ท่าอากาศยานนานาชาติจอห์น เอฟ. เคนเนดี

Overview

ท่าอากาศยานนานาชาติจอห์น เอฟ. เคนเนดี เป็นท่าอากาศยานนานาชาติหลักที่ให้บริการนครนิวยอร์กและเขตมหานคร ท่าอากาศยาน JFK ตั้งอยู่บนชายฝั่งตะวันตกเฉียงใต้ของเกาะลองในควีนส์ นครนิวยอร์ก มีอาณาเขตติดกับอ่าวจาเมกา เป็นสนามบินที่พลุกพล่านที่สุดในบรรดาสนามบินทั้งเจ็ดแห่งในระบบสนามบินของนิวยอร์ก เป็นสนามบินที่พลุกพล่านที่สุดเป็นอันดับหกในสหรัฐ และเป็นท่าอากาศยานพาณิชย์ระหว่างประเทศที่พลุกพล่านที่สุดในอเมริกาเหนือ สนามบินแห่งนี้ครอบคลุมพื้นที่ 5,200 เอเคอร์ และเป็นสนามบินที่ใหญ่ที่สุดในเขตมหานครนิวยอร์ก มีสายการบินกว่า 90 สายการบินให้บริการที่ท่าอากาศยาน JFK โดยมีเที่ยวบินตรงหรือเที่ยวบินไปยังจุดหมายปลายทางในทุกทวีปที่มีคนอาศัยอยู่ทั้งหกทวีป

ท่าอากาศยานนานาชาติจอห์น เอฟ. เคนเนดี
มุมมองทางอากาศของท่าอากาศยานนานาชาติจอห์น เอฟ. เคนเนดีในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2018
ข้อมูลสำคัญ
การใช้งานสาธารณะ
เจ้าของ-ผู้ดำเนินงานการท่าเรือนิวยอร์กและนิวเจอร์ซีย์[1]
พื้นที่บริการเขตมหานครนิวยอร์ก
ที่ตั้งจาเมกา ควีนส์ นครนิวยอร์ก สหรัฐ
เปิดใช้งาน1 กรกฎาคม 1948; 78 ปีก่อน (1948-07-01)
ฐานการบิน
เมืองสำคัญ
ฐานปฏิบัตินอร์สแอตแลนติกแอร์เวย์
เขตเวลาEST (UTC−05:00)
 • ออมแสง (DST)EDT (UTC−04:00)
เหนือระดับน้ำทะเล4 เมตร / 13 ฟุต
พิกัด40°38′23″N 73°46′44″W / 40.63972°N 73.77889°W / 40.63972; -73.77889
เว็บไซต์www.jfkairport.com
แผนผังท่าอากาศยานของ FAA ใน ค.ศ. 2019
แผนผังท่าอากาศยานของ FAA ใน ค.ศ. 2019
ทางวิ่ง
ทิศทาง ความยาว พื้นผิว
ฟุต เมตร
4L/22R 12,079 3,460 คอนกรีต[2]
4R/22L 8,400 2,560 แอสฟัลต์
13L/31R 10,000 3,048 คอนกรีต
13R/31L 14,511 4,423 คอนกรีต
สถิติ (2024)
เที่ยวบิน468,568
ผู้โดยสารทั้งหมด63,265,972
การขนส่ง (ชอร์ตตัน)1,672,227

ท่าอากาศยานนานาชาติจอห์น เอฟ. เคนเนดี (อังกฤษ: John F. Kennedy International Airport)[a] (IATA: JFK, ICAO: KJFK, FAA LID: JFK) เป็นท่าอากาศยานนานาชาติหลักที่ให้บริการนครนิวยอร์กและเขตมหานคร ท่าอากาศยาน JFK ตั้งอยู่บนชายฝั่งตะวันตกเฉียงใต้ของเกาะลองในควีนส์ นครนิวยอร์ก มีอาณาเขตติดกับอ่าวจาเมกา เป็นสนามบินที่พลุกพล่านที่สุดในบรรดาสนามบินทั้งเจ็ดแห่งในระบบสนามบินของนิวยอร์ก เป็นสนามบินที่พลุกพล่านที่สุดเป็นอันดับหกในสหรัฐ และเป็นท่าอากาศยานพาณิชย์ระหว่างประเทศที่พลุกพล่านที่สุดในอเมริกาเหนือ[5] สนามบินแห่งนี้ครอบคลุมพื้นที่ 5,200 เอเคอร์ (2,104 เฮกตาร์) และเป็นสนามบินที่ใหญ่ที่สุดในเขตมหานครนิวยอร์ก[6][7] มีสายการบินกว่า 90 สายการบินให้บริการที่ท่าอากาศยาน JFK โดยมีเที่ยวบินตรงหรือเที่ยวบินไปยังจุดหมายปลายทางในทุกทวีปที่มีคนอาศัยอยู่ทั้งหกทวีป[8][9]

ท่าอากาศยาน JFK ตั้งอยู่ในย่านจาเมกาของควีนส์[10] ห่างจากมิดทาวน์แมนแฮตตันไปทางตะวันออกเฉียงใต้ 16 ไมล์ (26 กิโลเมตร) สนามบินมีอาคารผู้โดยสารห้าแห่งและทางวิ่งสี่เส้น สามารถเข้าถึงสนามบินได้หลัก ๆ โดยรถยนต์ รถโดยสาร รถรับส่ง หรือยานพาหนะอื่น ๆ ผ่านทางด่วนเจเอฟเคหรืออินเตอร์สเตต 678 (ทางด่วนแวน วิก) หรือโดยรถไฟ JFK เป็นฐานการบินหลักสำหรับอเมริกันแอร์ไลน์และเดลตาแอร์ไลน์รวมถึงเป็นฐานปฏิบัติการหลักสำหรับเจ็ตบลู[11] สนามบินแห่งนี้เคยเป็นฐานการบินหลักของสายการบินบรานิฟฟ์, อีสเทิร์น, ฟลายอิงไทเกอร์, เนชันแนล, นอร์ทอีสต์, นอร์ทเวสต์, แพนแอม, ซีบอร์ดเวิลด์, ทาวเวอร์ และทีดับเบิลยูเอมาก่อน

สถานที่แห่งนี้เปิดทำการใน ค.ศ. 1948 ในชื่อ ท่าอากาศยานนานาชาตินิวยอร์ก (New York International Airport)[12][13][14] และเป็นที่รู้จักกันทั่วไปในชื่อ ท่าอากาศยานไอเดิลไวลด์ (Idlewild Airport)[15] หลังการลอบสังหารจอห์น เอฟ. เคนเนดีใน ค.ศ. 1963 สนามบินได้ถูกเปลี่ยนชื่อเป็นท่าอากาศยานนานาชาติจอห์น เอฟ. เคนเนดีเพื่อเป็นเกียรติแก่เขา[16][17][18]

ประวัติ

ท่าอากาศยานแห่งนี้บริหารงานโดยการท่าเรือนิวยอร์กและนิวเจอร์ซี เช่าพื้นที่จากเมืองนิวยอร์กซิตี มาตั้งแต่วันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2490 การก่อสร้างท่าอากาศยานแห่งใช้เงินจำนวนถึง 60 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยในปัจจุบัน ได้มีการประเมินแล้วว่าทำให้เกิดกิจกรรมทางเศรษฐกิจถึง 6.6 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ และมีการว่าจ้างงานถึง 207,000 ตำแหน่ง

การก่อสร้างเริ่มต้นเมื่อพ.ศ. 2485 ด้วยเนื้อที่เพียง 4 ตารางกิโลเมตร (1,000 เอเคอร์) บนสนามกอล์ฟไอเดิลไวล์ด ชื่อของท่าอากาศยานจึงใช้ชื่อตามสนามกอล์ฟว่า ท่าอากาศยานไอเดิลไวล์ด

เที่ยวบินพาณิชย์เที่ยวแรกให้บริการวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2491 และได้เปลี่ยนชื่อท่าอากาศยานใหม่ในวันที่ 31 กรกฎาคม ในปีเดียวกันว่า ท่าอากาศยานนานาชาตินิวยอร์ก แต่อย่างไรก็ตามชื่อ "ไอเดิลไวล์ด" ก็ยังถูกใช้เรียกโดยทั่วไปและยังคงใช้รหัสสนามบิน IATA ว่า IDL

ในขณะที่อุตสาหกรรมการบินเติบโตขึ้น ไอเดิลไวล์ดเองก็เติบโตตามไปด้วย และด้วยความสำคัญของการเป็นศูนย์กลางธุรกิจระดับโลกของนิวยอร์ก ความสามารถในการรองรับผู้โดยสารจึงต้องเพิ่มสูงขึ้นตามความต้องการ จึงขยายพื้นที่ไปถึง 16 ตารางกิโลเมตร (4,000 เอเคอร์) และสร้างอาคารผู้โดยสารเป็น 8 หลังในเวลาต่อมา ตลอดระยะเวลาหลายปีที่ผ่านสายการบินต่างไม่ว่าจะเป็นแพนแอม , ทีดับเบิลยูเอ, อีสเทิร์นแอร์ไลน์, เนชั่นเนลแอร์ไลน์, ทาวเวอร์แอร์ และฟลายอิงไทเกอร์ไลน์ ทำให้ท่าอากาศยานแห่งนี้กลายศูนย์กลางการบินระดับโลก

อาคารผู้โดยสารชั่วคราวที่ใช้มาตั้งแต่ พ.ศ. 2491 เป็นอาคารผู้โดยสารเพียงหลังเดียวจนกระทั่ง พ.ศ. 2500 จึงได้เปิดอาคารผู้โดยสารระหว่างประเทศขึ้น ส่วนอาคารหลังอื่นๆสร้างขึ้นในช่วง พ.ศ. 2501-2515 อาคารแต่ละหลังออกแบบโดยสายการบินหลักของท่าอากาศยาน

อาคารเวิร์ลพอร์ต แพนแอม (the Worldport (Pam Am)) เปิดใช้เมื่อพ.ศ. 2505 ปัจจุบันคืออาคารผู้โดยสาร 3 ประกอบด้วยหลังคารูปวงรีขนาดใหญ่ แขวนด้วยสายเคเบิลอยู่กับเสา 32 ต้น ส่วนของหลังคาครอบคลุมพื้นที่อาคารและพื้นที่รอขึ้นเครื่อง และยังมีทางเชื่อม (Jetway) หรืองวงช้าง เชื่อมต่อกับอาคารและเครื่องบิน

the TWA Filght Center ปัจจุบันคืออาคารผู้โดยสาร 5

อาคารสายการบินทีดับเบิลยูเอ (the TWA Flight Center) เปิดใช้ในปีพ.ศ. 2505 เช่นกัน ปัจจุบันอาคารผู้โดยสาร 5 ออกแบบโดย Eero Saarinen มีรูปร่างเป็นสัญลักษณ์แทนการบิน เป็นอาคารผู้โดยสารที่ได้ชื่อว่ามีเอกลักษณ์โดดเด่นแห่งหนึ่งของโลก หลังจากที่ดับเบิลยูเอถอดตัวออกไป ก็ไม่ได้ใช้งานอีกเลย โดยอาคารหลังนี้จะเป็นส่วนหนึ่งกับอาคารผู้โดยสาร 5 หลังใหม่ที่กำลังก่อสร้างโดยเจ็ตบลู

ท่าอากาศยานแห่งนี้ได้เปลี่ยนชื่อเป็นท่าอากาศยานนานาชาติจอห์น เอฟ. เคนเนดี เมื่อพ.ศ. 2506 เพียง 1 เดือนหลังจากการลอบสังหารประธานาธิบดีจอห์น เอฟ. เคนเนดี ท่าอากาศยานแห่งนี้จึงได้รับรหัสสนามบิน IATA ใหม่เป็น JFK และตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมา ก็มักจะใช้ตัวย่อนี้เรียกเป็นชื่อท่าอากาศยานกันติดปาก

ในปีพ.ศ. 2513 เนชั่นเนลแอร์ไลน์ ได้เปิดใช้อาคารซันโดรม (Sundrome) ซึ่งออกแบบโดย Pei Cobb Freed & Partners ปัจจุบันคืออาคารผู้โดยสาร 6 และใช้งานโดยเจ็ตบลู ในเวลาต่อมาการจราจรทางอากาศของนิวยอร์กมีปริมาณมากขึ้น จึงมีการปรับปรุงอาคารผู้โดยสาร 3 และ 5 ใหม่ในช่วงปีพ.ศ. 2513-2522 เพื่อรองรับเครื่องบิน โบอิง 747 ส่วนเครื่องบินความเร็วเหนือเสียง คองคอร์ด ซึ่งบริติช แอร์เวย์และแอร์ฟรานซ์ เปิดให้บริการเส้นทางบินข้ามมหาสมุทรแอตแลนติกด้วยความเร็วเหนือเสียงจากเจเอฟเค ตั้งแต่พ.ศ. 2520 จนถึงพ.ศ. 2546 ปีที่ทั้งสองสายการบินยกเลิกการให้บริการเครื่องบินคองคอร์ด เจเอฟเคเป็นท่าอากาศยานที่ให้บริการเครื่องบินคองคอร์ดต่อปีมากที่สุดในโลก

ในปีพ.ศ. 2541 ได้มีการก่อสร้างระบบขนส่งระบบรางแอร์เทรน เจเอฟเค ซึ่งแล้วเสร็จเมื่อปีพ.ศ. 2546 ทางรถไฟนี้เชื่อมต่ออาคารผู้โดยสารแต่ละอาคารกับระบบรถไฟใต้ดินของนิวยอร์กและรถไฟชานเมืองกับโฮวาร์ดบีชและโอโซนปาร์ค

ช่วงเหตุการณ์วินาศกรรม 11 กันยายน พ.ศ. 2544 เจเอฟเคเป็นหนึ่งในท่าอากาศยานแรกๆในสหรัฐที่หยุดการให้บริการชั่วคราว

วันที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2550 เจเอฟเคเป็นท่าอากาศยานแห่งแรกในสหรัฐที่รองรับเครื่องบินแอร์บัส เอ 380 ที่มีผู้โดยสารเดินทางมาด้วย ณ อาคารผู้โดยสาร 1 ซึ่งการบินทดสอบครั้งนี้บรรทุกผู้โดยสารมากกว่า 500 คน ดำเนินการโดยลุฟต์ฮันซาและแอร์บัส

แผนการในอนาคต

เจเอฟเคกำลังอยู่ในช่วงการปรับปรุงด้วยงบจำนวนมากถึง 10.3 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ ซึ่งได้เปิดให้บริการอาคารผู้โดยสาร 1 ใหม่ไปเรียบร้อยแล้ว รวมถึงอาคารผู้โดยสาร 4 ที่สร้างแทนที่อาคารผู้โดยสารระหว่างประเทศ ซึ่งได้เปิดให้บริการไปเมื่อพ.ศ. 2544 ส่วนอาคารผู้โดยสาร 5 ใหม่กำลังดำเนินการก่อสร้างอยู่ แต่ก็ยังรักษาอาคารเดิมไว้ อาคารผู้โดยสาร 2 และ 3 กำลังอยู่ระหว่างการพิจารณาว่าจะทุบทิ้งหรือปรับปรุงใหม่ และอาคารผู้โดยสาร 8 และ 9 กำลังดำเนินการเชื่อมต่อให้เป็นอาคารเดียวกัน

อาคารผู้โดยสาร และสายการบิน

อาคารผู้โดยสาร 1

อาคารผู้โดยสาร 2

อาคารผู้โดยสาร 3

อาคารผู้โดยสาร 4

  • การบินไทย (กรุงเทพมหานคร-สุวรรณภูมิ)
  • คอนติเนนตัล แอร์ไลน์ (ฮิวส์ตัน-อินเตอร์คอนติเนนตัล)
    • คอนติเนนตัลเอ็กซ์เพรส ให้บริการโดย เอ็กซ์เพรสเจ็ตแอร์ไลน์ (คลีฟแลนด์)
  • คูเวตแอร์เวย์ (คูเวตซิตี, ลอนดอน-ฮีทโธรว์)
  • เคแอลเอ็ม โรยัลดัตช์ แอร์ไลน์ (อัมสเตอร์ดัม, กรุงเทพมหานคร-สุวรรณภูมิ)
  • แคริบเบียนแอร์ไลน์ (กูยานา, พอร์ทออฟสเปน)
  • โคปาแอร์ไลน์ (ปานามาซิตี)
  • เจ็ตบลูแอร์เวย์ (แคนคูน, ซานติเอโก[DR], ซานโตโดมินิโก (เริ่ม 24พฤษภาคม 2550), ซานฮวน[PR])
  • เชคแอร์ไลน์ (ปราก)
  • ซันคันทรีย์แอร์ไลน์ (มินนีอาโปลิส/เซนต์ปอล)
  • ซูมแอร์ไลน์ (ลอนดอน-แกตวิค (เริ่ม 1 มิถุนายน 2550))
  • เซาท์แอฟริกันแอร์เวย์ (โจฮันเนสเบิร์ก, ดาการ์)
  • ทีเอซีเอ (กัวเตมาลาซิตี, ซาซัลวาดอร์, ซานเปโดรซูลา)
    • ลาคซา (ซานโจเซ่[CR])
  • ทีเอเอ็มลิฮาสเอเรียส์ (เซาเปาลู-กัวรูลอส)
  • นอร์ทเวสต์แอร์ไลน์ (ดีทรอยส์, มินนีอาโปลิส/เซนต์ปอล)
  • นอร์ทอเมริกันแอร์ไลน์ (จอร์จทาวน์, ลากอส, อักกรา)
  • ปากีสถานอินเตอร์เนชั่นเนลแอร์ไลน์ (การาจี, ละฮอร์, อิสลามาบาด)
  • พรีมาริสแอร์ไลน์ (จอร์จทาวน์, พอร์ทออฟสเปน)
  • เม็กซิกานา (เม็กซิโกซิตี)
  • ไมอะมีแอร์ (เที่ยวบินเช่าเหมาลำ)
  • ยูโรฟลาย (เนเปิลส์ (เฉพาะฤดูกาล), โบโลนญา (เฉพาะฤดูกาล), ปาเลอโม (เฉพาะฤดูกาล), โรม-ฟีอูมิชิโน (เฉพาะฤดูกาล))
  • รอยัลจอร์แดเนียน (อัมมาน)
  • แลนแอร์ไลน์ (กัวยากิว, ซานติเอโก, ลิมา)
  • เวอร์จิ้น แอตแลนติก แอร์เวย์ (ลอนดอน-ฮีทโธรว์)
  • สิงคโปร์แอร์ไลน์ (แฟรงค์เฟิร์ต, สิงคโปร์, กรุงเทพมหานคร-สุวรรณภูมิ)
  • อิสแรร์ (เทลอาวีฟ)
  • อียิปต์แอร์ (ไคโร)
  • อีออสแอร์ไลน์ (ลอนดอน-สแตนสเต็ด)
  • อุซเบกิสถานแอร์เวย์ (ทัชเคนต์, ริกา)
  • เอ็กซ์ตราแอร์เวย์ (จอร์จทาวน์, พอร์ทออฟสเปน)
  • เอเชียนาแอร์ไลน์ (โซล-อินซอน)
  • เอทิฮัดแอร์เวย์ (อาบูดาบี, กรุงเทพมหานคร-สุวรรณภูมิ)
  • เอมิเรตส์ (ดูไบ, ฮัมบวร์ค, กรุงเทพมหานคร-สุวรรณภูมิ)
  • เอล อัล (เทลอาวีฟ)
  • เอวิอองคา (คาลี, บาร์แรนกิลลา, เปไรรา, มาเดลลิน)
  • แอร์จาเมกา (กรีเนดา, คิงส์ตัน, บาร์เบโดส, มอนเตโกเบย์, เซนต์ลูเชีย)
  • แอร์อินเดีย (เชนไน, เดลี, มุมไบ, ลอนดอน-ฮีทโธรว์)
  • แอร์ตาฮีตี นูอี (ปาเปเอเต)
  • แอร์ลินกัส (ดับลิน, แชนนอน)
  • แอโรลีเนียส์ อาร์เจนตินาส (บูโนสไอเรส-เอไซซา)
  • แอโรสวิตแอร์ไลน์ (เคียฟ-โปริสปิล)
  • แอลทียูอินเตอร์เนชั่นเนล (ดึสเซลดอร์ฟ)
  • แอลโอทีโปลิชแอร์ไลน์ (กราโกว (เริ่ม 4 มิถุนายน 2550), รเซสโซว (เริ่ม 2 มิถุนายน 2550), วอร์ซอ)

อาคารผู้โดยสาร 6

อาคารผู้โดยสาร 7

อาคารผู้โดยสาร 8

อาคารผู้โดยสาร 9

อ้างอิง

  1. ↑
  2. ↑ "AirNav: John F Kennedy International Airport". ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤศจิกายน 14, 1999. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 16, 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  3. ↑ "General Information". The Port Authority of New York and New Jersey. พฤษภาคม 2022. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 9, 2022.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  4. ↑ "JFK (KJFK): JOHN F KENNEDY INTL, NEW YORK, NY – UNITED STATES". Aeronautical Information Services. Federal Aviation Administration. กุมภาพันธ์ 27, 2020. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 2, 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  5. ↑ "Top 25 U.S. Freight Gateways, Ranked by Value of Shipments: 2008". Bureau of Transportation Statistics. United States Department of Transportation. 2009. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ กันยายน 24, 2015. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 30, 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  6. ↑
  7. ↑ "JFK Int'l Airport data at skyvector.com". skyvector.com. FAA data effective May 15, 2025.
  8. ↑ "Airlines". John F. Kennedy International Airport. Port Authority of New York and New Jersey. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 27, 2013.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  9. ↑ "Directory: World Airlines". Flight International. เมษายน 3, 2007. น. 86.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  10. ↑ "Service Providers – JFK Airport – Air Cargo – Port Authority of New York & New Jersey". Panynj.gov. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ ธันวาคม 4, 2019. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 22, 2022.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  11. ↑ Radka, Ricky (ธันวาคม 23, 2021). "Airline Hub Guide: Which U.S. Cities Are Major Hubs and Why it Matters". airfarewatchdog.com. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 28, 2022.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  12. ↑ James, Nancy (ตุลาคม 3, 2023). "Best New York Airport – A Comparison of JFK, LaGuardia, and Newark". Airlines Policy. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 5, 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  13. ↑ "Welcome to JFK Airport Guide". JFK Airport Guide. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 27, 2013.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  14. ↑ "JFK Airport: New York's Kennedy International Airport and Port Authority Flights". มกราคม 17, 2024. สืบค้นเมื่อ มกราคม 17, 2024.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  15. ↑ "N.Y. Airport Has Troubles". Reading Eagle. Reading, Pennsylvania. Associated Press. สิงหาคม 4, 1949. น. 31. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 30, 2015.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  16. ↑ "Idlewild becomes Kennedy". The Age. Melbourne, Australia. ธันวาคม 6, 1963. น. 1. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 30, 2015.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  17. ↑ "N.Y. airport takes name of Kennedy". Toledo Blade. Toledo, Ohio. Associated Press. ธันวาคม 25, 1963. น. 2. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 30, 2015.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  18. ↑ "Idlewild's New Code is JFK". The New York Times. United Press International. มกราคม 1, 1964. น. 40. The FAA code became JFK at the beginning of 1964; the Airline Guide used JFK and it seems the airlines did too; the airlines must print millions of new baggage tags carrying the initials JFK{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)

แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ ท่าอากาศยานนานาชาติจอห์น เอฟ. เคนเนดี
  1. ↑ เรียกกันทั่วไปว่า JFK, สนามบิน JFK และ สนามบินเคนเนดี

Related

No related data.

Recommendations