Overview
อารามลาชัง เป็นหนึ่งในหกอารามสำคัญของนิกายเกอลุกปะในศาสนาพุทธแบบทิเบต ตั้งอยู่ริมแม่น้ำต้าเซี้ยะ ซึ่งเป็นแม่น้ำสาขาของแม่น้ำเหลือง ในมณฑลเซียะเหอ, เขตปกครองตนเองกันนัน แคว้นกังซก ในเขตวัฒนธรรมอัมโด อารามนี้มีภิกษุจำพรรษาอยู่มากที่สุดนอกเขตปกครองตนเองทิเบต
| อารามลาชัง | |
|---|---|
ทับศัพท์ภาษาทิเบต อักษรทิเบต: བླ་བྲང་བཀྲ་ཤིས་འཁྱིལ་ ไวลี: bla brang bkra shis 'khyil พินอินทิเบต: 拉卜楞寺 THL: Labrang Trashi Khyil | |
 | |
| ศาสนา | |
| ศาสนา | ศาสนาพุทธแบบทิเบต |
| นิกาย | เกอลุกปะ |
| ที่ตั้ง | |
| ที่ตั้ง | มณฑลกังซก |
| ประเทศ | ประเทศจีน |
  ที่ตั้งในประเทศจีน | |
| พิกัดภูมิศาสตร์ | 35°11′44″N 102°30′29″E / 35.19556°N 102.50806°E |
| สถาปัตยกรรม | |
| ผู้ก่อตั้ง | งาวัง ซนดรู |
| เริ่มก่อตั้ง | 1709 |
อารามลาชัง (ทิเบต: བླ་བྲང་བཀྲ་ཤིས་འཁྱིལ་, ไวลี: bla-brang bkra-shis-'khyil; Labrang Monastery) เป็นหนึ่งในหกอารามสำคัญของนิกายเกอลุกปะในศาสนาพุทธแบบทิเบต[1] ตั้งอยู่ริมแม่น้ำต้าเซี้ยะ ซึ่งเป็นแม่น้ำสาขาของแม่น้ำเหลือง[2] ในมณฑลเซียะเหอ, เขตปกครองตนเองกันนัน แคว้นกังซก ในเขตวัฒนธรรมอัมโด อารามนี้มีภิกษุจำพรรษาอยู่มากที่สุดนอกเขตปกครองตนเองทิเบต
อารามสถาปนาขึ้นในปี 1709 โดยยัมยังเจอปะคนที่หนึ่ง งาวังซโยนดรยู[3][4]
ในระหว่างการประท้วงเรียกร้องเอกราชทิเบตในเดือนมีนาคม 2008 ตำรวจควบคุมฝูงชนทำการเข้าล้อมอาราม และเจ้าหน้าที่จากกองทัพปิดถนนทางเข้าออกอาราม ภิกษุภายในอารามถูกจำกัดไว้ภายในและจับกุมโดยทางการจีน[5]
อ้างอิง
- ↑ Nietupski (1999), p. 21.
- ↑ Nietupski (1999), p. 16.
- ↑ Berzin, Alexander (2003). "A Brief History of Labrang Monastery. Original version published in "Gelug Monasteries." Chö-Yang, Year of Tibet Edition (Dharamsala, India), (1991)". Study Buddhism. สืบค้นเมื่อ 2016-06-06.
- ↑ Chhosphel, Samten (มกราคม 2011). "The First Jamyang Zhepa, Jamyang Zhepai Dorje". The Treasury of Lives: Biographies of Himalayan Religious Masters. สืบค้นเมื่อ 2013-10-08.
{{cite encyclopedia}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Open revolt defies China's iron fist". The Sydney Morning Herald. มีนาคม 17, 2008. สืบค้นเมื่อ 2008-06-29.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
บรรณานุกรม
- Cabot, Mabel H. (2003). Vanished Kingdoms: A Woman Explorer in Tibet, China & Mongolia, 1921–1925, pp. 148–157. Aperture Publishers in association with the Peabody Museum, Harvard. ISBN 978-1-931788-18-2.
- Dorje, Gyurme (2009). Footprint Tibet Handbook. Footprint Publications, Bath, England. ISBN 978-1-906098-32-2.
- Nietupski, Paul Kocot (1999), Labrang: A Tibetan Monastery at the Crossroads of Four Civilizations. Snow Lion Publications, Ithaca, New York. ISBN 1-55939-090-5.
แหล่งข้อมูลอื่น
- Makley, Charlene E. (1999). "Gendered Practices and the Inner Sanctum: The Reconstruction of Tibetan Sacred Space in "China's Tibet"." In: Sacred Spaces and Powerful Places in Tibetan Culture: A Collection of Essays, pp. 343–366. Edited by Toni Huber. Library of Tibetan Works and Archives, Dharamsala, H.P., India. ISBN 81-86470-22-0.
- Tamm, Eric Enno. (2010) "The Horse That Leaps Through Clouds: A Tale of Espionage, the Silk Road and the Rise of Modern China," chapter 13[ลิงก์เสีย]. Vancouver: Douglas & McIntyre. ISBN 978-1-55365-269-4.
- Thubron, Colin (2007) Shadow of the Silk Road 58–67 (New York: HarperCollins).
| ภูมิศาสตร์ | |
|---|---|
| อื่น ๆ | |
