Thailand virus

Overview

Thailand virus (THAIV) หรือ ไทยแลนด์ไวรัส เป็นออร์โธฮันตาไวรัสมีเปลือก ชนิดอาร์เอ็นเอสายเดี่ยว เซนส์ลบ ชนิดหนึ่ง

Thailand virus
การจำแนกชนิดไวรัส
Group: Group V ((−)ssRNA)
อันดับ: Bunyavirales
วงศ์: Hantaviridae
สกุล: Orthohantavirus
สปีชีส์: Thailand orthohantavirus

Thailand virus (THAIV) หรือ ไทยแลนด์ไวรัส เป็นออร์โธฮันตาไวรัสมีเปลือก ชนิดอาร์เอ็นเอสายเดี่ยว เซนส์ลบ ชนิดหนึ่ง[1]

การแยก THAIV ได้เป็นครั้งแรกนั้นมาจากหนูในจังหวัดนครปฐมและจังหวัดนครราชสีมา ในปี ค.ศ. 1994[2] พบว่าหนูพุกใหญ่ (Bandicota indica) เป็นแหล่งกักเก็บโรคหลักในธรรมชาติของ THAIV นักวิทยาเซรุ่มพบว่าหนูอื่น ๆ ในประเทศไทยสามารถเป็นแหล่งกักไวรัสได้เช่นกัน แต่ยังไม่ยืนยัน ได้แก่ หนูท้องขาว (Rattus rattus), หนูจี๊ด (R. exulans), หนูบ้าน (R. norvegicus) และ หนูนาน้อย (R. losea)[1][3][4][5][6]

วิทยาไวรัส

THAIV แตกต่างจากฮันตาไวรัสอื่น ๆ ในทางพันธุศาสตร์ จากการศึกษาชิ้นส่วนนิวคลีโอไทด์ L, M และ S พบว่าบรรพบุรุษที่ใกล้เคียงที่สุดคือโซลไวรัส(SEOV) อย่างไรก็ตาม THAIV สี่เชื้อที่แยกออกมาจาก R. Rattus มีความหลากหลายทางพันธุกรรมในตัวมันเอง และแตกต่างจาก SEOV มาก จากการทำคลัสเตอร์ทางภูมิศาสตร์[7][8]

ดูเพิ่ม

อ้างอิง

  1. 1 2 Sirima Pattamadilok; Byoung-Hee Lee; Sanit Kumperasart; และคณะ (2006). "Geographical distribution of hantaviruses in Thailand and potential human health significance of Thailand virus". American Journal of Tropical Medicine and Hygiene. 75 (5): 994–1002. doi:10.4269/ajtmh.2006.75.994. PMID 17124002.{{cite journal}}: CS1 maint: deprecated archival service (ลิงก์)
  2. ↑ Xiao SY, LeDuc JW, Chu YK, Schmaljohn CS (มกราคม 1994). "Phylogenetic analysis of virus isolates in the genus Hantavirus, family Bunyaviridae". Virology. 198 (1): 205–217. doi:10.1006/viro.1994.1023. PMID 8259656.{{cite journal}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  3. ↑ Tantivanich S, Ayuthaya PI, Usawattanakul W, Imphand P (กันยายน 1992). "Hantaanvirus among urban rats from a slum area in Bangkok" (PDF). Southeast Asian Journal of Tropical Medicine and Public Health. 23 (3): 504–509. PMID 1488708.{{cite journal}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  4. ↑ Nitatpattana N, Henrich T, Palabodeewat S, Tangkanakul W, Poonsuksombat D, Chauvancy G, Barbazan P, Yoksan S, Gonzalez JP (2 ตุลาคม 2002). "Hantaan virus antibody prevalence in rodent populations of several provinces of north-eastern Thailand". Tropical Medicine & International Health. doi:10.1046/j.1365-3156.2002.00830.x. PMID 12358618.{{cite journal}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  5. ↑ Nitatpattana N, Chauvency G, Dardaine J, Poblap T, Jumronsawat K, Tangkanakul W, Poonsuksombat D, Yoksan S, Gonzalez JP (2000). "Serological study of Hantavirus in the rodent population of Nakhon Pathom and Nakhon Ratchasima provinces in Thailand" (PDF). Southeast Asian Journal of Tropical Medicine and Public Health. 31 (2): 277–282. PMID 11127326.
  6. ↑ Elwell MR, Ward GS, Tingpalapong M, Leduc JW (กันยายน 1985). "Serologic evidence of Hantaan-like virus in rodents and man in Thailand" (PDF). Southeast Asian Journal of Tropical Medicine and Public Health. 16 (3): 349–354. PMID 3938073.{{cite journal}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  7. ↑ Plyusnin A, Morzunov S (2001). "Virus evolution and genetic diversity of hantaviruses and their rodent hosts". ใน Schmaljohn C, Nichol SN (บ.ก.). Current Topics in Microbiology and Immunology. เล่มที่ 256. น. 47–75. doi:10.1007/978-3-642-56753-7_4. ISBN 978-3-540-41045-4. PMID 11217406.
  8. ↑ Herbreteau V, Henttonen H, Yoshimatsu K, Gonzalez JP, Suputtamongkol Y, Hugot JP (7 สิงหาคม 2006). "Hantavirus Coevolution with Their Rodent Hosts". ใน Michel Tibayrenc (บ.ก.). Encyclopedia of Infectious Diseases: Modern Methodologies (PDF). น. 243–264.{{cite book}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) Online ISBN 978-0-470-11420-9.

แหล่งข้อมูลอื่น


Related

No related data.

Recommendations