ลูคาริโอ

Overview

ลูคาริโอ เป็นโปเกมอนสายพันธุ์หนึ่งในแฟรนไชส์ โปเกมอน ของนินเท็นโดและเกมฟรีก ถูกสร้างขึ้นโดยเกมฟรีก และออกแบบขั้นสุดท้ายโดยเค็ง ซูงิโมริ ปรากฏตัวครั้งแรกในฐานะตัวละครหลักในภาพยนตร์โปเกมอน เดอะมูฟวี่ ตอน มิวและอัศวินคลื่นพลัง จากนั้นได้ปรากฏตัวสั้น ๆ ในเกมโปเกมอน มิสทะรีดันเจียน บลูเรสคิวทีมและเรดเรสคิวทีม ก่อนจะปรากฏตัวในเกม โปเกมอน ไดมอนด์ และ เพิร์ล รวมถึงภาคต่อในเวลาต่อมา นอกจากนี้ ลูคาริโอยังปรากฏในภาคแยกต่าง ๆ รวมถึงแอนิเมชันและสื่อสิ่งพิมพ์ที่ดัดแปลงจากแฟรนไชส์โปเกมอน และยังมีสินค้าในรูปแบบต่าง ๆ เช่น ฟิกเกอร์ ตุ๊กตา และเกมการ์ดสะสมโปเกมอน ลูคาริโอให้เสียงพากย์ในภาษาญี่ปุ่ยโดย ไดซูเกะ นามิกาวะ, ไดซูเกะ ซากางูจิ, ริกาโกะ ไอกาวะ และ คิโยทากะ ฟุรุชิมะ ส่วนในภาษาอังกฤษให้เสียงโดยบิล โรเจอส์ และ ฌอน เชมเมล

ลูคาริโอ
ตัวละครใน โปเกมอน
สัตว์สองเท้าสีฟ้าและดำที่มีลักษณะคล้ายหมาจิ้งจอก มีขนสีแทนบริเวณลำตัว มีหนามหนึ่งอันที่หน้าอก และที่ปลายแขนทั้งสองข้าง
ภาพอาร์ตเวิร์กลูคาริโอโดยเค็ง ซูงิโมริ
ปรากฏตัวครั้งแรกโปเกมอน เดอะมูฟวี่ ตอน มิวและอัศวินคลื่นพลัง (2005)
เกมแรกโปเกมอน ไดมอนด์ และ เพิร์ล (2006)
ออกแบบโดยเค็ง ซูงิโมริ (ออกแบบขั้นสุดท้าย)[1]
ให้เสียงโดย
ข้อมูลในเรื่อง
สายพันธุ์โปเกมอน
ประเภทต่อสู้ และ เหล็ก

ลูคาริโอ ( /luːˈkɑːrioʊ/ ⓘ ; ญี่ปุ่น :ルカリオเฮปเบิร์น : Rukario ) เป็นโปเกมอนสายพันธุ์หนึ่งในแฟรนไชส์ โปเกมอน ของนินเท็นโดและเกมฟรีก ถูกสร้างขึ้นโดยเกมฟรีก และออกแบบขั้นสุดท้ายโดยเค็ง ซูงิโมริ ปรากฏตัวครั้งแรกในฐานะตัวละครหลักในภาพยนตร์โปเกมอน เดอะมูฟวี่ ตอน มิวและอัศวินคลื่นพลัง จากนั้นได้ปรากฏตัวสั้น ๆ ในเกมโปเกมอน มิสทะรีดันเจียน บลูเรสคิวทีมและเรดเรสคิวทีม ก่อนจะปรากฏตัวในเกม โปเกมอน ไดมอนด์ และ เพิร์ล รวมถึงภาคต่อในเวลาต่อมา นอกจากนี้ ลูคาริโอยังปรากฏในภาคแยกต่าง ๆ รวมถึงแอนิเมชันและสื่อสิ่งพิมพ์ที่ดัดแปลงจากแฟรนไชส์โปเกมอน และยังมีสินค้าในรูปแบบต่าง ๆ เช่น ฟิกเกอร์ ตุ๊กตา และเกมการ์ดสะสมโปเกมอน ลูคาริโอให้เสียงพากย์ในภาษาญี่ปุ่ยโดย ไดซูเกะ นามิกาวะ, ไดซูเกะ ซากางูจิ, ริกาโกะ ไอกาวะ และ คิโยทากะ ฟุรุชิมะ ส่วนในภาษาอังกฤษให้เสียงโดยบิล โรเจอส์ และ ฌอน เชมเมล

ลูคาริโอ ซึ่งเป็นที่รู้จักในชื่อ โปเกมอนออร่า มีความสามารถในการรับรู้และควบคุมออร่า หรือฮาโด (波導, Hadō) ซึ่งเป็นพลังชีวิตรูปแบบพิเศษ นอกจากนี้ ลูคาริโอยังปรากฏเป็นตัวละครที่สามารถเล่นได้ในซีรีส์เกมต่อสู้แบบครอสโอเวอร์ ซูเปอร์สแมชบราเธอส์ ตั้งแต่ภาคซูเปอร์สแมชบราเธอร์บรอวล์ นับตั้งแต่เปิดตัว ลูคาริโอได้รับเสียงตอบรับในเชิงบวก ทั้งจากนักวิจารณ์ที่ชื่นชมการออกแบบ และจากแฟน ๆ ที่ยกให้เป็นหนึ่งในโปเกมอนยอดนิยมของซีรีส์ โดยมักถูกนำไปใช้ในกิจกรรมส่งเสริมการตลาดต่าง ๆ ในโลกความเป็นจริง รวมถึงบทบาททูตส่งเสริมการออกกำลังกายสำหรับเด็ก ๆ นอกจากนี้ ลูคาริโอยังเป็นหนึ่งในไม่กี่สายพันธุ์ที่สามารถวิวัฒนาการเมก้าได้ ซึ่งการออกแบบในรูปแบบเมก้าก็ได้รับคำชื่นชมเช่นเดียวกัน

แนวคิดและการสร้างสรรค์

ลูคาริโอเป็นสิ่งมีชีวิตในจินตนาการชนิดหนึ่งที่เรียกว่า โปเกมอน ซึ่งถูกสร้างขึ้นสำหรับแฟรนไชส์สื่อโปเกมอน แฟรนไชส์นี้เป็นผลงานของเกมฟรีก และเผยแพร่โดยนินเท็นโด โดยเริ่มต้นในปี 1996 ด้วยวิดีโอเกม โปเกมอน เรด และ กรีน สำหรับเครื่องเกมบอย ก่อนจะวางจำหน่ายในอเมริกาเหนือในปี 1998 ภายใต้ชื่อ โปเกมอน เรด และ บลู[3] ในเกมเหล่านี้และภาคต่อ ผู้เล่นจะรับบทเป็นเทรนเนอร์ ซึ่งมีเป้าหมายในการจับโปเกมอนและใช้ความสามารถพิเศษของพวกมันเพื่อต่อสู้กับโปเกมอนตัวอื่น โดยโปเกมอนบางชนิดสามารถพัฒนาเป็นสายพันธุ์ที่แข็งแกร่งขึ้นได้ผ่านกระบวนการที่เรียกว่า วิวัฒนาการ ซึ่งเกิดขึ้นได้จากหลากหลายวิธี เช่น การสัมผัสกับไอเท็มเฉพาะบางชนิด[4] โปเกมอนแต่ละตัวจะมีธาตุหนึ่งหรือสองประเภท ซึ่งเป็นตัวกำหนดจุดแข็งและจุดอ่อนในการต่อสู้กับโปเกมอนตัวอื่น[5] เป้าหมายหลักของแต่ละเกมคือการเติมข้อมูลในสมุดภาพโปเกมอน (Pokédex) ซึ่งเป็นสารานุกรมโปเกมอนให้ครบถ้วน โดยการจับ วิวัฒนาการ และแลกเปลี่ยนโปเกมอนกับเทรนเนอร์คนอื่นเพื่อสะสมโปเกมอนจากทุกสายพันธุ์[4]

ระหว่างการพัฒนา โปเกมอน ไดมอนด์ และ เพิร์ล เค็ง ซูงิโมริ นักออกแบบหลักของเกม เปิดเผยว่าทีมงานต้องการ "นำเสนอโปเกมอนตัวใหม่ที่ผู้คนไม่เคยเห็นมาก่อน" พร้อมทั้งมองหาวิธีสร้างความประหลาดใจให้กับผู้เล่น โดยเขาต้องการให้ดีไซน์เหล่านั้นสามารถ "เติบโต" ในความรู้สึกของผู้เล่น และตั้งใจออกแบบให้ดู "แปลกตาเล็กน้อยในช่วงแรก" ด้านผู้กำกับ จุนอิจิ มาซูดะ กล่าวเสริมว่า ในช่วงเริ่มต้น พวกเขาให้ความสำคัญกับการออกแบบ "โปเกมอนที่แข็งแกร่งที่สุด" ในแต่ละประเภทก่อน[6] หลังจากทีมวางแผนดำเนินการเสร็จสิ้น การออกแบบสุดท้ายของลูคาริโอถูกจัดทำโดยเค็ง ซูงิโมริ ซึ่งวาดตัวโปเกมอนในหลายท่าทาง พร้อมกำหนดรายละเอียดเล็ก ๆ เช่น อุ้งเท้าและใบหน้า เพื่อให้ทีมพัฒนานำไปต่อยอดในการสร้างโมเดล[1] ด้านมาซูดะกล่าวว่าชื่อ “ลูคาริโอ” เป็นหนึ่งในชื่อที่ตั้งยากที่สุด เนื่องจากต้องการให้เข้าถึงผู้ชมทุกกลุ่ม[7] นอกจากนี้ ภาพยนตร์ โปเกมอน เดอะมูฟวี่ ตอน มิวและอัศวินคลื่นพลัง ซึ่งออกฉายในช่วงที่เกมกำลังอยู่ระหว่างการพัฒนา ยังส่งผลต่อแนวทางการนำเสนอลูคาริโอในเกม โดยมาซูดะระบุว่าเขารู้สึกตื่นเต้นที่จะหลีกเลี่ยงปัญหาที่เคยเกิดขึ้นกับโปเกมอนอีกตัวอย่าง ลูเกีย หลังจากภาพยนตร์ของโปเกมอนตัวนั้นออกฉาย[8]

ลูคาริโอเป็นโปเกมอนที่มีรูปร่างคล้ายสุนัขป่า โดยเชื่อกันว่ามีต้นแบบมาจาก อานูบิส [9] เทพเจ้าแห่งการทำศพในตำนานอียิปต์ ซึ่งมีศีรษะเป็นสุนัขจิ้งจอก ลูคาริโอมีลักษณะเป็นสัตว์สองขา เดินด้วยปลายเท้า และมีนิ้วคล้ายนิ้วมือที่อุ้งเท้าหน้า บริเวณหน้าอกและด้านนอกของข้อมือแต่ละข้างมีหนามสีขาวอันเดียว ลูคาริโอยังมีจมูกและหูขนาดใหญ่ ดวงตาสีแดงมีรูม่านตาแนวตั้ง รูปร่างคล้ายทรงนาฬิกาทราย โดยมีต้นขาที่หนากว่าส่วนอื่นของร่างกายอย่างเด่นชัด มีห่วงเหล็กติดอยู่ที่หัวไหล่และเอว อีกทั้งยังมี "หน้ากาก" คล้ายแร็กคูน ซึ่งดูละม้ายคล้ายขักขระ พร้อมส่วนต่อขยายคล้าย เดรดล็อกเล็ก ๆ สี่ส่วนอยู่ด้านหลังศีรษะ สำหรับใช้ในการรับรู้ออร่า ขนของลูคาริโอส่วนใหญ่เป็นสีน้ำเงินและดำ โดยบริเวณลำตัวจะมีขนสีน้ำตาลบัฟ ซึ่งดูหนากว่าส่วนอื่นเล็กน้อย เมื่ออ้าปากกว้างจะมองเห็นเขี้ยวแหลมคม[10]

การปรากฏตัว

ในวิดีโอเกม

ลูคาริโอเปิดตัวครั้งแรกในวิดีโอเกม โปเกมอน มิสทะรีดันเจียน บลูเรสคิวทีม และ เรดเรสคิวทีม โดยปรากฏตัวในรูปแบบรูปปั้นเมื่อผู้เล่นได้รับลำดับขั้นลูคาริโอ ซึ่งเป็นลำดับขั้นสูงสุดในเกม[11] หลังจากนั้นจึงปรากฏตัวอย่างเต็มรูปแบบใน โปเกมอนไดมอนด์ และ เพิร์ล[12] ต่อมา ลูคาริโอได้รับความสามารถในการวิวัฒนาการร่างเมก้า ซึ่งเป็นการแปลงร่างพิเศษในเกม โปเกมอน X และ Y โดยเมื่อถือไอเท็มลูคาริโอไนต์ ซึ่งเป็นเมก้าสโตน ลูคาริโอสามารถแปลงร่างเป็นเมก้าลูคาริโอระหว่างการต่อสู้ ส่งผลให้พลังต่อสู้เพิ่มขึ้น[13] [14] หลังจากนั้น ลูคาริโอยังปรากฏตัวในเกมหลักภาคต่อหลายภาคของซีรีส์[15] [16][17] รวมถึงเป็นตัวละครที่เล่นได้ใน โปเกมอน ยูไนท์[18] และ โปเก็น ทัวร์นาเมนต์[19] และยังมีบทบาทในเกมภาคแยกอื่น ๆ เช่น โปเกมอน โก[20] และ โปเกมอน มาสเตอส์[21]

จากการรั่วไหลโดยไม่ได้ตั้งใจบนเว็บไซต์ทางการของ ซูเปอร์สแมชบราเธอร์ ของนินเท็นโด ซึ่งให้ข้อมูลเกี่ยวกับการใช้งานของสะสมบางประเภทกับตัวละครต่าง ๆ ทำให้ลูคาริโอได้รับการยืนยันทางอ้อมว่าเป็นหนึ่งในตัวละครที่สามารถเล่นได้ใน ซูเปอร์สแมชบราเธอร์บรอวล์ [22] ในเกมบรอวล์ ลูคาริโอสามารถปลดล็อกได้เมื่อผู้เล่นพบเขาในโหมดเนื้อเรื่องที่ Glacial Peak หรือผ่านวิธีพิเศษอื่น ๆ[23] ท่าพิเศษของลูคาริโอในซีรีส์นี้ประกอบด้วยหลายท่าที่มีอยู่ในซีรีส์ โปเกมอน โดยหนึ่งในท่าหลังสุดที่ทรงพลังที่สุดคือ "Final Smash" หรือท่าปิดฉากที่มีชื่อว่า Aura Storm ซึ่งเป็นการปล่อยลำแสงออร่าอันรุนแรงใส่ศัตรู[24] [25] รูปแบบการต่อสู้ของลูคาริโอผสมผสานศิลปะการต่อสู้หลายแขนง เช่น กังฟูเส้าหลิน ร่วมกับการควบคุมออร่า ซึ่งออร่าเองก็เป็นกลไกเฉพาะตัวในเกม โดยพลังโจมตีของลูคาริโอจะยิ่งรุนแรงขึ้นตามปริมาณความเสียหายที่ได้รับ[23]

ลูคาริโอกลับมาเป็นตัวละครที่สามารถเล่นได้อีกครั้งใน ซูเปอร์สแมชบราเธอร์สฟอร์นินเท็นโด 3ดีเอส แอนด์วียู และ ซูเปอร์สแมชบราเธอร์ส อัลติเมต โดยให้เสียงพากย์ในทั้งสองภาคโดย ฌอน เชมเมล ซึ่งเคยพากย์ลูคาริโอใน โปเกมอน เดอะมูฟวี่ ตอน มิวและอัศวินคลื่นพลัง นอกจากนี้ นอกจากนี้ กลไกออร่าของลูคาริโอในเกมยังส่งผลต่อชุดท่าเคลื่อนไหวทั้งหมดของตัวละคร ใน ซูเปอร์สแมชบราเธอร์สฟอร์นินเท็นโด 3ดีเอส แอนด์วียู ท่า Final Smash ของลูคาริโอเปลี่ยนเป็นการแปลงร่างเป็น เมก้าลูคาริโอ แทน Aura Storm เพื่อสะท้อนถึงการเปลี่ยนรูปแบบที่เปิดตัวใน โปเกมอน X และ Y[26][10] ใน ซูเปอร์สแมชบราเธอร์ส อัลติเมต ท่า Final Smash จะเริ่มต้นด้วยการเมก้าวิวัฒนาการเป็นเมก้าลูคาริโอ ก่อนจะปล่อย Aura Storm เช่นเดิม[25]

ในอนิเมะ

ลูคาริโอปรากฏตัวครั้งแรกในอนิเมะผ่านภาพยนตร์โปเกมอนภาคที่แปดเรื่อง โปเกมอน: ลูคาริโอและปริศนาของมิว ในเรื่องนี้ ลูคาริโอเป็นผู้รับใช้ของขุนนางนามว่า เซอร์แอรอน ในเมืองแคเมอรอนพาเลซซึ่งมีบรรยากาศแบบยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา โดยลูคาริโอเคารพเซอร์แอรอนในฐานะอาจารย์และเพื่อนสนิท แต่หลังจากที่แอรอนกักขังเขาไว้ในไม้เท้าวิเศษ ลูคาริโอก็เริ่มตั้งคำถามถึงความสัมพันธ์ระหว่างโปเกมอนกับมนุษย์ ลูคาริโอในภาพยนตร์ ซึ่งพากย์เสียงภาษาอังกฤษโดย ฌอน เชมเมล สามารถสื่อสารด้วยภาษามนุษย์ผ่านทางโทรจิต และในช่วงท้ายของเรื่อง เขาสละชีวิตตนเองเพื่อปกป้องผู้อื่น[27] ต่อมา ลูคาริโอตัวอื่น ๆ ก็ได้ปรากฏในซีรีส์ในภายหลัง[28][29][30] โดยตัวเอกของเรื่องอย่างซาโตชิได้รับลูคาริโอในภายหลัง เมื่อริโอลูของเขาวิวัฒนาการระหว่างการต่อสู้กับประธานโรส ซึ่งเป็นศัตรูหลักในโปเกมอนเจอร์นีส์: เดอะซีรีส์[31] ต่อมาลูคาริโอของซาโตชิยังได้รับความสามารถในการเมก้าวิวัฒนาการ และเขาได้ใช้มันอย่างต่อเนื่องตลอดทั้งซีรีส์[32]

การโปรโมทและการตอบรับ

ในญี่ปุ่น ลูคาริโอถูกนำมาใช้ในการส่งเสริมโปรแกรมออกกำลังกาย เช่น การออกกำลังกายแบบคาลิสเธนิกส์ผ่านคลื่นวิทยุ[33]

ลูคาริโอถูกนำเสนอในรูปแบบสินค้าหลากหลายประเภท เช่น ฟิกเกอร์ ของเล่นตุ๊กตา และเกมการ์ดสะสมโปเกมอน สำเนา โปเกมอน ไวต์ ที่วางจำหน่ายในร้านทาร์เก็ต มาพร้อมรหัสโปรโมชั่นสำหรับรับลูคาริโอในช่วงต้นของเกม[34] นอกจากนี้ ลูคาริโอยังเป็นหนึ่งในอะมีโบรุ่นที่สาม โดยวางจำหน่ายครั้งแรกในวันที่ 22 มกราคม 2015 ที่ประเทศญี่ปุ่น และในอเมริกาเหนือเริ่มวางจำหน่ายแบบเอ็กซ์คลูซีฟเฉพาะร้านทอยส์ "อาร์" อัส ตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ 2015 เป็นต้นไป[35] ลูคาริโอมีการผลิตออกมาในรูปแบบชุดนาโนบล็อก [36] และรูปจำลองแกลลอรี่[37] อีกทั้งยังถูกใช้เป็นทูตส่งเสริมการออกกำลังกายแบบคาลิสเธนิกส์ทางวิทยุสำหรับเด็ก ๆ โดยบริษัทเจแปนโพสต์อินชัวแรนซ์ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของความร่วมมือกับนินเท็นโด[33] นอกจากนี้ ลูคาริโอยังถูกใช้ในแคมเปญส่งเสริมสุขภาพอื่น ๆ ทั่วประเทศญี่ปุ่น เพื่อกระตุ้นให้เด็ก ๆ ออกกำลังกายมากขึ้น[38] [39] [40]

นับตั้งแต่เปิดตัว ลูคาริโอได้รับการตอบรับอย่างดีมาโดยตลอด โดยในปี 2020 ถูกจัดให้อยู่ในอันดับที่สองจากผลโหวต Pokémon of the Year ซึ่งจัดโดยบริษัทโปเกมอน และมีโปเกมอนจากทั่วทั้งแฟรนไชส์เข้าร่วมในการจัดอันดับ[41] ต่อมาในปี 2023 นิตยสาร The Ultimate Guide to Pokémon ของ Centennial Media ระบุว่า หลังจากรวบรวมสถิติการค้นหารายเดือนจากกูเกิล, ยาฮู! และ ไมโครซอฟท์ บิง พบว่า ลูคาริโอเป็นโปเกมอนที่ถูกค้นหามากเป็นอันดับสี่ในหมู่ผู้ใช้อินเทอร์เน็ต โดยมีค่าเฉลี่ยอยู่ที่ประมาณ 126,200 ครั้งต่อเดือน[42] แพทริเซีย เฮอร์นันเดซ ได้กล่าวในการสำรวจเกี่ยวกับกลุ่มแฟนคลับเฟอร์รี่ (furry fandom) ว่า ลูคาริโอเป็นโปเกมอนที่ได้รับความนิยมสูงสุดในกลุ่มย่อยที่มุ่งเน้นตัวละครจากแฟรนไชส์โปเกมอนโดยเฉพาะ[43] ขณะเดียวกัน ลูคาริโอยังถูกกล่าวถึงว่าเป็นหนึ่งในโปเกมอนที่ถูกนำไปใช้ในผลงานอีโรติกบ่อยที่สุดโดยแฟน ๆ [44] โดยการศึกษาจากเดือนมิถุนายน 2023 เกี่ยวกับเนื้อหาดังกล่าวบนเว็บไซต์ประเภทรูล 34 เช่น Rule 34.xxx และ Sankaku Channel พบว่ามีผลงานเกี่ยวกับลูคาริโอในปริมาณสูงอย่างมีนัยสำคัญเมื่อเทียบกับตัวละครจากแฟรนไชส์อื่น ๆ และสูงที่สุดในบรรดาตัวละครจากแฟรนไชส์โปเกมอนทั้งหมด[45]

เดล บาเชียร์ จาก ไอจีเอ็น เรียกลูคาริโอว่าเป็น "เด็กโปสเตอร์ไม่เป็นทางการ" ของโปเกมอนจากภาคไดมอนด์ และ เพิร์ล พร้อมระบุว่าเป็นหนึ่งในดีไซน์ที่ยอดเยี่ยมที่สุดในแฟรนไชส์ โดยกล่าวว่าดีไซน์ของลูคาริโอ “โดดเด่น” และมีความคล้ายคลึงกับตัวละครจากแฟรนไชส์ ดิจิมอน [46] ในบทความอีกชิ้น บาเชียร์ยังกล่าวว่าลูคาริโอเป็นหนึ่งในโปเกมอนที่ส่งอิทธิพลต่อแฟรนไชส์มากที่สุด ด้วยการปรากฏตัวในซีรีส์ สแมชบราเธอร์ ที่ช่วยยกระดับให้ลูคาริโอกลายเป็น “โปเกมอนในตำนาน” ในสายตาแฟน ๆ[47] ด้านจอห์น คาร์สัน นักเขียนจาก เกมอินฟอร์เมอร์ ก็ยกให้ลูคาริโอเป็น “หนึ่งในโปเกมอนที่ได้รับความนิยมมากที่สุด” ในซีรีส์นี้[48] อเล็ก โบจาลัด จาก เดนออฟกีก แสดงความเห็นว่า เนื่องจากนินเท็นโดมักใช้ลูคาริโอในแคมเปญต่าง ๆ อยู่บ่อยครั้ง ทำให้มัน "รู้สึกเหมือนเป็นมาสคอตของแฟรนไชส์โดยพฤตินัย ในสิทธิของตัวเอง" แม้จะไม่มี "ความน่ารักแบบครอบครัว" เช่นเดียวกับพิคาชู แต่ลูคาริโอก็ "ได้รับการยอมรับอย่างชัดเจนจากทั้งนินเท็นโดและแฟน ๆ ส่วนใหญ่" แล้ว[49] ด้านไรอัน วูดโรว์ ในบทความจากสปอร์ตสอิลลัสเทรตเต็ด กล่าวถึงลูคาริโอว่า แม้นินเท็นโดจะผลักดันสายพันธุ์นี้อย่างจริงจัง แต่เขาก็ยอมรับว่า "การออกแบบของมันยอดเยี่ยม" โดยระบุว่าลูคาริโอเป็น "การผสมผสานที่ลงตัวระหว่างร่างกายแบบมนุษย์กับลักษณะสัตว์ ที่ทำให้มันไม่ดูน่าขนลุกหรือแปลกประหลาด" อีกทั้งตำนานและความสามารถของสายพันธุ์นี้ยังเติมเต็มด้วยองค์ประกอบลึกลับแบบ "ตัวเอกในอนิเมะ"[50]

โรเบิร์ต กรอสโซ แห่ง เทคแรปเตอร์ ระบุว่าลูคาริโอคือ “ตัวแทนที่สมบูรณ์แบบของการเปลี่ยนผ่านด้านการออกแบบโปเกมอน” โดยแม้เขาจะมองว่าลูคาริโอเป็นตัวอย่างของช่วงเวลาที่เกมฟรีก "เริ่มขาดแคลนไอเดียด้านการออกแบบ" แต่ในขณะเดียวกัน เขาก็ยอมรับว่าลูคาริโอไม่เพียงแต่กลายเป็นมาสคอตที่ประสบความสำเร็จและได้รับความนิยมเท่านั้น แต่ยังเป็นหนึ่งในตัวละครที่ผู้คนจดจำได้มากที่สุดในแฟรนไชส์โปเกมอนโดยรวมอีกด้วย เขายังกล่าวถึงปัจจัยหลายอย่างที่มีส่วนทำให้ลูคาริโอได้รับความนิยม ไม่ว่าจะเป็นรูปลักษณ์ที่คล้ายมนุษย์ อิทธิพลจากภาพยนตร์เปิดตัว โทนสีที่โดดเด่น และการผสมผสานสไตล์แบบ "สุนัขจิ้งจอกกับนักมวยชาวอียิปต์" ซึ่งทั้งหมดนี้รวมกันเป็น "พายุแห่งการออกแบบที่ลงตัว" นอกจากนี้ เขายังเสริมว่า แม้จะรู้สึกทึ่งกับความสามารถของลูคาริโอในการเข้ากับแฟรนไชส์ ดิจิมอน ได้อย่างกลมกลืน และมองว่าตัวละครนี้อาจได้รับการยกย่องเกินจริง แต่ "ในท้ายที่สุด มันก็เป็นการออกแบบที่แทบจะสมบูรณ์แบบ"[51]

แม้สื่อต่าง ๆ อย่าง เพสต์ และ เดนออฟกีก จะกล่าวชื่นชมลูคาริโอ โดยเฉพาะบทบาทของมันในเกมสแมชบราเธอร์[52] [53] แต่ไอเซย์อาห์ แม็กคอล จาก เดอะเกมเมอร์ กลับวิจารณ์อย่างรุนแรง โดยเขาชี้ว่า แม้นินเท็นโดจะใช้ลูคาริโออย่างต่อเนื่องจนกลายเป็น “ตัวโปรดของแฟน ๆ” แต่เขามองว่าลูคาริโอมีความคล้ายคลึงกับมิวทูมากเกินไป และมองว่าเป็นเพียง “สำเนาที่ด้อยกว่า” ของมิวทูเท่านั้น ไอเซย์อาห์ แม็กคอล ชี้ให้เห็นว่าลูคาริโอและมิวทูมีองค์ประกอบที่คล้ายกันหลายอย่าง ไม่ว่าจะเป็นความสามารถหรือภาษากาย พร้อมระบุว่า “ความโด่งดังของลูคาริโออาศัยแรงส่งจากความคิดถึงที่ผู้คนมีต่อมิวทู” และการที่ลูคาริโอเข้ามาแทนที่มิวทูใน สแมชบราเธอร์ ทำให้ผู้เล่นพยายาม “ยึดติดกับ” ตัวละครที่มีลักษณะใกล้เคียงกัน เขาปิดท้ายโดยกล่าวว่า แม้จะไม่ชื่นชอบลูคาริโอ แต่ก็ยอมรับว่ามัน "ไม่ใช่ตัวละครที่แย่ แค่ถูกประเมินค่าสูงเกินไป"[54] อย่างไรก็ตาม ในบทความสำหรับ ยูเอสเกมเมอร์ นาเดีย ออกซ์ฟอร์ด ได้ยอมรับว่าความรู้สึกในแง่นี้มีอยู่จริง แต่เธอแย้งว่า ด้วยดีไซน์และลักษณะเฉพาะตัวของลูคาริโอที่แตกต่างจากมิวทู จึงทำให้มันโดดเด่นและ "ไม่เคยขาดแฟน ๆ"[55]

ดาริโอ คาเปลลี และ โรแบร์โต ลุยจี ปากานี ได้เสนอในบทความสำหรับ SCANDIA ว่าการเล่าเรื่องของลูคาริโอใน มิวและอัศวินคลื่นพลัง มีความคล้ายคลึงกับนิทานยุคกลางที่กล่าวถึงอัศวินและสัตว์รับใช้ โดยในเรื่องเล่าเหล่านั้น อัศวินจะทำภารกิจจนสำเร็จแล้วเสียชีวิต ขณะที่สัตว์คุ้นเคยของเขาเศร้าโศกอยู่ที่หลุมศพ พวกเขามองว่าการเสียสละของลูคาริโอเป็นการเติมเต็มบทบาทของอัศวินในเชิงสัญลักษณ์ และเปรียบการกลับมาพบกันของลูคาริโอกับเซอร์แอรอนกับเรื่องราวของ อีแว็ง อัศวินแห่งสิงโต อย่างงดงาม[56]

อ้างอิง

  1. 1 2 "ALL ABOUT バケットモンスター ハーバー". Nintendo Dream (ภาษาญี่ปุ่น). ฉบับที่ 187. พฤศจิกายน 2009. น. 85.{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  2. ↑ Sean Schemmel [@SeanSchemmel] (พฤษภาคม 30, 2014). "@AshPaulsen @GameXplain I'm voicing Lucario in that game..." (ทวีต) – โดยทาง ทวิตเตอร์.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  3. ↑ Hilliard, Kyle (ธันวาคม 25, 2016). "Pokémon Red & Blue – A Look Back At The 20-Year Journey To Catch 'Em All". Game Informer. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ตุลาคม 1, 2023. สืบค้นเมื่อ มกราคม 22, 2024.{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  4. 1 2 Allison, Anne (พฤษภาคม 2006). Millennial Monsters: Japanese Toys and the Global Imagination. University of California Press. น. 192–197. ISBN 9780520938991.{{cite book}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  5. ↑ Pokémon Deluxe Essential Handbook. Scholastic Inc. กรกฎาคม 28, 2015. น. 5. ISBN 9780545795661.{{cite book}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  6. ↑ Shepperd, Chris (พฤษภาคม 2007), "Pearls of Wisdom", Nintendo Power, ฉบับที่ 215{{citation}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  7. ↑ Noble, McKinley (มีนาคม 23, 2009). "Pokemon Platinum: Developer Interview!". GamePro. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มีนาคม 27, 2009. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 9, 2009.{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  8. ↑ Masuda, Junichi (2005-07-27). "・第４６回・". Game Freak. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ธันวาคม 16, 2023. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 16, 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  9. ↑ Marchiafava, Jeff (2013-08-12). "Analyzing The New Mega Pokémon". Game Informer. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤศจิกายน 21, 2023. สืบค้นเมื่อ 2023-12-13.{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  10. 1 2 Gera, Emily (มกราคม 31, 2014). "Fight as a bipedal Pokemon dog in Super Smash Bros". Polygon (ภาษาอังกฤษ). Vox Media. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มีนาคม 2, 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  11. ↑ Claudino, Ashely (2021-02-23). "Pokemon: 10 Things You Didn't Know About Lucario". TheGamer (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2024-05-17.
  12. ↑ "Pokemon's Lucario Amiibo Exclusive to Toys R Us". Yahoo News (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). 2014-11-21. สืบค้นเมื่อ 2024-05-17.
  13. ↑ "Mega Pokémon". Pokemonxy.com. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ เมษายน 5, 2015. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 9, 2013.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  14. ↑ "メガルカリオ｜『ポケットモンスター エックス』『ポケットモンスター ワイ』公式サイト". Pokemon.co.jp. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ สิงหาคม 13, 2013. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 9, 2013.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  15. ↑ Seong, Renri (2021-12-01). "Pokemon Sword & Shield: How To Catch Lucario". Game Rant (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2024-05-17.
  16. ↑ Edwards, Ashley (2022-01-29). "How to Find & Catch Lucario in Pokémon Legends: Arceus". ScreenRant (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2024-05-17.
  17. ↑ "Grab Darkrai And Shiny Lucario In Pokémon Scarlet And Violet Distribution Event". Nintendo Life (ภาษาอังกฤษแบบบริติช). 2023-12-07. สืบค้นเมื่อ 2024-05-17.
  18. ↑ McAteer, Matthew (2021-10-17). "Pokémon Unite: Best Lucario Build (Tips, Items, & Moves)". ScreenRant (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2024-05-17.
  19. ↑ Sato (2017-09-04). "Lucario Shows Off Aura Sphere, Bone Rush, Extreme Speed In Pokkén Tournament DX Trailer". Siliconera (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2024-05-17.
  20. ↑ Meluso, Maria (2020-08-16). "How to Find (& Catch) Lucario in Pokémon GO". ScreenRant (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2024-05-17.
  21. ↑ Scariati, Andrew (2022-05-05). "Pokemon Masters EX: 12 Best Support Sync Pairs, Ranked". TheGamer (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2024-05-17.
  22. ↑ Scott Jon Siegel (มกราคม 21, 2008). "Nintendo accidentally confirms Lucario, Ness, Jigglypuff for Brawl". Joystiq. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กันยายน 5, 2009. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 4, 2009.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  23. 1 2 "Lucario". Smash Bros. DOJO!!. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ สิงหาคม 1, 2013. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 7, 2024.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  24. ↑ Skiffington, Dillon (2019-05-06). "Smash Ultimate Lucario Guide - Moves, Outfits, Strengths, Weaknesses". Fanbyte (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2024-05-17.
  25. 1 2 Green, Jake (2020-01-17). "Lucario Super Smash Bros Ultimate Guide - Unlock, Moves, Changes, Lucario Alternate Costumes, Final Smash". VG247 (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2024-05-17.
  26. ↑ "Super Smash Bros. for Nintendo 3DS / Wii U: Lucario". Smashbros.com. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กุมภาพันธ์ 2, 2014. สืบค้นเมื่อ มกราคม 31, 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  27. ↑ Pokémon: Lucario and the Mystery of Mew (DVD). VIZ Media. กรกฎาคม 18, 1998.{{cite AV media}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  28. ↑ Edmundson, Carlyle (2023-10-19). "Pikachu's Most Brutal Loss Proves Mega Evolutions Are More Dangerous Than Fans Think". ScreenRant (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2024-05-17.
  29. ↑ Caballero, David (2021-07-05). "Pokémon: Every League Championship Ash Participated In (& Where He Placed)". ScreenRant (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2024-05-17.
  30. ↑ Laurel, Kyle (2021-08-25). "The Best Battles Of The Pokemon Anime". TheGamer (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2024-05-17.
  31. ↑ Valdez, Nick (พฤศจิกายน 13, 2020). "Pokemon Finally Gives Ash a Lucario in Newest Episode". Comicbook.com (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2024-05-17.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  32. ↑ Laurel, Kyle (2021-06-10). "The Strongest Mega Evolutions In The Pokemon Anime". TheGamer (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2024-05-17.
  33. 1 2 Krista, Rogers (2022-04-19). "Pokémon Lucario becomes official radio calisthenics promoter for kids across Japan【Video】". SoraNews24. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ธันวาคม 16, 2023. สืบค้นเมื่อ 2023-12-16.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  34. ↑ "CGC Video Games Certifies Sealed Pokémon White Version: Lucario Variant". CGC Video Games. 2023-05-16. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ธันวาคม 17, 2023. สืบค้นเมื่อ 2023-12-17.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  35. ↑ Campbell, Evan (พฤศจิกายน 21, 2014). "Lucario Amiibo Is a Toys R Us Exclusive". ign.com (ภาษาอังกฤษ). ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มิถุนายน 24, 2021. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 21, 2021.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  36. ↑ Lada, Jenni (กรกฎาคม 21, 2020). "Newest Pokemon Nanoblock Kits Will Let You Build Galarian Ponyta and Lucario". Silicon Era. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ สิงหาคม 12, 2021. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 21, 2021.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  37. ↑ "Lucario is the Latest Pokémon to Receive a Gallery Figure". Hardcore Gamer. เมษายน 16, 2020. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มิถุนายน 24, 2021. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 21, 2021.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  38. ↑ "【ポケモン】ルカリオが"ラジオ体操応援ポケモン"に就任。ウェブ動画では子どもたちと元気よくラジオ体操を行う姿を披露". Famitsu (ภาษาญี่ปุ่น). 2022-04-12. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ธันวาคม 16, 2023. สืบค้นเมื่อ 2023-12-17.{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  39. ↑ Ryukyu, Asahi (2022-10-24). "ポケモンキャラがラジオ体操普及に一役". 5channel (ภาษาญี่ปุ่น). ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ธันวาคม 16, 2023. สืบค้นเมื่อ 2023-12-17.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  40. ↑ "ヤドンと「踊るか？」 ラジオ体操 夏休み最終日 ルカリオも登場 栗林公園、サプライズで". 47news (ภาษาญี่ปุ่น). 2022-09-01. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ธันวาคม 16, 2023. สืบค้นเมื่อ 2023-12-17.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  41. ↑ Hernandez, Patricia (กุมภาพันธ์ 27, 2020). "Google's Pokémon of the Year contest is a humiliating defeat for Pikachu". Polygon. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ เมษายน 21, 2020. สืบค้นเมื่อ 2023-09-30.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  42. ↑ "The 5 Most Famous Pokemon". The Ultimate Guide to Pokémon. Centennial Media. สิงหาคม 2023. น. 19–20.{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  43. ↑ Hernandez, Patricia (2013-01-24). "My Weekend At A Furry Convention". Kotaku. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ธันวาคม 16, 2023. สืบค้นเมื่อ 2023-12-16.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  44. ↑ Greenhill, Richard (2018-12-19). "Pokémon Porn Exists If You Gotta Smash 'Em All". Vice. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤษภาคม 4, 2023. สืบค้นเมื่อ 2023-09-30.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  45. ↑ V, Amber (2023-07-07). "Japanese users rattled by results of "The top 100 most "pornified" media franchises" ranking". Automaton. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ สิงหาคม 15, 2023. สืบค้นเมื่อ 2023-09-30.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  46. ↑ Bashir, Dale (2020-09-28). "14 Years Ago, Pokémon Diamond and Pearl Gave Us Some of the Best Designed Pocket Monsters of All Time". IGN. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ธันวาคม 13, 2023. สืบค้นเมื่อ 2023-12-13.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  47. ↑ Bashir, Dale (2021-03-04). "The 25 Most Important Pokemon That Impacted the Franchise's History". IGN. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กันยายน 21, 2022. สืบค้นเมื่อ 2023-12-01.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  48. ↑ Carson, John (พฤศจิกายน 17, 2021). "The Top 25 Diamond and Pearl Pokémon". Game Informer. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มกราคม 8, 2024. สืบค้นเมื่อ มกราคม 8, 2024.{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  49. ↑ Bojalad, Alec (2023-02-24). "What Pokémon Could Replace Pikachu as the Face of the Franchise?". Den of Geek. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ธันวาคม 13, 2023. สืบค้นเมื่อ 2023-12-13.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  50. ↑ Goodrow, Ryan (2023-09-19). "The 10 best Fighting Pokémon of all time". Sports Illustrated. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ธันวาคม 13, 2023. สืบค้นเมื่อ 2023-12-13.{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  51. ↑ Grosso, Robert (2018-07-29). "The Six Best Designed Pokemon of Generation 4". TechRaptor. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ธันวาคม 13, 2023. สืบค้นเมื่อ 2023-12-13.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  52. ↑ Slackie, Kevin; Taveras, Moises (2023-06-06). "The 150 Best Pokémon". Paste. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กรกฎาคม 31, 2023. สืบค้นเมื่อ 2023-07-31.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  53. ↑ "Super Smash Bros. Characters Ranked". Den of Geek. มีนาคม 7, 2019. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มิถุนายน 10, 2021. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 28, 2021.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  54. ↑ McCall, Isaiah (2018-05-16). "10 Classic Pokémon Nobody Should Pick (And 10 That Are Underrated)". The Gamer. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มกราคม 22, 2024. สืบค้นเมื่อ 2023-12-13.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  55. ↑ Oxford, Nadia (เมษายน 30, 2019). "The Top 25 Pokemon in Series History: The Best Monsters From Pokemon Red and Blue to Sun and Moon". USgamer. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มกราคม 8, 2024. สืบค้นเมื่อ มกราคม 8, 2024 – โดยทาง VG247.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  56. ↑ Capelli, Dario; Pagani, Roberto Luigi (2021). "Medieval Motifs in the Pokémon Franchise: A Survey". Scandia: Journal of Medieval Norse Studies. 4: 269. ISSN 2595-9107.

แหล่งข้อมูลอื่น

Related

No related data.

Recommendations