Overview
โรเบิร์ต อาบาจยาน เป็นจ่าสิบเอกชาวอาร์เมเนียในกองทัพป้องกันของสาธารณรัฐอาร์ทซัค เขาได้รับตำแหน่ง "วีรบุรุษแห่งอาร์ทซัค" หลังการเสียชีวิตซึ่งเป็นตำแหน่งกิตติมศักดิ์สูงสุดของสาธารณรัฐอาร์ทซัค
โรเบิร์ต อาบาจยาน | |
|---|---|
| ชื่อเล่น |
|
| เกิด | 16 พฤศจิกายน ค.ศ. 1996[2] เยเรวาน, อาร์เมเนีย |
| เสียชีวิต | 2 เมษายน ค.ศ. 2016 (19 ปี) มาร์ตาเคิร์ต, อาเซอร์ไบจาน |
| สุสาน | เยราบลูร์ |
| รับใช้ | อาร์เมเนีย อาร์ทซัค |
| แผนก/ | กองทัพป้องกันนากอร์โน-คาราบัค |
| ประจำการ | ค.ศ. 2014–2016 |
| ชั้นยศ | จ่าสิบเอก |
| การยุทธ์ |
|
| บำเหน็จ | |
โรเบิร์ต อาบาจยาน (อาร์มีเนีย: Ռոբերտ Աբաջյան) (16 พฤศจิกายน ค.ศ. 1996 – 2 เมษายน ค.ศ. 2016) เป็นจ่าสิบเอกชาวอาร์เมเนียในกองทัพป้องกันของสาธารณรัฐอาร์ทซัค เขาได้รับตำแหน่ง "วีรบุรุษแห่งอาร์ทซัค" หลังการเสียชีวิตซึ่งเป็นตำแหน่งกิตติมศักดิ์สูงสุดของสาธารณรัฐอาร์ทซัค[5]
อาบาจยานต่อสู้เพียงลำพังเป็นเวลาหลายชั่วโมงกับหน่วยรบพิเศษของกองทัพอาเซอร์ไบจานระหว่างเหตุปะทะระหว่างอาร์เมเนียและอาเซอร์ไบจาน ค.ศ. 2016 ในแนวรบด้านตะวันออกเฉียงเหนือในคืนวันที่ 1–2 เมษายน เขาทำท่าราวกับจะยอมแพ้ จากนั้นก็ได้ทำการดึงระเบิดมือออกมาและระเบิดทหารอาเซอร์ไบจานที่กำลังเข้ามารวมถึงตัวเขาด้วย[6]
ประวัติ
ชีวิตช่วงแรก
อาบาจยานเกิดในปี ค.ศ. 1996 ที่เมืองเยเรวาน ในปี ค.ศ. 2003 เขาได้เข้ารับการศึกษาที่โรงเรียนพื้นฐานในเยเรวานแห่งที่ 147 ในเขตคานาเกอร์-เซย์ตุน เขาสำเร็จการศึกษาในปี ค.ศ. 2012 และได้เข้าเรียนที่วิทยาลัยการแพทย์พื้นฐานแห่งรัฐเยเรวาน[7] ซึ่งเขาสำเร็จการศึกษาในปี ค.ศ. 2014 ด้วยปริญญาด้านเทคโนโลยีทันตกรรม จากนั้นเขาเข้าเรียนที่สถาบันการแพทย์ที่ตั้งชื่อตามแม่ชีเทเรซาในปีเดียวกัน[7]
การรับราชการทหาร
อาบาจยานได้เข้ารับราชการทหารในปี ค.ศ. 2014 เนื่องจากมีผลงานทางทหารที่ดี เขาจึงได้รับการเลื่อนยศเป็นจ่าสิบเอก[1][8]
เหตุปะทะระหว่างอาร์เมเนียและอาเซอร์ไบจาน
ในคืนวันที่ 1–2 เมษายน ค.ศ. 2016 ตามแนวตะวันออกเฉียงเหนือของแนวปะทะเอ็นเคอาร์-อาเซอร์ไบจาน หน่วยต่าง ๆ ของกองทัพอาเซอร์ไบจานได้โจมตีเป็นวงกว้างแก่ฝ่ายอาร์เมเนีย หลังจากมีการใช้ปืนใหญ่ กลุ่มของกองกำลังอาเซอร์ไบจานได้เริ่มการโจมตีด้วยทหารราบ ภายใต้การนำของร้อยเอกอาร์เมนัก อูร์ฟานยาน ทหารชายแดนอาร์เมเนียที่มีจำนวนน้อยกว่าได้เริ่มต้านอย่างหนัก หลังจากความพยายามในการรุกเข้าไปล้มเหลวสองครั้งและสูญเสียรถถังไปหนึ่งคัน กองกำลังอาเซอร์ไบจานได้ถอนกำลังกลับไปยังตำแหน่งเดิมและกลับมาระดมยิงปืนใหญ่บนแนวปะทะอีกครั้ง ร้อยเอกอูร์ฟานยานและคยารัม สโลยัน พลปืนกลชาวยาซิดี-อาร์เมเนีย ได้ถูกสังหารในเวลาไม่นาน[1][9]
หลังจากผู้บัญชาการได้เสียชีวิตลง โรเบิร์ต อาบาจยานซึ่งได้รับบาดเจ็บที่ขาในขณะนั้นได้ตัดสินใจด้วยการนำตนเองเป็นแนวต้าน โดยหลังจากที่กองทัพอาเซอร์ไบจานสามารถรุกเข้าไปในแนวทหารได้ เขาได้นำอันดรานิก โซห์รายันซึ่งเป็นพลปืนกลที่ได้รับบาดเจ็บเข้าไปในสนามเพลาะ ซึ่งอยู่ห่างออกไป 30 เมตร (98 ฟุต)[8]
ในห้องใต้ดิน อาบาจยานได้ทำการติดต่อกับผู้บังคับกองพันและให้ข้อมูลที่มีประโยชน์เกี่ยวกับสถานการณ์ของปฏิบัติการ เขาได้แจ้งอันตรายที่อาจเกิดขึ้นแก่ผู้บังคับกองพันที่รีบเข้าไปช่วยเหลือ[8] หลังจากที่อันดรานิก โซห์ราเบียนสูญเสียเลือดจนเสียชีวิต[1] อาบาจยานยังคงสู้รบเพียงลำพังจากห้องใต้ดินกับกองกำลังข้าศึกเป็นจำนวนมาก[10] หลังจากเห็นทหารอาเซอร์ไบจานที่กำลังเข้ามาใกล้ เขาได้ดึงดูดความสนใจของพวกเขาด้วยการยกมือขึ้นและแสร้งว่ายอมแพ้ พร้อมกับทำการเก็บระเบิดมือไว้อย่างลับ ๆ[1]
อาบาจยานปล่อยให้ทหารอาเซอร์ไบจานสองนายเข้าใกล้ตนและทำการฆ่าตัวตายด้วยการระเบิดตัวเองด้วยระเบิดมือ ยังไม่แน่ชัดว่าเขาสามารถฆ่าหรือทำร้ายทหารข้าศึกได้หรือไม่ หลังจากที่ได้ตัดสินใจเช่นนั้นแล้ว เขาได้ติดต่อทางวิทยุและกล่าวว่า "ท่านพันเอก ท่านพันเอก ผมอยากให้ท่านบอกกับทุกคนว่า ณ ตำแหน่งนี้ ลูกน้องของผมเสียชีวิตแล้ว พี่น้องของผมก็เสียชีวิตแล้ว มีชาวเติร์กอาศัยอยู่บนแผ่นดินนี้ ตอนนี้ผมกำลังลาก (ฟังไม่ชัด) ผมอยากให้ท่านบอกทุกคน ใครก็ตามที่สละตำแหน่งนี้ พวกเขาคือแม่ (ระเบิด)"[1][8][11]
เมื่อวันที่ 8 เมษายน หลังจากมีการบรรลุข้อตกลงร่วมกันระหว่างทั้งสองฝ่าย ศพของอาบาจยานและโซห์รายันได้ถูกพบในปฏิบัติการค้นหาร่าง[12]
พิธีศพ
เมื่อวันที่ 11 เมษายน ค.ศ. 2016 อาบาจยานได้ถูกฝังไว้ที่วิหารทหารเยราบลูร์ โดยพิธีศพได้ถูกจัดขึ้นไว้ด้านหน้าโบสถ์เซนต์จอห์นแบปทิสต์ในเยเรวาน[13]
วีรบุรุษแห่งอาร์ตซัค
อาบาจยานได้รับรางวัล "วีรบุรุษแห่งอาร์ตซัค" ซึ่งเป็นเกียรติยศสูงสุดและเครื่องราชอิสริยาภรณ์ "อินทรีทองคำ"[1] "สำหรับความไม่เกรงกลัวและความกล้าหาญอันโดดเด่นที่แสดงให้เห็นระหว่างการป้องกันพรมแดนของรัฐเอ็นเคอาร์ระหว่างปฏิบัติการทางทหารขนาดใหญ่ที่เกิดขึ้นตั้งแต่วันที่ 2 ถึง 5 เมษายน" เขาเป็นผู้ได้รับรางวัล "วีรบุรุษแห่งอาร์ทซัค" คนที่ 24 และยังเป็นบุคคลที่อายุน้อยที่สุดที่เคยได้รับตำแหน่งนี้ในอายุ 19 ปี[5][1][14]
อ้างอิง
- 1 2 3 4 5 6 7 8 ""Մոնումենտցի Կյաժը"՝ Արցախի հերոս Ռոբերտ Աբաջյանը" ["Kjazh" from Monument, Robert Abajyan - Hero of Artsakh] (ภาษาอาร์มีเนีย). Mediamax. 10 พฤษภาคม 2016. สืบค้นเมื่อ 13 พฤษภาคม 2016.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ ""Դասամատյաններում միշտ առաջինն էր, ինչպես և կյանքում". դպրոցական հուշեր Ռոբերտ Աբաջյանի մասին" ["He was always number one in the class, just like in life". Memories of Robert Abajyan from school]. Hetq.am (ภาษาอาร์มีเนีย). 12 พฤษภาคม 2016. สืบค้นเมื่อ 13 พฤษภาคม 2016.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Junior sergeant Robert Abajyan was posthumously awarded with the highest Honorary Title of the "Hero of Artsakh"". artsakhpress.am. 8 พฤษภาคม 2016. สืบค้นเมื่อ 13 พฤษภาคม 2016.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - 1 2 "Ռոբերտ Աբաջյանը հետմահու "Արցախի հերոս" կոչման է արժանացել" [Robert Abajyan was posthumously awarded with "Hero of Artsakh"] (ภาษาอาร์มีเนีย). สืบค้นเมื่อ 13 พฤษภาคม 2016.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - 1 2 "20-ամյա Ռոբերտ Աբաջյանը հետմահու ճանաչվել է Արցախի հերոս. ԼՂՀ-ում պարգևատրել են հայրենիքի պաշտպաններին (լուսանկարներ)". Hetq.am (ภาษาอาร์มีเนีย). 12 พฤษภาคม 2016.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Full of Life, Brave Hero – Robert Abajyan". iravaban.net. เมษายน 24, 2016. สืบค้นเมื่อ 13 พฤษภาคม 2016.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - 1 2 Martirosyan, Marine; Pogosian, Hakob (14 พฤษภาคม 2016). "Կյաժը. դրվագներ Արցախի հերոս Ռոբերտ Աբաջյանի ուսանողական կյանքից". Hetq.am (ภาษาอาร์มีเนีย). สืบค้นเมื่อ 16 พฤษภาคม 2016.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - 1 2 3 4 Harutyunyan, Mher (11 เมษายน 2016). "Sergeant Robert Abajyan, by decree of the NKR President, was posthumously awarded the title "Hero of Artsakh" and awarded the "Golden Eagle"". HayZinvor. สืบค้นเมื่อ 13 พฤษภาคม 2016.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Armenian captain destroys tank and dozen enemy soldiers, sacrifices himself by eliminating attack". armenpress.am. 14 เมษายน 2016. สืบค้นเมื่อ 13 พฤษภาคม 2016.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Robert Abajyan alone fought against the Enemy for 5 hourst". สืบค้นเมื่อ 13 พฤษภาคม 2016.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ ""Նկատել է հակառակորդի ուժերը, կռիվ տվել թշնամու դեմ, ապա պայթեցրել իրեն ու ադրբեջանական խմբին". Վերջին հրաժեշտը՝ Ռոբերտ Աբաջյանին". 168 zham. 11 เมษายน 2016. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 31 พฤษภาคม 2016. สืบค้นเมื่อ 11 พฤษภาคม 2016.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)(ในภาษาอังกฤษ) - ↑ "Bodies of two Defense Army soldiers found as a result of searches". Yerevan: Armenpress. 9 เมษายน 2016. สืบค้นเมื่อ 14 พฤษภาคม 2016.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Героя Роберта Абаджяна похоронили: он подорвал гранатой себя и нескольких врагов (ФОТО)" (ภาษารัสเซีย). สืบค้นเมื่อ 13 พฤษภาคม 2016.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "20-ամյա Ռոբերտ Աբաջյանը հետմահու ճանաչվել է Արցախի հերոս. ԼՂՀ-ում պարգեւատրել են հայրենիքի պաշտպաններին (լուսանկարներ)" [Robert Abajyan, 20, was posthumously awarded with the "Hero of Artsakh" title: Defenders of the motherland were awarded medals in NKR]. Hetq.am (ภาษาอาร์มีเนีย). สืบค้นเมื่อ 13 พฤษภาคม 2016.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)