ทริช สตราตัส

Overview

แพทริเซีย แอนน์ สตราติเจียส เกิดวันที่ 18 ธันวาคม ค.ศ. 1975 เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวแคนาดา ครูสอนโยคะ นักแสดง และอดีตนางแบบฟิตเนส เป็นที่รู้จักในวงการมวยปล้ำภายใต้ชื่อ ทริช สตราตัส โดยการครองแชมป์หญิง WWE 448 วันของเธอ ถือเป็นการครองแชมป์โลกหญิงที่ยาวนานที่สุดในศตวรรษที่ 21

ทริช สตราตัส
ข้อมูลส่วนบุคคล
ชื่อเกิดPatricia Anne Stratigeas[1][2]
เกิด (1975-12-18) 18 ธันวาคม ค.ศ. 1975 (50 ปี)[3]
Greater Toronto Area, Ontario, Canada[3]
คู่สมรสRon Fisico (สมรส 2006)
บุตร2
เว็บไซต์trishstratus.com
ชื่อบนสังเวียนTrish Stratus
ส่วนสูง5 ฟุต 5 นิ้ว (165 เซนติเมตร)[4]
น้ำหนัก125 ปอนด์ (57 กิโลกรัม)[5]
มาจากToronto, Ontario, Canada[6][4]
ฝึกหัดโดยRon Hutchison
Fit Finlay[7][8]
เปิดตัวMarch 19, 2000
ลายเซ็น

แพทริเซีย แอนน์ สตราติเจียส เกิดวันที่ 18 ธันวาคม ค.ศ. 1975 เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวแคนาดา ครูสอนโยคะ นักแสดง และอดีตนางแบบฟิตเนส เป็นที่รู้จักในวงการมวยปล้ำภายใต้ชื่อ ทริช สตราตัส โดยการครองแชมป์หญิง WWE 448 วันของเธอ ถือเป็นการครองแชมป์โลกหญิงที่ยาวนานที่สุดในศตวรรษที่ 21

เดิมทีสตราตัสศึกษาที่มหาวิทยาลัยยอร์กเพื่อเตรียมตัวเป็นแพทย์ แต่เส้นทางดังกล่าวต้องหยุดลง ก่อนที่เธอจะเริ่มทำงานเป็นนางแบบฟิตเนส และเข้าสู่ WWF ในปี 2000 ช่วงแรกเธอมักมีส่วนร่วมในเนื้อเรื่องที่เน้นเรื่องทางเพศ เช่น การเป็นผู้จัดการทีม T & A และเนื้อเรื่องความสัมพันธ์กับวินซ์ แม็กแมน เจ้าของ WWE ในเวลานั้น อย่างไรก็ตาม เมื่อได้รับประสบการณ์บนสังเวียนมากขึ้น ความสามารถและความนิยมของเธอก็เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง จนสามารถคว้าแชมป์ WWE Hardcore Championship ได้ 1 ครั้ง ได้รับรางวัล WWE Babe of the Year 3 ครั้ง และได้รับการยกย่องให้เป็น Diva แห่งทศวรรษ หลังทำงานกับ WWE มาเกือบ 7 ปี สตราตัสประกาศเลิกปล้ำเต็มเวลาในศึก Unforgiven เมื่อวันที่ 17 กันยายน 2006 หลังจากคว้าแชมป์ WWE Women's Championship เป็นสมัยที่ 7 ซึ่งเป็นสถิติสูงสุดในเวลานั้น ต่อมาเธอได้รับการบรรจุเข้าสู่ WWE Hall of Fame รุ่นปี 2013

หลังจากเลิกปล้ำเต็มเวลา เธอยังคงกลับมาปรากฏตัวกับ WWE เป็นครั้งคราว ระหว่างปี 2008 ถึง 2011 เธอกลับมาร่วมแมตช์แท็กทีมหลายครั้ง รวมถึงแมตช์แท็กทีมผสม 6 คนใน WrestleMania XXVII ในปี 2018 เธอกลับมาร่วม Women's Royal Rumble ครั้งแรกของ WWE และต่อมาเข้าร่วมการแข่งขันในศึก Evolution ในเดือนตุลาคมปีเดียวกัน จากนั้นเธอได้ปล้ำกับชาร์ลอตต์ แฟลร์ใน SummerSlam 2019 ซึ่งถือเป็นแมตช์เดี่ยวแบบเพย์-เพอร์-วิวครั้งแรกของเธอนับตั้งแต่เลิกปล้ำเต็มเวลา ในปี 2023 สตราตัสกลับมาร่วมแมตช์แท็กทีมหญิง 6 คนใน WrestleMania 39 และหลังจากนั้นกลับมาเป็นสมาชิกเต็มเวลาของ WWE จนถึงเดือนกันยายนปีเดียวกัน ก่อนจะพักการปล้ำไปช่วงหนึ่ง และกลับมาอีกครั้งใน Royal Rumble เดือนกุมภาพันธ์ 2025

นอกเหนือจากมวยปล้ำ สตราตัสเคยขึ้นปกนิตยสารหลายฉบับและมีส่วนร่วมในงานการกุศล เธอเป็นกรรมการในรายการ WWE Tough Enough ปี 2011 ซึ่งเป็นช่วงที่เธอได้รับบทนำในภาพยนตร์เรื่อง Bail Enforcers เป็นครั้งแรก นอกจากนี้ยังเคยเป็นพิธีกรในงานประกาศรางวัลและรายการโทรทัศน์หลายรายการ รวมถึงเคยเป็นเจ้าของสตูดิโอสอนโยคะ และตั้งแต่ปี 2022 ถึง 2024 เธอทำหน้าที่เป็นกรรมการในรายการ Canada's Got Talent

ชีวิตวัยเยาว์

เธอเกิดที่เมืองโตรอนโต รัฐออนแทรีโอ ประเทศแคนาดา และเข้าเรียนที่โรงเรียนเบย์วิว เซคันดารี ในเมืองริชมอนด์ฮิลล์ รัฐออนแทรีโอ[9][10] สเตรติเกียสมีเชื้อสายกรีกและโปแลนด์[11] และเป็นลูกสาวคนโตของจอห์นและอลิซ สเตรติเกียส เธอมีน้องสาวสองคนชื่อคริสตีและเมลิสสา

เธอเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยยอร์ก โดยศึกษาด้านชีววิทยาและกายวิภาคการเคลื่อนไหว พร้อมทั้งเล่นฟุตบอลและฮอกกี้สนาม อย่างไรก็ตาม จากการนัดหยุดงานของคณาจารย์ในปี 1997 ทำให้เธอต้องเปลี่ยนแผนชีวิต[6][8][12] ขณะทำงานเป็นพนักงานต้อนรับที่ฟิตเนสแห่งหนึ่ง เธอได้รับการติดต่อจากผู้จัดพิมพ์นิตยสาร MuscleMag International ให้ถ่ายแบบทดลอง[13] ต่อมาเธอได้ขึ้นปกฉบับเดือนพฤษภาคม ปี 1998 และเซ็นสัญญาเป็นเวลา 2 ปี ตลอดหกเดือนถัดมา เธอทุ่มเทให้กับการพัฒนาร่างกายและได้ขึ้นปกนิตยสารหลายฉบับ ในช่วงเวลาเดียวกัน เธอยังเข้าร่วมรายการ Live Audio Wrestling ทางสถานีวิทยุ Toronto Sports Radio The FAN 590 ในฐานะพิธีกรคนที่สาม ร่วมกับ Big Daddy Donnie และ Jeff Marek[14]

เธอเป็นแฟนมวยปล้ำมาตั้งแต่วัยเด็ก โดยชื่นชอบนักมวยปล้ำอย่าง Hulk Hogan และ Randy Savage เป็นพิเศษ[15] งานถ่ายแบบของเธอได้รับความสนใจจากสหพันธ์มวยปล้ำโลก WWF[16][17] ในเดือนพฤศจิกายน ปี 1999 เธอจึงเซ็นสัญญาระยะยาวกับบริษัท และถูกส่งไปฝึกมวยปล้ำที่ Sully’s Gym ภายใต้การดูแลของ Ron Hutchison[6][9][10][16]

ประวัติเส้นทางอาชีพ

เดิมทีเธอเป็นนางแบบฟิตเนสและขึ้นปกนิตยสารด้านสุขภาพหลายฉบับ ก่อนที่ WWF จะเซ็นสัญญาเข้าร่วมสังกัดในปี 1999 เพราะเห็นศักยภาพด้านบุคลิกและความนิยมของเธอ[4] Trish เปิดตัวกับ WWF ในเดือนมีนาคม ปี 2000 ในฐานะผู้จัดการของ Test และ Albert ภายใต้ชื่อทีม T & A ช่วงแรกเธอมีบทบาทในฐานะนางแบบและผู้จัดการมากกว่านักมวยปล้ำ แต่เธอฝึกซ้อมอย่างหนักเพื่อพัฒนาฝีมือบนสังเวียน และเริ่มลงแข่งขันบ่อยขึ้นจนเปลี่ยนมาเป็นนักมวยปล้ำเต็มตัว[18]

ปลายปี 2000 ถึงปี 2001 Trish เริ่มโดดเด่นในดิวิชันหญิงของ WWF จากการแข่งขันกับ Lita, Ivory, Jacqueline, Molly Holly และ Jazz วันที่ 18 พฤศจิกายน 2001 ในรายการ Survivor Series เธอเอาชนะคู่แข่งหลายคนและคว้าแชมป์หญิง WWF สมัยแรก กลายเป็นหนึ่งในดาวเด่นฝ่ายหญิงทันที[19][20] ระหว่างปี 2002–2004 เธอก้าวขึ้นเป็นตัวหลักของดิวิชันหญิง WWE อย่างเต็มตัว มีบทบาทสำคัญในการยกระดับมวยปล้ำหญิงให้ได้รับความสนใจมากขึ้น คู่ปรับสำคัญที่สุดคือ Lita ซึ่งทั้งสองสร้างแมตช์ที่ได้รับการยกย่องหลายครั้ง โดยเฉพาะแมตช์ชิงแชมป์หญิงในรายการ Raw วันที่ 6 ธันวาคม 2004 ที่ได้เป็นคู่เอกของรายการ ถือเป็นเหตุการณ์ประวัติศาสตร์ของมวยปล้ำหญิง WWE[21]

ช่วงปี 2005–2006 Trish ยังคงครองความยิ่งใหญ่ของดิวิชันหญิง มีเนื้อเรื่องเด่นกับ Mickie James และเสียแชมป์ให้กับ Mickie ใน WrestleMania 22 จบการครองแชมป์ที่ยาวนาน 448 วัน[22] หลังจากนั้นเธอมีปัญหาบาดเจ็บที่หลัง แต่ยังกลับมาปล้ำต่อได้ในช่วงกลางปี[23] วันที่ 17 กันยายน 2006 ในรายการ Unforgiven ที่จัดขึ้นที่เมืองโตรอนโตบ้านเกิด Trish เอาชนะ Lita ด้วยท่าประจำตัวของเพื่อนร่วมชาติชาวแคนาดา Bret Hart ซึ่งก็คือท่า Sharpshooter[24] พร้อมกับคว้าแชมป์หญิงสมัยที่ 7 ได้สำเร็จ[25] ก่อนประกาศอำลาวงการทันที เธอจบอาชีพครั้งแรกในฐานะแชมป์หญิง WWE และเป็นแชมป์หญิงสมัยที่ 7 ซึ่งขณะนั้นเป็นสถิติสูงสุดของ WWE[26]

หลังรีไทร์ Trish ไม่ได้ปล้ำเต็มเวลา แต่กลับมาปรากฏตัวเป็นครั้งคราวในรายการพิเศษของ WWE เธอร่วมปล้ำที่ WrestleMania 27 ในปี 2011 และได้รับการบรรจุเข้าสู่ WWE Hall of Fame ในปี 2013 ขณะอายุเพียง 37 ปี ซึ่งถือว่าอายุน้อยมากสำหรับผู้ได้รับเกียรตินี้[27] ปี 2018 เธอกลับมาร่วม Royal Rumble หญิงครั้งแรกของ WWE[28] และในปี 2019 ได้ปล้ำเดี่ยวกับ Charlotte Flair ที่ SummerSlam ซึ่งจัดที่โตรอนโต แม้จะเป็นฝ่ายแพ้แต่แมตช์ได้รับคำชมอย่างสูง[29]

ในปี 2023 Trish กลับมามีบทบาทระยะยาวอีกครั้ง[30] โดยเริ่มจากการร่วมทีมกับ Becky Lynch ก่อนหักหลังเธอหลัง WrestleMania 39 และกลายเป็นตัวร้ายเต็มตัว[31] ทั้งสองมีศึกต่อเนื่องหลายเดือนและปิดฉากด้วยแมตช์กรงเหล็กที่ศึก Payback[32] ในปี 2025 ทริสได้กลับมาขึ้นปล้ำอีกครั้งโดยร่วมแมตช์รอยัลรัมเบิล ก่อนจะจับคู่กับทิฟฟานี สตราตตันเอาชนะไนอา แจ็กซ์และแคนดิซ เลอเรย์ไปได้แบบแท็กทีมในอิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ 2025 ต่อมาเธอได้ชิงแชมป์หญิงกับทิฟฟานีในศึกหญิงล้วนเอฟโวลูชันแต่ไม่ได้แชมป์

ชีวิตส่วนตัว

เธอแต่งงานกับรอน ฟิซิโก คนรักสมัยเรียนมัธยมที่คบหากันมานาน 14 ปี เมื่อวันที่ 30 กันยายน ปี 2006 ชุดเจ้าสาวของเธอได้รับการตีพิมพ์ขึ้นปกนิตยสาร Today’s Bride ด้วย สเตรตัสและฟิซิโกมีลูกด้วยกันสองคน เป็นลูกชายที่เกิดในปี 2013 และลูกสาวที่เกิดในปี 2017 โดยเอมี ดูมัส หรือที่รู้จักในชื่อบนสังเวียนว่า ลิตา ซึ่งเป็นทั้งเพื่อนนักมวยปล้ำและอดีตคู่ปรับบนหน้าจอ เป็นแม่ทูนหัวของลูกชายเธอ[33][34]

เธอยังเป็นแฟนกีฬาฮอกกี้น้ำแข็ง และเชียร์ทีมโตรอนโต เมเปิล ลีฟส์ ในลีก NHL[35][36] นอกจากนี้ เธอยังมีส่วนร่วมกับองค์กรการกุศลหลายแห่ง เช่น Ronald McDonald House, Dreams Take Flight และ Special Olympics[37] ตั้งแต่ปี 2001 เธอยังทำหน้าที่เป็นโฆษกให้กับ World Natural Sports Association อีกด้วย[38]

ธุรกิจ

เมื่อวันที่ 29 มีนาคม ปี 2008 สเตรตัสเข้าร่วมการแข่งขัน Island Triathlon Series ในฐานะสมาชิกทีมผลัดคนดัง เพื่อช่วยระดมทุนให้กับองค์กร Dignitas International[39] ในปีเดียวกัน เธอเปิดสตูดิโอโยคะชื่อ Stratusphere ในเขตชานเมืองโตรอนโต รัฐออนแทรีโอ[40] โดยสตูดิโอแห่งนี้ได้รับการประชาสัมพันธ์ว่าเป็น “สตูดิโอโยคะรักษ์โลกที่ใหญ่ที่สุดในแคนาดา”[41] ปี 2009 Stratusphere ได้รับรางวัล Best New Business จาก Top Choice Awards และในปีถัดมา เธอได้รับรางวัล Business Woman of the Year ต่อมาในปี 2013 สตูดิโอแห่งนี้ยังได้รับรางวัล Best Yoga Studio in Vaughan จาก Top Choice Awards[42] ก่อนจะปิดกิจการในวันที่ 31 มีนาคม ปี 2015[43]

เมื่อวันที่ 28 ธันวาคม ปี 2020 มีการประกาศว่าแพลตฟอร์มค้าปลีกออนไลน์ของเธอที่ชื่อ Stratusphere Shop ได้รับรางวัล Canadian Business Award ประจำปี 2021 สาขา Best Celebrity News Platform & Online Retailer[44] นอกจากนี้ Stratusphere Shop ยังได้รับรางวัล Business Excellence Award สาขา Best Women’s Merchandise Platform in Canada อีกด้วย[45]

รางวัลและการเสนอชื่อเข้าชิง

Year Award Category Nominated work Result Ref.
2009 Top Choice Awards Top New Business Stratusphere yoga studio ชนะ [46]
2010 Business Woman of the Year Owner of Stratusphere yoga studio ชนะ [47]
2013 Best Yoga Studio in Vaughan Stratusphere yoga studio ชนะ [42]
2021 Canadian Business Awards Best Celebrity News Platform & Online Retailer Stratusphere Shop ชนะ [44]
Best Women's Merchandise Platform in Canada ชนะ [45]
2023 Canadian Screen Awards Host or presenter, factual
or reality/competition		 Canada's Got Talent เสนอชื่อเข้าชิง [48]
2024 [49]

ผลงานแชมป์ความสำเร็จ

แชมป์หญิง WWE

อ้างอิง

  1. ↑ "Stratus' father John Stratigeas passes away". Legacy.com. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ สิงหาคม 28, 2018. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 16, 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  2. ↑ Leiker & Vancil (2003). WWE Unscripted. Pocket Books. ISBN 0743477618.
  3. 1 2 "June | Photos | TrishStratus.com". trishstratus.com. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กันยายน 10, 2015. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 20, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  4. 1 2 3 "Trish Stratus". WWE. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มิถุนายน 23, 2016. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 2, 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  5. ↑ Saalbach, Axel. "Trish Stratus". Wrestlingdata.com (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 8, 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  6. 1 2 3 Anderson, Steve (กุมภาพันธ์ 2002). "40 fast facts: Trish Stratus". Wrestling Digest. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ สิงหาคม 8, 2007. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 26, 2007.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  7. ↑ Louie Dee (กันยายน 6, 2006). "The real story". WWE. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กันยายน 4, 2007. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 25, 2007. Dave (Finlay)...he took me under his wing, and I guess as he would say he brought out the fighter in me{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  8. 1 2 Berkowitz, Matt (สิงหาคม 2003). "Out of the Stratusphere". Wrestling Digest. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ สิงหาคม 8, 2007. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 26, 2007.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  9. 1 2 "Trish Stratus". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มิถุนายน 22, 2015. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 6, 2007.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  10. 1 2 Mandel, Michele (มีนาคม 16, 2002). "Richmond Hill's Trish Stratus mat star". Toronto Sun. Canadian Online Explorer. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ กรกฎาคม 9, 2015. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 6, 2007.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  11. ↑ WWF Divas: Postcard from the Caribbean. WWF Home Video. 2000.
  12. ↑ Steve Mazzucchi (พฤศจิกายน 2004). "Oh! Canada". Muscle & Fitness. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับเมื่อ ตุลาคม 13, 2008. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 26, 2007.{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  13. ↑ "Trish Stratus – Bio – Print". TrishStratus.com. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 8, 2007.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) CS1 maint: deprecated archival service (ลิงก์)
  14. ↑ Madigan, TJ (ตุลาคม 27, 2005). "Everybody wants to know, Trish ..." Calgary Sun. Canadian Online Explorer. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ กรกฎาคม 9, 2015. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 25, 2007.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  15. ↑ "11 Things You Didn't Know About WWE Hall Of Famer Trish Stratus". ตุลาคม 2, 2014. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มีนาคม 12, 2017. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 9, 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  16. 1 2 Lee, Benson (สิงหาคม 30, 2000). "Trish finds WWF 'challenging', bumps 'exhilarating'". Canadian Online Explorer. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ กรกฎาคม 9, 2015. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 18, 2007.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  17. ↑ Baines, Tim (เมษายน 13, 2002). "Beauty, brains, talent and sense of humour push WWE diva to top". Ottawa Sun. Canadian Online Explorer. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ กรกฎาคม 9, 2015. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 18, 2007.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  18. ↑ "March 2000 – Trish debuts with T&A". WWE. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กันยายน 6, 2007. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 18, 2007.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  19. ↑ "Trish Stratus – Bio – Evolution of a Diva". TrishStratus.com. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 23, 2007.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) CS1 maint: deprecated archival service (ลิงก์)
  20. ↑ "History of the Women's Championship: Trish Stratus". WWE. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ พฤษภาคม 8, 2007. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 23, 2007.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  21. ↑ "History of the Women's Championship: Trish Stratus (6)". WWE. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ กรกฎาคม 18, 2007. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 25, 2007.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  22. ↑ "WrestleMania 22 – April 2, 2006". prowrestlinghistory.com. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กันยายน 10, 2019. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 25, 2007.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  23. ↑ Louie Dee (พฤษภาคม 9, 2006). "Down, but not out". WWE. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤศจิกายน 1, 2007. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 25, 2007.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  24. ↑ Arash Markazi (กันยายน 16, 2006). "Short and sweet". Sports Illustrated. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ พฤศจิกายน 7, 2007. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 28, 2007.{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  25. ↑ Myke Hinkley (กันยายน 18, 2006). "Unforgiven Report: Last Call". TrishStratus.com. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ กุมภาพันธ์ 10, 2008. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 18, 2007.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  26. ↑ "History of the WWE Women's Championship: Trish Stratus (7)". WWE. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ พฤษภาคม 8, 2007. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 25, 2007.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  27. ↑ "Stephanie McMahon to induct Trish Stratus into the WWE Hall of Fame". WWE. เมษายน 1, 2013. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤษภาคม 8, 2013. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 7, 2013.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  28. ↑ Payne, Johny (กุมภาพันธ์ 18, 2018). "WWE News: Mickie James reveals backstage reaction to her Royal Rumble moment with Trish Stratus". SportSkeeda. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มีนาคม 19, 2018. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 18, 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  29. ↑ Powell, Jason (สิงหาคม 11, 2019). "WWE SummerSlam results: Powell's live review of Brock Lesnar vs. Seth Rollins for the WWE Universal Championship, Kofi Kingston vs. Samoa Randy Orton for the WWE Championship, Kevin Owens vs. Shane McMahon, Trish Stratus vs. Charlotte Flair, "The Fiend" Bray Wyatt vs. Finn Balor". Pro Wrestling Dot Net. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ สิงหาคม 11, 2019. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 11, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  30. ↑ "Trish Stratus Returns On 2/27 WWE RAW". www.yahoo.com. กุมภาพันธ์ 28, 2023. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กุมภาพันธ์ 28, 2023. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 28, 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  31. ↑ Brookhouse, Brent (เมษายน 10, 2023). "WWE Raw results, recap, grades: Matt Riddle and Sami Zayn save Kevin Owens from beatdown by The Bloodline". CBSSports. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ เมษายน 11, 2023. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 5, 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  32. ↑ Gilpin, Matt (กันยายน 2, 2023). "WWE Payback 2023 full recap, highlights, photos and exclusives". WWE (ภาษาอังกฤษ). ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กันยายน 3, 2023. สืบค้นเมื่อ กันยายน 3, 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  33. ↑ Murphy, Ryan (เมษายน 6, 2013). "Trish Stratus reveals pregnancy during WWE Hall of Fame induction ceremony". WWE. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤษภาคม 8, 2013. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 7, 2013.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  34. ↑ Caldwell, James. "Raw News: Notes on final PPV hype, Los Matadores's new names, Trish delivers baby boy, Smackdown, more". Pro Wrestling Torch. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ตุลาคม 2, 2013. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 13, 2013.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  35. ↑ "Trish brings Maple Leafs luck as they win playoff series". trishstratus.com. เมษายน 30, 2023. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 15, 2025.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  36. ↑ "Trish ready for NHL playoffs". trishstratus.com. เมษายน 20, 2013. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 15, 2025.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  37. ↑ "Trish Stratus – Bio – Charity". TrishStratus.com. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มกราคม 14, 2008. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 29, 2007.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  38. ↑ Chris Gerritsen (พฤษภาคม 29, 2001). "Diva is delightful". Calgary Sun. Canadian Online Explorer. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มกราคม 19, 2016. สืบค้นเมื่อ กันยายน 5, 2007.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  39. ↑ "Island Triathlon Series – Turks & Caicos: Celebrity Relay Team". islandtriathlonseries.com. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ กุมภาพันธ์ 11, 2008. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 29, 2007.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  40. ↑ Kapur, Bob (เมษายน 24, 2008). "Trish Stratus unveils her yoga studio". Slam! Wrestling. Canadian Online Explorer. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มกราคม 19, 2016. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 4, 2012.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  41. ↑ "Stratusphere Yoga". ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤศจิกายน 18, 2012. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 4, 2012.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  42. 1 2 "Stratusphere Yoga wins another award". Trishstratus.com (Official website). กรกฎาคม 30, 2013. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤศจิกายน 2, 2013. สืบค้นเมื่อ กันยายน 14, 2013.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  43. ↑ Kelly, Tim (มีนาคม 11, 2015). "Stratusphere yoga studio hits mat after 7-year stretch in Vaughan". York Region News. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ตุลาคม 20, 2022. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 20, 2022.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  44. 1 2 "Stratusphere Shop receives 2021 Canadian Business Award". TrishStratus.com. ธันวาคม 28, 2020. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ตุลาคม 20, 2022. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 20, 2022.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  45. 1 2 "Stratusphere Shop wins Business Excellence Award". TrishStratus.com. มิถุนายน 28, 2021. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ ตุลาคม 20, 2022. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 20, 2022.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  46. ↑ Lusczki, Brian (กันยายน 28, 2010). "Stratusphere Yoga Studio voted Top New Business of 2009". TrishStratus.com. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 17, 2024.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  47. ↑ Lusczki, Brian (กันยายน 28, 2010). "Trish Stratus: Voted Top Business Woman of the Year". TrishStratus.com. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 17, 2024.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  48. ↑ Etan Vlessing, "Canadian Screen Awards: TV Drama ‘The Porter’ Leads With 19 Nominations" เก็บถาวร พฤษภาคม 27, 2023 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. The Hollywood Reporter, February 22, 2023.
  49. ↑ "Trish Stratus gets second nominee nod for Canadian Screen Award". TrishStratus.com. มีนาคม 15, 2024. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 17, 2024.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  50. ↑ Eck, Kevin (มกราคม 11, 2010). "Best of the Decade awards". The Baltimore Sun. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กุมภาพันธ์ 4, 2021. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 20, 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  51. ↑ "2021 Class". Canadian Pro-Wrestling Hall of Fame. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มกราคม 27, 2023. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 29, 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  52. ↑ Krex, Azxa (มกราคม 23, 2020). "Aun retirada, Trish Stratus hace historia en la lucha libre". Súper Luchas (ภาษาสเปน). ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มกราคม 28, 2020. สืบค้นเมื่อ มกราคม 28, 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  53. ↑ Massey, Abhinav (ธันวาคม 9, 2016). "7 WWE Superstars who feature in the Guinness World Records". Sportskeeda. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มิถุนายน 24, 2021. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 20, 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  54. ↑ Johnson, Mike (กุมภาพันธ์ 26, 2025). "First Member Of The 2025 International Professional Wrestling Hall Of Fame Class Is..." PWInsider. สืบค้นเมื่อ กันยายน 14, 2025.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  55. ↑ Thomas, Jeremy (พฤษภาคม 2, 2017). "Trish Stratus to Receive Award From Ontario Sports Hall of Fame". 411Mania. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤษภาคม 20, 2022. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 14, 2024.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  56. ↑ Wannan, Jack (มกราคม 6, 2025). "Trish Stratus to be inducted into Richmond Hill Sports Hall of Fame". Post Wrestling. สืบค้นเมื่อ มกราคม 25, 2025.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  57. ↑ Middleton, Marc (มีนาคม 26, 2021). "Becky Lynch And Others Trend After Reveal Of WWE's 50 Greatest Women Superstars". Wrestling Inc. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กันยายน 20, 2021. สืบค้นเมื่อ กันยายน 20, 2021.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)

เชิงอรรถ

แหล่งข้อมูลอื่น

Related

No related data.

Recommendations