Overview
ตอร์เรเดมานีลา (Torre de Manila; แปลตรงตัว 'หอคอยมะนิลา'; ฟิลิปิโน: Tore ng Maynila) เป็นอาคารสูงสำหรับที่อยู่อาศัยของดีเอ็มซีไอโฮมส์ ในย่านเอร์มีตา มะนิลา ประเทศฟิลิปปินส์ อาคารเมื่อสร้างเสร็จจะมีขนาด 46 ชั้นเหนือพื้นดิน ในจำนวนนี้ 41 ชั้นเป็นที่อยู่อาศัย, 4 ชั้นเป็นที่จอดรถ และชั้นหนึ่งเป็นสิ่งอำนวยความสะดวก รวมถึงยังมีมีอีกสามชั้นใต้ดิน
| ตอร์เรเดมานีลา | |
|---|---|
อนุสรณ์สถานรีซัลและอาคารตอร์เรเดมานีลาในพื้นหลังทางขวา | |
| ข้อมูลทั่วไป | |
| สถานะ | Topping Off |
| ประเภท | ที่อยู่อาศัย |
| สถาปัตยกรรม | อิทธิพลจากคอนเทมพอรารีแลดอาร์ตเดโก |
| ที่อยู่ | ถนนตัฟต์, Brgy. 660-A Zone 71 |
| เมือง | เอร์มีตา มะนิลา |
| ประเทศ | ประเทศฟิลิปปินส์ |
| พิกัด | 14°35′05″N 120°59′03″E / 14.58472°N 120.98417°E |
| เริ่มสร้าง | 2012 |
| คาดว่าจะแล้วเสร็จ | 2018 |
| เปิดใช้งาน | 2019 |
| ความสูง | |
| หลังคา | 165 m (541.34 ft) |
| ข้อมูลทางเทคนิค | |
| จำนวนชั้น | 46 |
| พื้นที่แต่ละชั้น | 7,448 m2 (80,169.60 sq ft)[1] |
| การออกแบบและการก่อสร้าง | |
| ผู้พัฒนาโครงการ | ดีเอ็มซีไอโฮมส์ |
| ข้อมูลอื่น | |
| ที่จอดรถ | 702 slots |
| เว็บไซต์ | |
| www | |
ตอร์เรเดมานีลา (Torre de Manila; แปลตรงตัว 'หอคอยมะนิลา'; ฟิลิปิโน: Tore ng Maynila) เป็นอาคารสูงสำหรับที่อยู่อาศัยของดีเอ็มซีไอโฮมส์ ในย่านเอร์มีตา มะนิลา ประเทศฟิลิปปินส์ อาคารเมื่อสร้างเสร็จจะมีขนาด 46 ชั้นเหนือพื้นดิน ในจำนวนนี้ 41 ชั้นเป็นที่อยู่อาศัย, 4 ชั้นเป็นที่จอดรถ และชั้นหนึ่งเป็นสิ่งอำนวยความสะดวก รวมถึงยังมีมีอีกสามชั้นใต้ดิน[1]
อาคารเป็นที่รู้จักจากข้อถกเถียงกรณีที่ตั้งของอาคารที่อยู่ใกล้กับอนุสรณ์สถานรีซัล จนทำให้อาคารปรากฏในพื้นหลังของภาพถ่ายอนุสรณ์ซึ่งทำให้เป็นที่เรียกขานในชื่อ "โฟโต้บอมเบอร์แห่งชาติ" (national photobomber; ฟิลิปิโน: Pambansang Fotobamer)[2][3][4][5] และ "ความอัปยศของชาติต่อรีซัล" (a national disgrace to Rizal)[6][7] มีความพยายามยับยั้งการก่อสร้างอาคารมาตลอดตั้งแต่ปี 2012 ถึง 2017 มีการหยุดการก่อสร้างเป็นพัก ๆ แต่ท้ายที่สุดก็ดำเนินต่อจนสำเร็จเนื่องจากไม่ปรากฏกฎหมายใด ๆ ที่ห้ามการก่อสร้างอาคารในทิวทัศน์ของอนุสรณ์สถานแห่งชาติอย่างอนุสรณ์สถานรีซัล ผู้พัฒนาโครงการแจงต่อศาลสูงโดยอ้างรัฐบัญญัติมรดกทางวัฒนธรรมของชาติ ปี 2009 ว่าไม่มีการระบุว่าจะพิทักษ์ทิวทัศน์โดยรอบของมรดกทางวัฒนธรรม ในปี 2017 ศาลสูงได้ตัดสินให้การก่อสร้างดำเนินต่อไปได้โดยไม่ผิดกฎหมาย ถือเป็นการสิ้นสุดความพยายามหยุดยั้งการก่อสร้าง[8]
อ้างอิง
- 1 2 "What Went Before: The saga of Torre de Manila". Philippine Daily Inquirer. 17 มิถุนายน 2015. สืบค้นเมื่อ 17 มิถุนายน 2015.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Quiros, Conrado de. "'Pambansang photobomb'". opinion.inquirer.net (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2019-09-23.
- ↑ "'Pambansang Photobomber' tuloy-tuloy ang construction". ABS-CBN News. สืบค้นเมื่อ 2019-09-23.
- ↑ "Konstruksiyon sa 'Pambansang Photobomber tuloy na". Balita - Tagalog Newspaper Tabloid. 2017-04-26. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2019-09-23. สืบค้นเมื่อ 2019-09-23.
- ↑ "TRO sa 'photobomber' na Torre de Manila, inalis na ng SC". GMA News Online (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2019-09-23.
- ↑ News, Ina Reformina, ABS-CBN. "SC allows Torre de Manila construction". ABS-CBN News. สืบค้นเมื่อ 2019-09-23.
{{cite web}}:|last=มีชื่อทั่วไป (วิธีใช้)CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์) - ↑ School, The Palladium-Ateneo Law. "A soaring eyesore: Torre de Manila's construction threatens Rizal Park's skyline". The Palladium Online (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2019-09-23.
- ↑ Tan, Oscar Franklin. "Torre de Manila destroyed legal activism". opinion.inquirer.net. Amsterdam: Inquirer.net. สืบค้นเมื่อ 18 กุมภาพันธ์ 2018.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)