จอร์จผู้เดียวดาย

Overview

จอร์จผู้เดียวดาย เป็นเต่าบกเกาะปินตา เพศผู้ และสัตว์ชนิดย่อยตัวสุดท้ายเท่าที่รู้จัก ในช่วงปีสุดท้ายของชีวิต มันได้รับการยกย่องว่าเป็นสิ่งมีชีวิตที่หายากที่สุดในโลก จอร์จเป็นสัญลักษณ์สำคัญสำหรับการอนุรักษ์ในหมู่เกาะกาลาปากอสและทั่วโลก

"จอร์จผู้โดดเดี่ยว" เปลี่ยนทางมาที่นี่ สำหรับหอยทาก ดูที่ จอร์จ (หอยทาก)
จอร์จผู้เดียวดาย
จอร์จที่สำนักงานใหญ่อุทยานแห่งชาติกาลาปากอสใน ค.ศ. 2006
สปีชีส์Chelonoidis niger abingdonii (เต่าบกเกาะปินตา)
เพศผู้
ฟักไข่ราว ค.ศ. 1910
ตาย24 มิถุนายน ค.ศ. 2012(2012-06-24) (101–102 ปี)
อุทยานแห่งชาติกาลาปากอส
ที่ไว้ซากสตั๊ฟสัตว์และจัดแสดงที่อุทยานแห่งชาติกาลาปากอส
เป็นที่รู้จักสำหรับเป็นสัตว์ชนิดสุดท้าย
ทายาทไม่มี
น้ำหนัก165 lb (75 kg)[1]
ตั้งชื่อตามอาจมาจากจอร์จ โกเบล หรือนักบุญจอร์จ

จอร์จผู้เดียวดาย (อังกฤษ: Lonesome George; สเปน: Solitario George หรือ Jorge, ป. ค.ศ. 1910[2][3][4][5] – 24 มิถุนายน ค.ศ. 2012) เป็นเต่าบกเกาะปินตา (Chelonoidis niger abingdonii) เพศผู้ และสัตว์ชนิดย่อยตัวสุดท้ายเท่าที่รู้จัก[6][7][8][9] ในช่วงปีสุดท้ายของชีวิต มันได้รับการยกย่องว่าเป็นสิ่งมีชีวิตที่หายากที่สุดในโลก จอร์จเป็นสัญลักษณ์สำคัญสำหรับการอนุรักษ์ในหมู่เกาะกาลาปากอสและทั่วโลก[10]

การค้นพบ

จอร์จถูกพบเห็นครั้งแรกบนเกาะปินตาในวันที่ 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1971 โดย József Vágvölgyi นักสังขวิทยาชาวฮังการี พืชพรรณบนเกาะถูกทำลายล้างโดยแพะป่าที่ถูกนำเข้ามา และประชากร C. n. abingdonii ซึ่งเป็นสายพันธุ์พื้นเมือง ก็ลดลงเหลือเพียงตัวเดียว เชื่อกันว่าจอร์จได้รับการตั้งชื่อตามตัวละครที่รับบทโดยจอร์จ โกเบล นักแสดงชาวอเมริกัน[11]

ความพยายามในการผสมพันธุ์

จอร์จผู้เดียวดายกำลังเดิน. ตุลาคม ค.ศ. 2008

ตลอดหลายทศวรรษที่ผ่านมา ความพยายามทั้งหมดในการผสมพันธุ์กับจอร์จผู้เดียวดายไม่ประสบความสำเร็จ สิ่งนี่จึงกระตุ้นให้นักวิจัยที่สถานีวิจัยดาร์วินเสนอเงินรางวัล 10,000 ดอลลาร์สหรัฐสำหรับคู่ผสมพันธุ์ที่เหมาะสม[6]

ตาย

จอร์จผู้เดียวดายที่ถูกสตั๊ฟ จัดแสดงที่สถานีวิจัยชาร์ลส์ ดาร์วิน

เมื่อเวลา 8:00 น. ของวันที่ 24 มิถุนายน ค.ศ. 2012 ตามเวลาท้องถิ่น เอ็ดวิน เนาลา ผู้อำนวยการอุทยานแห่งชาติกาลาปากอส ประกาศว่าเฟาส์โต เยเรนา ผู้ดูแลจอร์จเป็นเวลาสี่สิบปี พบจอร์จผู้เดียวดายตาย[12][6] เนาลาคาดว่าสาเหตุการตายคือหัวใจหยุดเต้น[13] การชันสูตรศพยืนยันว่าจอร์จตายด้วยสาเหตุธรรมชาติ[14] ร่างของจอร์จผู้เดียวดายถูกแช่แข็งและส่งไปยังพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ธรรมชาติอเมริกันในนครนิวยอร์กเพื่อทำการเก็บรักษาโดยนักสตัฟฟ์สัตว์[15] งานเก็บรักษาดำเนินการโดยจอร์จ ดันเต นักสตัฟฟ์สัตว์ของพิพิธภัณฑ์ โดยได้รับคำแนะนำจากนักวิทยาศาสตร์[16]

หลังจัดแสดงที่พิพิธภัณฑ์ได้ไม่นาน คาดว่าร่างสตัฟฟ์ของจอร์จผู้เดียวดายจะถูกส่งกลับไปยังกาลาปากอสและจัดแสดงที่สำนักงานใหญ่ของอุทยานแห่งชาติกาลาปากอสบนเกาะซานตาครูซเพื่อให้คนรุ่นหลังได้ชม[17] อย่างไรก็ตาม เกิดข้อพิพาทขึ้นระหว่างกระทรวงของเอกวาดอร์กับหมู่เกาะกาลาปากอส รัฐบาลเอกวาดอร์ต้องการให้นำหุ่นสัตว์สตัฟฟ์ไปจัดแสดงที่เมืองหลวงกีโต แต่ผู้ว่าการเมืองท้องถิ่นของหมู่เกาะกาลาปาโกสกล่าวว่า จอร์จผู้เดียวดายเป็นสัญลักษณ์ของหมู่เกาะ และควรนำกลับบ้าน[18]

เมื่อวันที่ 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2017 หุ่นสัตว์สตัฟฟ์ของจอร์จผู้เดียวดายถูกส่งกลับไปยังหมู่เกาะกาลาปาโกส ซึ่งปัจจุบันจัดแสดงอยู่ที่ศูนย์เพาะพันธุ์เฟาส์โต เยเรนา[19]

ทางรัฐบาลเอกวาดอร์ได้ยกย่องให้มันเป็นมรดกของชาติอีกด้วย โดยยกย่องให้เป็น "สัญลักษณ์การต่อสู้เพื่อปกป้องระบบนิเวศอันบอบบาง อันเป็นหน้าที่ของทุกคน"[20]

อ้างอิง

  1. ↑ Geiling, Natasha (26 กันยายน 2014). "Lonesome George, the Last Tortoise of His Kind, Is on Posthumous Display in NYC". Smithsonian Magazine. สืบค้นเมื่อ 26 พฤษภาคม 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  2. ↑ Ingber, Sasha (พฤศจิกายน 16, 2012). "Lonesome George Not the Last of His Kind, After All?". National Geographic Society. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ พฤศจิกายน 18, 2012. สืบค้นเมื่อ 5 มิถุนายน 2014. ...the 1972 discovery of Lonesome George, then around 60 years old...{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  3. ↑ Staff. "Lonesome George". Galapagos Conservancy. สืบค้นเมื่อ 5 มิถุนายน 2014. ...his age was estimated at over 100 years old at the time of his passing...{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  4. ↑ Staff (มิถุนายน 2012). "The Loneliest Animals: Update: Galapagos Tortoise Lonesome George Dies". PBS. สืบค้นเมื่อ 5 มิถุนายน 2014. ...about 100 at the time of his death...{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  5. ↑ Jones, Bryony (25 มิถุนายน 2012). "Lonesome George, last of the Pinta Island tortoises, dies". CNN. สืบค้นเมื่อ 26 มิถุนายน 2012.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  6. 1 2 3 Gardner, Simon (6 กุมภาพันธ์ 2001). "Lonesome George faces own Galapagos tortoise curse". ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับเมื่อ 2011-05-24. สืบค้นเมื่อ 2014-06-02.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  7. ↑ Proceso de Relaciones Públicas de la Dirección del Parque Nacional Galápagos (24 มิถุนายน 2012). "El mundo pierde al solitario George". ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 28 มิถุนายน 2012. สืบค้นเมื่อ 2012-06-25.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  8. ↑ "Lonesome George, last-of-his-kind Galapagos tortoise, dies". The Times Of India. 25 มิถุนายน 2012.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  9. ↑ Raferty, Isolde. "Lonesome George, last-of-its-kind Galapagos tortoise, dies". MSNBC. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2012-06-27. สืบค้นเมื่อ 2012-06-24.
  10. ↑ Nicholls, Henry (2006). Lonesome George: The Life and Loves of a Conservation Icon. London: Macmillan Science. ISBN 978-1-4039-4576-1.[ต้องการเลขหน้า]
  11. ↑ Chambers, Paul (2004). A Sheltered Life: The Unexpected History of the Giant Tortoise. Oxford University Press. น. 246. ISBN 978-0719565298.
  12. ↑ "Lonesome George, last of the Pinta Island tortoises, dies". CNN. 25 มิถุนายน 2012. สืบค้นเมื่อ 25 มิถุนายน 2012.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  13. ↑ "El solitario George murió esta madrugada" (ภาษาสเปน). El Comercio. 24 มิถุนายน 2012. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มิถุนายน 27, 2012. สืบค้นเมื่อ 24 มิถุนายน 2012. Naula estima que el fallecimiento se debió a un paro del corazón, propio de que la tortuga ya habría cumplido su ciclo de vida. No obstante, se esperará hasta el resultado de la necropsia para determinar oficialmente qué generó el deceso.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  14. ↑ "Necropsia de "solitario Jorge" revela que murió de viejo". El Nuevo Dia (ภาษาสเปน). 26 มิถุนายน 2012. สืบค้นเมื่อ 2017-12-18.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  15. ↑ Fountain, Henry (1 กรกฎาคม 2013). "With Taxidermists' Help, Lonesome George Will Remain in Public View". The New York Times.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  16. ↑ "Science-Based Artist Gives Celebrity Tortoise A Second Life". 2015-03-02.
  17. ↑ "Tortoise Lonesome George to be embalmed". UPI. 28 มิถุนายน 2012. สืบค้นเมื่อ 2012-09-16.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  18. ↑ "Galapagos tortoise Lonesome George: Dispute over body". BBC News. 22 กันยายน 2014.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  19. ↑ Nicholls, Henry (17 กุมภาพันธ์ 2017). "Welcome home, Lonesome George: giant tortoise returns to Galapagos". The Guardian. สืบค้นเมื่อ 28 เมษายน 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  20. ↑ "เอกวาดอร์ยกย่อง "จอร์จผู้เดียวดาย" เป็นมรดกทางวัฒนธรรมของชาติ จากผู้จัดการออนไลน์". ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2016-03-05. สืบค้นเมื่อ 2012-11-08.

แหล่งข้อมูลอื่น

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Lonesome George (หมวดหมู่)

Related

No related data.

Recommendations