บุคลาธิษฐานของชาติ

Overview

บุคลาธิษฐานของชาติ เป็นรูปบุคลาธิษฐานแบบมานุษยรูปของชาติหรือประชากรของชาติหนึ่ง อาจพบได้ในการ์ตูนล้อการเมืองและโฆษณาชวนเชื่อ เนื่องจากเป็นบุคลธิษฐานจึงไม่ใช้บุคคลที่มีตัวตนอยู่จริงซึ่งต่างกันกับลักษณะของบิดาผู้สร้างชาติ ซึ่งอาจนำมาจากประวัติศาสตร์โบราณและเชื่อกันว่าเป็นบุคคลที่มีตัวตนอยู่จริงในประวัติศาสตร์

บริทานเนียคล้องแขนกับลุงแซม เป็นสัญลักษณ์ถึงพันธมิตรอันดีระหว่างบริเตนและอเมริกาในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง

บุคลาธิษฐานของชาติ (อังกฤษ: National Personification) เป็นรูปบุคลาธิษฐานแบบมานุษยรูปของชาติหรือประชากรของชาติหนึ่ง อาจพบได้ในการ์ตูนล้อการเมืองและโฆษณาชวนเชื่อ เนื่องจากเป็นบุคลธิษฐานจึงไม่ใช้บุคคลที่มีตัวตนอยู่จริงซึ่งต่างกันกับลักษณะของบิดาผู้สร้างชาติ ซึ่งอาจนำมาจากประวัติศาสตร์โบราณและเชื่อกันว่าเป็นบุคคลที่มีตัวตนอยู่จริงในประวัติศาสตร์

บุคลาธิษฐานยุคแรกเริ่มในโลกตะวันตกมีแนวโน้มที่จะเป็นการสำแดงของภูมิปัญญาและเทพีแห่งการสงคราม เช่น เทพีมิเนอร์วา หรือ เทพีอะธีนา เพื่อแสดงถึงพลังของแต่ละชาติ ชื่อขอบุคลาธิษฐานของหลายชาตินิยมตั้งชื่อตามชื่อภาษาละตินของจังหวัดโรมันโบราณของชาตินั้น ๆ เช่น เทพีบริทานเนียของอังกฤษ, เทพีเจอร์มาเนียของเยอรมนี, เทพีไฮเบอร์เนียของเกาะไอร์แลนด์, เทพีฮิสปาเนียของสเปน, เทพีเฮลเวเทียประจำสมาพันธรัฐสวิส เทพีโปโลเนียประจำโปแลนด์ มารดารัสเซียของสหพันธรัฐรัสเซีย และเทพีโคลัมเบียผู้เป็นอดีตบุคลาธิษฐานของสหรัฐอเมริกาก่อนเทพีเสรีภาพจะได้รับความนิยม

ตัวอย่างของบุคลาธิษฐานของเทพีแห่งเสรีภาพ เช่น มารีอานของฝรั่งเศส, เทพีเสรีภาพ (สันติภาพส่องแสงให้กับโลก) บุคลาธิษฐานอื่น ๆ ในสมัยคลาสสิก เช่น เทพีโรมา เทพีประจำกรุงโรมและจักรวรรดิโรมัน[1] จักรพรรดิฮาดริอานุสได้สร้างมหาวิหารขนาดมหึมาเพื่อถวายแด่เทพีโรมาผู้เป็นนิรันดร์และเทพีวีนัสผู้นำพาโชคดี แสดงให้เห็นถึงความศักดิ์สิทธิ์ สากล และเป็นนิรันดร์ของจักรวรรดิโรมัน[2] หรือพระสยามเทวาธิราช

นอกเหนือไปจากเทพีแห่งชาติและเสรีภาพแล้ว ภาพตัวแทนของความเป็น "everyman" หรือ "พลเมืองทุกคนของชาติ" นอกเหนือไปจากเทพเทพีซึ่งแสดงความเป็นชาตินั้น เช่น ลุงแซมของสหรัฐ จอห์น บูลของอังกฤษ และ ดอยเชอร์ มีเชลของเยอรมัน[3]

ในประเทศไทย แม้จะไม่ได้มีบุคลาธิษฐานของชาติในลักษณะเดียวกับยุโรป แต่มีพระสยามเทวาธิราชซึ่งพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 4 โปรดเกล้าฯ ให้สร้างขึ้นเพื่อเป็นเทวดาผู้คุ้มครองประเทศสยาม อันสะท้อนแนวคิดเรื่องผู้พิทักษ์ของรัฐ แม้พระสยามเทวาธิราชจะทรงเป็นเทพและมิใช่บุคลาธิษฐานของชาติโดยตรงก็ตาม

บุคลาธิษฐานแบ่งตามประเทศหรือเขตการปกครอง

ประเทศ ภาพ บุคลาธิษฐาน สัตว์ที่ใช้ในลักษณะเทียบเท่า
สหภาพแอฟริกา ทวีปแอฟริกา แอฟริกา สัตว์แอฟริกา
 แอลเบเนีย มารดาแห่งแอลเบเนีย อินทรีสองหัว
 แอลจีเรีย,  ลิเบีย,  โมร็อกโก และ  ตูนิเซีย สิงโตบาร์บารี, หมาจิ้งจอกเฟนเนก
ทวีปอเมริกา มานุษยรูปของอเมริกา แอลลิเกเตอร์อเมริกา
 อาร์เจนตินา บุคลาธิษฐานแห่งอาร์เจนตินา, เกาโช (โคบาลแห่งทวีปอเมริกาใต้) Rufous hornero
 อาร์มีเนีย มารดาอาร์มีเนีย
 ออสเตรเลีย ดิกเกอร์ (กองทหาร) จิงโจ้
 ออสเตรีย ออสเตรีย
 บังกลาเทศ พังคมาตา[4] เสือโคร่งเบงกอล[5]
 เบลเยียม ลา เบลกีค, มันเนเคน พิส สิงโตบราบันติก, เลโอ เบกิกุส
 โบลิเวีย ปาชามาตา ยามา
 บราซิล บุคลาธิษฐานของสาธารณรัฐบราซิล เสือจากัวร์, นก Turdus rufiventris
 บรูไน อาวัง บุดิมัน[6][7]
 บัลแกเรีย มารดาแห่งบัลแกเรีย สิงโต
 กัมพูชา พระทองและนางนาค
 แคนาดา มอนตี (ตำรวจภูเขาหลวงแคนาดา)[8] บีเวอร์อเมริกาเหนือ
 ชิลี เฮาโซ, เซญอรา ฆวนนิตา (สตรีจากชนบทชิลีแบบทั่วไป) การ์ตูนกอนโดริโต
 จีน เง็กเซียนฮ่องเต้ มังกรจีน, หมีแพนด้า, กระต่ายป่า
 โคลอมเบีย ฆวน วัลเดซ แร้งคอนดอร์แอนดีส
 โครเอเชีย มารดาโครเอเชีย บีชมาร์เทิน
 คิวบา ลา เรปูบลิกา นกโทรกอนคิวบา
 ไซปรัส เสรีภาพ แกะป่าไซปรัส
 เช็กเกีย เชกีเย, เช็ก วาเชก, ฮอนซา, สเวย์ก สิงโตเช็กสองหาง
 เดนมาร์ก โฮลเกอร์ ดันสเก, มารดาเดนมาร์ก หงส์ขาว
 สาธารณรัฐโดมินิกัน กอนโชปรีโม
 อียิปต์ เรเนอซ็องส์แห่งอียิปต์ สฟิงซ์
 เอลซัลวาดอร์ ผู้ไถ่แห่งโลก นก Eumomota superciliosa
 เอสโตเนีย คาเลวีโพแอก (วรรณกรรมมหากาพย์เอสโตเนีย)
 ยุโรป ยูโรปา
 ฟินแลนด์ หญิงสาวฟินแลนด์ สิงโตฟินแลนด์
 ฝรั่งเศส มารีอาน ไก่โต้งกอลล์
 จอร์เจีย คาร์ทวลิสเดดา
 เยอรมนี เจอร์มาเนีย, ดอยท์เชอ มีเชล ตราอินทรีเยอรมัน
 กรีซ เฮลาส, อะธีนา (กรุงเอเธนส์)
 เฮติ เอซิลี ดันเตอร์, เลอ มาร์รอน, คาตริน (จากวีรษบุรุษที่มีตัวตนจริงของเฮติ Catherine Flon)
 ฮังการี เลดี้แห่งฮังกาเรีย นกอินทรียักษ์ตุรุล
 ไอซ์แลนด์ หญิงสาวแห่งขุนเขา (Fjallkonan) เหยี่ยวกีร์ (Gyr falcon)
 อินเดีย ภารตมาตา เสือโคร่งเบงกอล, ช้างอินเดีย, สิงโตเอเชีย, ช้างอินเดีย, นกยูงอินเดีย
 อินโดนีเซีย อีบูเปอร์ตีวี ครุฑปัญจศีล
 อิหร่าน,  อัฟกานิสถาน and  ทาจิกิสถาน โรสตาม สิงโตและพระอาทิตย์
 ไอร์แลนด์ เทพีเอริว, เทพีบันบา, เทพีโฟดลา, คัทลีน นิ โฮลิฮัน, ไฮเบอร์เนีย, กาเลิฆ (หญิงแก่แห่งเบรา)[9] กระต่ายไอริช
 อิสราเอล ลูกสาวแห่งไซออน, สรูลิก สิงห์แห่งยูดาห์
 อิตาลี อิตาเลีย ตุร์ริตา, โรมา (กรุงโรม), เวเนเซีย ทริออนฟานเต (เวนิส) หมาป่าอิตาลี
 ญี่ปุ่น ยามาโตะ-ฮิเมะ, ซามูไร ไก่ป่าสีเขียว
 คาซัคสถาน อัลติน อดัม ทุลปาร์ (ม้ามีปีกในปกรณัมเติร์กกิก)
เกาหลี ( เกาหลีเหนือ และ  เกาหลีใต้) เสือขาว
 คีร์กีซสถาน มานาส แพะไอเบ็กซ์ไซบีเรีย
 ลัตเวีย หญิงสาวลัตเวีย, เสรีภาพ, ลาชเปลซิส (มหากาพย์ลัตเวีย)
 เลบานอน ต้นสนซีดาร์
 ลิทัวเนีย วีติส (ตราสัญลักษณ์ประจำชาติ), ลิทัวเนีย[10] ม้าขาว
เบเนลักซ์ กลุ่มประเทศเบเนลักซ์ เลโอ เบลกิกุส
 มาเลเซีย ฮังตัวะห์[11][12] เสือโคร่งมาเลย์[13]
 มอลตา เมลิตา โลมา
 มอริเชียส นกโดโด้
 เม็กซิโก แผ่นดินแม่เม็กซิโก, ลา ชีนา โปบลานา อินทรีทอง, เสือจากัวร์, สุนัขพันธ์ุชิวาวา
 มองโกเลีย เจงกิสข่าน ม้ามองโกเลีย, เหยี่ยวเซกเกอร์
 มอนเตเนโกร แฟรีแห่งลอฟเชน, มารดามอนเตเนโกร อินทรีสองหัว
 เนเธอร์แลนด์ หญิงสาวดัทช์ สิงโตสาธารณรัฐดัทช์, เลโอ เบลกิกุส
 เนปาล กุรข่า, เชอร์ปา เยติ[14]
 นิวซีแลนด์ ซีแลนเดีย[15] นกกีวี
 มาซิโดเนียเหนือ มารดามาซิโดเนีย[16][17] สิงโตเพศเมีย
 นอร์เวย์ มารดานอร์เวย์, โอลา และ คารี นอร์ดมันน์, โนร์ สิงโตนอร์เวย์
 ปาเลสไตน์ ฮันดาลา (เด็กชายเอามือไขว้หลัง) อินทรีแห่งเศาะลาฮุดดีน
 เปรู แผ่นดินแม่เปรู, เอล เปรู ลีเบร บิกุญญา
 ฟิลิปปินส์
อินัง บายัน, ฟิลิปินาส, ฆวน เดลา ครูซ คาราบาวฟิลิปปินส์ (ควายน้ำ)
 โปแลนด์ โปโลเนีย อินทรีขาว
 โปรตุเกส เซ โปวิญู, บุคลาธิษฐานของสาธารณรัฐโปรตุเกส, เทวทูตผู้ปกป้องโปรตุเกส
 โรมาเนีย โรมาเนีย ลิงซ์
 รัสเซีย มารดาแห่งรัสเซีย, แม่ทัพหน้าหนาว หมีรัสเซีย
 ซานมารีโน เสรีภาพ
 เซอร์เบีย มารดาแห่งเซอร์เบีย, หญิงสาวแห่งคอซอวอ อินทรีเซอร์เบีย
 สิงคโปร์ เมอร์ไลออน
 สโลวาเกีย ยานอชีค
 สโลวีเนีย กษัตริย์มาตยาช
 สเปน ฮิสปาเนีย สิงโตฮิสปานิก, กระทิงสเปน
 ศรีลังกา ศรีลังกามาตา สิงโต
 ซูรินาม มามา ซรานัน (มารดาแห่งซูรินาม)[18]
 สวีเดน มารดาสวี
  สวิตเซอร์แลนด์ เฮลเวเทีย วัว
 ไทย พระสยามเทวาธิราช ช้างเผือก
 ตุรกี เมเหม็ดชิค หมาป่า
 เติร์กเมนิสถาน โอกุซ ฆากัน ม้าพันธ์อาฆาล-เทเค
 ยูเครน ซอสสัก มามาย, มารดายูเครน, เบเรฮือเนีย สิงโตรูธีเนีย
 สหราชอาณาจักร บริทานเนีย (สหราชอาณาจักร), สิงโตและยูนิคอร์น (อังกฤษและสก็อตแลนด์), บูลด็อก (สหราชอาณาจักร), มังกรเวลส์ (เวลส์), แมวเกาะแมน (ไอล์ออฟแมน)
 สหรัฐ เทพีเสรีภาพ เทพีโคลัมเบีย อินทรีหัวล้าน, ควายป่าอเมริกัน, งูหางกระดิ่งทิมเบอร์ (การปฏิวัติอเมริกา)
 อุรุกวัย บุคลาธิษฐานของสาธารณรัฐอุรุกวัย
 อุซเบกิสถาน เตมือร์ เสือดาวหิมะ, นกฮูมา (นกในปกรณัมอิหร่าน)
 เวียดนาม เทพมังกรลักหลงกวานและเทพธิดาเอาโก มังกรเวียดนาม, นกลัก
 ซิมบับเว แอนติโลปเซเบิล, นกซิมบัวเว

ดูเพิ่ม

อ้างอิง

  1. "Il Tempio di Venere e Roma, il più grande edificio della Roma antica in un libro". Electa (ภาษาอิตาลี). สืบค้นเมื่อ 2026-07-24.
  2. Gibbon, Edward (2025). Fire, Digital (บ.ก.). The History of the Decline and Fall of the Roman Empire [ประวัติศาสตร์การเสื่อมและล่มสลายของจักรวรรดิโรมัน] (ภาษาอังกฤษ) (ตีพิมพ์เมื่อ 1 มีนาคม 2025). ISBN 978-8198543905.{{cite book}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  3. Eric Hobsbawm, "Mass-Producing Traditions: Europe, 1870-1914," in Eric Hobsbawm and Terence Ranger, eds., The Invention of Tradition (Cambridge, 1983), 263-307.
  4. Ahmed, Salahuddin (2004). Bangladesh: Past and Present. APH Publishing. น. 310. ISBN 8176484695. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 11, 2012.{{cite book}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  5. "NATIONAL SYMBOLS". Bangladesh Tourism Board. Bangladesh: Ministry of Civil Aviation & Tourism. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2016-12-28. สืบค้นเมื่อ 2015-09-10.
  6. "20th SEA Games 1999". 2001-03-02. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2001-03-02. สืบค้นเมื่อ 2024-06-20.
  7. "Berita 2021c - Rekaan baju 'Dang Budiwati' imbau zaman gemilang Sukan SEA NBD". www.pelitabrunei.gov.bn. สืบค้นเมื่อ 2024-06-20.
  8. McGill, Robert (2017). War Is Here: The Vietnam War and Canadian Literature. McGill-Queen's Press. น. 37. ISBN 9780773551589. สืบค้นเมื่อ 17 พฤษภาคม 2019.{{cite book}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  9. O'Rourke Murphy, M. & MacKillop, J. (2006). An Irish Literature Reader: Poetry, Prose, Drama.
  10. "Jan Matejko, "Polonia – Rok 1863"". Culture.pl (ภาษาโปแลนด์). 2022-04-04. สืบค้นเมื่อ 2026-05-29.
  11. Liok Ee Tan (1988). The Rhetoric of Bangsa and Minzu. Monash Asia Institute. น. 14. ISBN 978-0-86746-909-7.
  12. Melanie Chew (1999). The Presidential Notes: A biography of President Yusof bin Ishak. Singapore: SNP Publications. น. 78. ISBN 978-981-4032-48-3.
  13. Minahan, James B. (2009). The Complete Guide to National Symbols and Emblems. Greenwood. น. 101. ISBN 978-0313344961.
  14. Subba, Sanghamitra (29 มกราคม 2020). "Love it or hate it, it's abominable".{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  15. https://teara.govt.nz/en/photograph/32532/south-african-war-memorial-waimate
  16. "A Manifesto from the Provisional Government of Macedonia". 1881. Our mother Macedonia became now as a widow, lonely and deserted by her sons. She does not fly the banner of the victorious Macedonian army {{cite journal}}: การอ้างอิง journal จำเป็นต้องระบุ |journal= (วิธีใช้)
  17. Bulgarian graphic representation of Bulgaria, East Rumelia and North Macedonia
  18. "Archived copy". ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2016-04-14. สืบค้นเมื่อ 2016-03-30.{{cite web}}: CS1 maint: archived copy as title (ลิงก์)
  19. "John Bull, symbol of the English and Englishness". Historic UK. สืบค้นเมื่อ 24 กรกฎาคม 2026.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)