ซันนี โรลลินส์

Overview

วอลเตอร์ ทีโอดอร์ "ซันนี" โรลลินส์ เป็นนักเทเนอร์แซกโซโฟนแนวแจ๊สชาวอเมริกันที่ถือกันอย่างกว้างขวางว่าเป็นหนึ่งในดนตรีแจ๊สที่สำคัญที่สุดและมีอิทธิพลที่สุด

ซันนี โรลลินส์
โรลลินส์ใน ค.ศ. 1974
โรลลินส์ใน ค.ศ. 1974
ข้อมูลพื้นฐาน
ชื่อเกิดวอลเตอร์ ทีโอดอร์ โรลลินส์
เกิด(1930-09-07)7 กันยายน ค.ศ. 1930
นครนิวยอร์ก ประเทศสหรัฐ
เสียชีวิต25 พฤษภาคม ค.ศ. 2026(2026-05-25) (95 ปี)
วูดสต็อก รัฐนิวยอร์ก ประเทศสหรัฐ
แนวเพลง
อาชีพ
  • นักดนตรี
  • ผู้ประพันธ์
  • หัวหน้าวง
เครื่องดนตรี
  • อัลโตแซกโซโฟน
  • เทเนอร์แซกโซโฟน
  • โซปราโนแซกโซโฟน
ช่วงปี1947–2014
ค่ายเพลง
  • Prestige
  • Blue Note
  • Contemporary
  • RCA Victor
  • Impulse!
  • Milestone
  • Doxy
  • Okeh
  • EmArcy
คู่สมรส
Dawn Finney (สมรส 1957; หย่า 1957)
Lucille Pearson (สมรส 1965; เสียชีวิต 2004)
เว็บไซต์sonnyrollins.com

วอลเตอร์ ทีโอดอร์ "ซันนี" โรลลินส์ (อังกฤษ: Walter Theodore "Sonny" Rollins; 7 กันยายน ค.ศ. 1930 – 25 พฤษภาคม ค.ศ. 2026) เป็นนักเทเนอร์แซกโซโฟนแนวแจ๊สชาวอเมริกันที่ถือกันอย่างกว้างขวางว่าเป็นหนึ่งในดนตรีแจ๊สที่สำคัญที่สุดและมีอิทธิพลที่สุด

ตลอดระยะเวลากว่าเจ็ดทศวรรษในอาชีพการงาน โรลลินส์บันทึกอัลบั้มในฐานะหัวหน้าวงมากกว่า 60 อัลบั้ม อัลบั้ม Saxophone Colossus ใน ค.ศ. 1956 ของเขาได้รับการคัดเลือกให้เก็บรักษาไว้ในทะเบียนบันทึกเสียงแห่งชาติของหอสมุดรัฐสภาใน ค.ศ. 2016 ผลงานการประพันธ์เพลงหลายชิ้นของเขา รวมถึง "St. Thomas", "Oleo", "Doxy" และ "Airegin" ได้กลายเป็นเพลงแจ๊สมาตรฐาน โรลลินส์มักได้รัยการเรียกขานเป็น "นักดนตรีด้นสดที่เก่งที่สุดที่ยังมีชีวิตอยู่" โรลลินส์เป็นผู้รอดชีวิตคนสุดท้ายจากนักดนตรีแจ๊ส 57 คนที่ปรากฏในภาพถ่าย A Great Day in Harlem ใน ค.ศ. 1958

โรลลินส์ซึ่งบางครั้งรู้จักกันในชื่อ "ยักษ์ใหญ่แห่งแซกโซโฟน" ได้รับรางวัลแกรมมีตลอดชีวิตและได้รับ Kennedy Center Honors ใน ค.ศ. 2011 เขาได้รับการยกย่องว่าเป็นบุคคลสำคัญที่กำหนดรูปแบบของดนตรีแจ๊ส[1][2]

ชีวิตช่วงต้น

วอลเตอร์ ทีโอดอร์ โรลลินส์[3][4]เกิดในวันที่ 7 กันยายน ค.ศ. 1930[5] ที่นครนิวยอร์กจากพ่อแม่ – วอลเตอร์ พนักงานบริการกองทัพเรือ และ Valborg (สกุลเดิม Solomon)[6] – ซ฿่งมาจากบริเวณที่ขณะนั้นคือหมู่เกาะเวอร์จินของเดนมาร์ก: พ่อของเขาเกิดที่ St. Croix ส่วนแม่เกิดที่ St. Thomas[7][8] โรลลินส์เป็นคนสุดท้องจากพี่น้องสามคน โดยเติบโตในย่าน Harlem กลาง และเขตชูการ์ฮิลล์[9][10] เขาเกิดและเติบโตในครอบครัวนักดนตรี โดยพ่อของเขาเล่นแคลรีเน็ต พี่สาวเล่นเปียโน และพี่ชายคนโตเล่นไวโอลิน[11]

อาชีพ

อ้างอิง

  1. ↑ Keepnews, Peter (พฤษภาคม 25, 2026). "Sonny Rollins, Giant of the Jazz Saxophone, Is Dead at 95". The New York Times. ISSN 0362-4331. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 26, 2026.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  2. ↑ Kreps, Daniel (พฤษภาคม 25, 2026). "Sonny Rollins, Jazz's Saxophone Colossus and Greatest Improvisor, Dead at 95". Rolling Stone. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 25, 2026.{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  3. ↑ Appelbaum, Larry (กุมภาพันธ์ 23, 2013). "Interview with Sonny Rollins Pt. 1". larryappelbaum.wordpress.com. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ เมษายน 22, 2019. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 20, 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  4. ↑ "Sonny Rollins". Concord Music Group. กันยายน 7, 1930. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤศจิกายน 3, 2017. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 20, 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  5. ↑ Nastos, Michael G. (กันยายน 7, 1930). "Sonny Rollins: Biography". AllMusic. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มิถุนายน 19, 2019. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 28, 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  6. ↑ Fordham, John (พฤษภาคม 26, 2026). "Sonny Rollins obituary". The Guardian. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 27, 2026.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  7. ↑ Transcript of interview: "Sonny Rollins, NEA Jazz Master (1983)". สัมภาษณ์โดย Larry Appelbaum. Archives Center, National Museum of American History, Smithsonian Institution. กุมภาพันธ์ 28, 2011. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 30, 2026.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  8. ↑ Taylor, Larry (มีนาคม 26, 2008). "Sonny Rollins: Touring, Life Today and the Future". All About Jazz. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤษภาคม 27, 2022. สืบค้นเมื่อ มกราคม 31, 2013.{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  9. ↑ Spencer, Scott (ธันวาคม 13, 1990). "From the Archives | Sonny Rollins: The Titan of Jazz". Rolling Stone. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 30, 2026.{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  10. ↑ Goodman, George W. (กรกฎาคม 1, 1999). "Sonny Rollins At Sixty-Eight - 99.07". The Atlantic. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤศจิกายน 17, 2015. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 13, 2015.{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  11. ↑ Brown, Jeffrey; Davenport, Anne Azzi (พฤษภาคม 26, 2026). "Sonny Rollins, saxophonist and restless genius of jazz, dead at 95". pbs.org. PBS News. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 27, 2026.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)

อ่านเพิ่ม

บทความ

หนังสือ

  • Blancq, Charles. Sonny Rollins: The Journey of a Jazzman. Boston: Twayne, 1983.
  • Blumenthal, Bob, and John Abbott. Saxophone Colossus: A Portrait of Sonny Rollins. New York: Abrams, 2010.
  • Broecking, Christian. Sonny Rollins: Improvisation und Protest. Creative People Books / Broecking Verlag, 2010.
  • Levy, Aidan. Saxophone Colossus: The Life and Music of Sonny Rollins, Hachette Books, 2022.
  • Médioni, Franck. Sonny Rollins: Le Souffle Continu. Paris: Editions MF, 2016.
  • Nisenson, Eric. Open Sky, Sonny Rollins and his World of Improvisation. New York: St. Martin's Press, 2000.
  • Palmer, Richard. Sonny Rollins: The Cutting Edge. New York: Bloomsbury, 2004.
  • Theard, Christine Marie. It's All Good: Colossal Conversations with Sonny Rollins. They Are Divine Books, 2018.
  • Wilson, Peter Niklas. Sonny Rollins: The Definitive Musical Guide. Berkeley: Berkeley Hills Books, 2001.
  • Wyatt, Hugh. Sonny Rollins: Meditating on a Riff. New York: Kamama Books, 2018.

แหล่งข้อมูลอื่น

Related

No related data.

Recommendations