มุฮัมมัด บิน รอชิด อาล มักตูม

Overview

มุฮัมมัด บิน รอชิด อาล มักตูม เป็นรองประธานาธิบดีและนายกรัฐมนตรีสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ กระทรวงกลาโหม และผู้ปกครองรัฐดูไบ พระองค์ครองราชย์ใน ค.ศ. 2006 หลังรอชิด บิน ซะอีด อาล มักตูม พระเชษฐาเสด็จสวรรคต

มุฮัมมัด บิน รอชิด อาล มักตูม
มุฮัมมัดใน ค.ศ. 2021
รักษาการประธานาธิบดีสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์
ดำรงตำแหน่ง13 พฤษภาคม​ ค.ศ. 2022 – 14 พฤษภาคม​ ค.ศ. 2022
(1 วัน)
ก่อนหน้าเคาะลีฟะฮ์ บิน ซายิด อัลนะฮ์ยาน​
ถัดไปโมฮาเหม็ด บิน ซายิด อัลนะฮ์ยาน​
  • รองประธานาธิบดีสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์
ยังดำรงตำแหน่งอยู่5 มกราคม ค.ศ. 2006 – ปัจจุบัน
ก่อนหน้ามักตูม บิน รอชิด อาล มักตูม
ประธานาธิบดีเคาะลีฟะฮ์ บิน ซายิด อัลนะฮ์ยาน
โมฮาเหม็ด บิน ซายิด อัลนะฮ์ยาน​
ยังดำรงตำแหน่งอยู่11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2006 – ปัจจุบัน
ก่อนหน้ามักตูม บิน รอชิด อาล มักตูม
ประธานาธิบดีเคาะลีฟะฮ์ บิน ซายิด อัลนะฮ์ยาน
โมฮาเหม็ด บิน ซายิด อัลนะฮ์ยาน
  • กระทรวงกลาโหม
ยังดำรงตำแหน่งอยู่9 ธันวาคม ค.ศ. 1971 – ปัจจุบัน
ก่อนหน้าก่อตั้งตำแหน่ง
ประธานาธิบดี
  • ผู้ปกครองดูไบ
ครองราชย์4 มกราคม ค.ศ. 2006 – ปัจจุบัน
ก่อนหน้ามักตูม บิน รอชิด อาล มักตูม
ประสูติ (1949-07-15) 15 กรกฎาคม ค.ศ. 1949 (77 ปี)
อัชชินดะเฆาะฮ์ ดูไบ รัฐทรูเชียล
(ปัจจุบันคือสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์)
คู่อภิเษก
  • ร็อนดา บินตร์ มุฮัมมัด อัลบันนา (สมรส 1972)
  • ฮินด์ บินต์ มักตูม อาล มักตูม (สมรส 1979)
  • เจ้าหญิงฮายา บิน ฮุสเซน (สมรส 2004; 2019)
  • Delila Aloula (หย่า)
  • Houria Ahmed Lamara (หย่า)
  • Zoe Grigorakos (หย่า)
พระราชบุตรดูรายพระนาม
พระนามเต็ม
มุฮัมมัด บิน รอชิด บิน ซะอีด บิน มักตูม อาล มักตูม
อาหรับمحمد بن راشد ال مكتوم
ราชวงศ์อาล มักตูม
พระราชบิดารอชิด บิน ซะอีด อาล มักตูม
พระราชมารดาละฏีฟะฮ์ บินต์ ฮัมดาน อันนะฮ์ยาน
อาชีพตำรวจ
สังกัดกองกำลังตำรวจดูไบ
ประจำการ1968–1970
ตำแหน่งหัวหน้าตำรวจและหน่วยรักษาความปลอดภัยของดูไบ
เว็บไซต์Official website

มุฮัมมัด บิน รอชิด อาล มักตูม (อาหรับ: محمد بن راشد آل مكتوم ประสูติวันที่ 15 กรกฎาคม ค.ศ. 1949) เป็นรองประธานาธิบดีและนายกรัฐมนตรีสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ กระทรวงกลาโหม และผู้ปกครองรัฐดูไบ[1] พระองค์ครองราชย์ใน ค.ศ. 2006 หลังรอชิด บิน ซะอีด อาล มักตูม พระเชษฐาเสด็จสวรรคต[2]

พระองค์เป็นเศรษฐีพันล้าน[3] เป็นผู้ดูแลการเติบโตเป็นเมืองระดับโลกของดูไบ[4][5] เช่นเดียวกันกับการดำเนินกิจการบริษัทที่รัฐเป็นเจ้าของหลายแห่ง เช่น เอมิเรตส์แอร์ไลน์, ดีพีเวิลด์ และกลุ่มญุมัยเราะฮ์ และยังควบคุมโครงการหลายแห่งในดูไบอย่างการสร้างสวนเทคโนโลยี, เขตเศรษฐกิจเสรี, เมืองอินเทอร์เน็ตดูไบ, เมืองสื่อดูไบ,[6], หมู่เกาะปาล์ม[7] และโรงแรมบุรญุลอะร็อบ พระองค์ยังมีส่วนในการสร้างบุรจญ์เคาะลีฟะฮ์ อาคารที่สูงที่สุดในโลก[8]

อาล มักตูม เป็นผู้ปกครองดูไบตามระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์[9] มีความเป็นอัตตาธิปไตย เพราะไม่มีระบบการเลือกตั้งและห้ามมีความขัดแย้งภายใน[10][11][12][13] อาล มักตูมยังเป็นนายกรัฐมนตรีสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ ซึ่งนักวิชาการถือว่าเป็นระบอบอำนาจนิยม[14][15]

ในวันที่ 5 มีนาคม ค.ศ. 2020 ศาลอังกฤษกล่าวว่า จากการชั่งน้ำหนักพยาน พระองค์ทรงลักพาตัวพระราชธิดาสองพระองค์ และข่มขู่อดีตพระมเหสี เจ้าหญิงฮายา[16] มีข่าวว่า ชัมซะฮ์กับละฏีฟะฮ์ พระราชธิดาทั้งสองถูกบังคับให้ยา (medicated) ขณะถูกคุมตัวในดูไบตามคำสั่งของอาล มักตูมตั้งแต่ ค.ศ. 2000 กับ 2018 ตามลำดับ[17]

ชีวิตช่วงต้น

ชีคมุฮัมมัดมีพระมเหสี 6 พระองค์และพระราชโอรสธิดา 30 พระองค์[18] และเป็นพระราชโอรสองค์ที่ 3 จากพระราชโอรสทั้งสี่ของรอชิด บิน ซะอีด อาล มักตูม สมาชิกราชวงศ์อาล มักตูมของดูไบและลูกหลานของราชวงศ์อัลฟะลาซี ซึ่งมีชีคมุฮัมมัดเป็นหัวหน้าเผ่า[19] พระราชมารดาของพระองค์คือ ชีคเคาะฮ์ละฏีฟะฮ์ บินต์ ฮัมดาน อันนะฮ์ยาน พระราชธิดาของฮัมดาน บิน ซะยีด บิน เคาะลีฟะฮ์ อันนะฮ์ยาน อดีตผู้ปกครองอาบูดาบี[20]

อ้างอิง

  1. ↑ "Dubai Rulers". Government of Dubai. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 19 ตุลาคม 2016. สืบค้นเมื่อ 2 มีนาคม 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  2. ↑ Pranay Gupte (มกราคม 2011). Dubai: The Making of a Megapolis. ISBN 9788184755046.{{cite book}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  3. ↑ OCCRP. "Luxembourg Companies Lead to Luxury Real Estate Across Europe". OCCRP (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2021-07-14.
  4. ↑ "Sheikh Mohammed Al Maktoum: Who is Dubai's ruler?". BBC News (ภาษาอังกฤษแบบบริติช). 2021-02-16. สืบค้นเมื่อ 2021-04-13.
  5. ↑ Analysis, Andrew Hammond- (2009-11-27). ""Dubai model" was the vision of one man". Reuters (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2021-04-13.
  6. ↑ "How Dubai Became Dubai". nextcity.org (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2021-05-10.
  7. ↑ "In Dubai, the Sky's No Limit". Los Angeles Times (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). 2005-10-13. สืบค้นเมื่อ 2021-05-10.
  8. ↑ "Dubai ruler has big ideas for the little city-state". www.ft.com (ภาษาอังกฤษแบบบริติช). 2007-05-03. สืบค้นเมื่อ 2021-05-10.
  9. ↑ "UAE leader: Israel would destroy Iran if attacked". Haaretz.com (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2021-05-26.
  10. ↑ "Standing still but still standing". The Economist. 2009-11-26. ISSN 0013-0613. สืบค้นเมื่อ 2021-05-26.
  11. ↑ Correspondent, Louise Callaghan, Middle East. "Sheikh Mohammed Al Maktoum of Dubai: six wives, 30 children and a 14-year reign of control" (ภาษาอังกฤษ). ISSN 0140-0460. สืบค้นเมื่อ 2021-05-26. {{cite news}}: |last= มีชื่อทั่วไป (วิธีใช้)CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)
  12. ↑ "Dubai faces self-made public image 'disaster'". www.ft.com. 2009. สืบค้นเมื่อ 2021-05-26.
  13. ↑ Marozzi, Justin (2019). Islamic Empires: Fifteen Cities that Define a Civilization (ภาษาอังกฤษ). Penguin UK. ISBN 978-0-241-19905-3. There is no free speech in Dubai... criticism of the ruling family, or any other political activity, is absolutely prohibited... Sheikh Mohammed bin Rashid al Maktoum, Ruler of Dubai
  14. ↑ Herb, Michael (2014). The Wages of Oil: Parliaments and Economic Development in Kuwait and the UAE. Cornell University Press. น. 50, 128. doi:10.7591/j.ctt1287d29. ISBN 978-0-8014-5336-6. The scores for the UAE on these measures are not unreasonable; it is an authoritarian regime... Sheikh Rashid, the ruler of Dubai, was made the prime minister of the federation
  15. ↑ Yom, Sean (2019). Government and Politics of the Middle East and North Africa: Development, Democracy, and Dictatorship (ภาษาอังกฤษ). Routledge. น. Box 17.4. ISBN 978-0-429-75639-9.
  16. ↑ "Dubai's Sheikh Mohammed abducted daughters and threatened wife – UK court". BBC News. 5 มีนาคม 2020. สืบค้นเมื่อ 5 มีนาคม 2020.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  17. ↑ "WORLD EXCLUSIVE: Dubai royal insider breaks silence on escaped princesses | 60 Minutes Australia" – โดยทาง www.youtube.com.
  18. ↑ Sheikh Mohammed Al Maktoum of Dubai: six wives, 30 children and a 14-year reign of control, สืบค้นเมื่อ มีนาคม 8, 2020{{citation}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  19. ↑ "Rulers of Dubai (archived version)". www.sheikhmohammed.ae. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 18 ตุลาคม 2007. สืบค้นเมื่อ 27 ตุลาคม 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  20. ↑ 1949–, Āl Maktūm, Muḥammad ibn Rāshid. Spirit of the union : lecture on the occasion of the United Arab Emirates' fortieth national day. Dubai (United Arab Emirates). Media Office. Dubai, UAE. น. 34. ISBN 9781860633300. OCLC 957655419. {{cite book}}: |last= มีชื่อเป็นตัวเลข (วิธีใช้)CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)

อ่านเพิ่ม

  • Maktoum, Mohammed (2012). My Vision: Challenges in the Race for Excellence. UAE: Motivate. ISBN 978-1-86063-344-7. Vision for governance.
  • Maktoum, Mohammed (2012). Spirit of the Union. UAE: Motivate. ISBN 978-1-86063-330-0. Talks about UAE independence & union.
  • Maktoum, Mohammed (2013). Flashes of Thought. UAE: Motivate. ISBN 978-1-86063-356-0. A number of insights into policy, attitude & approach to leadership.
  • Dubai The Maktoum Story by John M. Smith; in English; a book which criticizes the governance of Sheikh Mohammed

แหล่งข้อมูลอื่น

แม่แบบ:ผู้ปกครองดูไบ แม่แบบ:ผู้นำประเทศอาหรับ

Related

No related data.

Recommendations