สตีเฟน เฮนดรี

Overview

สตีเฟน กอร์ดอน เฮนดรี เกิดเมื่อวันที่ 13 มกราคม ค.ศ. 1969 ในเซาธ์ควีนส์แฟร์รี เอดินบะระ เป็นนักสนุกเกอร์อาชีพชาวสกอตแลนด์ ในปี 1990 เขาเป็นผู้ชนะการแข่งขันสนุกเกอร์เวิลด์สนุกเกอร์แชมเปียนชิป ที่อายุน้อยที่สุดที่มีมา เมื่อเขาอายุได้ 21 ปี เขายังติดอันดับ 1 ในการจัดอันดับนักสนุกเกอร์ เป็นเวลา 8 ปีซ้อน ระหว่างปี 1990 และ 1998 รวมถึงอันดับ 1 ในปี 2006-07 เขาสร้างสถิติสามารถทำเซนจูรีเบรกในการแข่งขันได้ถึงกว่า 700 ครั้งอีกด้วย

สตีเฟน เฮนดรี
สตีเฟน เฮนดรี 2011
เกิด (1969-01-13) 13 มกราคม ค.ศ. 1969 (57 ปี)
เซาธ์ควีนส์แฟร์รี เอดินบะระ สกอตแลนด์
สัญชาติ สกอตแลนด์
ฉายา
  • The Golden Boy[1]
  • The Ice Man[2]
  • The King of the Crucible[3]
ปีที่เริ่มเล่นอาชีพ1985–2012, 2020–2024
อันดับสูงสุด1 (9 ปี)
เบรกสูงสุด147 (11 ครั้ง)
จำนวนเซนจูรีเบรก775
รายการแข่งขันที่ชนะ
รายการสะสมคะแนนที่ชนะ36
รายการไม่สะสมคะแนนที่ชนะ38
เวิลด์แชมเปียน1990, 1992, 1993, 1994, 1995, 1996, 1999

สตีเฟน กอร์ดอน เฮนดรี (อังกฤษ: Stephen Gordon Hendry, MBE) เกิดเมื่อวันที่ 13 มกราคม ค.ศ. 1969[4] ในเซาธ์ควีนส์แฟร์รี เอดินบะระ เป็นนักสนุกเกอร์อาชีพชาวสกอตแลนด์ ในปี 1990 เขาเป็นผู้ชนะการแข่งขันสนุกเกอร์เวิลด์สนุกเกอร์แชมเปียนชิป ที่อายุน้อยที่สุดที่มีมา เมื่อเขาอายุได้ 21 ปี เขายังติดอันดับ 1 ในการจัดอันดับนักสนุกเกอร์ เป็นเวลา 8 ปีซ้อน ระหว่างปี 1990 และ 1998 รวมถึงอันดับ 1 ในปี 2006-07 เขาสร้างสถิติสามารถทำเซนจูรีเบรกในการแข่งขันได้ถึงกว่า 700 ครั้งอีกด้วย

ช่วงท้ายอาชีพและการเลิกเล่น (1999–2012)

เฮนดรีได้เข้าร่วมการแข่งขันรอบสุดท้ายของรายการ สนุกเกอร์ชิงแชมป์โลก 2012 เป็นครั้งที่ 27 ติดต่อกัน โดยเขาเข้าสู่รอบก่อนรองชนะเลิศของรายการชิงแชมป์โลกเป็นครั้งที่ 19 [5] อย่างไรก็ตาม หลังจากแพ้ต่อ สตีเฟน แมไกวร์ 2–13 ในรอบก่อนรองชนะเลิศ เฮนดรีได้ประกาศรีไทร์จากการเล่นสนุกเกอร์อาชีพด้วยวัย 43 ปี โดยให้เหตุผลว่าไม่พอใจกับมาตรฐานการเล่นของตนเอง และมีความยากลำบากในการรักษาสมดุลระหว่างภาระผูกพันด้านการแข่งขัน ธุรกิจ และเรื่องส่วนตัว เขากล่าวว่าได้ตัดสินใจที่จะรีไทร์เมื่อก่อนสิ้นสุดฤดูกาลสามเดือนก่อนหน้านี้ [6]

กลับสู่ทัวร์อาชีพและการเลิกเล่นครั้งที่สอง (2020–2024)

เฮนดรีตอบรับบัตรเชิญเข้าร่วมแข่งขันเป็นเวลาสองปี [7] เขาลงเล่นอาชีพนัดแรกในรอบเกือบเก้าปีที่รายการ ยิบรอลตาร์ โอเพน 2021 โดยแพ้ต่อ แมตทิว เซลต์ 1–4 ในรอบแรก [103]

ในช่วงฤดูกาล 2021–22 เฮนดรีลงแข่งขันในรายการเก็บคะแนนสะสม 6 รายการระหว่างเดือนสิงหาคมถึงพฤศจิกายน 2021 แต่ไม่สามารถผ่านเข้ารอบ 64 คนสุดท้ายได้เลย หลังจากแพ้ต่อ เทพไชยา อุ่นหนู 1–6 ในรอบแรกของรายการ ยูเคแชมเปียนชิป 2021[8] เขาไม่ได้ลงแข่งขันรายการอาชีพใดๆ อีกเลยในช่วงที่เหลือของฤดูกาล เขาเลือกที่จะไม่เข้าร่วมการแข่งขันรอบคัดเลือกของรายการ สนุกเกอร์ชิงแชมป์โลก 2022 โดยให้เหตุผลว่าเขาไม่ได้ฝึกซ้อมมากพอที่จะแข่งขันได้ แต่ยืนยันว่าเขายังคงตั้งใจที่จะอยู่ในทัวร์ต่อไป[9][10]

ในเดือนเมษายน 2022 บัตรเชิญเข้าร่วมทัวร์ของเฮนดรีได้รับการต่ออายุอีกสองฤดูกาล [11] แม้ว่าจะมีการร้องเรียนจากผู้เล่นบางคนและความกังวลจากองค์กรปกครองกีฬาสนุกเกอร์เกี่ยวกับจำนวนการเข้าร่วมทัวร์ที่จำกัดของเขาก็ตาม [12] ในการแข่งขัน สนุกเกอร์ชิงแชมป์โลก 2023 เขาแพ้ 4–10 ในรอบคัดเลือกรอบแรกให้กับ เจมส์ เคฮิลล์ หลานชายของอดีตภรรยาของเขา หลังจากนั้นเขากล่าวว่าเขายังคงมีความฝันว่าสักวันหนึ่งเขาจะกลับไปแข่งขันที่ครูซิเบิลอีกครั้ง [13]

ฤดูกาล 2023–24 เฮนดรีกล่าวในการสัมภาษณ์พอดแคสต์ว่าเขากำลังพิจารณาที่จะรีไทร์อีกครั้ง โดยเรียกผลงานของเขาว่า "น่าอับอาย" และยอมรับว่าเขาไม่ได้ฝึกซ้อมสำหรับการแข่งขัน [14] ในเดือนมิถุนายน 2024 เขาปฏิเสธข้อเสนอของ World Snooker Tour ที่จะต่ออายุบัตรเชิญเข้าร่วมทัวร์ของเขาอีกสองฤดูกาล นี่เป็นการรีไทร์ครั้งที่สองของเขาจากการเล่นสนุกเกอร์อาชีพ เขาชนะเพียง 3 จาก 20 แมตช์อาชีพที่เขาลงเล่นนับตั้งแต่กลับมาสู่ทัวร์ [15][16]

อ้างอิง

  1. "Stephen 'The Golden Boy' Hendry". WSC Real. 2009. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 9 มกราคม 2010. สืบค้นเมื่อ 3 พฤษภาคม 2012.
  2. "Round-up: Walden waltzes into quarters". Eurosport AU. 25 กันยายน 2010. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 24 เมษายน 2011. สืบค้นเมื่อ 24 เมษายน 2011.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  3. Hafez, Shamoon (1 พฤษภาคม 2012). "World Snooker Championship 2012: Stephen Maguire into semis". BBC Sport. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 5 กรกฎาคม 2012. สืบค้นเมื่อ 5 กรกฎาคม 2012.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  4. "ประวัตินักกีฬาแถบยุโรป Stephen Hendry MBE". ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2008-05-06. สืบค้นเมื่อ 2009-09-07.
  5. "World Snooker Championship 2012: Hendry crushes Higgins". BBC Sport. 28 เมษายน 2012. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 30 เมษายน 2012. สืบค้นเมื่อ 28 เมษายน 2012.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  6. "Stephen Hendry retires after World Snooker Championship defeat". BBC Sport. 2 พฤษภาคม 2012. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 2 พฤษภาคม 2012. สืบค้นเมื่อ 2 พฤษภาคม 2012.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  7. Jones, Gareth (2 กันยายน 2020). "Seven-time World Champion Stephen Hendry comes out of retirement to play on World Snooker Tour". Sporting Life. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 1 ตุลาคม 2020. สืบค้นเมื่อ 18 กุมภาพันธ์ 2021.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  8. "Five-century Thepchaiya Un-Nooh obliterates Stephen Hendry in UK Championship masterclass". www.msn.com. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 27 พฤศจิกายน 2021. สืบค้นเมื่อ 27 พฤศจิกายน 2021.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  9. "Is Stephen Hendry set to quit comeback after opting out of 2022 World Snooker Championship? Will Scotsman retire again?". Eurosport (ภาษาอังกฤษ). 22 มีนาคม 2022. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 25 มีนาคม 2022. สืบค้นเมื่อ 24 มีนาคม 2022.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  10. "'Still fire in the belly' – Stephen Hendry vows to continue despite World Championship snooker absence". Eurosport (ภาษาอังกฤษ). 30 มีนาคม 2022. สืบค้นเมื่อ 1 เมษายน 2022.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  11. "Hendry & Doherty receive new tour cards". BBC Sport (ภาษาอังกฤษแบบบริติช). ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 3 พฤษภาคม 2022. สืบค้นเมื่อ 3 พฤษภาคม 2022.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  12. "What Next For Stephen Hendry After Downbeat Start To New Wildcard Season?". The Sportsman (ภาษาอังกฤษ). 11 สิงหาคม 2022. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 7 กันยายน 2022. สืบค้นเมื่อ 7 กันยายน 2022.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  13. "World Snooker Championship: Stephen Hendry loses to James Cahill in qualifying". BBC Sport (ภาษาอังกฤษแบบบริติช). 6 เมษายน 2023. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 22 เมษายน 2023. สืบค้นเมื่อ 6 เมษายน 2023.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  14. Nunns, Hector (28 กันยายน 2023). "Stephen Hendry torn on retiring after calling comeback 'embarrassing'". The Times (ภาษาอังกฤษ). ISSN 0140-0460. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 15 พฤศจิกายน 2023. สืบค้นเมื่อ 15 พฤศจิกายน 2023.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  15. "Hendry declines two-year tour card from World Snooker". BBC Sport. 25 มิถุนายน 2024. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 26 มิถุนายน 2024. สืบค้นเมื่อ 25 มิถุนายน 2024.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  16. "Stephen Hendry retires from snooker for second time after rejecting two-year invitational tour card offer". Eurosport. 25 มิถุนายน 2024. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 26 มิถุนายน 2024. สืบค้นเมื่อ 25 มิถุนายน 2024.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)