วิลเลียม เจมส์

วิลเลียม เจมส์
เจมส์เมื่อปี 1903
เกิด	(1842-01-11)11 มกราคม ค.ศ. 1842 นครนิวยอร์ก สหรัฐ
เสียชีวิต	26 สิงหาคม ค.ศ. 1910(1910-08-26) (68 ปี) แทมเวิร์ท สหรัฐ
ศิษย์เก่า	มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด (MD)
ยุค	ศตวรรษที่ 19/ศตวรรษที่ 20
แนวทาง	จิตวิทยาตะวันตก
สำนัก	ปฏิบัตินิยม จิตวิทยาการหน้าที่ ประสบการณ์นิยมสุดโต่ง
สถาบัน	มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด
ความสนใจหลัก	ปฏิบัตินิยม จิตวิทยา ปรัชญาศาสนา ญาณวิทยา ความหมาย
แนวคิดเด่น	Will to believe doctrine crisis of self-surrender pragmatic theory of truth radical empiricism James–Lange theory of emotion psychologist's fallacy brain usage theory soft determinism dilemma of determinism stream of consciousness James's theory of the self the term multiverse

วิลเลียม เจมส์ (อังกฤษ: William James; 11 มกราคม ค.ศ. 1842 – 26 สิงหาคม ค.ศ. 1910) เป็นนักปรัชญาและนักจิตวิทยาชาวอเมริกัน และเป็นนักการศึกษาคนแรกที่เปิดสอนหลักสูตรจิตวิทยา ในสหรัฐอเมริกา เจมส์ถือเป็นนักคิดชั้นนำในช่วงปลายศตวรรษที่ 19 หนึ่งในนักปรัชญาที่มีอิทธิพลมากที่สุดของสหรัฐอเมริกาและ "บิดาแห่งจิตวิทยาอเมริกัน"^[1][2][3]

เจมส์ได้ก่อตั้งสำนักปรัชญาที่เรียกว่า ปฏิบัตินิยม ร่วมกับชาลส์ แซนเดอส์ เพิร์ซ และยังได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในผู้ก่อตั้งจิตวิทยาการหน้าที่ จากข้อมูลใน Review of General Psychology ที่ตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 2002 จัดอันดับเจมส์ให้เป็นนักจิตวิทยาที่มีชื่อเสียงมากที่สุดเป็นอันดับ 14 ของศตวรรษที่ 20^[4] การสำรวจที่ตีพิมพ์ใน American Psychologist ในปี 1991 จัดอันดับชื่อเสียงของเจมส์ไว้ในอันดับที่สอง รองจากวิลเฮ็ล์ม วุนต์ ซึ่งได้รับการยกย่องอย่างกว้างขวางว่าเป็นผู้ก่อตั้งจิตวิทยาเชิงทดลอง^[5] เจมส์ยังพัฒนาแนวคิดทางปรัชญาที่เรียกว่า ประสบการณ์นิยมสุดโต่ง

อ้างอิง