เคน (นักมวยปล้ำ)

Overview

เกล็นน์ โธมัส เจคอบส์ หรือที่รู้จักกันดีในชื่อบนสังเวียน เคน (Kane) เป็นนักการเมือง นักแสดง และอดีตนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน เขามีชื่อเสียงจากการปล้ำใน WWE โดยเป็นผู้ครองสถิติ ลงแข่งขันมากที่สุดในประวัติศาสตร์ WWE ในปี 2018 เขาได้รับเลือกเป็นนายกเทศมนตรีของ Knox County

เคน
Mayor of Knox County
เริ่มดำรงตำแหน่ง
September 1, 2018
ก่อนหน้าTim Burchett
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด
Glenn Thomas Jacobs

(1967-04-26) 26 เมษายน ค.ศ. 1967 (59 ปี)
Torrejón de Ardoz, Spain
สัญชาติUnited States
พรรคการเมืองRepublican
คู่สมรสCrystal Goins (สมรส 1995)
บุตร2
การศึกษาNortheast Missouri State University (BA)
ลายมือชื่อ
เว็บไซต์Campaign website
นักมวยปล้ำอาชีพ
ชื่อบนสังเวียน
  • Angus King[1]
  • Bruiser Mastino
  • The Christmas Creature
  • Diesel
  • Doomsday
  • Glenn Jacobs
  • Isaac Yankem, DDS
  • Kane
  • Spartacus
  • Unabomb
  • Mike Unabomb
ส่วนสูง7 ฟุต 0 นิ้ว (213 เซนติเมตร)[2]
น้ำหนัก323 ปอนด์ (147 กิโลกรัม)[2]
มาจากDecatur, Illinois (as Isaac Yankem, DDS)[3]
ฝึกหัดโดย
เปิดตัว1992[4]
ข้อมูลยูทูบ
ช่อง
ช่วงปี2019–present
ผู้ติดตาม23.9 thousand
ยอดเข้าชม1.29 million
อัปเดตครั้งล่าสุด: June 23, 2026

เกล็นน์ โธมัส เจคอบส์ (Glenn Thomas Jacobs; 26 เมษายน ค.ศ. 1967) หรือที่รู้จักกันดีในชื่อบนสังเวียน เคน (Kane) เป็นนักการเมือง นักแสดง และอดีตนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน เขามีชื่อเสียงจากการปล้ำใน WWE โดยเป็นผู้ครองสถิติ ลงแข่งขันมากที่สุดในประวัติศาสตร์ WWE (นับรวมทั้งแมตช์ถ่ายทอดสดทางโทรทัศน์, Dark Match และ House Show) ในปี 2018 เขาได้รับเลือกเป็นนายกเทศมนตรีของ Knox County

เจคอบส์เริ่มต้นอาชีพนักมวยปล้ำในปี 1992 บนสังเวียนอิสระ โดยปล้ำให้กับสมาคมต่าง ๆ เช่น Smoky Mountain Wrestling และ United States Wrestling Association ก่อนจะเข้าร่วม World Wrestling Federation ในปี 1995[6] เขารับบทเป็นตัวละครหลายแบบ จนกระทั่งในปี 1997 ได้รับการรีแพ็กเกจเป็น เคน นักมวยปล้ำสวมหน้ากากที่มีธีมเกี่ยวกับความสยองขวัญและไฟ โดยถูกวางบทให้เป็น น้องชายต่างมารดาผู้ทรงพลังของ The Undertaker และเป็นลูกของ Paul Bearer[7]

ตลอดอาชีพใน WWE เคนมีทั้งช่วงที่เป็นศัตรูและช่วงที่ร่วมทีมกับ The Undertaker ซึ่งเมื่อทั้งคู่ร่วมทีมกันจะใช้ชื่อว่า Brothers of Destruction หลังเปิดตัวใน WWF เขากลายเป็นหนึ่งในกำลังสำคัญของยุค Attitude Era ในช่วงปลายทศวรรษ 1990 ถึงต้นทศวรรษ 2000 โดยสามารถเอาชนะ Stone Cold Steve Austin คว้าแชมป์ WWF Championship ได้ในศึก King of the Ring (1998) ซึ่งเป็นการขึ้นปล้ำในคู่เอกของรายการแบบจ่ายต่อการรับชม (PPV) ครั้งแรกของเขาในเดือนมิถุนายน 1998 ตลอดระยะเวลากว่า 20 ปี ต่อมา เคนยังคงเป็นหนึ่งในนักมวยปล้ำระดับเมนอีเวนต์ โดยมีจำนวนการขึ้นปล้ำในรายการ PPV มากกว่านักมวยปล้ำทุกคนในประวัติศาสตร์ WWF/WWE ยกเว้นเพียง Randy Orton[8][9] นอกจากนี้ เขายังครองสถิติหลายรายการในศึก Royal Rumble ได้แก่ ลงแข่งขัน Royal Rumble มากที่สุด 20 ครั้ง ใช้เวลาน้อยที่สุดในการกำจัดคู่ต่อสู้ 1.9 วินาที สถิติกำจัดคู่ต่อสู้รวมมากที่สุด 46 คน ซึ่งเป็นสถิติที่เริ่มครองตั้งแต่ศึก Royal Rumble ปี 2015[10][11] ในปี 2021 เคนได้รับเกียรติบรรจุเข้าสู่ WWE Hall of Fame

นอกเหนือจากวงการมวยปล้ำ เจคอบส์เป็นผู้สนับสนุนแนวคิดการเมืองแบบ เสรีนิยมสายลิเบอร์แทเรียน (Libertarian) มาอย่างยาวนาน เขาลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นนายกเทศมนตรีของ Knox County ในปี 2018 และได้รับชัยชนะ ก่อนจะได้รับเลือกตั้งอีกสมัยในปี 2022[12][13][14][15] เจคอบส์ยังมีผลงานด้านการแสดง ทั้งในภาพยนตร์และรายการโทรทัศน์ โดยบทที่โดดเด่นที่สุดคือการรับบทนำในภาพยนตร์สยองขวัญของ WWE Studios เรื่อง See No Evil (2006) และภาคต่อ See No Evil 2 (2014) อีกด้วย

ชีวิตแรกเริ่ม

เกล็นน์ เจคอบส์ (Glenn Jacobs) เกิดเมื่อวันที่ 26 เมษายน ค.ศ. 1967 ที่เมือง Torrejón de Ardoz ประเทศ Spain[16][17][18] โดยครอบครัวของเขาเป็นครอบครัวของทหารใน United States Air Force ซึ่งประจำการอยู่ในสเปนในช่วงเวลาที่เขาเกิด[19] ต่อมาเขาเติบโตในสหรัฐอเมริกา บริเวณใกล้เมือง St. Louis รัฐ Missouri และเข้าเรียนระดับมัธยมศึกษาที่เมือง Bowling Green ซึ่งเขาโดดเด่นทั้งในกีฬา อเมริกันฟุตบอล และ บาสเกตบอล[20]

หลังจากนั้น เจคอบส์เข้าศึกษาที่ Northeast Missouri State University และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีสาขา วรรณคดีอังกฤษ (English Literature) พร้อมกับเป็นนักกีฬาทั้งทีมบาสเกตบอลและทีมอเมริกันฟุตบอลของมหาวิทยาลัย[21] ในฐานะผู้เล่นตำแหน่ง เซ็นเตอร์ (Center) ของทีมบาสเกตบอล Northeast Missouri State Bulldogs เขาได้รับเลือกให้เป็น Honorable Mention All-Conference ถึง 2 ครั้ง ซึ่งเป็นรางวัลเชิดชูผู้เล่นที่มีผลงานโดดเด่นในระดับสายการแข่งขัน เมื่อหมดสิทธิ์ลงแข่งขันบาสเกตบอลระดับมหาวิทยาลัยแล้ว เขาจึงย้ายไปเล่นอเมริกันฟุตบอลในตำแหน่ง การ์ด (Guard) แต่ก่อนเปิดฤดูกาล 1990 เขาได้รับบาดเจ็บที่หัวเข่า ทำให้ลงเล่นได้เพียง 7 เกม เท่านั้น[22] เอริก โฮล์ม (Eric Holm) หัวหน้าโค้ชทีมอเมริกันฟุตบอลของ Bulldogs กล่าวถึงเจคอบส์ว่า เขาเป็น "เพชรที่ยังไม่ได้รับการเจียระไน" (diamond in the rough) ซึ่งมีศักยภาพสูงแต่ยังขาดประสบการณ์ ขณะที่ เดฟ โธมัส (Dave Thomas) ผู้ประสานงานข้อมูลการดราฟต์ของ National Football League มองว่า ด้วยรูปร่างของเขา หากเปลี่ยนไปเล่นในตำแหน่ง ดีเฟนซีฟไลน์ (Defensive Line) ก็อาจมีอนาคตที่ดีกว่า[23][24] อย่างไรก็ตาม หลังจากไม่ได้รับเลือกในการ 1991 NFL Draft เจคอบส์ได้เข้าร่วมแคมป์สำหรับผู้เล่นหน้าใหม่ของ Chicago Bears ในฐานะผู้เล่นอิสระที่ไม่ได้ถูกดราฟต์ (undrafted free agent) แต่สุดท้ายไม่ผ่านการตรวจร่างกาย จึงพลาดโอกาสเข้าสู่ทีมในที่สุด[25]

เส้นทางมวยปล้ำอาชีพ

เคนตอนใส่หน้ากากปี2003

เขาได้ขึ้นปล้ำครั้งแรกกับ WWF ในนาม ไมค์ อูนาบอมบ์ (Mike Unabomb) ในเทปของรอว์ วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 1995 เอาชนะเรโน ริกกินส์ในดาร์กแมตช์ เขาปล้ำเป็นระยะๆ จนถึงเดือนสิงหาคม[26] เขาได้ปรากฏตัวทางโทรทัศน์ครั้งแรกของเขากับสมาคม ในกิมมิคหมอฟัน ในนาม ไอแซก แยนเคม (Isaac Yankem)[26][27][3] ในเดือนกันยายน 1996 เขาได้รับบท "ดีเซล ตัวปลอม" พร้อมกับ ริก บ็อกเนอร์ ที่รับบท "เรเซอร์ รามอน ตัวปลอม"[28][29] ในศึก Badd Blood: In Your House วันที่ 5 ตุลาคม 1997 เขาเปิดตัวในนามของเคนครั้งแรกมาพร้อมกับพอล แบเรอร์โดยมาในบทน้องชายของดิอันเดอร์เทเกอร์ ที่ใบหน้าเขาเสียโฉมจากการถูกไฟไหม้โดยต้องใส่หน้ากากตลอดเวลาเขาออกมาเพื่อแก้แค้นอันเดอร์เทเกอร์ที่ทำให้ใบหน้าเขาเสียโฉม

ในคิงออฟเดอะริง ปี 1998 เคนได้คว้าแชมป์ WWFสมัยแรกจากสโตน โคลด์ สตีฟ ออสตินใน First Blood match ก่อนเสียแชมป์คืนให้ออสตินในรอว์คืนถัดมา[30][31] เขายังได้แชมป์แท็กทีม WWFร่วมกับแมนไคด์ 2สมัย[32] ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 17 เคนได้คว้าแชมป์ฮาร์ดคอร์ WWEแบบสามเส้ากับบิ๊กโชว์และเรเวน[33][34] ในจัดจ์เมนท์เดย์ 2001 ได้ชนะทริปเปิลเอชคว้าแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัลสมัยแรก ทำให้เป็นแชมป์แกรนด์สแลมคนที่3 ของWWE[35] ต่อมาก็ได้คว้าแชมป์แท็กทีมทั้ง WWF และ WCW ร่วมกับอันเดอร์เทเกอร์[36] ในรอว์ 23 มิถุนายน 2003 ต้องเจอกับทริปเปิลเอชในกติกาว่าถ้าเคนชนะจะได้เป็นแชมป์โลกเฮฟวี่เวทคนใหม่ แต่ถ้าแพ้จะต้องถูกถอดหน้ากาก ผลปรากฏว่าเคนแพ้จึงต้องถอดหน้ากาก ร็อบ แวน แดมพยายามมาห้ามแต่ไม่สำเร็จ และเป็นคนแรกที่ได้เห็นหน้าตาที่แท้จริงของเคน จึงถูกเคนใส่ท่าโชคสแลม[37] ในช่วงต้นปี 2006 ได้คว้าแชมป์โลกแท็กทีมร่วมกับบิ๊กโชว์โดยเอาชนะแลนซ์ เคดและเทรเวอร์ เมอร์ด็อช ก่อนเสียให้สปีริตสควอด[38] จากนั้นก็ได้หักหลังบิ๊กโชว์ทำให้กลายเป็นศัตรูกัน[39] ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 24 เคนได้คว้าแชมป์ ECWโดยชนะชาโว เกร์เรโรในเวลาเพียง 8 วินาที[40][41]

ในปี 2010 เคนได้เล่นงานนักมวยปล้ำทุกคนเพื่อหาคนที่ทำร้ายอันเดอร์เทเกอร์ ในมันนีอินเดอะแบงก์ (2010)เคนสามารถคว้าแชมป์โลกเฮฟวี่เวทจากเรย์ มิสเตริโอโดยใช้สิทธิ์กระเป๋ามันนีอินเดอะแบงก์ที่ได้มาช่วงต้นรายการ[42][43] ในซัมเมอร์สแลม (2010)หลังจากที่ป้องกันแชมป์จากเรย์ไว้ได้ เคนจะจับเรย์เข้าไปในโลงศพก็เจออันเดอร์เทเกอร์นอนอยู่ และความจริงก็ปรากฏว่าเคนคือคนที่ทำร้ายอันเดอร์เทเกอร์ และก็กำลังจะเล่นงานเคนด้วยท่าโชคสแลม แต่เคนก็แก้ท่าจับอันเดอร์เทเกอร์ใส่ Tombstone Piledriver ในไนท์ออฟแชมเปียนส์ (2010) เคนต้องป้องกันแชมป์กับอันเดอร์เทเกอร์ แต่เคนก็ป้องกันแชมป์เอาไว้ได้[44] ต่อมาพอล แบเรอร์ อดีตผู้จัดการของทั้งเคนและอันเดอร์เทเกอร์ได้กลับมาเป็นผู้จัดการของอันเดอร์เทเกอร์ ในเฮลอินเอเซล (2010)เคนสามารถป้องกันแชมป์กับอันเดอร์เทเกอร์ได้ในเฮลอินเอเซล แมตช์จากการช่วยเหลือของแบเรอร์และกลายเป็นผู้จัดการของเคน[45] ในแบรกกิ้ง ไรท์ส (2010)ป้องกันแชมป์กับอันเดอร์เทเกอร์แบบฝังทั้งเป็น(Buried Alive) ใครจับคู่ต่อสู้ลงหลุมและเอาดินกลบได้จะเป็นฝ่ายชนะ และเคนก็ชนะเป็นครั้งที่ 3 ติดต่อกันจากการช่วยเหลือของกลุ่มเดอะเน็กซัส ในเซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ (2010)ต้องป้องกันแชมป์กับเอดจ์แต่จบด้วยผลเสมอเคนยังเป็นแชมป์ต่อ ในทีแอลซี (2010)เคนเสียแชมป์ในTLC Match 4 เส้ากับ เอดจ์, เรย์ มิสเตริโอ และอัลเบร์โต เดล รีโอ โดยเอดจ์คว้าแชมป์ได้ ในสแมคดาวน์ มกราคม 2011 เคนได้เจอกับบิ๊กโชว์ แต่กลุ่มเดอะคอร์ก็ออกมาพร้อมกับเก้าอี้ และส่งเก้าอี้ให้เคนตีใส่บิ๊กโชว์ ทำให้บิ๊กโชว์ชนะฟาล์ว ในสแมคดาวน์ต่อมา เคนได้จับคู่กับบิ๊กโชว์ เจอกับเดอะคอร์ (เวด บาร์เร็ตต์ และฮีท สเลเตอร์) แต่อีซีคีล แจ็กสันและจัสติน เกเบรียลมาก่อกวน ทำให้เคนกับบิ๊กโชว์ชนะฟาล์ว ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 27 เคนจับคู่กับบิ๊กโชว์, ซานติโน มาเรลลา และโคฟี คิงส์ตัน เอาชนะเดอะคอร์ไปได้ในแทกทีม 8 คน[46] เคนและบิ๊กโชว์ได้คว้าแชมป์แท็กทีม WWEจากสเลเตอร์และเกเบรียล[47] ก่อนเสียให้เดวิด โอทังกาและไมเคิล แมคกิลลิคัตตี 2สมาชิกจากเดอะนิวเน็กซัส[48] ต่อมาได้ถูกมาร์ก เฮนรีทำร้ายโดยเอาเก้าอี้มาหนีบขาก่อนจะขึ้นเชือกเส้นสองกระโดดลงมาทับใส่เต็มๆขาเคนจนต้องพัก[49]

ในสแลมมีอะวอร์ด หรือรอว์ 12 ธันวาคม 2011 เคนกลับมาโดยใส่หน้ากากอีกครั้งและเล่นงานจอห์น ซีนาด้วยท่าโชคสแลม[50] ในรอยัลรัมเบิล (2012) ได้เจอกับซีนาผลออกมาคือแพ้ทั้งคู่ หลังแมตช์ยังสู้กันต่อแลกหมัดกันไปจนเข้าไปถึงหลังเวที เคนต่อยซีนาร่วงแต่ซีนายังเตะสวนและจับเหวี่ยงไปอัดถังขยะ เคนเอาเก้าอี้กระทุ้งใส่ท้องซีนา จากนั้นก็ตีใส่หลังไม่ยั้งจนซีนาแน่นิ่ง เคนมองเห็นประตูห้องที่มีชื่อแซค ไรเดอร์แปะอยู่เลยถีบประตูพังแล้วเข้าไปบีบคอแซค จนสลบจากนั้นก็เข็นรถเข็นแซคเข้าไปในสนาม อีฟ ทอร์เรสออกมาขอร้องแต่เคนไม่ฟังแถมจับแซคใส่ท่า Tombstone Piledriver แล้วก็หันไปหาอีฟ แต่ซีนาออกมาช่วยก็โดนเคนโชคสแลม[51] ในอิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ (2012) แพ้ให้ซีนาในแมตช์จับใส่รถพยาบาล และเป็นการจบเรื่องราวทั้งคู่[52] ต่อมาได้เปิดศึกกับแรนดี ออร์ตัน ในสแมคดาวน์ 2 มีนาคม ออร์ตันที่กลับมาจากอาการบาดเจ็บได้ขึ้นปล้ำเจอกับแดเนียล ไบรอัน แต่เคนออกมาก่อกวนทำให้ไม่มีผลตัดสิน แถมไล่อัดออร์ตันและใส่โชคสแลม แล้วเอาไมค์มากล่าวยินดีต้อนรับออร์ตันที่หายบาดเจ็บกลับมา ในรอว์ 5 มีนาคม ออร์ตันได้ออกมาเล่นงานเคนด้วยท่า RKO ทั้งคู่ได้เจอกันในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 28 เป็นเคนที่ชนะไปได้[53] ในเอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2012)แพ้ให้ออร์ตันในแมตช์จับกดที่ไหนก็ได้[54] ในรอว์ 1,000 เคนเปิดตัวออกมาปล้ำแต่จินเดอร์ มาฮาลออกมาขัดจังหวะ พร้อมด้วยนักมวยปล้ำจ็อบเบอร์อีก 5 คน แล้วก็จะขึ้นไปรุมเคน แต่อันเดอร์เทเกอร์ออกมาก็ช่วยเคนถล่มบรรดานักมวยปล้ำ 6 คนจนหมด[55]

ทีมเฮลโน (เคน และแดเนียล ไบรอัน)

ในไนท์ออฟแชมเปียนส์ (2012) เคนและแดเนียล ไบรอันได้คว้าแชมป์แทกทีมจากโคฟี คิงส์ตันและอาร์-ทรูธ[56] ในรอว์ 24 กันยายน ได้มีการให้แฟนๆช่วยกันตั้งชื่อให้กับเคน และแดเนียล ไบรอัน โดยแฟนๆได้ตั้งชื่อทีมให้ว่า ทีมเฮลโน[57] ในเอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2013)เสียแชมป์แท็กทีมให้กับเซท โรลลินส์และโรแมน เรนส์ 2สมาชิกในกลุ่มเดอะชีลด์ หลังจากที่ครองแชมป์มาเป็นเวลา 245 วัน[58] ในรอว์ 8 กรกฎาคม 2013 หลังจากที่เคนเอาชนะคริสเตียนไปได้ กลุ่มเดอะไวแอ็ตต์แฟมิลี ซึ่งเปิดตัวเป็นครั้งแรกได้ออกมาเล่นงานเคนจนทำให้เคนเสียสิทธิ์เข้าร่วมชิงกระเป๋าในมันนีอินเดอะแบงก์ (2013)[59][60] ต่อมาเคนได้ขอท้าหัวหน้ากลุ่มอย่าง เบรย์ ไวแอ็ตต์ เจอกันในซัมเมอร์สแลม (2013) ในแมตช์ไฟรอบเวที สุดท้ายเคนก็เป็นฝ่ายแพ้ หลังแมตช์ได้ถูกไวแอ็ตต์แฟมิลีเล่นงานจนต้องหายไป[61] ซึ่งแท้จริงแล้ว เคนได้ไปแสดงภาพยนตร์เรื่อง "See No Evil 2"[62] ในเฮลอินเอเซล (2013)เคนได้กลับมามาล้างแค้นไวแอ็ตต์แฟมิลีและเล่นงานเดอะมิซด้วยโชคสแลม[63] ในรอว์คืนต่อมาหลังแมตช์ขึ้นปล้ำเอาชนะเดอะมิซไปได้ เคนเรียกสเตฟานี แม็กแมนออกมาและบอกว่าตอนนี้สเตฟานีมีอำนาจมากและนั่นก็ดีสำหรับ WWE ดังนั้นเขาจะขอเป็นมอนสเตอร์ที่จะรับใช้สเตฟานี ก่อนจะถอดหน้ากากส่งให้สเตฟานี[64][65]

เคนได้เปิดตัวใส่สูทรับบทเป็น "ผู้อำนวยการฝ่ายปฏิบัติการ" (Director of Operations) ของกลุ่มดิออธอริตี[66] ในรอยัลรัมเบิล (2014) เคนได้ออกมาเป็นคนที่5 แต่ก็ถูกซีเอ็ม พังก์เหวี่ยงออกไป จากนั้นเคนกลับมาเหวี่ยงพังก์ออกไป ทำให้ได้สถิติเหวี่ยงคนออกไปมากที่สุดในรอยัลรัมเบิล แต่อย่างไรก็ตาม สถิติ 13 ปีของเขาก็ถูกทำลายโดยการที่โรแมน เรนส์เหวี่ยงออกไปได้ถึง 12 คน ในรอว์ 22 เมษายน 2014 แดเนียล ไบรอันเจ้าของแชมป์โลก ออกมาฉลองหลังแต่งงานกับบรี เบลลา สเตฟานีออกมายินดีและประกาศให้ป้องกันแชมป์กับเคนในเอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2014) ก่อนที่เคน(กลับมาสวมหน้ากากอีกครั้ง)ออกมาลอบทำร้ายไบรอันจนถูกหามออกจากสนาม ในเอ็กซ์ตรีมรูลส์เคนก็ไม่สามารถคว้าแชมป์ได้[67] ในมันนีอินเดอะแบงก์ (2014)ได้เข้าร่วมชิงแชมป์โลกโดยซีนาชนะ[68][69] ในแบทเทิลกราวด์ (2014)ได้ปล้ำชิงแชมป์โลก 4 เส้ากับ จอห์น ซีนา, แรนดี ออร์ตัน และโรแมน เรนส์ แต่ไม่สำเร็จ[70] ในรอว์ 4 สิงหาคม 2014 เคนได้กลับมาใส่สูทรับบท Director of Operations อีกครั้ง[71][72] ในรอว์ 13 กรกฎาคม 2015 ได้ถูกบร็อก เลสเนอร์เล่นงานที่ขาจนบาดเจ็บ ก่อนถูกเซท โรลลินส์เล่นงานที่ขาซ้ำ[73] ในไนท์ออฟแชมเปียนส์ (2015)เคนได้กลับมาใส่หน้ากากและมาเล่นงานโรลลินส์เป็นการล้างแค้น[74] ในเฮลอินเอเซล (2015)แพ้ให้โรลลินส์และต้องออกจากตำแหน่งผู้อำนวยการฝ่ายปฏิบัติการ[75] ต่อมาได้เริ่มเปิดศึกกับไวแอ็ตต์แฟมิลี[76][77] ในรอว์ที่อังกฤษ 9 พฤศจิกายน 2015 เดอะบราเทอส์ออฟเดสตรักชัน(อันเดอร์เทเกอร์และเคน)ได้กลับมารวมทีมกันอีกครั้งโดยมาจัดการไวแอ็ตต์[78] ในเซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ (2015) บราเทอส์ออฟเดสตรักชันเอาชนะไวแอ็ตต์แฟมิลีไปได้[79]

19 กรกฎาคม 2016 เคนได้ถูกดราฟท์ตัวไปอยู่ค่ายสแมคดาวน์[80] ในแบ็กแลช (2016)เคนได้ปล้ำกับเบรย์ ไวแอ็ตต์ในแมตช์ไม่มีกฏกติกา หลังจากเบรย์ได้ลอบทำร้ายออร์ตันจนไม่สามารถปล้ำได้ โดยให้เคนปล้ำแทน และเคนเอาชนะไวแอ็ตต์ไปได้จากการช่วยเหลือของออร์ตัน[81] ในสแมคดาวน์ 25 ตุลาคม เคนได้เจอเบรย์ในแมตช์ไม่มีกฏกติกาอีกครั้ง ระหว่างแมตช์ฮาร์เปอร์ได้มาออกมาช่วยไวแอ็ตต์รุมเคน ออร์ตันออกมาทำท่าจะช่วยเคน แต่กลับถูกออร์ตันหักหลังด้วยท่า RKO ทำให้ไวแอ็ตต์เอาชนะไป[82] เคนได้ปล้ำแมตช์สุดท้ายโดยชนะลู้ก ฮาร์เปอร์ในสแมคดาวน์ 29 พฤศจิกายน 2016 ก่อนจะสละเวลาจากการปล้ำเพื่อไปมุ่งเน้นการทำงานนอกวงการ[83][84] เคนได้กลับมาแบบเซอร์ไพรส์ในรอว์ 16 ตุลาคม 2017 มาช่วยบรอน สโตรว์แมนเอาชนะโรแมน เรนส์ไปได้ในกรงเหล็ก[85] และเคนยังได้ร่วมปล้ำในทีแอลซี (2017)ร่วมทีมเดอะมิซแพ้ให้กับเดอะชีลด์[86] ในรอยัลรัมเบิล (2018)เคนแพ้ชิงแชมป์ยูนิเวอร์แซล WWEสามเส้ากับบร็อก เลสเนอร์และบรอน สโตรว์แมน[87] คืนต่อมาได้แพ้สโตรว์แมนในแบบแลสแมนสแตนดิ้งก่อนจะหายไปอีกครั้ง[88] เคนกลับมาในรอว์ 19 มีนาคม และมาโชคสแลมใส่จอห์น ซีนาหลังจากที่ซีนาท้าอันเดอร์เทเกอร์[89] ก่อนจะแพ้ให้ซีนาสัปดาห์ถัดมาในแมตช์ไม่มีการปรับแพ้ฟาล์ว[90] ใน Kickoff เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 34 เคนได้ร่วมปล้ำ André the Giant Memorial Battle Royal และอยู่จนถึง 4 คนสุดท้ายแต่ก็ไม่ชนะ ก่อนจะหายไปเล่นการเมืองอีกครั้ง[91]

ในสแมคดาวน์ 26 มิถุนายน 2018 เคนได้เซอร์ไพรส์ออกมาช่วยอดีตคู่แท็กทีมเฮลโนอย่างแดเนียล ไบรอัน จากการรุมทำร้ายของแชมป์สแมคดาวน์แท็กทีม WWE เดอะ บลัดเจียน บรอเธอส์ ก่อนที่ผู้จัดการทั่วไปสแมคดาวน์ เพจ จะประกาศให้ทั้งสองทีมเจอกันในเอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2018)เพื่อชิงแชมป์แท็กทีมแต่ไม่สำเร็จ[92][93] ในเดือนสิงหาคม 2018 เคนได้ชนะการเลือกตั้งนายกเทศมนตรีประจำเมือง Knox County ในรัฐ Tennessee โดยจะเริ่มทำหน้าที่ในวันที่ 1 กันยายน 2018[94] ใน Super Show-Down เคนได้อยู่เวทีให้กับอันเดอร์เทเกอร์ในการเจอกับทริปเปิลเอชที่มีชอว์น ไมเคิลส์อยู่ข้างเวที ผลปรากฏว่าทริปเปิลเอชเป็นฝ่ายชนะ หลังแมตช์ทั้งสี่ชูมือฉลองกันก่อนที่เคนและเทเกอร์จะเล่นงานทริปเปิลเอชกับชอว์นปิดรายการ[95] ใน Crown Jewel เคนจับคู่กับเทเกอร์ในนาม Brothers of Destruction เจอกับทริปเปิลเอชและชอว์นในนาม DX แต่ทีม BOD ก็พ่ายแพ้[96] ในเดือนกันยายน 2019 เคนได้ปรากฏตัวในรอว์และคว้าแชมป์ 24/7 ในเวลาสั้นๆ ก่อนจะถูก The Fiend Bray Wyatt ใช้ท่า Mandible Claw ก่อนปิดรายการ[97] ใน Survivor Series 2020 เคนได้ปรากฏตัวในงานพิธีอำลาสังเวียนการปล้ำของพี่ชายในบทอย่างดิอันเดอร์เทเกอร์[98] ในปี 2021 เคนได้รับเสนอชื่อโดยอันเดอร์เทเกอร์ให้เข้าสู่หอเกียรติยศ WWE Hall of Fame[99]

มรดก

เคนได้รับการยกย่องจากหลายคนว่าเป็นหนึ่งในนักมวยปล้ำอาชีพที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล ริก แฟลร์ นักมวยปล้ำผู้คร่ำหวอดในวงการ เคยกล่าวถึงเคนว่าเป็น “นักมวยปล้ำที่ดีที่สุดในโลก”[100] ขณะที่บิ๊กโชว์ยกย่องเขาว่าเป็น “นักมวยปล้ำร่างใหญ่ที่ดีที่สุดตลอดกาล”[101]

หลังจากมีการประกาศว่าเคนจะได้รับการบรรจุเข้าสู่ หอเกียรติยศดับเบิลยูดับเบิลยูอี ในปี 2021 นักมวยปล้ำจำนวนมากได้ออกมากล่าวยกย่องเขา โดยเรียกเคนว่าเป็น “หนึ่งในบุคคลที่ยิ่งใหญ่ที่สุดทั้งบนเวทีและนอกเวที”[102] และเป็น “ผู้นำตัวจริง” บูเกอร์ ที อธิบายว่าเคนเป็นนักมวยปล้ำที่ทำงานได้ดีมาก เป็นคนที่พร้อมทุ่มเทเกินกว่าที่คาดหวัง และสามารถนำไปใช้งานในรายการใดก็ได้[103] ดิ อันเดอร์เทเกอร์ กล่าวในรายการพอดแคสต์ ซิกซ์ ฟีต อันเดอร์ ว่า หากเขาจะก่อตั้งสมาคมมวยปล้ำขึ้นมาและต้องเลือกนักมวยปล้ำคนแรก เขาจะเลือกเคน โดยให้เหตุผลว่าเคนสามารถทำงานร่วมกับใครก็ได้ เข้าใจอย่างชัดเจนว่าคาแรกเตอร์ของตัวเองคืออะไรและไม่ใช่อะไร เป็นคนที่พร้อมทำทุกอย่างเพื่อธุรกิจ และเป็นมนุษย์ที่ผู้คนอยากให้ลูก ๆ ของพวกเขาเติบโตมาเป็นเหมือนเขา โดยอันเดอร์เทเกอร์มองว่าองค์ประกอบทั้งหมดนี้ทำให้เคนเป็นนักมวยปล้ำที่มีความครบเครื่องอย่างมาก[104]

แม้เคนจะไม่ได้เป็นนักมวยปล้ำที่ขึ้นปล้ำเต็มเวลาให้กับดับเบิลยูดับเบิลยูอีแล้ว แต่เขายังคงครองสถิติหลายรายการใน รอยัลรัมเบิล ได้แก่ การลงแข่งขันในแมตช์รอยัลรัมเบิลมากที่สุดจำนวน 20 ครั้ง การกำจัดคู่แข่งได้เร็วที่สุดภายในเวลาเพียง 1.9 วินาที และจำนวนผู้เข้าแข่งขันที่เขากำจัดได้สะสมสูงสุด 46 คน ซึ่งเป็นสถิติที่เขาครองมาตั้งแต่แมตช์รอยัลรัมเบิลปี 2015 เคนยังเป็นผู้ชายคนแรกที่เข้าสู่แมตช์รอยัลรัมเบิลแบบ 40 คนในฐานะผู้เข้าแข่งขันหมายเลข 40 ซึ่งเกิดขึ้นในแมตช์รอยัลรัมเบิลปี 2011 เคนยังคงครองสถิติการใช้สิทธิ์ มันนี อิน เดอะ แบงก์ ที่เร็วที่สุดในประวัติศาสตร์ โดยเขาใช้สิทธิ์กับเรย์ มิสเตริโอเพียง 50 นาทีหลังจากคว้ากระเป๋าสัญญาได้ในงานมันนี อิน เดอะ แบงก์ ปี 2010 เหตุการณ์ดังกล่าวยังทำให้เคนเป็นนักมวยปล้ำชายคนแรกที่ใช้สิทธิ์มันนี อิน เดอะ แบงก์ภายในคืนเดียวกับที่คว้ากระเป๋าสัญญาได้[105]

ชีวิตส่วนตัว

เกล็นน์ เจคอบส์ (Glenn Jacobs) แต่งงานกับ คริสตัล มอริซา โกอินส์ (Crystal Maurisa Goins) เมื่อวันที่ 23 สิงหาคม 1995 ทั้งคู่มีลูกสาวด้วยกัน 2 คน[106] ชื่อ อริสตา (Arista) และ เดวาน (Devan) และปัจจุบันมีหลาน 2 คน[107]

นอกเหนือจากอาชีพนักมวยปล้ำแล้ว เจคอบส์ยังทำงานในธุรกิจ ประกันภัย อีกด้วย[108][109] และเขากับภรรยาเป็นเจ้าของสำนักงานตัวแทนของ Allstate ที่เมือง Knoxville รัฐ Tennessee[110] ในการให้สัมภาษณ์กับเว็บไซต์ Realtor.com เมื่อเดือนกรกฎาคม ปี 2015 เจคอบส์เปิดเผยว่า ภาระหน้าที่ในการดูแลธุรกิจประกันของทั้งคู่ เป็นเหตุผลที่ทำให้พวกเขาตัดสินใจนำบ้านในเมือง Jefferson City ซึ่งสร้างเสร็จในปี 2005 ออกประกาศขาย เนื่องจากบ้านหลังดังกล่าวอยู่ห่างจากสำนักงานตัวแทนประกันประมาณ 1 ชั่วโมงโดยรถยนต์ และทั้งเขากับภรรยาก็เริ่มรู้สึกเหนื่อยกับการเดินทางไป-กลับเป็นประจำ[110]

สื่ออื่นๆ

จาคอบส์เปิดตัวในวงการภาพยนตร์ด้วยการรับบทเป็น “เจคอบ กู๊ดไนต์” ในภาพยนตร์เรื่อง ไม่เห็นความชั่วร้าย ซึ่งเป็นภาพยนตร์เรื่องแรกที่ผลิตโดยดับเบิลยูดับเบิลยูอี สตูดิโอส์ และเข้าฉายเมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม 2006 ต่อมาเขายังปรากฏตัวในภาพยนตร์เรื่อง แม็คกรูเบอร์ ร่วมกับนักมวยปล้ำดับเบิลยูดับเบิลยูอีอย่าง มอนเทล วอนเทเวียส พอร์เตอร์, คริส เจริโค, เดอะ เกรต คาลี, มาร์ก เฮนรี และบิ๊กโชว์ นอกจากนี้ ไม่เห็นความชั่วร้าย 2 ซึ่งจาคอบส์ร่วมแสดงด้วย ได้รับการประกาศในเดือนสิงหาคม 2013[111] และออกฉายเมื่อวันที่ 21 ตุลาคม 2014[112]

เคนปรากฏตัวในรายการพิเศษของดับเบิลยูดับเบิลยูอี เดอะ วีคเคสต์ ลิงก์ ในเดือนมีนาคม 2002 และคว้าชัยชนะด้วยการเอาชนะ บับบา เรย์ ดัดลีย์ ในรอบสุดท้าย เงินรางวัลที่ได้รับถูกบริจาคให้กับองค์กรการกุศลที่จาคอบส์เลือก คือ โรงพยาบาลวิจัยเด็กเซนต์จูด ในเมืองเมมฟิส รัฐเทนเนสซี[113] นอกจากนี้เขายังปรากฏตัวในซีรีส์ สมอลวิลล์ ตอน “คอมแบต” โดยรับบทเป็นไททัน ร่วมกับอดีตนักมวยปล้ำหญิงของดับเบิลยูดับเบิลยูอี แอชลีย์ มาสซาโร ตอนดังกล่าวออกอากาศเมื่อวันที่ 22 มีนาคม 2007 เคนยังปรากฏตัวในโฆษณาของ เชฟบอยอาร์ดี ซึ่งเขาพยายามรับประทานอาหารขณะสวมหน้ากากเต็มใบหน้า[114]

ตัวละครเคนถูกนำไปสร้างเป็นหนังสือการ์ตูนเรื่อง อันเดอร์เทเกอร์ จำนวน 14 ฉบับ ซึ่งผลิตโดย เคออส คอมิกส์ ในปี 1999 โดยตัวละครเคนพูดเพียงครั้งเดียวในฉบับพิเศษ อันเดอร์เทเกอร์ ฮาโลวีน สเปเชียล ซึ่งเชื่อมโยงกับหนังสือการ์ตูนเรื่อง แมนไคนด์ ของบริษัทเดียวกัน ต่อมาในปี 2005 หนังสือที่เขียนโดยไมเคิล คิอัปเปตตาและเล่าถึงต้นกำเนิดของเคนในชื่อ เจอร์นีย์ อินทู ดาร์กเนส: แอน อันออธอไรซ์ด ฮิสทอรี ออฟ เคน ได้รับการตีพิมพ์ ดับเบิลยูดับเบิลยูอียังออกดีวีดีรวมเรื่องราวสามแผ่นในชื่อ เดอะ ทวิสเต็ด ดิสเทิร์บด ไลฟ์ ออฟ เคน เมื่อวันที่ 9 ธันวาคม 2008 โดยรวบรวมศึกและคู่ปรับสำคัญของเคนตลอดช่วงสิบปีแรกในวงการ[115]

จาคอบส์จัดรายการพอดแคสต์ชื่อ เดอะ ไทนี โพลิติคัล โชว์ ภายใต้นามแฝง ซิติเซน เอ็กซ์ ตั้งแต่วันที่ 16 มีนาคม 2007 ถึงวันที่ 13 มีนาคม 2008[116] นอกจากนี้เขายังเขียนบล็อกชื่อ ดิ แอดเวนเจอร์ส ออฟ ซิติเซน เอ็กซ์ ตั้งแต่ปี 2007 จนถึงวันที่ 17 กรกฎาคม 2011 แม้ว่าการอัปเดตครั้งสุดท้ายก่อนหน้านั้นจะเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 28 พฤษภาคมของปีเดียวกัน เว็บไซต์กลับมาเปิดอีกครั้งในปี 2012 โดยมีการอัปเดตครั้งแรกเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม[117] จาคอบส์ยังเป็นผู้เขียนบทความให้กับ ลิวร็อกเวลล์ดอตคอม[118]

เคนปรากฏตัวในวิดีโอเกมที่ได้รับลิขสิทธิ์จากดับเบิลยูดับเบิลยูอีและดับเบิลยูดับเบิลยูเอฟเกือบทุกเกม นับตั้งแต่ ดับเบิลยูดับเบิลยูเอฟ วอร์โซน ในปี 1998 โดยมีข้อยกเว้นเพียง ดับเบิลยูดับเบิลยูเอฟ เบเทรย์อัล ในปี 2001[119] ตั้งแต่ช่วงทศวรรษ 1990 จนถึงปลายทศวรรษ 2010 เคนมีฟิกเกอร์แอ็กชันถูกผลิตออกมาทั้งหมด 222 แบบ โดยส่วนใหญ่เป็นสินค้าจากไลน์ของดับเบิลยูดับเบิลยูอีที่ผลิตโดย แจ็กซ์ แปซิฟิก และ แมทเทล ตามข้อมูลของเว็บไซต์รวบรวมข้อมูลฟิกเกอร์มวยปล้ำ[120]

เมื่อวันที่ 12 เมษายน 2026 จาคอบส์ทำหน้าที่เป็น แกรนด์มาร์แชล ในการแข่งขัน ฟู้ด ซิตี 500 ประจำปี 2026[121]

ผลงานแสดง

Film
Year Title Role
2006 See No Evil Jacob Goodnight
2010 MacGruber Tanker Lutz
2014 Scooby-Doo! WrestleMania Mystery Himself
See No Evil 2 Jacob Goodnight
2016 Countdown Lt. Cronin
Television
Year Title Role Notes
2007 Smallville Titan Episode: "Combat"
Web series
Year Title Role Notes
2013–2015 The JBL and Renee Show Himself Recurring role

ผลงานแชมป์และความสำเร็จ

นัดที่เดิมพัน

Winner (wager) Loser (wager) Location Event Date Notes
Jerry Lawler (championship)Christmas Creature (mask)Memphis, TennesseeUSWA live event28 ธันวาคม 1992[140]
Kane (mask)Vader (mask)Milwaukee, WisconsinOver the Edge31 พฤษภาคม 1998
Triple H (championship)Kane (mask)New York City, New YorkRaw23 มิถุนายน 2003

อ้างอิง

  1. ↑ "Kane Bio". Online World of Wrestling. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ สิงหาคม 4, 2012. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 5, 2008.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  2. 1 2 "Kane". WWE. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤศจิกายน 19, 2016. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 30, 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  3. 1 2 Mick Foley (3 ตุลาคม 2000). Have a Nice Day: A Tale of Blood and Sweatsocks. HarperCollins. ISBN 978-0-06-103101-4.{{cite book}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  4. 1 2 3 Milner, John; Kamchen, Richard. "Kane biography". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ ธันวาคม 19, 2018. สืบค้นเมื่อ มกราคม 16, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  5. ↑ "Kane on wrestlingdata.com". ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ เมษายน 11, 2021. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 28, 2021.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  6. ↑ Ravens, Andrew (เมษายน 13, 2017). "Kane Talks About The Undertaker's Impact On His Career, Their Story Being WWE's Greatest Ever, More". eWrestlingNews.com. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มกราคม 17, 2021. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 29, 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  7. ↑ Feese, Steven (มกราคม 26, 2021). "Death and Taxes, and 'Takers". Red River Horror. United States. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มีนาคม 31, 2022. สืบค้นเมื่อ มกราคม 31, 2022.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  8. ↑ "Wrestlers with Most WWF/WWE PPV Appearances". The Internet Wrestling Database. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กุมภาพันธ์ 6, 2009. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 21, 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  9. ↑ "John Cena Congratulates Randy Orton on Breaking a Huge WWE Pay-Per-View Record". WWE (ภาษาอังกฤษ). พฤศจิกายน 21, 2021. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤษภาคม 3, 2022. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 22, 2021.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  10. ↑ "WWE: TV Shows > Royal Rumble > Facts & Figures". WWE.com. กุมภาพันธ์ 9, 2010. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ กุมภาพันธ์ 9, 2010. สืบค้นเมื่อ เมษายน 19, 2021.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  11. ↑ "Roman Reigns won the 2015 Royal Rumble Match".
  12. ↑ "Glenn Jacobs aka "Kane", running for Knox Co., TN Mayor". WCYB-TV. มีนาคม 24, 2017. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มีนาคม 25, 2017. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 24, 2017.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  13. ↑ "Glenn Jacobs takes 17 more votes than Brad Anders in Knox County mayoral race". Knoxville News Sentinel. พฤษภาคม 2, 2018. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มกราคม 25, 2021. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 25, 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  14. ↑ Gleeson, Scott. "WWE wrestler Kane (Glenn Jacobs) wins primary, is GOP nominee for Tennessee mayoral race". USA Today. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ธันวาคม 13, 2020. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 29, 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  15. ↑ "Glenn Jacobs reelected as Knox County mayor". Eu.knoxnews.com. 2022-08-04. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มกราคม 2, 2023. สืบค้นเมื่อ 2022-08-09.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  16. ↑ "Kane". Canoe.com. Québecor Média. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ เมษายน 29, 2015. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 5, 2007.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  17. ↑ "IGN: Kane (WWE) Biography". IGN. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ กันยายน 26, 2008. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 19, 2008.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  18. ↑ Oliver, Greg (2007). The Pro Wrestling Hall of Fame: The Heels. ECW Press. น. 228. ISBN 978-1-55022-759-8.
  19. ↑ Dunham, Jeremy (กันยายน 15, 2003). "Smackdown Countdown 2003: Kane". IGN. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มิถุนายน 29, 2011. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 18, 2008.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  20. ↑ Morrow, Terry (มีนาคม 26, 1999). "Calm Influence of Family at Center of Life For This WWF Dynamo". Knoxville News-Sentinel. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มีนาคม 17, 2022. สืบค้นเมื่อ กันยายน 22, 2007 – โดยทาง angelfire.com.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  21. ↑ "12 Things You Didn't Know About WWE Giant Kane". CBS Denver. พฤศจิกายน 13, 2014. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ สิงหาคม 5, 2020. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 5, 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  22. ↑ "Bears sign Northeast Missouri player". The Kansas City Star. เมษายน 24, 1991. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 16, 2025 – โดยทาง Newspapers.com.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  23. ↑ Gregorian, Vahe (พฤษภาคม 1, 1991). "Bears Track Team Finds Winning Formula". St. Louis Post-Dispatch. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 16, 2025 – โดยทาง Newspapers.com.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  24. ↑ Luder, Bob (เมษายน 21, 1991). "Pittsburg State's Wren has NFL hopes". The Kansas City Star. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 16, 2025 – โดยทาง Newspapers.com.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  25. ↑ Mitchell, Fred (เมษายน 27, 1991). "1 Bear contract, 2 pizzas give Thomas his fill early". Chicago Tribune. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 16, 2025 – โดยทาง Newspapers.com.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  26. 1 2 1995 results. The History of WWE. Retrieved December 21, 2011.
  27. ↑ Oliver, Greg (2007). The Pro Wrestling Hall of Fame: The Heels. ECW Press. น. 227. ISBN 1-55022-759-9.
  28. ↑ 1996 results. The History of WWE. Retrieved July 14, 2011.
  29. ↑ 1997 results. The History of WWE. Retrieved July 9, 2011.
  30. ↑ "King Of The Ring 1998 Results". Pro Wrestling History. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 5, 2007.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  31. 1 2 "Kane's first WWE title reign". WWE. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2012-02-20. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 9, 2007.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  32. 1 2 "World Tag Team Title History". WWE. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 9, 2007.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  33. ↑ "WrestleMania X-Seven (XVII) Results". PWWEW.net. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2016-04-13. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 3, 2007.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  34. 1 2 "Hardcore Title History". WWE. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 9, 2007.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  35. 1 2 "History of the Intercontinental Championship: Kane". WWE. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2012-01-02. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 9, 2007.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  36. 1 2 Duncan, Royal. "WCW – World Championship Wrestling WCW World Tag Team Title History". Solie. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 21, 2008.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  37. ↑ "SummerSlam 2003 Results". PWWEW.net. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 30, 2007.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  38. ↑ "RAW results – April 3, 2006". Online World of Wrestling. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2020-11-05. สืบค้นเมื่อ 2007-10-25.
  39. ↑ "RAW results – April 10, 2006". Online World of Wrestling. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2020-11-07. สืบค้นเมื่อ 2007-10-25.
  40. 1 2 "ECW Championship official title history". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 21, 2008.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  41. ↑ "WWE WrestleMania XXIV Results". Pro-Wrestling Edge. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2008-04-08. สืบค้นเมื่อ 2008-04-06.
  42. ↑ "Kane won SmackDown Money in the Bank Ladder Match". WWE. กรกฎาคม 18, 2010. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 19, 2013.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  43. ↑ "World Champion Rey Mysterio def. Jack Swagger; Kane def. Rey Mysterio (New World Champion)". WWE. สืบค้นเมื่อ มกราคม 1, 2013.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  44. ↑ Hillhouse, Dave (กันยายน 25, 2010). "Smackdown: Kickin' it old school". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2014-10-17. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 4, 2010.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  45. ↑ Hillhouse, Dave. "Hell in a Cell: Betrayal, fan interference, and flying shoes". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2014-11-03. สืบค้นเมื่อ 2010-10-04.
  46. ↑ "WrestleMania 27 live coverage from the Georgia Dome". Wrestling Observer. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2011-06-07. สืบค้นเมื่อ 3 กันยายน 2011.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  47. ↑ Tedesco, Mike. "Smackdown Results - 4/22/11". Wrestleview. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2012-10-03. สืบค้นเมื่อ 3 กันยายน 2011.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  48. ↑ Plummer, Dale. "RAW: Cena gets nothing but the R-Truth". SLAM! Wrestling. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2014-11-03. สืบค้นเมื่อ 4 กันยายน 2011.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  49. ↑ "Mark Henry injures Kane". WWE. 23 กรกฎาคม 2011. สืบค้นเมื่อ 16 กันยายน 2011.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  50. ↑ Caldwell, James. "CALDWELL'S WWE RAW RESULTS 12/12: Complete "virtual-time" coverage of live three-hour Monday Night Raw - Henry vs. Cena, Slammys, final TLC hype". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 20 ธันวาคม 2011.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  51. ↑ Caldwell, James. "Caldwell's WWE Royal Rumble report 1/29: Ongoing "virtual time" coverage of live PPV - Rumble match, Punk-Ziggler, Cena-Kane, steel cage". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 30 มกราคม 2012.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  52. ↑ Giannini, Alex (6 กุมภาพันธ์ 2012). "John Cena vs. Kane (Ambulance Match)". WWE. สืบค้นเมื่อ 13 กุมภาพันธ์ 2012.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  53. ↑ "Randy Orton vs. Kane". WWE. สืบค้นเมื่อ 17 มีนาคม 2012.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  54. ↑ Giannini, Alex. "Randy Orton vs. Kane - Falls Count Anywhere Match". WWE. สืบค้นเมื่อ 21 เมษายน 2012.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  55. ↑ Ryan, Mike. "WWE RAW 1000 Results - July 23, 2012". Wrestling Attitude. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2012-08-26. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 23, 2012.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  56. ↑ Caldwell, James. "CALDWELL'S WWE NIGHT OF CHAMPIONS PPV RESULTS 9/18: Complete "virtual time" coverage of live PPV - Triple H vs. C.M. Punk". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 21 ตุลาคม 2012.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  57. ↑ Caldwell, James. "CALDWELL'S WWE RAW RESULTS 9/24: Complete "virtual-time" coverage of live Raw - Cena announcement, Lawler interview, latest on WWE Title picture". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 21 ตุลาคม 2012.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  58. ↑ "WWE Extreme Rules results and reactions from last night (May 19): Believe in Gold".
  59. ↑ "Caldwell's WWE Raw Results 7/8 (Hour 3): Punk vs. Orton main event & final MITB hype, Vickie fired in McMahon Family Segment, Wyatts debut & begin new feud". Pro Wrestling Torch.
  60. ↑ "WWE News: Kane's status revealed for Money in the Bank PPV". Pro Wrestling Torch.
  61. ↑ Plummer, Dale (สิงหาคม 19, 2013). "Daniel Bryan gets a brief taste of glory at SummerSlam". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ กันยายน 2, 2013.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)[ลิงก์เสีย]
  62. ↑ Namako, Jason (ตุลาคม 28, 2013). "Kane on "See No Evil 2", Stan Hansen added to WWE Alumni". WrestleView. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 30, 2013.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  63. ↑ Waldman, Jon (ตุลาคม 27, 2013). "Hell in a Cell: The usual suspects end up on top". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 28, 2013.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) CS1 maint: deprecated archival service (ลิงก์)
  64. ↑ Asher, Matthew (ตุลาคม 29, 2013). "Raw: Fallout from Hell in the Cell is very intriguing". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2014-10-15. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 30, 2013.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  65. ↑ Caldwell, James (พฤศจิกายน 4, 2013). "Raw News: Big Show-The Authority developments, Bryan out of title picture, Cena, Kidd returns, Heyman update, more". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 5, 2013.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  66. ↑ Caldwell, James (พฤศจิกายน 6, 2013). "WWE News: Kane given a new TV title, Hunter briefly touches on Big Show storyline in Week 10 of interview series". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 7, 2013.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)[ลิงก์เสีย]
  67. ↑ Seife, Andy. "WWE World Heavyweight Champion Daniel Bryan vs. Kane (Extreme Rules Match)". WWE. สืบค้นเมื่อ 21 เมษายน 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  68. ↑ Clapp, John. "Seth Rollins won the Money in the Bank Contract Ladder Match". สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 29, 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  69. ↑ Benigno, Anthony. "John Cena def. Randy Orton, Bray Wyatt, Roman Reigns, Cesaro, U.S. Champion Sheamus, Kane and Alberto Del Rio to become the new WWE World Heavyweight Champion". สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 29, 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  70. ↑ "WWE Battleground 2014 results". WWE. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 20, 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  71. ↑ Tedesco, Mike. "WWE RAW Results – 7/28/14 (New matches for SummerSlam)". Wrestleview. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 4, 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  72. ↑ Tedesco, Mike. "WWE RAW Results – 8/11/14 (Live results from Portland)". Wrestleview. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 11, 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  73. ↑ Staff, WWE.COM. "Kane suffers a broken ankle on Raw". WWE. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 19, 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  74. ↑ Keller, Wade (กันยายน 20, 2015). "Keller's WWE Night of Champions PPV Report 9/20". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ กันยายน 25, 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  75. ↑ Martin, Adam (ตุลาคม 25, 2015). "WWE Hell in a Cell PPV Results". Wrestleview. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 25, 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  76. ↑ Tedesco, Mike (ตุลาคม 26, 2015). "WWE RAW Results - 10/26/15". Wrestleview. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 26, 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  77. ↑ "The Undertaker and Demon Kane Return!". WWE.com. พฤศจิกายน 9, 2015. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2015-11-12. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 10, 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  78. ↑ "The Undertaker and Demon Kane Return!". WWE.com. พฤศจิกายน 9, 2015. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2015-11-12. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 10, 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  79. ↑ "WWE Survivor Series 2015 Results: The Brothers of Destruction defeated The Wyatt Family". พฤศจิกายน 22, 2015. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 23, 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  80. ↑ "2016 WWE Draft results: WWE officially ushers in New Era". WWE. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 29, 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  81. ↑ https://www.thesun.co.uk/sport/wwe/1959033/smackdown-live-results-wwe-world-heavyweight-champ-aj-styles-shocked-by-resident-jobber-james-ellsworth-kane-disappears-in-main-event/
  82. ↑ http://www.gerweck.net/2016/10/25/live-coverage-of-tonights-wwe-smackdown-12/
  83. ↑ http://www.wwe.com/article/kane-mayor-knox-county-tennessee
  84. ↑ http://www.wwe.com/shows/smackdown/2016-11-29/article/kane-def-luke-harper
  85. ↑ Martin, Adam (ตุลาคม 16, 2017). "WWE RAW Results – 10/16/17 (Reigns vs. Strowman, Go home for TLC PPV)". Wrestleview. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 17, 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  86. ↑ Powell, Jason. "Powell's WWE TLC 2017 live review: Kurt Angle, Dean Ambrose, and Seth Rollins vs. Braun Strowman, Kane, The Miz, Sheamus, and Cesaro in a TLC match, AJ Styles vs. Finn Balor, Asuka debuts, Alexa Bliss vs. Mickie James for the Raw Women's Championship". Pro Wrestling Dot Net. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 22, 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  87. ↑ Powell, Jason. "WWE Royal Rumble 2018 live review: Men's and Women's Royal Rumble matches, Brock Lesnar vs. Braun Strowman vs. Kane for the WWE Universal Championship, AJ Styles vs. Kevin Owens and Sami Zayn in a handicap match for the WWE Championship". Pro Wrestling Dot Net. สืบค้นเมื่อ มกราคม 28, 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  88. ↑ Powell, Jason. "WWE Raw Live TV Review: Three Elimination Chamber qualifying matches, The Miz vs. Roman Reigns for the Intercontinental Title, the night after the Royal Rumble". Pro Wrestling Dot Net. สืบค้นเมื่อ มกราคม 29, 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  89. ↑ "WWE RAW Results – 3/19/18 (Ultimate Deletion, Brock Lesnar and Ronda Rousey to appear)". Wrestleview. มีนาคม 19, 2018. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 19, 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  90. ↑ "WWE Raw results, live blog (Mar. 26, 2018): Kane vs. John Cena". Cageside Seats. มีนาคม 26, 2018. สืบค้นเมื่อ เมษายน 6, 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  91. ↑ "WrestleMania 34 Kickoff Show Results – 4/8/18 (Cruiserweights, Battle Royal Matches)". Wrestleview. เมษายน 8, 2018. สืบค้นเมื่อ เมษายน 8, 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  92. ↑ "WWE SmackDown Results: Winners, Grades, Reaction and Highlights from June 26". Bleacher Report. มิถุนายน 27, 2018. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 28, 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  93. ↑ "WWE Extreme Rules Results – 7/15/18". Wrestleview. กรกฎาคม 15, 2018. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 16, 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  94. ↑ "สำเนาที่เก็บถาวร". ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2018-08-03. สืบค้นเมื่อ 2018-08-04.
  95. ↑ Pappolla, Ryan. "Triple H def. The Undertaker". WWE. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 6, 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  96. ↑ Benigno, Anthony. "D-Generation X def. The Brothers of Destruction". WWE. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 2, 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  97. ↑ "Kane Returns To WWE Raw, Wins 24/7 Championship | Fightful Wrestling". www.fightful.com.
  98. ↑ Reichlin, Michael (พฤศจิกายน 22, 2020). "The Rock, The McMahons, HBK, Ric Flair & More Pay Tribute to The Undertaker". SEScoops (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 23, 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  99. ↑ Johnson, Mike (เมษายน 1, 2021). "WWE Hall Of Famer Glenn 'kane' Jacobs Honored By Tn State Senate, Complete Proclamation". PWInsider. สืบค้นเมื่อ เมษายน 19, 2021.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  100. ↑ Beck, Greg. "Exclusive: Ric Flair on Charlotte vs. Ronda Rousey, Shawn Michaels, Bobby Heenan, staying relevant, and more". Wrestling News. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ กรกฎาคม 25, 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  101. ↑ "Big Show". Steve Austin's Broken Skull Sessions. กุมภาพันธ์ 23, 2020. 70 นาที. WWE Network.{{cite episode}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  102. ↑ ""About Time!"- WWE Superstars React To Kane Entering the 2021 Class of the WWE Hall of Fame". EssentiallySports.com. มีนาคม 25, 2021. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 28, 2026.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  103. ↑ "Booker T on the Kane Gimmick: It Was Opposite of the Undertaker and Worked Perfectly". ธันวาคม 9, 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  104. ↑ "The Undertaker Reveals the First Person He'd Choose to Start His Own Wrestling Company with". กันยายน 2, 2024.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  105. ↑ "Money in the Bank: 5 Fastest Cash-Ins in History (& 5 Longest Ones)". เมษายน 20, 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  106. ↑ "WWE Superstar "Kane" Mulls Run at Mayor's Seat". WGRZ. พฤษภาคม 23, 2016. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กุมภาพันธ์ 12, 2024. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 5, 2018. Jacobs, 49, and his wife, Crystal, were married in August 1995 and have two children.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  107. ↑ "About Glenn - Glenn Jacobs for Knox County Mayor". jacobsformayor.com. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มิถุนายน 25, 2018. สืบค้นเมื่อ มกราคม 16, 2021. My daughters, Devan and Arista, are the pride of my life .. the best thing about growing older is grandkids. I have two—a granddaughter and a grandson{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  108. ↑ Martin, Adam (มีนาคม 16, 2014). "WWE star opens up insurance company in Tennessee". wrestleview.com. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มิถุนายน 19, 2014. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 5, 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  109. ↑ "About Us". Jacobs Agency. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ กรกฎาคม 14, 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  110. 1 2 Donofrio, Craig (กรกฎาคม 17, 2015). "Chokeslam! WWE's Kane Tells Us Why He's Selling His Tennessee Estate". Realtor.com. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กรกฎาคม 18, 2015. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 17, 2015.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  111. ↑ Graser, Marc (สิงหาคม 6, 2013). "WWE Studios, Lionsgate Scare Up 'See No Evil' Sequel". Variety. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กันยายน 2, 2013. สืบค้นเมื่อ กันยายน 3, 2013.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  112. ↑ "See No Evil 2 Trailer and Release Details". Daily Dead. กรกฎาคม 25, 2014. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กุมภาพันธ์ 19, 2016. สืบค้นเมื่อ มกราคม 11, 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  113. ↑ Morrow, Terry (มิถุนายน 5, 2002). "Big Red Machine revving to get in-ring". Knoxville News-Sentinel. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ กันยายน 27, 2007. สืบค้นเมื่อ กันยายน 22, 2007.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  114. ↑ Fylonenko, Adrian (กุมภาพันธ์ 9, 2013). "Slim Jim, Motor Oil and 7 Sponsors That Make You Think of WWE". Bleacher Report. San Francisco: Turner Broadcasting System. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กุมภาพันธ์ 18, 2024. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 24, 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  115. ↑ "The Twisted, Disturbed Life of Kane DVD/T-Shirt Package". WWE Shop. เมษายน 20, 2009. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ เมษายน 20, 2009. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 12, 2012.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  116. ↑ Citizen X (มีนาคม 14, 2008). "Tiny Political Show". BlogTalkRadio. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มีนาคม 29, 2012. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 6, 2012.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  117. ↑ "AdventuresOfCitizenX.com: Joe Biden, Savior and Master of the Obvious". AdventuresOfCitizenX. กรกฎาคม 17, 2011. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ กรกฎาคม 17, 2011. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 12, 2012.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  118. ↑ "Glenn Jacobs". LewRockwell.com. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤศจิกายน 9, 2013. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 9, 2013.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  119. ↑ "Kane Games". Giant Bomb. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ตุลาคม 27, 2017. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 5, 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  120. ↑ George, Harvey (กันยายน 10, 2020). Wrestling Figure Checklist: The Definitive Guide to the Action Figures of Professional Wrestling (ภาษาอังกฤษ). Harvey George. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กุมภาพันธ์ 12, 2024. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 28, 2020.{{cite book}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  121. ↑ "Jacobs, Dobbs headline dignitaries for Food City 500". www.bristolmotorspeedway.com (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2026-04-12.
  122. ↑ Silverstein, Adam (ธันวาคม 26, 2018). "The Man comes around: Becky Lynch breaks out for WWE as the 2018 Wrestler of the Year". CBS Sports. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ธันวาคม 27, 2018. สืบค้นเมื่อ เมษายน 9, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  123. ↑ "The PWI Awards". Pro Wrestling Illustrated. เล่มที่ 34 ฉบับที่ 2. 2014. น. 34–35.
  124. ↑ "the PWI Awards". Pro Wrestling Illustrated. เล่มที่ 34 ฉบับที่ 2. 2014. น. 38–39.
  125. ↑ "Pro Wrestling Illustrated (PWI) 500 for 2011". The Internet Wrestling Database. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มีนาคม 21, 2015. สืบค้นเมื่อ มกราคม 13, 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  126. ↑ "PWI 500 of the PWI Years". ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ เมษายน 1, 2016. สืบค้นเมื่อ มกราคม 16, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  127. ↑ "USWA Heavyweight Title". Wrestling-Titles.com. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤษภาคม 12, 2013. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 18, 2008.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  128. ↑ "World Heavyweight Championship (WWE) history". WWE. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ธันวาคม 22, 2016. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 31, 2012.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  129. ↑ "24/7 Champion". WWE. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มิถุนายน 23, 2022. สืบค้นเมื่อ กันยายน 17, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  130. ↑ "WWE News: Smackdown Spoilers 4/22 – Complete "virtual-time" coverage of Smackdown TV taping from London". Pro Wrestling Torch. เมษายน 19, 2011. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ เมษายน 23, 2011. สืบค้นเมื่อ เมษายน 20, 2011.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  131. ↑ "WWF RAW is WAR #264 « Events Database « CAGEMATCH - The Internet Wrestling Database". www.cagematch.net. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ เมษายน 5, 2022. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 12, 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  132. ↑ @WWE (มีนาคม 24, 2021). "BREAKING NEWS: As revealed on @WWETheBump, @KaneWWE will be inducted into the #WWEHOF Class of 2021!" (ทวีต). สืบค้นเมื่อ มีนาคม 24, 2021 – โดยทาง ทวิตเตอร์.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  133. ↑ Passero, Mitch (ตุลาคม 25, 2009). "SmackDown curses Raw". World Wrestling Entertainment. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ ตุลาคม 12, 2010. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 25, 2009.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  134. ↑ "World Champion Rey Mysterio def. Jack Swagger; Kane def. Rey Mysterio (New World Champion)". WWE. กรกฎาคม 18, 2010. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 8, 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  135. ↑ Caldwell, James (ธันวาคม 8, 2014). "Caldwell's WWE Raw results 12/8: Complete "virtual-time" coverage of live Raw – Slammys theme, final TLC PPV hype, Cena vs. Show, Seth Green, returning stars, more". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 9, 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  136. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 Meltzer, Dave (มกราคม 26, 2011). "Biggest issue of the year: The 2011 Wrestling Observer Newsletter Awards Issue". Wrestling Observer Newsletter. Campbell, CA. น. 1–40. ISSN 1083-9593.{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  137. ↑ Meltzer, Dave (มกราคม 26, 2015). "Jan. 26, 2015 Wrestling Observer Newsletter: 2014 awards issue w/ results & Dave's commentary, Conor McGregor, and much more". Wrestling Observer Newsletter. Campbell, California. น. 15. ISSN 1083-9593.{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  138. ↑ Meltzer, Dave (มกราคม 25, 2016). "January 25, 2016 Wrestling Observer Newsletter: 2015 Observer Awards Issue". Wrestling Observer Newsletter. Campbell, California. น. 21. ISSN 1083-9593.{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  139. ↑ Meltzer, Dave (มกราคม 23, 2013). "The 2012 Wrestling Observer Newsletter Annual Awards Issue". Wrestling Observer Newsletter. Campbell, California. ISSN 1083-9593.{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  140. ↑ "USWA @ Memphis".

แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ เคน (นักมวยปล้ำ)

Related

No related data.

Recommendations