Caldwell, James (กุมภาพันธ์ 22, 2015). "Caldwell's WWE Fast Lane PPV Results 2/22". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 23, 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  85. ↑ Clapp, John (มีนาคม 10, 2015). "Intercontinental Championship Ladder Match". WWE. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2016-03-03. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 12, 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  86. ↑ Caldwell, James (มีนาคม 29, 2015). "Caldwell's WM31 PPV results 3/29: Complete "virtual-time" coverage of WWE World Title match, Taker's return, Sting vs. Triple H, Cena vs. Rusev, Rock/UFC surprise, more". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 30, 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  87. ↑ "สำเนาที่เก็บถาวร". ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2016-03-05. สืบค้นเมื่อ 2015-04-27.
  88. ↑ Tedesco, Mike. "WWE RAW Results - 5/4/15 (Changes to Payback main event)". wrestleview.com. สืบค้นเมื่อ 5 พฤษภาคม 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  89. ↑ Murphy, Ryan. "WWE World Heavyweight Champion Seth Rollins won a Fatal 4-Way Match". WWE. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2015-12-05. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 17, 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  90. ↑ Anthony, Benigno. "Dean Ambrose def. WWE World Heavyweight Champion Seth Rollins via Disqualification". WWE. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2017-06-27. สืบค้นเมื่อ 31 พฤษภาคม 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  91. ↑ Benigno, Anthony. "WWE World Heavyweight Champion Seth Rollins def. Dean Ambrose". WWE. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2017-08-02. สืบค้นเมื่อ 14 มิถุนายน 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  92. ↑ Caldwell, James. "CALDWELL'S SUMMERSLAM REPORT 8/23: Complete "virtual-time" coverage of Lesnar vs. Taker, Title vs. Title, more matches". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 23 สิงหาคม 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  93. ↑ Namako, Jason. "WWE RAW Results - 8/24/15 (The Dudleys, Sting return)". wrestleview.com. สืบค้นเมื่อ 25 สิงหาคม 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  94. ↑ Keller, Wade (กันยายน 20, 2015). "Keller's WWE Night of Champions PPV Report 9/20". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ กันยายน 25, 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  95. ↑ WWE Staff (พฤศจิกายน 5, 2015). "Seth Rollins suffers knee injury, new WWE World Heavyweight Champion to be crowned at Survivor Series". WWE. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2015-11-06. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 5, 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  96. ↑ Tedesco, Mike (พฤศจิกายน 9, 2015). "WWE RAW Results - 11/9/15 (WWE Title Tournament starts)". wrestleview.com. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 11, 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  97. ↑ Tedesco, Mike (พฤศจิกายน 16, 2015). "WWE RAW Results - 11/16/15 (Final Survivor Series hype)". wrestleview.com. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 17, 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  98. ↑ Murphy, Ryan (พฤศจิกายน 22, 2015). "Roman Reigns def. Dean Ambrose in the WWE World Heavyweight Championship Tournament Final Match; Sheamus cashed in his Money in the Bank contract to become WWE World Heavyweight Champion". WWE. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2015-12-25. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 22, 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  99. ↑ "WWE TLC: Tables, Ladders & Chairs 2015 results". WWE.com. สืบค้นเมื่อ 14 ธันวาคม 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  100. ↑ http://www.wwe.com/shows/royalrumble/2016/intercontinental-champion-dean-ambrose-kevin-owens-last-man-standing-28502828
  101. ↑ "สำเนาที่เก็บถาวร". ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2016-01-07. สืบค้นเมื่อ 2016-01-25.
  102. ↑ Tedesco, Mike. "WWE RAW Results - 1/25/16 (The Rock, Fastlane main event)". wrestleview.com. สืบค้นเมื่อ มกราคม 25, 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  103. ↑ Tedesco, Mike. "WWE RAW Results - 2/15/16 (Big Show vs. Braun Strowman)". wrestleview.com. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 16, 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  104. ↑ http://www.f4wonline.com/wwe-news/wwe-fastlane-2016-live-results-brock-lesnar-vs-roman-reigns-vs-dean-ambrose-207716
  105. ↑ http://www.cagesideseats.com/wwe/2016/2/22/11095408/brock-lesnar-attacks-dean-ambrose-parking-lot-wwe-raw
  106. ↑ http://www.wrestlezone.com/news/677441-wwe-raw-results-022216/3
  107. ↑ "WWE World Heavyweight Champion Triple H battles Dean Ambrose". WWE. สืบค้นเมื่อ 1 มีนาคม 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  108. ↑ Caldwell, James. "4/3 WrestleMania 32 PPV Results – CALDWELL'S Complete Live Report on Main PPV". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ เมษายน 3, 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  109. 1 2 Powers, Kevin (มิถุนายน 19, 2016). "Dean Ambrose won the Money in the Bank Ladder Match". wwe.com. WWE. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 19, 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  110. ↑ Caldwell, James. "6/19 WWE MITB PPV Results – Caldwell's Complete Live Report". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 19, 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  111. ↑ Caldwell, James. "6/20 WWE Raw Results – Caldwell's Complete Live TV Report". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 20, 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  112. ↑ Clapp, John (มิถุนายน 20, 2016). "WWE World Heavyweight Champion Dean Ambrose vs. Roman Reigns vs. Seth Rollins (Triple Threat Match)". wwe.com. WWE. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 20, 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  113. ↑ "2016 WWE Draft results: WWE officially ushers in New Era". WWE. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 19, 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  114. ↑ Melok, Bobby. "WWE Champion Dean Ambrose def. Roman Reigns & Seth Rollins (Triple Threat Match)". WWE. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 24, 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  115. ↑ Powers, Kevin. "WWE World Champion Dean Ambrose def. Dolph Ziggler". WWE. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 21, 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  116. ↑ Clapp, John. "WWE World Champion Dean Ambrose vs. AJ Styles". WWE. สืบค้นเมื่อ กันยายน 8, 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  117. ↑ Parks, Greg. "1/3 WWE Smackdown LIVE – Parks's Ongoing, Real-Time Report, including Miz vs. Ambrose for the I.C. Title". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ มกราคม 3, 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  118. ↑ Powell, Jason. "1/29 Powell's WWE Royal Rumble 2017 live review: AJ Styles vs. John Cena for the WWE Championship, Kevin Owens vs. Roman Reigns in a No DQ match for the WWE Universal Championship with Chris Jericho in a shark cage". Pro Wreslting Dot Net. สืบค้นเมื่อ มกราคม 29, 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  119. ↑ "Full 2017 Royal Rumble Match statistics: entrants, eliminations, times and more". WWE.com. มกราคม 30, 2017. สืบค้นเมื่อ มกราคม 30, 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  120. ↑ Powell, Jason (เมษายน 2, 2017). "Powell's WrestleMania 33 Kickoff Show live review: Neville vs. Austin Aries for the WWE Cruiserweight Championship, Andre the Giant Memorial Battle Royal". Pro Wrestling Dot Net. สืบค้นเมื่อ เมษายน 3, 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  121. ↑ Keller, Wade. "KELLER'S WWE MONDAY NIGHT RAW 4/10: Superstar Shakeup begins with two Smackdown wrestlers coming to the ring, full report". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ เมษายน 10, 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  122. ↑ Powell, Jason. "6/4 Powell's WWE Extreme Rules Live Review: Finn Balor vs. Samoa Joe vs. Bray Wyatt vs. Roman Reigns vs. Seth Rollins in a five-way to become No. 1 contender to the WWE Universal Championship, The Hardys vs. Sheamus and Cesaro in a cage match for the Raw Tag Titles". Pro Wreslting Dot Net. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 4, 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  123. ↑ Benigno, Anthony (สิงหาคม 20, 2017). "Dean Ambrose & Seth Rollins def. Cesaro & Sheamus to become the new Raw Tag Team Champions". WWE. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 21, 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  124. ↑ Powell, Jason. "Powell's WWE SummerSlam 2017 live review: Brock Lesnar vs. Braun Strowman vs. Samoa Joe vs. Roman Reigns for the WWE Universal Championship, Jinder Mahal vs. Shinsuke Nakamura for the WWE Championship, Sheamus and Cesaro vs. Dean Ambrose and Seth Rollins for the Raw Tag Titles". Pro Wrestling Dot Net. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 20, 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  125. ↑ Powell, Jason. "11/6 Powell's WWE Raw Live TV Review: Seth Rollins and Dean Ambrose vs. Sheamus and Cesaro for the Raw Tag Titles, Kurt Angle on Miz TV, Elias vs. Jason Jordan". Pro Wrestling Dot Net. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 6, 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  126. ↑ "Dean Ambrose suffers arm injury on Raw". WWE. ธันวาคม 18, 2017. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 22, 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  127. ↑ Wortman, James (ธันวาคม 20, 2017). "Dean Ambrose injury will keep him out approximately nine months". WWE. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 22, 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  128. ↑ "Dean Ambrose returned to help Seth Rollins attack Intercontinental Champion Dolph Ziggler and Drew McIntyre". WWE.com. สืบค้นเมื่อ 13 สิงหาคม 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  129. ↑ Renee Young makes history on Raw commentary: WWE.com Exclusive, Aug. 13, 2018 (ภาษาอังกฤษ), สืบค้นเมื่อ 2018-08-14
  130. ↑ Keller, Wade (สิงหาคม 20, 2018). "8/20 WWE Raw Results: Keller's full run-down and analysis of post-Summerslam episode including Reigns stepping out in Brooklyn as new champion". Pro Wrestling Torch. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มกราคม 21, 2019. สืบค้นเมื่อ มกราคม 21, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  131. ↑ Powell, Jason. "10/22 Powell's WWE Raw Live TV Review: Roman Reigns announces he has leukemia, forfeits the WWE Universal Championship, Drew McIntyre and Dolph Ziggler vs. Seth Rollins and Dean Ambrose for the Raw Tag Titles, Ronda Rousey and Nikki Bella contract signing for WWE Evolution, Triple H and Shawn Michaels appear". Pro Wreslting Dot Net. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 22, 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  132. ↑ Beningo, Anthony (ธันวาคม 16, 2018). "Dean Ambrose def. Seth Rollins to become the new Intercontinental Champion". WWE. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ธันวาคม 17, 2018. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 16, 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  133. ↑ Powell, Jason (มกราคม 14, 2019). "1/14 Powell's WWE Raw TV Review: Dean Ambrose vs. Bobby Lashley vs. Seth Rollins in a Triple Threat for the Intercontinental Championship, Ronda Rousey and Sasha Banks vs. Nia Jax and Tamina, the Royal Rumble build continues". Pro Wrestling Dot Net. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มกราคม 15, 2019. สืบค้นเมื่อ มกราคม 15, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  134. ↑ Benigno, Anthony. "The Shield def. Drew McIntyre, Bobby Lashley & Baron Corbin". WWE. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 10, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  135. ↑ Powell, Jason. "WWE "The Shield's Final Chapter" results: Powell's live review of Roman Reigns, Seth Rollins, and Dean Ambrose vs. Drew McIntyre, Bobby Lashley, and Baron Corbin, Finn Balor defends the Intercontinental Championship". Pro Wrestling Dot Net. สืบค้นเมื่อ เมษายน 21, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  136. ↑ "John Moxley on Twitter". พฤษภาคม 1, 2019. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 1, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  137. ↑ Powell, Jason. "AEW Double Or Nothing results: Powell's live review of Kenny Omega vs. Chris Jericho, The Young Bucks vs. Pentagon Jr. and Fenix for the AAA Tag Titles, Cody vs. Dustin Rhodes, Britt Baker vs. Nyla Rose vs. Kylie Rae". Pro Wrestling Dot Net. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 25, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  138. ↑ "AEW Signs Superstar Jon Moxley to Multi-Year Deal". All Elite Wrestling. พฤษภาคม 26, 2019. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 27, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  139. ↑ "Jon Moxley to make first NJPW appearance on June 5". New Japan Pro-Wrestling. พฤษภาคม 27, 2019. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2019-05-27. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 27, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  140. ↑ "Jon Moxley to challenge Juice Robinson for the IWGP US Heavyweight Championship!". New Japan Pro-Wrestling. พฤษภาคม 28, 2019. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2019-05-28. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 29, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  141. ↑ Powell, Jason (กุมภาพันธ์ 29, 2020). "AEW Revolution results: Powell's live review of Chris Jericho vs. Jon Moxley for the AEW Championship, Kenny Omega and Hangman Page vs. The Young Bucks for the AEW Tag Titles, Cody vs. MJF, Nyla Rose vs. Kris Statlander for the AEW Women's Championship, Pac vs. Orange Cassidy". Pro Wrestling Dot Net. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 29, 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  142. 1 2 Kreikenbohm, Philip (สิงหาคม 4, 2021). "GCW The Art Of War Games - Pay Per View @ Grand Sports Arena in Hoffman Estates, Illinois, USA". Cagematch - The Internet Wrestling Database. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 5, 2021.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  143. 1 2 Lambert, Jeremy (ตุลาคม 8, 2022). "GCW Fight Club Night One Results (10/8): Jon Moxley, Nick Gage, Jonathan Gresham In Action". Fightful. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 9, 2022.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  144. ↑ "AEW Dynamite Winners & Losers: Moxley Wins Big, Will Ospreay Debuts, & A New AEW Title". มิถุนายน 9, 2022.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  145. ↑ "NJPW Dominion Live Results (6/12) – New Champions Crowned in Osaka-Jo Hall".
  146. ↑ Barnett, Jake (สิงหาคม 24, 2022). "8/24 AEW Dynamite results: Barnett's live review of CM Punk vs. Jon Moxley for the unified AEW World Championship, Death Triangle vs. Will Ospreay and Aussie Open in an AEW Trios Title tournament match, Dax Harwood vs. Jay Lethal, Billy Gunn vs. Colten Gunn, Britt Baker vs. KiLynn King, Chris Jericho and Daniel Garcia meeting". Pro Wrestling Dot Net. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 25, 2022.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  147. ↑ Powell, Jason (กันยายน 4, 2022). "AEW All Out results: Powell's live review of Jon Moxley vs. CM Punk for the AEW World Championship, Toni Storm vs. Britt Baker vs. Jamie Hayter vs. Hikaru Shida for the Interim AEW Women's Title, Chris Jericho vs. Bryan Danielson, Ricky Starks vs. Powerhouse Hobbs, "Jungle Boy" Jack Perry vs. Christian Cage, Casino Ladder Match". Pro Wrestling Dot Net. สืบค้นเมื่อ กันยายน 4, 2022.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  148. ↑ Powell, Jason (กันยายน 21, 2022). "9/21 AEW Dynamite results: Powell's live review of Jon Moxley vs. Bryan Danielson for the vacant AEW World Championship, Swerve Strickland and Keith Lee vs. The Acclaimed for the AEW Tag Titles, Claudio Castagnoli vs. Chris Jericho for the ROH Title, Toni Storm vs. Athena vs. Britt Baker vs. Serena Deeb for the Interim AEW Women's Title, Pac vs. Orange Cassidy for the AEW All-Atlantic Title". Pro Wrestling Dot Net. สืบค้นเมื่อ กันยายน 22, 2022.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  149. ↑ Powell, Jason (พฤศจิกายน 19, 2022). "AEW Full Gear results: Powell's live review of Jon Moxley vs. MJF for the AEW World Championship, The Acclaimed vs. Swerve Strickland and Keith Lee for the AEW Tag Titles, Toni Storm vs. Jamie Hayter for the Interim AEW Women's Title, Death Triangle vs. The Elite for the AEW Trios Titles, Saraya vs. Britt Baker". Pro Wrestling Dot Net. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 19, 2022.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  150. ↑ Powell, Jason (กันยายน 3, 2023). "AEW All Out results: Powell's live review of Orange Cassidy vs. Jon Moxley for the AEW International Title, Luchasaurus vs. Darby Allin for the TNT Title, Bryan Danielson vs. Ricky Starks in a strap match, Kenny Omega vs. Konosuke Takeshita". Pro Wrestling Dot Net. สืบค้นเมื่อ กันยายน 3, 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  151. ↑ Powell, Jason (กันยายน 20, 2023). "AEW Dynamite results (9/20): Powell's live review of MJF vs. Samoa Joe for the AEW World Title, Saraya vs. Toni Storm for the AEW Women's Title, Claudio Castagnoli vs. Eddie Kingston in a title vs. title match". Pro Wrestling Dot Net. สืบค้นเมื่อ กันยายน 20, 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  152. ↑ "NJPW Battle In The Valley (1/13/2024) Results: Okada vs Ospreay, Jon Moxley, Guilia, War Dogs, More | Fightful News". www.fightful.com (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2024-03-17.
  153. ↑ Powell, Jason (ตุลาคม 12, 2024). "AEW WrestleDream results: Powell's live review of Bryan Danielson vs. Jon Moxley for the AEW World Championship, Will Ospreay vs. Ricochet vs. Konosuke Takeshita for the AEW International Championship". Pro Wrestling Dot Net. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 12, 2024.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  154. ↑ Powell, Jason (2025-07-12). "AEW All In Texas results: Powell's live review of Jon Moxley vs. Hangman Page in a Texas Death Match for the AEW World Championship, Toni Storm vs. TBS Champion Mercedes Mone for the AEW Women's Title". Pro Wrestling Dot Net (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2025-07-12.
  155. ↑ RiggsUncrowned, Drake (2025-12-28). "AEW Worlds End 2025: Live results, updates, grades and highlights for tonight's PPV". Yahoo Sports (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2025-12-28.
  156. ↑ Pratt, Emily (2020-04-24). "Jon Moxley Found Success When He Stopped Caring". UPROXX (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2023-12-13.
  157. ↑ Upton, Felix (2020-10-09). "Jon Moxley Doing Legit MMA Training Before Next Match". Ringside News (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2023-12-13.
  158. ↑ Treese, Tyler (2022-06-21). "Interview: Randy Couture Discusses Blowback, Transitioning From MMA to Acting". ComingSoon.net (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2023-12-13.
  159. 1 2 "Men No-Gi / Beginner / 225 - 249.9 (Super Heavy Weight) / Master (30+)". Smoothcomp (ภาษาอังกฤษ). กรกฎาคม 15, 2023. สืบค้นเมื่อ 2023-12-13.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  160. ↑ Carey, Ian (2023-07-16). "AEW star Jon Moxley wins gold in grappling competition". WON/F4W (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2023-12-13.
  161. ↑ "Absolute No-Gi Men / 18 & above / Novice/Beginner". Smoothcomp (ภาษาอังกฤษ). กรกฎาคม 15, 2023. สืบค้นเมื่อ 2023-12-13.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  162. ↑ "Masters (30+) Male NOGI / White / +226lbs / Masters / Male". Smoothcomp (ภาษาอังกฤษ). สิงหาคม 19, 2023. สืบค้นเมื่อ 2023-12-13.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  163. ↑ "Adult Male NOGI / White / +226lbs / Adult / Male". Smoothcomp (ภาษาอังกฤษ). สิงหาคม 19, 2023. สืบค้นเมื่อ 2023-12-13.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  164. ↑ Graham, Chris (2024-03-28). "Former AEW world champ Jon Moxley choked out by an amateur jiu-jitsu jabroni". Augusta Free Press (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2024-11-21.
  165. ↑ "WWE's Renee Young Confirms She IS Dating Dean Ambrose!". MTV. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มีนาคม 6, 2015. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 5, 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  166. ↑ "WWE's Dean Ambrose comments on dating Renee Young". Pro Wrestling Dot Net. กันยายน 2, 2015. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กันยายน 23, 2015. สืบค้นเมื่อ กันยายน 23, 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  167. ↑ "Renee Young joins Raw announce team full-time" (ภาษาอังกฤษ). WWE. กันยายน 10, 2018. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤศจิกายน 17, 2018. สืบค้นเมื่อ มกราคม 25, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  168. ↑ Traina, Jimmy (เมษายน 12, 2017). "WWE's Renee Young and Dean Ambrose recently got married". Sports Illustrated. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ เมษายน 13, 2017. สืบค้นเมื่อ เมษายน 12, 2017.{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  169. ↑ Wilding, Josh (พฤษภาคม 21, 2021). "Renee Paquette (Renee Young) Reveals The Name Of Her And Jon Moxley's (Dean Ambrose) Baby". TheRingReport.com (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 15, 2021.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  170. ↑ Paquette, Renee (มิถุนายน 15, 2021). "Baby girl is officially here, so I'm checking out and becoming a mom. (She's absolutely incredible!!)". Twitter.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  171. ↑ Lambert, Jeremy (พฤศจิกายน 18, 2020). "Jon Moxley Reveals Renee Paquette Pregnancy On AEW Dynamite". Fightful. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤศจิกายน 19, 2020. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 18, 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  172. ↑ Juneau, Jen; Leon, Anya (พฤศจิกายน 20, 2020). "WWE's Renee Paquette and Jon Moxley Expecting First Child". People. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤศจิกายน 20, 2020. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 21, 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  173. ↑ "Out of the ring, AEW stars Jon Moxley, Renee Paquette call Cincinnati chili a 'food group'".
  174. ↑ Alvarez, Bryan (พฤศจิกายน 3, 2021). "WOL: Jon Moxley, Tony Khan talks Dynamite, more". F4WOnline.com. Wrestling Observer Newsletter. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 4, 2021.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  175. ↑ Paquette, Renee (พฤศจิกายน 24, 2020). "Jon Moxley". Oral Sessions with Renee Paquette (พอดแคสต์). Apple Podcasts. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 29, 2020.{{cite podcast}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  176. ↑ "Jon Moxley Talks Death Match Criticism, if AEW & WWE Will Work Together & More". YouTube. มีนาคม 2021.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  177. ↑ "WWE Smackdown comes to Boston". The Reminder. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ พฤษภาคม 12, 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  178. ↑ Mrosko, Geno (มีนาคม 23, 2014). "Ambrose doesn't want to connect on social media". Cageside Seats.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  179. ↑ "Jon Moxley (@JonMoxley) on Twitter". twitter.com.
  180. ↑ "Jon Moxley (@jonmoxley) • Instagram photos and videos". instagram.com.
  181. ↑ "Jon Moxley gets Wild (Thing) | Hey! (EW), 5/19/24". YouTube. พฤษภาคม 19, 2024.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  182. ↑ Geno Mrosko (พฤศจิกายน 2, 2021). "Jon Moxley entering inpatient alcohol treatment program". Cageside Seats. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 3, 2021.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  183. ↑ "Official AEW World Championship Title History". All Elite Wrestling (AEW).
  184. ↑ "AEW World Championship Title History". All Elite Wrestling. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 1, 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  185. ↑ "AEW International Championship History". All Elite Wrestling. สืบค้นเมื่อ กันยายน 4, 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  186. ↑ "AEW Dynamite results". All Elite Wrestling. สืบค้นเมื่อ มกราคม 22, 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  187. ↑ "AEW Dynamite results". All Elite Wrestling. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 26, 2022.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  188. ↑ "AEW Dynamite results". All Elite Wrestling. กันยายน 21, 2022. สืบค้นเมื่อ กันยายน 21, 2022.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  189. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 "Dean Ambrose - Titles". Wrestlingdata.com. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มกราคม 5, 2019. สืบค้นเมื่อ มกราคม 5, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  190. ↑ "CZW World Heavyweight Championship reign history". CZWrestling.com. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ ธันวาคม 22, 2010. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 17, 2009.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  191. ↑ "FIP World Heavyweight Championship title history". Full Impact Pro. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ ตุลาคม 6, 2010. สืบค้นเมื่อ เมษายน 10, 2010.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  192. ↑ Kreikenbohm, Philip (กันยายน 4, 2021). "GCW World Championship". Cagematch. สืบค้นเมื่อ กันยายน 5, 2021.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  193. ↑ "HWA Heavyweight Championship History (Ohio)". ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ธันวาคม 14, 2018. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 1, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  194. ↑ "Official HWA Tag Team Championship History". HWAOnline. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ ตุลาคม 1, 2011. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 2, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  195. ↑ "HWA Drake Younger Invitational Tournament (2009)". Cagematch. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มีนาคม 2, 2019. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 2, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  196. ↑ "IPW World Heavyweight Title - List of champions". Wrestlingdata.com. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มกราคม 5, 2019. สืบค้นเมื่อ มกราคม 5, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  197. ↑ "IWGP United States Heavyweight Championship History" (ภาษาญี่ปุ่น). New Japan Pro-Wrestling. มิถุนายน 5, 2019. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 5, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  198. ↑ Staszewski, Joseph (ธันวาคม 27, 2022). "The Post's 2022 pro wrestling awards". New York Post. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 30, 2022.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  199. ↑ "Feud of the Year". Pro Wrestling Illustrated. 36 (2): 22–23. 2015.
  200. ↑ "Pro Wrestling Illustrated Awards". PWI-Online.com. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มกราคม 21, 2016. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 2, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  201. 1 2 "2022 Achievement Awards". Pro Wrestling Illustrated. Kappa Publishing Group. 2023.
  202. ↑ "2020 Achievement Awards". Pro Wrestling Illustrated. Kappa Publishing Group: 32–33. 2021.
  203. ↑ "Pro Wrestling Illustrated (PWI) 500 for 2020". The Internet Wrestling Database. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 28, 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  204. ↑ Herzog, Kenny (กรกฎาคม 1, 2015). "WWE Wrestler of the Year (So Far): Kevin Owens". Rolling Stone. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 20, 2020.{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  205. ↑ Herzog, Kenny (ธันวาคม 17, 2014). "WWE Wrestler of the Year: Dolph Ziggler". Rolling Stone. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 22, 2020.{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  206. ↑ Barrasso, Justin (ธันวาคม 28, 2022). "Ranking the Top 10 Wrestlers of 2022". Sports Illustrated. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 30, 2022.{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  207. ↑ "The Takedown On SI's 2025 Pro Wrestling Awards: Best Wrestlers, Storyline, Match, Rivalry & More". Sports Illustrated (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). ธันวาคม 17, 2025. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 17, 2025.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  208. ↑ "wXw World Tag Team Championship history". Westside Xtreme Wrestling. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ กรกฎาคม 18, 2011. สืบค้นเมื่อ กันยายน 11, 2010.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  209. ↑ "wXw True Colors". Cagematch. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กุมภาพันธ์ 11, 2019. สืบค้นเมื่อ มกราคม 28, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  210. 1 2 3 Meltzer, Dave. "March 1, 2021, Wrestling Observer Newsletter 2020 awards issue, Elimination Chamber". F4WOnline. Wrestling Observer Newsletter. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 26, 2021.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  211. 1 2 Meltzer, Dave (กุมภาพันธ์ 18, 2022). "February 21, 2022 Observer Newsletter: 2021 Awards issue, Cody and Brandi Rhodes leave AEW". Wrestling Observer Newsletter. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 18, 2022.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  212. 1 2 3 Jaymond P (กุมภาพันธ์ 24, 2023). "2022 Wrestling Observer Awards Results". WrestlePurists. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กุมภาพันธ์ 28, 2023. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 4, 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  213. 1 2 3 Meltzer, Dave (กุมภาพันธ์ 2023). "February 2023 Wrestling Observer Newsletter: Results of the 2022 Wrestling Observer Newsletter Awards". Wrestling Observer Newsletter.{{cite journal}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  214. ↑ Rose, Bryan; Meltzer, Dave (เมษายน 1, 2022). "April 4, 2022 Observer Newsletter: Triple H announces in-ring retirement, WrestleMania weekend". F4WOnline.com. Wrestling Observer Newsletter. สืบค้นเมื่อ เมษายน 1, 2022.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  215. ↑ Gonzales, Garrett (กุมภาพันธ์ 20, 2021). "WOR: Jon Moxley on Bloodsport, NJPW, AEW Revolution Deathmatch". F4WOnline. Wrestling Observer Newsletter. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 20, 2021.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  216. ↑ Meltzer, Dave (มกราคม 27, 2014). "Jan 27 2014 Wrestling Observer Newsletter: 2013 Annual awards issue, best in the world in numerous categories, plus all the news in pro-wrestling and MMA over the past week and more". Wrestling Observer Newsletter. Campbell, California: 1–37. ISSN 1083-9593. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ สิงหาคม 27, 2020. สืบค้นเมื่อ มกราคม 23, 2021.{{cite journal}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  217. ↑ "WWE Championship". WWE. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มิถุนายน 29, 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  218. ↑ "Intercontinental Championship". WWE. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤศจิกายน 16, 2018. สืบค้นเมื่อ มกราคม 10, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  219. ↑ "United States Championship". WWE. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มกราคม 13, 2016. สืบค้นเมื่อ มกราคม 10, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  220. ↑ "Raw Tag Team Championships". WWE. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤศจิกายน 16, 2018. สืบค้นเมื่อ มกราคม 10, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  221. 1 2 "Dean Ambrose is WWE's latest Grand Slam champion after SummerSlam win". สิงหาคม 21, 2017. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ สิงหาคม 26, 2017. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 25, 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  222. 1 2 "Dean Ambrose is a WWE Grand Slam champ". สิงหาคม 21, 2017. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ สิงหาคม 25, 2017. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 25, 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  223. ↑ "What is a Slammy?". WWE. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤศจิกายน 16, 2018. สืบค้นเมื่อ มกราคม 10, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  224. 1 2 "2013 Slammy Award winners". WWE. ธันวาคม 6, 2013. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤศจิกายน 16, 2018. สืบค้นเมื่อ มกราคม 10, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  225. 1 2 Martin, Adam (ธันวาคม 8, 2014). "Early 2014 WWE Slammy Award winners announced". WrestleView. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มิถุนายน 3, 2015. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 9, 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  226. 1 2 Thomas, Jeremy (ธันวาคม 23, 2018). "WWE Announces Year-End Awards on Instagram" (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). 411Mania.com. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ธันวาคม 24, 2018. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 30, 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  227. ↑ Lambert, Jeremy (กรกฎาคม 15, 2023). "Jon Moxley Wins Gold Medal At NAGA Cincinnati Grappling Championship". Fightful. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 21, 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  228. ↑ Carey, Ian (กรกฎาคม 16, 2023). "AEW star Jon Moxley wins gold in grappling competition". Wrestling Observer Newsletter. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 21, 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)

แหล่งข้อมูลอื่น

Related

No related data.

Recommendations