Overview
แวนโคมัยซิน (Vancomycin) เป็นยาปฏิชีวนะ สำหรับรักษาการติดเชื้อจากแบคทีเรีย อาทิ การติดเชื้อบนผิวหนัง, ในกระแสเลือด, ในกระดูก, ในข้อต่อ ตลอดจนเยื่อบุหัวใจอักเสบ และเยื่อหุ้มสมองอักเสบจากแบคทีเรีย จำเป็นต้องวัดความดันโลหิตก่อนเพื่อคำนวณปริมาณยาที่จะจ่าย สามารถรับยานี้ได้โดยทั้งวิธีฉีดเข้าหลอดเลือดดำและวิธีรับประทาน แต่แบบรับประทานออกฤทธิช้าทำไม่เป็นที่นิยมมากนัก
| ข้อมูลทางคลินิก | |
|---|---|
| การอ่านออกเสียง | /væŋkəˈmaɪsɪn/[1][2] |
| ชื่อทางการค้า | Vancocin |
| AHFS/Drugs.com | โมโนกราฟ |
| MedlinePlus | a604038 |
| ข้อมูลทะเบียนยา | |
| ระดับความเสี่ยงต่อทารกในครรภ์ | |
| ช่องทางการรับยา | รับประทาน, ฉีดเข้าหลอดเลือด |
| รหัส ATC | |
| กฏหมาย | |
| สถานะตามกฏหมาย |
|
| ข้อมูลเภสัชจลนศาสตร์ | |
| ชีวประสิทธิผล | Negligible (oral) |
| การเปลี่ยนแปลงยา | Excreted unchanged |
| ครึ่งชีวิตทางชีวภาพ | 4 ถึง 11 ชั่วโมง (บุคคลทั่วไป) 6 ถึง 10 วัน (ผู้มีไตอ่อนแอ) |
| การขับออก | ไต |
| ตัวบ่งชี้ | |
| |
| เลขทะเบียน CAS | |
| PubChem CID | |
| DrugBank | |
| ChemSpider | |
| UNII | |
| KEGG | |
| ChEBI | |
| ChEMBL | |
| ECHA InfoCard | 100.014.338 |
| ข้อมูลทางกายภาพและเคมี | |
| สูตร | C66H75Cl2N9O24 |
| มวลต่อโมล | 1449.3 g.mol−1 g·mol−1 |
| แบบจำลอง 3D (JSmol) | |
| |
InChI
| |
| (verify) | |
แวนโคมัยซิน (Vancomycin) เป็นยาปฏิชีวนะ สำหรับรักษาการติดเชื้อจากแบคทีเรีย[3] อาทิ การติดเชื้อบนผิวหนัง, ในกระแสเลือด, ในกระดูก, ในข้อต่อ ตลอดจนเยื่อบุหัวใจอักเสบ และเยื่อหุ้มสมองอักเสบจากแบคทีเรีย[4] จำเป็นต้องวัดความดันโลหิตก่อนเพื่อคำนวณปริมาณยาที่จะจ่าย สามารถรับยานี้ได้โดยทั้งวิธีฉีดเข้าหลอดเลือดดำและวิธีรับประทาน แต่แบบรับประทานออกฤทธิช้าทำไม่เป็นที่นิยมมากนัก[3]
ผลข้างเคียงทั่วไปได้แก่ ปวดในบริเวณที่ติดเชื้อและมีอาการภูมิแพ้ ในบางครั้งอาจมีอาการได้ยินไม่ชัด, ความดันโลหิตต่ำ หรือการกดตัวในไขกระดูก ไม่เป็นที่แน่ชัดว่ายาชนิดนี้เหมาะสมต่อสตรีมีครรภ์หรือไม่ แต่ยังไม่มีประวัติการส่งทางลบต่อทารก[5] สตรีให้นมบุตรสามารถใช้ยาชนิดนี้ได้อย่างปลอดภัย[6] ยาแวนโคมัยซินเป็นยาปฏิชีวนะประเภทไกลโคเปปไทด์ ทำงานโดยไปขัดขวางการสร้างตัวของผนังเซลล์[3]
แวนโคมัยซินถูกจำหน่ายครั้งแรกในปี ค.ศ. 1954[7] ปัจจุบันได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นยาหลักขององค์การอนามัยโลก เป็นยาที่มีความปลอดภัยและมีประสิทธิผลสูง[8] ปัจจุบันถูกจำหน่ายเป็นยาสามัญ[9]
อ้างอิง
- ↑ "vancomycin". Merriam-Webster Dictionary.
- ↑ "vancomycin - definition of vancomycin in English from the Oxford dictionary". OxfordDictionaries.com. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2013-09-20. สืบค้นเมื่อ 2016-01-20.
- 1 2 3 "Vancocin". The American Society of Health-System Pharmacists. สืบค้นเมื่อ ก.ย. 4, 2015.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Liu, C; Bayer, A; Cosgrove, SE; Daum, RS; Fridkin, SK; Gorwitz, RJ; Kaplan, SL; Karchmer, AW; Levine, DP; Murray, BE; J Rybak, M; Talan, DA; Chambers, HF (1 กุมภาพันธ์ 2011). "Clinical practice guidelines by the infectious diseases society of america for the treatment of methicillin-resistant Staphylococcus aureus infections in adults and children: executive summary". Clinical Infectious Diseases. 52 (3): 285–92. doi:10.1093/cid/cir034. PMID 21217178.
{{cite journal}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Prescribing medicines in pregnancy database". Australian Government. Sep 2015. สืบค้นเมื่อ Sep 2015.
{{cite web}}: ตรวจค่าวันที่ใน:|accessdate=(วิธีใช้) - ↑ "Vancomycin use while Breastfeeding". สืบค้นเมื่อ 5 กันยายน 2015.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Oxford Handbook of Infectious Diseases and Microbiology. OUP Oxford. 2009. น. 56. ISBN 9780191039621.
- ↑ "WHO Model List of Essential Medicines (19th List)" (PDF). World Health Organization. เมษายน 2015. สืบค้นเมื่อ 8 ธันวาคม 2016.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Hamilton, Richart (2015). Tarascon Pocket Pharmacopoeia 2015 Deluxe Lab-Coat Edition. Jones & Bartlett Learning. น. 91. ISBN 9781284057560.